Μια πεντάδα και μία ημέρα!

cinematic.jpg

Τις τελευταίες μέρες οι ανεμιστήρες έχουν χτυπήσει κόκκινα, η τρέλα μέσα στην πόλη πηγαινοέρχεται και κουτουλάει πάνω σε όλες τις φυλές, ο Loan Me a Dime βρίσκεται σ’ ένα λεωφορείο προς την Πελοπόννησο και του την πέφτει μια ξεπεσμένη τραβεστί που παραμιλάει για την υγεία του Αρχιεπισκόπου, ο Ολυμπιακός δεν λέει να σταυρώσει μεταγραφή και όλοι γελάμε, ενώ οι μπάτσοι στα τμήματα αποδεικνύονται οι καλύτεροι σκηνοθέτες που ενστερνίστηκαν το δόγμα του Λαρς Φον Τρίερ. Μέσα σε όλη αυτή τη πύρινη λαίλαπα των ημερών που λένε και τα δελτία ειδήσεων, καταθέτω μια πεντάδα κυκλοθυμικών ακουσμάτων που κατέλαβαν τα πικάπ και τις σιντιέρες μέσα σε μία μέρα…την χθεσινή.

Πρωί: είναι ίσως το μόνο τραγούδι τις τελευταίες μέρες που έχω ακούσει πάνω από 15 φορές. Ο λόγος για το καταπληκτικό Blue Groove των The Hipstairs από το σαρανταπεντάρι που συνοδεύει το τελευταίο τεύχος του μονδέρνου fanzine, Belle Vue. Όσοι δεν το έχετε αποκτήσει ακόμη να τσακιστείτε να το αγοράσετε! Hammond Groove εγχώρια μπάντα με έφεση σε τεντιμποϊσμό 60s. Τα γιαουρτόματα κρατήστε τα για άλλους!

Μεσημέρι: Κατά καιρούς συνηθίζω να κάνω θεματικές μεταμεσονύχτιες dvdιάδες στο σπίτι, που συνήθως κρατάνε δυο τρείς μέρες. Αυτή η εβδομάδα ήταν αφιερωμένη στον αγαπημένο μου ηθοποιό Michael Caine. Αναπόφευκτα λοιπόν και αφού την προηγούμενη είχα παρακολουθήσει το φοβερό Ipcress File, η συλλογή, Music from the films of Michael Caine, (Silva screen records, filmcd338), θρονιάστηκε στο σαλόνι και οι Madness έδωσαν το εναρκτήριο λάκτισμα.

Απόγευμα: Κάπου εκεί τα πράγματα αρχίζουν να ζορίζουν. Το λάστιχο στη βεράντα ποτίζει τους βασιλικούς, οι τέντες ανεβαίνουν, η εθνική οδός απέναντι χορεύει σε ρυθμούς σαββατοκύριακου και από τα ηχεία ο πρώτος δίσκος των Murder By Death με τον απίστευτο τίτλο Like the Exorcist, But More Breakdancing παίζει όσο πιο δυνατά γίνεται. Άλλωστε οι τελευταίοι έχουν ανακηρυχτεί σε προσωπική αγαπημένη μπάντα τους τελευταίους μήνες. Έπεται αφιέρωμα όταν μου έρθει και το τελευταίο τους single που περιέχει διασκευή στο Bang Bang (my baby shot me down). Αδημονώ!

Βράδυ: Το album που μου είχε ξεφύγει πέρσι και το απόκτησα φέτος σε βινύλιο, αφού μου άνοιξε πρώτα τα μάτια ο Kiyisayito H. Giri. My Brightest Diamond το συγκρότημα, Bring me the Workhorse ο δίσκος, Shara Worden η πολυτάλαντη και όμορφη δεσποινιδούλα που παίζει ένα σκασμό όργανα και τραγουδάει κιόλας! Απλά ένα πανέμορφος album!

Μεσάνυχτα και κάτι: Η φωτογραφία που ντύνει τούτο το post βρίσκεται σε ένα από τα δύο εσώφυλλα που φωλιάζει μέσα τους το διπλό καινούργιο βινύλιο των Cinematic Orchestra, Ma Fleur. Ίσως έχουμε να κάνουμε με έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς. Κατά την δική μου ταπεινή άποψη πάντως είναι ο καλύτερος του group μέχρι στιγμής. Όμορφα τα κομμάτια με την Fontella Bass αλλά όλα τα λεφτά είναι το αργόσυρτο νυχτερινό έπος που ονομάζεται Time and Space! Ένα album για μεταμεσονύχτιες ακροάσεις όταν τούτες τις μέρες δωροδοκούμε τον ουρανό για λίγο αεράκι. Καληνύχτα σας!

written by: Arturo Bandini

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s