Η Κρίσυ με τις μαύρες γόβες

dentynefiremints_340px.jpg

Η Κρίσυ σηκώθηκε με όχι τόσο καλή διάθεση. Η Ελλάδα καίγεται. Η πατρίδα μου γίνεται στάχτη. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και είδε ότι η σημερινή μέρα ήταν διαφορετική από τις άλλες. Το βλέμμα της ήταν κομμένο , είχε μια δόση αγανάκτησης και κόπωσης και τα μάτια της ομολογούσαν μια αποφασιστικότητα διαφορετική από τις άλλες φορές. Σέξυ , σκέφτηκε. Πρώτη φορά έβλεπε τον εαυτό της τόσο αποφασισμένο , τελευταία φορά που ήταν έτσι ήταν την ημέρα που καταθετόταν το νομοσχέδιο για την αναθεώρηση του άρθρου 16 , που της είχαν πει ότι θα ιδιωτικοποιούσε τη δημόσια δωρεάν παιδεία , ή τότε που μπήκε πρώτη φορά στο αμφιθέατρο πιάνοντας πρώτη πρώτη σειρά μπας και τη σταμπάρει ο καθηγητής και ωφεληθεί αργότερα. Εκείνη τη μέρα δεν πήγε για καφέ στο Κολωνάκι. Και ούτε σήμερα θα πάω , σκέφτηκε. Μερικά πράγματα είναι πιο σημαντικά. Ίσως να πήγαινε για κανένα ποτάκι άμα της έμενε χρόνος όμως , μην πληρώνει και ταξί τζάμπα άμα τραβήξει πολύ η συγκέντρωση διαμαρτυρίας.

21d25vjvl_aa160_.jpg

Μέρες τώρα στην τηλεόραση είχε φρικάρει με ό,τι έβλεπε. Άνθρωποι καμένοι ζωντανοί , περιουσίες χαμένες , ζωές ρημαγμένες. Και όχι μόνο αυτό , αλλά έκανε ζαπινγκ μπας και πετύχει καμιά ταινία πουθενά , τίποτα. Μόνο θλίψη. Μπούχτισα ρε Μαράκι , της έλεγε. Στο πίσω μέρος του μυαλού της ένιωθε ένοχη για αυτό που σκεφτόταν , αλλά στο κάτω κάτω της γραφής ποια ήταν αυτή που θα μπορούσε να αλλάξει τα πράματα? Άσε που έρχεται στα καπάκια μια εξεταστική και πρέπει να ηρεμήσει όσο μπορεί μπας και περάσει κάνα μάθημα φέτος. Και , στην τελική , οι φωτιές ήταν 300 χιλιόμετρα μακριά από τον καναπέ της. Με το ένα πόδι πάνω στο μαξιλάρι του καναπέ και το άλλο να κρέμεται κουνώντας το στον αέρα άλλαζε το ένα κανάλι μετά το άλλο. Βούρκωνε για μια στιγμή με αυτά που άκουγε και έβλεπε. Κωλοδημοσιογράφοι , κωλοπολιτικοί , όλοι ίδιοι είστε , έχετε καταστρέψει τον τόπο μας , όλη τη μέρα δεν είχε κέφι καθόλου. Δεν είχε και κανένα σίριαλ με όλα αυτά που συνέβαιναν μπας και ξεχαστούμε λιγάκι.
Το κινητό χτύπησε. Για ποτό? Πάμε. Αλλά δεν έχω ιδιαίτερη διάθεση να σου πω την αλήθεια με όλα αυτά που βλέπω. Αλλά πρέπει να ξεσκάσουμε λίγο ρε Μαράκι , δίκιο έχεις. Άνοιξε για χειμώνα? Α ωραία εκεί να πάμε , έχει και καλά κοκτέιλ. Να πάρω και μια ζακετούλα μαζί μου , λες ε? Μαράκι , πάλι καλά που δε μας έτυχε καμία νίλα , όπως στου Παπάγου δε λες. Θα είχα μείνει όλη μέρα σπίτι , παιδί μου σου λέω. Τι , να μου καεί το σπίτι? Με το λάστιχο έξω θα ήμουν καραούλι. Αμε , θα την ξέχναγες την Κρίσυ που ήξερες. Θα φορούσα κοντό κολλητό σορτσάκι και μπότες και θα χτυπούσα με μανία τις φωτιές. Σέξυ πυροσβέστρια , you know. Αλλά σου λέω αν καταγόμουν από εκεί , ή αν ήταν το δικό μου σπίτι δεν ξέρω τι θα έκανα , μάλλον θα έτρεχα σαν τρελή να βοηθήσω. Άσπρες , ή μαύρες γόβες? Μαύρες καλύτερα , σου λέω δεν έχω κέφι καθόλου για σήμερα. Αλλά ας ξεσκάσουμε λιγάκι μωρέ. Όλη μέρα μπροστά από μια τηλεόραση. Και τι κατάλαβα? Αι σιχτίρ.
Η Κρίσυ καταβάθος αισθανόταν μια πικρία για ό,τι συνέβαινε , αλλά αφού δεν την άγγιζαν τα κακά μαντάτα αισθανόταν μια χαρά. Όλοι στο τραπέζι πίνοντας το ποτό τους μιλούσαν για τις φωτιές , για τους κακούς λαοπλάνους πολιτικούς , για τα κανάλια που όλη μέρα προβάλλουν τον ανθρώπινο πόνο και δραματοποιούν τα γεγονότα κάνοντάς τα εμπόρευμα , για τις λαμογιές στη δημόσια διοίκηση , προσφέροντας ιστορίες από πλήθος προσωπικές εμπειρίες από γνωστούς τους και συγγενείς ή για περιστατικά που άκουσαν ή διάβασαν , όπου πολίτες καταχράστηκαν δημόσιο χρήμα για να τη «βολέψουν» και να , τώρα , που «κάηκε η γούνα» τους. Η Κρίσυ είχε προβληματιστεί. Μελαγχόλησε λίγο όπως όταν έρχεται το φθινόπωρο και δεν έχει κάποιο αγόρι , έναν ιππότη να τη φροντίζει. Ένιωθε μια μικρή ενοχή για την απάθειά της , βέβαια , στο ζήτημα με τις φωτιές. Ένιωθε ότι κάτι έπρεπε να κάνει.
Μα τι να κάνει? Όλα χάλια είναι , έτσι είναι η κοινωνία ρε παιδιά. Έτσι δουλεύει το πράγμα. Στο δεύτερο daiquiri άκουσε για μια γνωστή μιας φίλης της που της κάηκε το σπίτι που πέρασε τα παιδικά της χρόνια. Η κοπέλα αυτή ήταν όπως εκείνη , στα ίδια μέρη έβγαιναν , φορούσαν τα ίδια ρούχα , την ίδια μάρκα γυαλιών , τα ίδια τακούνια ακόμα , την είχε δει και από κοντά κιόλας μια φορά και είχε θαυμάσει μια τρομερή εσάρπα που είχε βρει προσφορά στο ίδιο πολυκατάστημα που πήγαιναν για shopping. Ένα ρίγος διαπέρασε την Κρίσυ. Για πρώτη φορά αισθάνθηκε κάτι σαν ενοχή για κάτι. Αλλά γιατί? Για ποιο λόγο? Και ποια είμαι εγώ που θα σώσω τον κόσμο? Ατυχίες συμβαίνουν στον καθένα , τι να κάνουμε. Ξαφνικά αισθάνθηκε περισσότερη πικρία από αυτή που ένιωθε πριν πιει το ποτό της. Αισθανόταν μια υποβόσκουσα ενοχή. Αλλά για ποιο πράγμα?
Τα λόγια του κολλητού της , του Laz , αντήχησαν σα λύτρωση. «Θα μαζευτούμε ΟΛΟΙ , φορώντας μαύρα ως ένδειξη διαμαρτυρίας σε ό,τι συμβαίνει.» Αυτό ήταν , η Κρίσυ ένιωσε ότι όφειλε να παρευρεθεί. Όλοι θα ήταν εκεί , άλλωστε. Και το μαύρο είναι άποψη. Η Λουίζα , η κολλητή της , είχε ενθουσιαστεί με την πρωτοβουλία αυτή , όλοι στα μαύρα , να δείξουμε τη συμπαράσταση μας. Ναι , θα είμαι και γω εκεί είπε η Λουίζα. Η Κρίσυ ένιωσε κάτι σαν έξαψη για την ημέρα που θα ερχόταν. Όλοι με το ίδιο μαύρο μοτίβο στο ντύσιμο , όλοι μαζί σα σφιγμένη γροθιά να στείλουμε ένα μήνυμα , φορώντας μαύρα ρούχα. Λίγο gothic για τα γούστα της , αλλά ήξερε πώς να συνδυάσει τις μαύρες γόβες που φορούσε σήμερα. Βέβαια , δεν ήξερε πού ακριβώς θα πήγαινε το όλο αυτό μήνυμα , αλλά ήταν σίγουρη ότι η τηλεόραση θα το κάλυπτε και θα το άκουγαν και οι πολιτικοί και ο κόσμος όλος , οπότε ίσως κάτι γινόταν. Δεν ήξερε για τι ακριβώς θα διαμαρτυρόταν , αλλά κάτι την τραβούσε εκεί , για κάποιο λόγο αυτό το υποβόσκον αίσθημα ενοχής που ένιωθε σα να σιγονταριζόταν λιγάκι.
Η Κρίσυ σηκώθηκε την άλλη μέρα με όχι τόσο καλή διάθεση. Η Ελλάδα καίγεται. Η πατρίδα μου γίνεται στάχτη. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και είδε ότι ήταν διαφορετική από τις άλλες φορές. Λίγο κομμένη , πιο αποφασιστική , ελεγχόμενα οργισμένη. Σέξυ. Έβγαλε από την ντουλάπα τη μαύρη φούστα της , έβαψε τα μάτια της και φόρεσε τις μαύρες γόβες που φορούσε χτες. Με αυτό το look θα μπορούσε να πάει και για κανένα ποτάκι Κολωνάκι αν προλάβαινε και τελείωνε νωρίτερα η όλη διαδικασία της «συμπαράστασης-αντίδρασης(?)». Στο τρένο αισθανόταν ότι είχε ένα σκοπό να επιτελέσει. Στη διαδρομή ήταν σοβαρή και αμίλητη. Κοιτούσε όσους φορούσαν μαύρα όπως εκείνη. Ένιωθε για αυτούς μια συμπάθεια που δεν την είχε ξανανιώσει , μια αλληλεγγύη , μιαν ανείπωτη αίσθηση ασφάλειας και κατανόησης. Απέστρεφε το βλέμμα της με απέχθεια και ολίγον ελιτισμό , ίσως , σε όσους νέους πήγαιναν για καφεδάκι με τα πολύχρωμά τους μπλουζάκια εκείνη την ώρα. Εκείνη η μέρα δεν ήταν για καφέ στο Θησείο ή στο Κολωνάκι , το ήξερε καλά.

shoes_iaec1045719.jpg

Τώρα αισθανόταν απενοχοποιημένη , πλέον , αισθανόταν ότι επιτελούσε ένα είδος καθήκοντος , αλλά δεν μπορούσε να καταλάβει τι. Παρόλα αυτά που συνέβαιναν με τις φωτιές , ένιωθε ωραία που έβλεπε τον κόσμο ευρισκόμενο εκεί , ήξερε ότι όλοι αυτοί έβλεπαν στην τηλεόραση τα γεγονότα και πονούσαν όπως εκείνη για την καμένη γη και τους ανθρώπους. Έβλεπε πολλά διαφορετικά στυλ για την απόχρωση του μαύρου. Άρχισε να το συμπαθεί κιόλας σα χρώμα. «Κατάλαβες , νομίζουν ότι θα περάσει έτσι , οι καραγκιόζηδες. Το ποτήρι έχει ξεχειλίσει όμως πια.» , είπε ο Laz με μια σοβαρότητα που όμοιά της η Κρίσυ δεν είχε ξαναδεί πάνω του. Ποιοι ήταν οι καραγκιόζηδες? Αμέσως σκέφτηκε τους εμπρηστές , καταπατητές που καίνε δάση και χτίζουν αυθαίρετα , μετά σκέφτηκε τους πολιτικούς που έχουν ευθύνη για τη χώρα (μα γιατί δεν τους εμποδίζουν τους καταπατητές? Γιατί τους ψηφίζουμε? Μα πώς γίνεται αυτό? Κανείς δε θέλει τις φωτιές.) και κοίταξε γύρω της τον κόσμο. Ποιοι ήταν οι «καραγκιόζηδες» , στους οποίους αναφερόταν ο Laz? Κοίταξε καλύτερα γύρω της όλους αυτούς που είχαν ανοίξει τις ντουλάπες τους ειδικά σήμερα και φόρεσαν μαύρα μπλουζάκια (μερικοί ακόμα είχαν τυπώσει ακόμα και μηνύματα οικολογικά σε αυτά , άλλοι φορούσαν κάτι Τ-shirt τελείως ντεμοντέ) και ξαφνικά μια αίσθηση αηδίας τη διαπέρασε , ξεκινώντας από το στομάχι της μέχρι το πίσω μέρος της γλώσσας της. Αυτός ο freddo ήταν χάλια , σκέφτηκε.

 

826727_b.jpg

by Rain Falls On everyone

Advertisements

One response to “Η Κρίσυ με τις μαύρες γόβες

  1. Όμορφη και παράξενη πατρίδα…που λέει και ο ποιητής.Και τι δεν είδαν τα ματάκια μας τις τελευταίες μέρες και δε θα μιλήσω μόνο για τις καταστροφές αλλωστε τι παραπάνω να πώ?Να μιλήσω για την αντιμετώπιση των ΜΜΕ(μέσα μπουρδολογίας και έντασης)?Γεμίσαμε τηλεεισαγγελείς,τηλεπυροσβέστες,τηλεστρατηγούς,χαροκαμμένους που υποτίθεται πως ενώ καιγόταν η περιουσία τους αντί να τρέξουν να γλυτώσουν η να προσπαθήσουν να τη σώσουν είχαν το χρόνο να βρούν καταφύγιο στη στοργή της ΤΟΥ-ΒΟΥ,καλό το παραμύθι αλλά που είναι ο δράκος?Γεμίσαμε Αμερικάνους πράκτορες που μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στο Ιρακ έβαλαν στόχο την Αρκαδία την Εύβοια και την Αρχαία Ολύμπία,γνωστή γιάφκα της Αλ Κάιντα,για να εκδικηθούν τον αγωγό του Πούτιν.Μετά είχαμε τη γριά με το γκάζι που στην επικύνδινη ηλικία των 75 ξύπνησε μέσα της ο Μπακούνιν.Α ναι ξέχασα και τον Αλβανό που τι σκοπό έχει στη ζωή του?Μα τι άλλο να καταστρέψει την Ελλάδα η να τη καταλάβει ώστε να εκπληρώσει το ονειρό του για τη μεγάλη Αλβανία.Διοτι μπορεί να είμεθα έτοιμοι για την απόκρουση οιουδήποτε κινδύνου προερχομένου εκ Τουρκίας αλλά με τους Αλβανούς κακοποιούς δυσκολευόμεθα λίγο είναι η αλήθεια.Είχαμε υπουργούς που μετά τη λαμπρή θητεία τους στο ένδοξο σώμα των Κενταύρων της Ν.Δ έβγαιναν να περηφανευτούν πως σώσανε την Αρχαία Ολυμπία ενώ μετράγαμε 64 νεκρούς και ποιός ξέρει πόσα καμμένα σπίτια και στρέμματα.Είχαμε άλλους υπουργούς που εκτείουν ποινή να μιλάνε για το στρατηγό άνεμο,πληροφορίες λένε πως θα γίνει αρχιστράτηγος και θα αναλάβει αρχηγός ΓΕΕΘΑ.Είχαμε και τη κόρη τη μονάκριβη τη πολυαγαπημένη με τα τρία επίθετα και με το μπαμπά που κανείς δε θέλει να του κάνει ποδαρικό στο σπίτι,δε λέω όνομα μη κρασάρει και ο ΠιΣις μου,να μας λέει πως θα προτείνει σε Ευρωπαική επιτροπή μέτρα για τη πρόλειψη και τη καταστολή των πυρκαγίων την ίδια ώρα που μόνο η Σρι Λάνκα δε μας έχει στείλει πυροσβεστική βοήθεια.Τέτοια ξεφτίλα σα να λέμε ο Μακρόπουλος προσπαθεί να μάθει το Springsteen να τραγουδάει.Είχαμε και πυροσβέστες που αντί να τρέχουν να σβήσουν φωτιές λογοδοτούσαν στα τηλεδικαστήρια.Είχαμε και τα παράθυρα βεβαίως βεβαίως στα οποία ο δημοσιογράφος ρώταγε και πρίν απαντήσει ο καλεσμένος άρχιζε η χάβρα των άλλων δημοσιογράφων που απαντούσαν αντ’αυτού με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια ατμόσφαιρα που μπροστά της οι σκηνές ναυαγίου του Τιτανικού έμοιαζαν με ταινία του Αγγελόπουλου.Να μας χαιρόμαστε!!!!!Κουτοί οι Ευρωπαίοι και ξενέρωτοι,βλάκες οι Αμερικάνοι,αμόρφωτοι οι Ασιάτες ενώ εμείς ε…..??????Μη σκιάζεστε αδέρφια η ώρα πλησιάζει μωρέ…Ο Ρέμος ξανασμίγει με τη Μαρινέλα,η Τζούλια βγάζει cd και το αντάρτικο της συντρόφου Αννίτας ετοιμάζεται.Το μαντάτο λέει πως και η καπετάνισσα Τατιάνα παίρνει μικρόφωνο απο βδομάδα και λακάει για Μαρούσι.Και για το τέλος το καλύτερο μωρέ…μπορείτε να κατεβάσετε τα καινούργια τραγούδια της Πέγκυ απο το κινητό σας τ’ακούτε ορέ??Άφηστε που το χειμώνα θα έρθουν βροχές και θα ασχολούμαστε με πλυμμήρες γιατι τις φωτιές τις βαρεθήκαμε και τότε ο Κωστάκης ο Β ο νταβατζοφάγος αντί για μπουφάν θα βάλει στολή κατάδυσης.Και μη ξεχάσετε να ψηφίσετε το Σεπτέμβρη ευχή και κατάρα.
    Θα κλείσω με ένα άλλο κείμενο για την υποκρισία των τελευταίων ημερών στο οποίο αξίζει να δώσουμε προσοχή,είναι του Αντώνη Καρπετόπουλου απο τη SPORTDAY γιατί τελικά όταν ο κόσμος καιγόταν το…ξέρετε ποιο αντί να χτενίζεται είχε όρεξη για μπάλλα είδου το κείμενο http://www.sport-fm.gr/news.jsp?newsID=99057
    http://www.sport-fm.gr/news.jsp?newsID=99203

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s