Watch and learn…

 
Η παραπάνω 21χρονη τσουποτοζουμερή κυρία είναι απο το μακρινό Μεξικό και ονομάζεται Lil Gizzelle.  Ευλογημένη με καμπύλες και εξαίσια φωνή, εκπροσωπεί πλήρως την χαζή έκφραση (που την χρησιμοποιούν βλαμμένοι εξπερτς της μοουσικής) λευκό σώμα-μαύρη φωνή.
Εκπροσωπεί το ροκαμπιλο-πιν απ- μπλουζ-ροκ & ρολ- suicide girl. Aλλά δεν με χαλάει, φτάνει να τραγουδάει έτσι!
Μπορείτε να την βρείτε μόνο [...]

Read Full Post »

Οι Woven Hand επιστρέφουν σήμερα στην Αθήνα.

Όλοι εσείς οι βουκολικοί , οι αισθηματίες των ωραίων τοπίων , οι κρατούντες την έντεχνη σοφία του Nick Cave , εσείς που σιγοψυθιρίζετε στίχους του Θανάση Παπακωνσταντίνου όταν το ποτό σάς κοπανάει το κεφάλι , που ο Γιάννης Αγγελάκας σάς σώζει από την πνευματική σας αυτοκτονία κάθε λίγο και λιγάκι , εσείς που κοιτάζετε την [...]

Read Full Post »

Nick Drake

Ο χρόνος του είπε, για τον άνθρωπο του ποταμιού, τρεις ώρες για τον δρόμο προς το μπλε, προς την θλίψη, όταν η μέρα είχε τελειώσει, πάνω στου τσέλου το τραγούδι, οι σκέψεις της Mary Jane, ο άντρας που χάνόταν, στο δέντρο με τα φρούτα, κάτω από έναν σαββατιάτικο ήλιο.
Μια είσοδος, η Hazey Jane, στο [...]

Read Full Post »

Little Ann “Deep Shadows” (Timmion Lp-004)

Κάποιες ιστορίες δεν έχουν πρόλογο. Τετελεσμένα συμβάντα έσονται σπουδαία σ’ ένα βαρύγδουπα λακωνικό επίλογο. Σ’ έναν επίλογο που τα κλισέ της άγνοιας, της άτυχης συγχρονίας, της άδικης μοίρας, προκαταβάλουν διαθέσεις.

Μερικοί διόλου περιλάλητοι ήρωες το προσπάθησαν, αλλά δεν τους βγήκε. Κάποιοι χωρούν τα πεπραγμένα τους σε δυο τρεις σειρές, έτσι για να [...]

Read Full Post »

Noisettes- Don’t give up και κάτι άλλο…

Μια απο τις πλαδαρές και άχαρες μέρες μου κλεισμένη στο σπίτι, καθώς οι καιροί είναι δύσκολοι όπως λένε οι εφημερίδες και τα κανάλια, έπεσα στο νέο κλιπ των Noisettes.  Και παρατήρησα το καρούμπαλο που έχει η τραγουδίστρια στην κουτέλα της. Γιατί για γάγγλιο δεν το κόβω… (μπλέχ?)
Μετά σκεφτόμουν τον γατόπαρδο. Όχι [...]

Read Full Post »

Piano Magic “Ovations”

Του κόσμου η καταφρόνια τούς βαραίνει

κι αυτοί περνούνε αλύγιστοι κι ωχροί,

στην τραγική απάτη τους δομένοι

πως κάπου πέρα η Δόξα καρτερεί,

παρθένα βαθυστόχαστα ιλαρή.

Μα ξέροντας πως όλοι τούς ξεχνούνε,

νοσταλγικά εγώ κλαίω τη θλιβερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι
Καρυωτάκης

Μέρος 1ο
Βρεθήκαμε σε ένα ναυάγιο , όλοι , να επιπλέουμε , προσμένοντας ένα αβέβαιο αύριο. Τα τύμπανα του [...]

Read Full Post »

The Man Who Wasn’t There

I didn’t create Bob Dylan. Bob Dylan has always been here…always was. When I was a child there was Bob Dylan. And before I was born, there was Bob Dylan.
(Rolling Stone 278, November 16, 1978 – interview)
Στις 26 Σεπτεμβρίου του 1997, λίγους μόλις μήνες μετά την παραλίγο μοιραία περιπέτεια υγείας του, ο Bob Dylan εμφανίζεται [...]

Read Full Post »

C21 H22 N2 O2

2:43μ.μ., Φοίνιξ, Αριζόνα. Ο Ty Segall έχει κάτι παραπάνω από ένα τέταρτο για να αφήσει το δωμάτιο του ξενοδοχείου. Ενός τυπικού φτηνού motel, σε κάποιον παράδρομο της εθνικής, από εκείνα που δεν ενδιαφέρονται για το πότε έρχεσαι αλλά για το πότε φεύγεις.
Ξεκίνησε από το Σαν Φραντσίσκο και πέρασε απ’ το Όραντζ Κάουντυ της Καλιφόρνια, κουβαλώντας [...]

Read Full Post »

C.R Avery…Magic Hour Sailor Songs (Cornflakes Zoo/Platinum records)

 

Λοιπόν θα πάρω αυτό το album και θα γίνω πίτα το σαββατοκύριακο. Θα κλειστώ σ’ ένα δωμάτιο, θα αφήσω το κρύο να μπει στα χέρια μου ξεραίνοντας από ανία τις παλάμες μου, θα παίξω με τα παγάκια στο στόμα μου, θα στείλω αλλόκοτα γράμματα στους φίλους μου, θα πιω κι άλλο, θα παρατήσω τη γυναίκα [...]

Read Full Post »

Περασμένα Μεγαλεία

Οι γυναίκες έχουν δίκιο. Οι άντρες δε χάνουμε ποτέ την ευκαιρία να παραμένουμε παιδιά μέχρι τα βαθειά μας γεράματα. Και όσο τα χρόνια περνάνε και οι τομείς της ζωής μας που απαιτούν σοβαρότητα και ωριμότητα πληθαίνουν (επάγγελμα, ανθρώπινες σχέσεις, οικογενειακά, οικονομικά) τόσο αυξάνει και η ανάγκη του άντρα να διατηρήσει, πάση θυσία, κάποιες δραστηριότητες [...]

Read Full Post »