Let me go, let me go, let me go

molina.jpg

Όμορφες μορφές που θα μορφάζουν πάντα στην ομορφιά!

Τα βραχνά, κόκκινα μάτια μας, ξημερώματα και μεσημέρια και γέρματα τρελά σε κάθε ρούγα της πόλης, κάθε ανίερο σοκάκι της. Στου αδέσποτου σκυλιού το θλιμμένο βλέμμα και σε κάθε πηγαιμό από τη φαντασία στη πίστη. Στην Ελεύθερη Ένωση του τρανού Breton, την κύφωση του χειμώνα που διαλύεται με ακριβό, λευκό κρασί, μουτζουρωμένα μπλε χαρτιά κι έρωτα σ’ όλα τα δωμάτια του αγαπημού και του χαμού.

Οι μουσικοί του παρελθόντος και του μέλλοντος και του παρόντος που συνεχίζουν να βρυχώνται αμάραντοι κι ορμητικοί ωσάν τρελοί προφήτες της ομορφιάς, του κάλλους και των καλύτερών μας ήχων. Αυτών που συνεχίζουν να μας βυζαίνουν χρόνια τώρα, να μας σκεπάζουν καλά το βράδυ πριν προλάβει η ανθρακιά της ασχήμιας να μας πάρει το κεφάλι.

Κάθομαι και σκέφτομαι καμιά φορά πόσους μουσικούς ακολουθήσαμε τυφλά. Δεν μετριούνται παρά μονάχα στα δάκτυλα του ενός χεριού. Συνήθως έχουν κάτι ιδιαίτερο που ταιριάζει στη προσωπική μας ιδιοσυγκρασία, στη φύση μας, στα κιτάπια των προσωπικών μας στιγμών. Είναι δύσκολο να αποχωρίζεσαι έναν φίλο όπως είναι δύσκολο να αποχωρίζεσαι και τον προσωπικό σου μουσικό, αυτόν που έχει φτιάξει το soundtrack της ζωής σου. Εκείνον που έχεις καθίσει καμιά φορά, όταν τον έχεις ανάγκη, να φτιάξεις ένα δικό σου προσωπικό best of απ’ την μέχρι στιγμής καριέρα του, να σχεδιάσεις το δικό σου εξώφυλλο, να γράψεις την δικιά σου αφιέρωση και ύστερα να το ακούσεις ανακουφισμένος λες και ηχογράφησες εσύ ο ίδιος τον απόλυτο δίσκο της ζωής σου. Συνήθως κάτι τέτοιες συλλογές δεν τις χαρίζουμε πουθενά γιατί απλά δεν χαρίζονται σε κάποιον άλλον. Είναι απόλυτα δικές μας και τις ακούμε μόνον εμείς. Δεν περιμένουμε και δεν θέλουμε να καταλάβει ο άλλος τα συναισθήματά μας. Δεν μας νοιάζει στην ουσία καθόλου. Πατάμε απλά το κουμπί και όλα τότε φαίνονται γνώριμα και πάλι.

Ο John Ashbery έγραψε κάποτε: «Alone with our madness and favorite flower. We see that there is really nothing left to write about, or rather, it is necessary to write about the same old things, in the same way, repeating the same things over and over. For love to continue and be gradually different». Κάπως έτσι είναι και αυτά τα καθάρματα που μας ακολουθούν χρόνια τώρα, που μας έχουν αρπάξει από το λαιμό και δεν λένε να μας αφήσουν με τίποτα. Τραγουδούν τα ίδια και τα ίδια συνεχώς κι εμείς γινόμαστε καλύτεροι και πιο γενναιόδωροι χρόνο με τον χρόνο.

Περίπου οκτώ χρόνια πριν βρισκόμουν σ’ ένα εφηβικό κρεβάτι και δεν ήξερα αν θα ξαναπερπατήσω ποτέ στη ζωή μου. Ένας φίλος ήρθε ένα απόγευμα μου άφησε ένα δίσκο και σηκώθηκε να φύγει. Δεν μου είπε τίποτα, ήπιε απλά ένα ποτό, με κοίταξε σακατεμένα και σφύριξε έναν σκοπό. Όταν έφυγε και ξόδεψα τα χάπια μου στο κορμί μου ένα μαύρο κοράκι χώθηκε κάτω απ’ τα σκεπάσματα, μια λιονταρίνα έγνεψε στον άντρα της και μία νευρική νύφη κόμπιασε με στεγνό το λαιμό της για όλα εκείνα που κολύμπησαν στη ζωή της.

Οκτώ χρόνια μετά ο ίδιος μουσικός μ’ ακολουθεί σε κάθε ρούγα της πόλης και σε κάθε ανίερο σοκάκι της. Μου θυμίζει με ανεπίστρεπτη συνέπεια πως τα δικά μου best of κάθε χρόνο θα αλλάζουν κι ένας καινούργιος προσωπικός δίσκος θα γεννιέται από εκεί που είχα αφήσει τον προηγούμενο και θα είναι πάλι ο δημιουργός της ζωής μου. Μόνο που αυτή τη φορά αποφάσισε να μου τα πει από κοντά. Έχουμε ραντεβού την άλλη Παρασκευή. Θα φορέσω τα καλά μου ρούχα, θα κουρέψω τα μαλλιά μου όμορφα και θα σταθώ σε μια γωνιά να τον περιμένω. Όταν θα τραγουδήσει το Let me go, let me go, let me go, θα καταλάβω πως εννοεί το αντίθετο!

Let Me Go Let Me Go Let Me Go

Wait behind
Shadows still with us
The tides are with us
Silent sorrow with us
As long as there’s no forgiveness
Wait behind
Owl above places of the dead
And I have to believe everything she said
As long as there’s no forgiveness
Wait behind
Hymns still close to your ears
That you can still hear
Graves still close to the water
Moon still walking the shore
That mule’s head still in the sycamore
Waiting behind
Let me go, let me go, let me go
So I can wait behind

Jason Molina

written by: A. Bandini

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s