Record shop…THE SOUND OF MUSIC

cassette.jpg

Ήταν κάτι Σάββατα, ήταν εκείνα τα Σάββατα κάπου εκεί πριν την ενηλικίωση όπου όλα φαίνονταν πιθανά στο πρωινό μας ξύπνημα. Μια αγωνία, μια επιθυμία και κάμποσα κατοστάρικα στην τσέπη που ποτέ δεν ήταν αρκετά. Μια κασέτα του ξάδερφού σου απ’ το χωριό, (χρόνια μεγαλύτερος από ‘σένα, μουσικά πιο σοφός από ‘σένα), νά ‘χει καταφθάσει την προηγούμενη μέρα, σε κίτρινο φάκελο με μπιλάκια φασκιωμένη, και μ’ ένα σύντομο γράμμα να την συνοδεύει. Ξυπνούσε Σάββατο λοιπόν και μια ηλεκτρική σκούπα στο δωμάτιο κίναγε το ξυπνητήρι σου. Σηκωνόσουν, έκλεβες πάντοτε παραπάνω λεφτά απ’ ότι σου έδινε η μάνα σου, φορούσες τα ξεχαρβαλωμένα σου τζιν και έτρεχες για τον ηλεκτρικό με μοναδική στάση το Μοναστηράκι και τ’ αγαπημένο σου δισκάδικο. Οι ντελάληδες στην Ηφαίστου με τα αθλητικά παπούτσια που σε προκαλούσαν μα πάντα τους αγνοούσες και ύστερα να κατεβαίνεις τα σκαλοπάτια, προσέχοντας δεξιά κι αριστερά τις αφίσες για τα επερχόμενα live στο Ρόδον και το Αν. Καρφί στο πίσω δωματιάκι με όλη την δισκογραφία των 80s και 90s αλφαβητικά και τον γραφικό επισκέπτη του να προσηλυτίζει πάντοτε έναν πιτσιρικά σε garage μονοπάτια με μοναδικές ατάκες του στυλ. «Ναι φίλε μου, καλό το Let it bleed δεν λέω αλλά πάρε ν’ ακούσεις και τα λυκανθρωπιστικά ριφάκια των Dead Moon και ύστερα θα δεις τι είναι πιο κοντά σε σένα». Οι ετικέτες 300δρχ στα βινύλια των Lime Spiders και οι 1200 στο Las Vegas story των Gun Club. Τα βρώμικα δάκτυλα σαν είχες φτάσει στο ράφι με το Τ και ύστερα ξανάμανά ο γραφικός επισκέπτης με τον πιτσιρικά να κρατάει στο δεξί το Lysergic Emanations και στο αριστερό τους One way streets σαν ένα άβγαλτο μουσικό ξεπεταρούδι, έρμαιο στα λογύδρια του γκουρού επισκέπτη. Μετά από κανά δύωρο έρχονταν τα κρυφά ψαχουλέματα στις τσέπες μήπως γεννήσει παραπάνω λεφτά η ρημάδα. Ήταν κι αυτός ο δίσκος, ο οποιοσδήποτε δίσκος, που πάντα αναβάλαμε να αγοράσουμε και πάντα εκεί βρισκόταν ο αναθεματισμένος κάθε Σάββατο συστηματικά, προκαλώντας μας να γυρίσουμε για άλλη μια φορά στο οπισθόφυλλο, να διαβάσουμε πάλι το track list, να τον ξαναφήσουμε στο ράφι, να δώσουμε ραντεβού για το επόμενο Σάββατο. Ύστερα έφτανε το πλήρωμα του χρόνου, του δικού σου χρόνου κι έφτανες στο ταμείο και περίμενες ένα μικρό κοπλιμέντο του στυλ, «Δισκάρα είναι αυτό φίλε μου», κι όταν δεν ερχόταν αναρωτιόσουν αν αγόρασες μαλακία και κρυφοέβριζες τον δικό σου μουσικό γκουρού που ήταν χιλιόμετρα μακριά από εσένα και σε αποπλανούσε με κασέτες που μπορεί να είχαν μέσα συγκροτήματα του ενός τραγουδιού αλλά ήσουν πολύ μικρός για να το ξέρεις. Λίγο αργότερα θα μάθαινες πως όλοι οι έμποροι γλύφουν τους πελάτες τους και πως οι πωλητές στο δισκάδικο του Rob Gordon ήταν απλά οι imaginary πωλητές ενός imaginary record shop.

Στην Πλάκα συνήθως σε περίμενε σε μια καφετέρια ένας φίλος με ξεβαμμένο μπλουζάκι Pink Floyd, νεσκαφέ φραπέ ατέλειωτη ευχαρίστηση στο τραπεζάκι, χλευαστική διάθεση για τις αγορές σου και απορίες χαζές στ’ αυτιά σου όπως, «Ποιοι είναι αυτοί οι Moffs πάλι που αγόρασες;». Εσύ γινόσουν τώρα ο δικός του διδάκτωρ και απαντούσες ξερά κι αποστομωτικά, «Αν ακούσεις το Touch the ground, θα καταλάβεις τι μεγάλη μπάντα που είναι!», τελειώνοντας την κουβέντα εκεί μιας και το μόνο που ήξερες για τους Moffs ήταν το εν λόγω τραγούδι που σου είχε γράψει ο ξάδερφός σου στην χθεσινή κασέτα. Και μετά από κάμποση ώρα να τελειώνει ο καφές μέσα από μουσικούς καβγάδες, ατελείωτες συζητήσεις για τα κορίτσια του σχολείου και γαιδουροφωνάρες για το αν ο Τόνι Σαβέφσκι είναι ο καλύτερος ξένος παίκτης των τελευταίων ετών. (Ήταν και δεν σηκώνω κουβέντα!)

Κι αργότερα το σούρουπο ‘κείνο το χειμωνιάτικο σαββατιάτικο απόγευμα που σαν ταξίδευες με το τρόλεϊ για το σπίτι των γονιών σου καταλάβαινες τι σήμαινε γαμημένη μελαγχολία καθώς έβλεπες το ανθρώπινο είδος να χαζογελάει και να σχεδιάζει τρελή βραδιά στα μπουζούκια κι εσύ να ψάχνεις και πάλι τις τσέπες μπας κι έχουν περισσέψει τίποτε ψιλά για ν’ αγοράσεις μια μπύρα απ’ το περίπτερο, να την φυγαδεύσεις στα κρυφά μες στο δωμάτιό σου, να την βάλεις έξω απ’ το παράθυρό σου για να κρατηθεί κρύα και να απολαύσεις το Labyrinth των άγνωστων Moffs προστάζοντας τους ήχους να σου χαρίσουν περίεργα μυστικά.Κάθε Σάββατο πρωί αγοράζαμε δίσκους με τρία και πέντε και εφτά κατοστάρικα γιατί οι κασέτες του ξάδερφού μας αναστάτωναν. Γιατί έκλειναν με Dream Syndicate όταν είχε κέφια ή με Test Dept όταν είχε τις μαύρες του. Τώρα πια έχω χρόνια να πατήσω σε δισκάδικο το Σάββατο. Κι εκείνος ο γραφικός γκουρού δεν ξέρω τι απέγινε και τι ακούει πια, αν και ποτέ δεν μ’ ενδιέφερε, απλά ελπίζω να έχει την ίδια λύσσα που είχε και τότε για λυκανθρωπιστικά ριφάκια και βρώμικες κιθάρες που γράφουν σήμερα και οι μουσικοκριτικοί. Απ’ την άλλη ο ξάδερφός μου συνεχίζει να μου φτιάχνει συλλογές κι εγώ έχω ξεκινήσει εδώ και χρόνια να του απαντάω με δικές μου βάζοντας κόντρες για το ποιος θα εντυπωσιάσει περισσότερο τον άλλο. Είναι τα δικά μας sessions και κρύβονται σε cd πια. Έτσι γιατί καμιά φορά πρέπει να κλέβουμε ο ένας τραγούδια απ’ τον άλλον να τα γράφουμε σε άλλες συλλογές για άλλους και να συνεχίζουμε να ψάχνουμε το album που τα φυγαδεύει. Μόνο που τώρα πια συμβαίνει τις καθημερινές!

Υ.Γ. Όλα αυτά τα σκεφτόμουν Σάββατο απόγευμα καθώς γυρνούσα σπίτι μετά τη δουλειά με δυο βινύλια στα χέρια και τότε μου ήρθε η ιδέα να φτιάξω το δικό μου δισκάδικο σε τούτο το blog. Κάθε Σάββατο θα ψωνίζω τρεις δίσκους από τις τρεις αγαπημένες μου δεκαετίες, (80s,90s,00s). Albums που δεν έτυχε να γίνουν ξακουστά μα για κάποιους σήμαιναν πάντα κάτι.

Καλώς ήρθατε στο δισκάδικο THE SOUND OF MUSIC.

written by Arturo Bandini

Advertisements

2 responses to “Record shop…THE SOUND OF MUSIC

  1. γράψε κάτι για molina.
    να είσαι όσο υποκειμενικός μπορείς

  2. Συμφωνώ απόλυτα με την κριτική του Πατώκου από το mic. Διάβασέ την και θα καταλάβεις. Στο μόνο που διαφωνούμε είναι για τον χώρο. Απαράδεκτο το Planet Music!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s