Ο Διάβολος και η Polly Jean Harvey

41qp13lqwal_ss500_.jpg

Είναι φορές που μετράς τα χρόνια της ζωής σου με τις δισκογραφίες αγαπημένων σου μουσικών. Είναι στιγμές που αναρωτιέσαι πόσα χρόνια πέρασαν από εκείνον τον δίσκο στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, πόσα χρόνια από τον άλλον με το τάδε εξώφυλλο και που είχε βρεί τα προσωπικά σου κομμάτια ο πιό πρόσφατος, εκείνος με την polaroid για προμετωπίδα και την Polly Jean μέσα σ’ ένα αμάξι, κουρασμένη απ΄την οργή. Πάνε δώδεκα χρόνια λοιπόν από την πρώτη της συναυλία στο Ρόδον, όταν ανατρίχιαζα σαν με πρόσταζε με το μπαστούνι της, επτά χρόνια από τις ιστορίες των πόλεων και της θάλασσας όταν έγραφα κασσέτες με τα καλύτερα μουσικά ντουέτα και τρία χρόνια από τότε που με ρωτούσε ποιός στο διάολο νομίζω πως είμαι! Ο διάβολος τελικά έμελλε να με προϋπαντήσει τρία χρόνια μετά, με το αγαπημένο του πιάνο και τους ψιθύρους της δικιάς του νύφης.

Είναι γνωστό πως ο διάβολος καλοτάιζε το ανθρώπινο γένος μέσα στο κοτέτσι του, για να το παχύνει και να το καταβροχθίσει με την ησυχία του. Ο Charles Baudelaire το είπε αυτό. Εγώ απλά πιστεύω πως η κυρία Polly Jean Harvey μας καλοτάισε χρόνια τώρα για να μας φάει με την ησυχία της και να γράψει με λευκή κιμωλία το όνομά της πάνω στις καρδιές μας την προτελευταία θεσπέσια λέξη.

Το White Chalk είναι ακριβώς αυτό. Η πάντα προτελευταία θεσπέσια λέξη μέχρι την επόμενη. Ξαγρυπνάει με το πιάνο του διαβόλου και τα αιώνια ερωτήματα του έρωτα. Ξεκινάει με αυτήν την φωνή που ερωτευτήκαμε στις μειλίχιες κι αδύναμες στιγμές. Εκεί που τ’ αγαπημένα σκοτάδια ακολουθούσαν χωρίς επιθανάτιες ρωγμές και μιζέριες του κώλου. Η PJ δεν υπήρξε ποτέ μίζερη αλλά το απόλυτο θηλυκό, ο ανδρόγυνος της σκανδιναβικής μυθολογίας, που απλά μεγάλωνε κι έψαχνε συνέχεια το άλλο του μισό.

Ένα πιάνο ακολουθεί όλη την πορεία του album, ξεγεννάει έγχορδα για να τα σύρρει μαζί του και ξοφλάει με έναν σωρό στίχους που γεννήθηκαν σ’ εκείνο το δωμάτιο που βρέθηκε το πιάνο. Ξεχασμένο από τον πρώην και υιοθετημένο από την νυν. Μέσα σε τριανταπέντε λεπτά μας διηγείται τις ιστορίες του και η Polly Jean τις δικές της.

Αν ήταν να διαλέξω ένα μονάχα τραγούδι από το album, θα διάλεγα το Piano, εκεί που η Polly κάνει δεύτερα φωνητικά στον εαυτό της με έναν ανατριχιαστικό τρόπο που μόνο αυτή ξέρει και όλα τα όργανα σέρνονται πίσω της σαν την ουρά του λευκού φορέματός της που την ντύνει στο εξώφυλλο και την ακολουθεί στα live της. Έτσι σαν λευκή νύφη που ακολουθεί τον προσωπικό της διάβολο και μέσα στη σιωπή, του μιλάει και μεγαλώνει μαζί του.

Άλλωστε ο τελευταίος ήθελε πάντα μια νύφη στο πλάι του κι εκείνη ένα πιάνο για να τον συνοδεύσει!

25617.jpeg

Written by: Arturo Bandini

Advertisements

5 responses to “Ο Διάβολος και η Polly Jean Harvey

  1. Το συγκεκριμένο album είναι από τα καλύτερα που έχω ακούσει τελευταία..

  2. Arturo Bandini: Κι ένα από τα καλύτερα της χρονιάς θα έλεγα.

  3. Oμολογώ πως δεν έχω σκοπό να ακούσω το άλμπουμ – πλάκα στην πλάκα ούτε το κείμενο δε διάβασα – ήθελα απλά να πω … ΕΙΣΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΖΩ ΑΕΚΑΡΑ Σ’ΑΓΑΠΩ ΑΕΚΑΡΑ ΟΛΕ ΕΝΩΣΙΣ ΑΕΚ ΟΛΕ !
    Αχρείε αντι να ακούς τις πεθαμενατζούδες έπρεπε να κάνεις το ταξιδάκι μέχρι τη Βοιωτία να θαυμάσεις το Ζορό !

    ΑΕΚ BAUDELAIRE ΚΑΙ ΣΠΑΣΕ ΤΑ ΚΟΝΤΕΡ

  4. απο τα καλυτερα της δεκαετιας!

  5. Ενα μυστήριο πράγμα,ενώ δε με τρελαίνει σαν άλμπουμ όπως κάποια παλαιότερα με πιάνει μια μανία να το ακούω συνέχεια,θα ζήσω γιατρέ?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s