3 soul νύχτες σε ετεροχρονισμένη συρραφή, προϊόν αναλαμπής εφηβικής ευαισθησίας

burke.jpg

Τετάρτη 12/7/06 Ωδείο Ηρώδου Αττικού. (το ολίγον από «μπάντα σε κρουαζιερόπλοιο» support των “Blues Brothers” ήταν σα να μην έγινε). Τυφλός οργανίστας, γυναικεία φωνητικά όλων των κυβικών, ο Steve Cropper, σαξόφωνα, ντραμς, πιάνο, και ένα ανάκλιντρο υποβασταζόμενο από γερά μπράτσα να στήνεται μεσούσης της σκηνής. Ο Solomon Burke έδειχνε υπέρ του δέοντος καλοζωισμένος. Βαρύς κι ασήκωτος, ακόμη κι απ’ τα ίδια του τα πόδια, ήξερε πολύ καλά τι να κάνει για να χορέψουν όσοι βρίσκονταν εκείνο το βράδυ εκεί, ανεξαρτήτως διαζώματος. Θα μοίραζε κοσμήματα, θα έκανε πλάκες με το κοινό- σηκώνοντας, μιλώντας και τραγουδώντας στα τηλέφωνα με ανυποψίαστα ταίρια, ερωτευμένων εθελοντών- θα απαριθμούσε την ατελείωτη οικογένειά του και θα τραγουδούσε όσα περίμενα εγώ, ο δίπλα, ο τύπος που χόρευε λίγο πιο πίσω, όσοι ήξεραν τον λόγο για τον οποίο ήταν εκεί. Όλοι αυτοί ανταμείφθηκαν, πολύ απλά κι αν θες κλισαρισμένα, μ’ ένα απ’ τα ωραιότερα βράδια της ζωής τους. Όσοι πήγαν όχι για το ιστορικό/ εμπειρικό του γεγονότος, αλλά γιατί συμβαίνει, με τον συγκεκριμένο τίμιο τύπο, να υπάρχεις σχεδόν απόλυτα σε κάποιο απ’ τα κομμάτια που έχει τραγουδήσει. Εμένα μου έλαχε το “Don’t give up on me”.

brown1.jpg

Την 23η του Ιούλη του 2006, στο θέατρο του Λυκαβηττού, τα αστεία έδιναν κι έπαιρναν, η ζέστη ασφυκτική αλλά απόλυτα ταιριαστή με την persona που ανέμενα να σταθεί στη σκηνή και να θυμίσει στο απειροελάχιστο, ότι κάποτε είχε πουλήσει την ψυχή της στο διάβολο για να ξεβιδώνεται στο χορό. Παρά τα αποτρεπτικά σχόλια «Άντε με το απολειφάδι», «Τι δουλειά έχεις με τους πεθαμένους», γνώριζα από πριν πως δεν υπήρχε περίπτωση να περάσω άσχημα. Και το τελευταίο ίχνος επιφυλακτικότητας είχε διαλυθεί, στη θέα μιας τιγκαρισμένης σκηνής από, ακόμη και εξ’ όψεως, μάστορες μουσικούς και τον υπεραιωνόβιο παρουσιαστή να προαναγγέλλει το greatest hits set που θα έβγαζε εις πέρας ο “The Hardest Working Man In Showbusiness”. Οι απόψεις για την τελική έκβαση διίστανται, αλλά οι νεανικές μου ορέξεις πλημμύρισαν και ο σαρκασμός του James Brown στην κίνηση «τώρα θα δεις, που κάνω ακόμη το σπαγγάτο» θα είναι πάντοτε αξιομνημόνευτος σε live αναμνήσεις. Τα Χριστούγεννα του 2006, ένα μεσημεριανό τηλεφώνημα έλεγε ότι τρεις μέρες αργότερα δυο λευκά άλογα θα μετέφεραν ένα χρυσό φέρετρο προς το Apollo Theatre στο Harlem της Νέας Υόρκης. Μέχρι το mail της επιβεβαίωσης, η παραδοχή αντιστεκόταν μιας και εκείνο το καλοκαιρινό βράδυ ήταν τόσο πρόσφατο.

isaac.jpg

Τη νύχτα της 3ης Μαρτίου του 2007, στις 10 παρά 13, ένα τεράστιο και αυτόφωτο σύμπαν, εξαιτίας της αδυναμίας του, μεταποιήθηκε σε ικανοποίηση προσωπικού memorabilia, σχεδόν ύγρανε τις κοιλότητες δυο ματιών και άφησε μια ακουστική προσμονή, που τελικά δεν ικανοποιήθηκε ποτέ. Ο κόσμος, όπως έμαθα εκ των υστέρων, γύρω στις 3.000. Το περίμενα. Η soul (ψυχή) δεν φτουράει, όπως και πολλά άλλα πράγματα, στα μέρη μας. Μετά το επεισόδιο της υγείας του το περασμένο καλοκαίρι, ο Isaac Hayes παρότι νέος πατέρας και έτοιμος για την αναστημένη Stax, χωρίς να ευθύνεται, μ’ έκανε να ανασάνω βαριά και κοφτά, ξεφυσώντας ευχές για να γίνει, έστω και για μια στιγμή, ο Shaft που φανταζόμουν. Δε θα αναφερθώ στο «μουσικό αποτέλεσμα» της συναυλίας, γιατί είναι καθαρά προσωπικό το κριτήριο αλλά –αναμφισβήτητα- τα τελευταία χρόνια της ζωής του, καλλιτεχνικά και προσωπικά, δεν άφηναν πολλά περιθώρια για κάτι διαφορετικό. Κοιτάζοντας την απίστευτη μούρη του πρώτου απ’ τα δεξιά-απ’ τη μεριά του κοινού-ψιλοβαριεστημένου πληκτρά, και αισθανόμενος την αποπνικτική απειλή του ρασταφόρου μπροστινού μου, στεναχωριόμουν που δεν είχε τη δύναμη να κινηθεί, που η μπάντα, ακόμη κι έτσι που απλώς διεκπεραίωνε το set της, δε τον βοηθούσε να πάρει δυνάμεις. Ο Isaac Hayes ήταν μόνος. Σκεφτόταν το μικρό του γιο, και σταυρώνοντας τα χέρια, παρά την αδυναμία του, έμοιαζε κατανυκτικά γεμάτος. Αυτό θέλησα να πιστέψω.

Advertisements

2 responses to “3 soul νύχτες σε ετεροχρονισμένη συρραφή, προϊόν αναλαμπής εφηβικής ευαισθησίας

  1. Παράθεμα: “Hold On, I’m Comin”/ “Immaculate Funk” (Isaac Hayes & Jerry Wexler. Souls) « Back To Mono

  2. Παράθεμα: Solomon (12 months by loan me a dime) « Back To Mono

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s