Devics…If you forget me

devicsfront.jpg 1998 Splinter records SPLR-0004-2

Mια έρημη λάμπα φωτίζει αργά τη νύχτα τα πεζοδρόμια που κατηφή αγοροκόριτσα έχουν διαβεί παλεύοντας να ξεχωρίσουν το ταίρι τους. Εκείνον κι εκείνη που πιστεύουν πως τους αναλογεί. Ένα γνώριμο πρελούδιο κατηφορίζει από τον ουρανό και τώρα πια τα κορίτσια τα ονομάζουν Blue Miss Sunday. Το πρώτο κορίτσι, ‘κείνο με το λουλούδι στα μαλλιά διαλέγει το δρόμο του πουλιού και ύστερα επιστρέφει να μυρίσει το δέρμα, να κλειδωθεί, να χαθεί και ύστερα να ξεχάσει. Όλα είναι ψέματα, ψιθυρίζει, όπως κι εγώ, μα κανένας πια δεν ακούει κι ας συνεχίζω ακόμα να φοβάμαι που σ’ αγαπώ. Το δεύτερο κορίτσι πιστεύει στα κρύα χέρια και στους άντρες που πίνουν αρρωστημένα πάνω στα περβάζια της κατήφειας παλεύοντας να είναι κάτι άλλο πέρα από τη φύση τους. Που έρχονται και φεύγουν, που πάντα έρχονται και πάντα φεύγουν και πάντα διαλέγουν το θυμό για να μεγαλώσουν καλύτερα. Το τρίτο κορίτσι τώρα, παρακαλεί τους γερασμένους παραδείσους. Πεσμένη στα γόνατά της αποζητάει το πιοτί μιας και η μοναδική κόλαση που θυμάται είναι τούτο το χώμα. Σαν τις σειρήνες που αν τους πάρεις τη θάλασσα ουρλιάζουν στους ναυτικούς που μαγάρισαν τα νερά τους και ξεκινάνε γι’ αλλού. Όλα τούτα κι άλλα τόσα με τη φωνή ενός κοριτσιού που τίποτε δεν έμαθε ακόμα. Που λατρεύει να μισεί τους παρελθοντικούς της εραστές και τα παράθυρα που ξενυχτάει τα βράδια μέσα σε μια αναμονή κι έναν πηγαιμό από το παρόν στο παρελθόν.

Οι Devics τα δύο τελευταία χρόνια είναι μία από τις αγαπημένες μου μπάντες. Τους ανακάλυψα όταν ένα άλλο κορίτσι μου τους ψιθύρισε στο τηλέφωνο σαν σημαντικό μυστικό και ύστερα χάθηκε στα πεζοδρόμια που γυρνούν τα νέα παιδιά τις νύχτες και χασκογελούν με ηλίθια αστεία και ξεροχυμένες φαντασιώσεις. Δεν θα σας πω τι μουσική παίζουν ή και με ποιούς μοιάζουν ή πόσο αξιέραστη είναι η φωνή της Sara Lov ή ποιός είναι ο κύριος Dustin OHalloran ή γιατί τους πιστεύουν τόσο πολύ οι Black Heart Procession και τους κουβαλούν μαζί τους σε κάθε συναυλία που κάνουν. Απλά θα σας πω πως εκείνη τη χρονιά πέρα από το ντεμπούτο του Perry Blake, πέρα από το στοιχειωμένο Scraps at midnight του θείου Mark και πέρα από το Is this Desire της πιο όμορφης άσχημης γυναίκας του κόσμου κυκλοφόρησε ένας δίσκος που στο οπισθόφυλλό του είχε μια έρημη λάμπα να φωτίζει ένα πεζοδρόμιο που κάποτε όλοι μας κουρνιάσαμε στο απάγκιο της νύχτας του και στο εξώφυλλο ένα κορίτσι να περιμένει στο παράθυρο όλα εκείνα που του άρπαξε ένας άτυχος έρωτας!

If you forget me my darling you’ll find me by the wayside where you left me

κι εγώ ακόμα να αναρωτιέμαι που χάθηκε εκείνο το κορίτσι!

written by: A. Bandini

devicsback.jpg



Advertisements

One response to “Devics…If you forget me

  1. Παράθεμα: Dustin O’Halloran…Lumiere (FatCat records) « Back To Mono

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s