Quentin Tarantino’s games, chapter 3: Death Proof

tarantino4601.jpg

Υπάρχει μια σκηνή στο λατρευτό High Fidelity που ο Κιούζακ αναρωτιέται για την ερμηνεία της λέξης…yet! Ρωτάει λοιπόν τον υπάλληλό του Jack Black, για κάμποση φορά, αν τον ρωτούσαν αν έχει δει το Evil Dead 2, yet, τι θα εννοούσαν! Θα πήγαινε να το δει; θα το έβλεπε έτσι κι αλλιώς; ή μπορεί και να πήγαινε να το δει; Ζήσε Μάη μου να φας βαζέλες που λέω κι εγώ. Κάπως έτσι αισθανόμουν τον τελευταίο καιρό με τον υποτιθέμενο πηγαιμό μου προς το Death Proof του αγαπημένου Quentinoυ. Όλοι με ρωτούσαν αν το είδα, αν θα το έβλεπα, αν θα το περίμενα σε ντιβιντι πακέτο με το Planet Terror του ατάλαντου φίλου του Ροντρίγκεζ, αν οι εκλογές επηρεάζουν την ζωδιακή μου λίμπιντο!, και άλλα τέτοια αν, αν! Η απάντηση ήταν μία. Δεν το είδα, yet! Μόνο που στη δική μου περίπτωση σήμαινε πως θα το έβλεπα σίγουρα. Εχθές λοιπόν εκεί που τά ‘πινα, (όχι με κάποιον κολλητό μου), αλλά με το κορίτσι μου και της εξιστορούσα πως ο Loan Me A Dime ξετρελάθηκε, ο κινέζος του μπλογκ σχεδόν βαρέθηκε, κι ο Vertigo αναρωτιόταν για την ταινία, χωθήκαμε σε καλοκαιρινό κινηματογράφο, τέρμα της Μαυρομιχάλη, να διαγράψουμε τη λέξη yet και να απολαύσουμε το αλεξιθάνατο αμάξι του Κερτ Ράσελ!

Φαντάσου λοιπόν το αγαπημένο σου συγκρότημα! – για να κάνουμε κι έναν μουσικό παραλληλισμό. Έχει κυκλοφορήσει τέσσερις πολύ καλούς δίσκους και το πέμπτο του πόνημα, που λένε και οι μουσικογραφιάδες, είναι μονάχα διασκευές. Διασκευές σε παλιά τραγούδια, διασκευές σε δικά τους κομμάτια από μια άλλη, alternate version που γράφουν και τα σινγκλάκια στο b-side. Κάπως έτσι είδα κι εγώ το Death Proof. Τίγκα στις αναφορές πάνω στις παλιές του ταινίες, αθεράπευτο grindhouse movie εν έτη 2007, (μεγάλη μαγκιά αν σκεφτείς πως οι σαγιοναράτοι πιτσιρικάδες απαιτούσαν να φτιαχτεί η ποιότητα της οθόνης), σκηνοθετικός αυτοσαρκασμός μέχρι εκεί που δεν παίρνει, φετιχισμός στα άκρα! Αναφορές στο foot μασάζ του Pulp Fiction, κίτρινη φόρμα χαζής τσιρλίντερ, Bernard Herrmann ringtone, Red Apple τσιγάρα, κορίτσια σε στρογγυλό τραπέζι συζητώντας κουλαμάρες, η αντικαταστάτρια της Ντάριλ Χάνα, η κασκαντέρ της Ούμα, ο μπάτσος με τον γιό του να συνεχίζουν την παράδοση, το καπό που ανοίγει μα δεν έχει πτώμα αλλά μηχανή που σκοτώνει, οι διάλογοι…πάντα οι διάλογοι, αυτή τη φορά πιο χαζοί από ποτέ, οι γκομενοπαρέες αντίδοτο στις αντροπαρέες, ο Κερτ Ράσελ ξεβγαλμένος απ’ την αφάνεια, καρικατούρα των παρελθοντικών του ρόλων, το Down in Mexico των φοβερών Coasters που τώρα πια δεν θα είναι ποτέ πια το ίδιο, η ποδολαγνεία, τα μοναδικά στυλιζαρισμένα κάδρα που μόνο αυτός ο άτιμος μπορεί να πετύχει, τα μίνι βιντεοκλίπ του και τα big cahuna burger του! Μονάχα οι τουαλέτες του μου έλειψαν αλλά ποτέ δεν μπορείς να τά ‘χεις όλα!

Το Death Proof ήταν τελικά μια ταινία εξαιρετική που δεν την συγκρίνεις με τα προηγούμενα του σκηνοθέτη γιατί απλά είναι μια ταινία με διασκευές, μια ταινία που σε κάνει να διασκεδάζεις, μια ταινία που απλά σπάει πλάκα με ένα υποείδος και με τον ίδιο τον δημιουργό της. Και κάθε φορά που βλέπω καλλιτέχνη να οσμίζεται τα χρόνια που παλεύει φιλτράροντάς τα μέσα από το δικό του προσωπικό ύφος…απλά γουστάρω. Ο Tarantino σινεματογραφεί με έναν τρόπο που πολλοί θα ζήλευαν έχοντας μια συνοχή στις ταινίες του που σε αναγκάζει να γίνεις φετιχιστής μαζί του. Συνεχίζω να πιστεύω πως η πιο αδύναμη δουλειά του ήταν το Jackie Brown και το απόλυτο ζενίθ του τα δύο Kill Bill που ακόμα περιμένω στην συσκευασία του ενός σε ντιβιντί, (το είχε υποσχεθεί ο άτιμος). Περιμένω την επόμενη επίσημη Πέμπτη δουλειά του αφού όταν θα αρχίζουν οι τίτλοι αρχής θα γράφει:

This is the 5th Quentin Tarantino’s film!

deathproof1.jpg

Και για να τελειώσουμε από εκεί που αρχίσαμε, όταν τελικά ο Jack Black απάντησε γιατί θα έβλεπε το Evil Dead 2, είχε απαντήσει πως η ταινία ήταν απίστευτη, είχε γέλιο, είχε βία, το soundtrack γαμούσε κώλους και άλλα τέτοια πολλά που μου θυμίζουν γιατί βλέπω τις ταινίες του Quentinoυ δεκαπέντε φορές τη μια και κολλάω σάματις να ‘ναι ο αγαπημένος μου δίσκος από το αγαπημένο μου συγκρότημα!

Written by: Arturo Bandini

Advertisements

5 responses to “Quentin Tarantino’s games, chapter 3: Death Proof

  1. Mαύρη γκόμενα, στη μέση του Αμερικάνικου Νότου, φαν του γελοίου βρετανικού ποπ γκρούπ μίκυ, μπίκυ, τάκι εντ σάκι… absurdus delerium MASTERPIECIOUS!

  2. #

    Ελ Νιονιο // Aug 14th 2007 at 7:40 pm

    Τη ταινία την είδα και με άφησε αδιάφορο.Ίσως ο Κουέντιν να σταματούσε αυτούς τους “φόρους “τιμής.Πολλές b-ταινίες της δεκαετίας του 6Ο και του 7Ο ήταν απίστευτες πατάτες εντάξει το ότι θεωρούνται cult δε σημαίνει απαραίτητα κάτι.Καλογυρισμένο το αυτοκυνηγητό αλλά ώρες-ώρες η αυτοπαρωδία της ταινίας έφτανε τα όρια του βαρετού.Άσε που ο Κερτ Ράσσελ,και τον συμπαθώ κιόλας,ήταν τόσο απειλητικός όσο ο Σέζαρ για την αντίπαλη περιοχή.Πρώτη και ελπίζω τελευταία φορά που βαρέθηκα σε ταινία του Ταραντίνο άλλωστε το ότι κάποιοι έψαχναν να βρούν αναφορές και κρυφά νοήματα μόνο και μόνο επειδή σκηνοθέτης ήταν ο Κουέντιν σημαίνει ότι έχουν πέσει στη παγίδα.Με το χέρι στη καρδιά αν στο written and directed by δε βλέπατε το γνωστό όνομα θα σας άρεσε το φίλμ?
    Το σχόλιο είχε γραφτεί μέρες πριν αλλά θεώρησα ότι το έβαλα μάλλον σε λάθος post.
    Ας είναι περιμένω κουβεντούλα πάνω στο θέμα και μια και μιλάμε για ταινίες μου άρεσε αρκετά το ΕΧΘΡΟΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ένα πολύ ενδιαφέρον γουέστερν της σχολής Πέκινπα και Ιστγουντ δηλαδή ωμό και λιτό με Μπρόσναν και Νίσσον να δίνουν ρέστα και με τη ξεχασμένη Αντζέλικα Χιούστον σε ρόλο έκπληξη μη το χάσετε

  3. Arturo Bandini: Αγαπητέ Ελ Νιόνιο, το σχόλιό σου το είχα διαβάσει αλλά δεν είχα δει την ταινία όπως κατάλαβες. Ο Ταραντίνο νομίζω, όπως κι έγραψα, πως απλά έκανε πλάκα στο Death Proof. Το να βλέπεις την συγκεκριμένη του ταινία στα σοβαρά είναι απλά αφέλεια. Ο Κουεντίνος απλά κατέχει το είδος του απολαυστικού κινηματογράφου καλύτερα από κάθε άλλον σκηνοθέτη του σημερινού σινεματογραφήματος! Απλά δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία ταινία δράσης που είδα και πέρασα καλά!
    Υ.Γ. Το :Εχθροί για πάντα, θα το δω μέσα στην εβδομάδα και μάλιστα ετοιμάζω και αφιέρωμα στο γουέστερν ώστε να το ανεβάσω μέσα στον Σεπτέμβρη. Προς το παρόν είμαι πολύ εκνευρισμένος με τις φωτιές και παρακολουθώ τα γεγονότα μέρα-βράδυ!

  4. Το ίδιο κι εγώ φίλε μου και απο τα νεύρα μου έγραψα σχόλιο στο niggers are scared του get funky..στάχτη στη σκέψη μου τα ξαναλέμε σύντομα ελπίζω

  5. Η Αντζέλικα Χιούστον φιλαράκι δεν είναι καθόλου μα καθόλου ξεχασμένη! Είναι απο τις διασημότερες και απο τις καλύτερες ηθοποιούς που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στο Ηollywood.Βγάζει καινούργιες ταινίες κάθε χρόνο και μάλιστα πρόσφατα βραβεύτηκε για την μέχρι τώρα πορεία της στο σινεμά.Τώρα εαν εσύ είσαι άσχετος και δεν παρακολουθείς τα πράγματα δεν σου φταίει κανένας.Κόψε λοιπόν τα ηλίθια σχόλια όταν δεν ξέρεις τί σου γίνεται.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s