Πάλι τα ίδια…

“Το τέλος του μουσικού περιοδικού τύπου: έκλεισε οριστικά (όπως φαίνεται) το Ποπ&Ροκ, που σερνόταν επί χρόνια, υπό νέα ιδιοκτησία και χωρίς εμφανείς στόχους. Το Sonik δεν κατάφερε από την αρχή να δώσει ένα συγκεκριμένο στίγμα και συνεχίζει, αλλάζοντας κάθε τόσο ταυτότητα. Οι υπόλοιπες προσπάθειες στερούνται εμπορικού ενδιαφέροντος και αυτοπροσδιορίζονται ως πολύ underground. Στους διάφορους οδηγούς πόλης, η παρουσίαση της μουσικής μπερδεύεται με τις φιλοδοξίες και τις σχέσεις του κάθε γράφοντα, με αποτέλεσμα να λείπει η αντικειμενικότητα. Χωρίς ραδιόφωνο, τα διάφορα sites δεν έχουν ουσιαστική ισχύ.”

 

Από το http://blogs.contra.gr/blogs/4to5/ ,όπου θα φιλοξενούνται κείμενα της εκπομπής «Από τις 4 στις 5».

 

«Ακούγομαι γκρινιάρης, απαισιόδοξος; Μα που ήταν οι νέοι;;;!! Ίσως να έκαναν downloading το νέο album των Wilco που κυκλοφορεί σε ένα μήνα
για να μπορέσουν να φανούν μάγκες στους κολλητούς. Όλα χωράνε σε 1 και 0 πια, η μουσική, τα εξώφυλλα, η ψυχή;;;
Nevermind…»

Απ’ τον δικό μας Kiyisayito H. Giri, παλαιότερα εδώ.

 

«- Ναι, αλλά στην Αβραμιώτου που είναι τα indie (ας πούμε) μπαρ, μαζεύεται αρκετός κόσμος…
Κάθε πόλη έχει το νυφόπαζαρό της. Το θέμα είναι να πέφτει και κανένα γαμήσι που και που.

Και όλοι αυτοί οι εναλλακτικοί που θα σε κατηγορήσουν;
Οι απόψεις είναι σαν την κωλοτρυπίδα. Ο καθένας έχει από μία. Γιατί δεν ασχολούνται με τον Χατζηγιάννη ή την Θεοδωρίδου; Ή με τους έντεχνους καρεκλοκένταυρους; Αν θέλουν πάντως, πολύ ευχαρίστως να μετατρέψω την εταιρία σε Ανώνυμη Εταιρία και να αγοράσουν μετοχές. Από την άλλη, αυτούς τους εναλλακτικούς, δεν τους έχω δει ποτέ με σάρκα και οστά. Κάτι ψηφιακά είδωλα στο ίντερνετ βλέπω να κυκλοφορούν με βλαμένα ψευδώνυμα.
– Ποιοί πιστεύεις πως είναι οι λόγοι που οι συναυλίες των καινούργιων ροκ ονομάτων πηγαίνουν άπατες στην Ελλάδα όταν την ίδια ώρα έξω σαρώνουν; Και όχι μόνο οι συναυλίες των μικρών ονομάτων, αλλά οι συναυλίες γενικότερα (σε σχέση με το εξωτερικό)…Συνδυασμός παραγόντων: πλήρης απορρόφηση του πάλαι ποτέ «εναλλακτικού» από το σύστημα ώστε να έχει πλέον καταντήσει σκέτη πόζα και ανούσιο στυλ, έλλειψη μουσικής παιδείας και ενημέρωσης, ανύπαρκτο ραδιόφωνο, λειψή μουσική αγωγή, αόρατο ήθος, αυτιστικοί μουσικοκριτικοί, επικράτηση του λαϊκισμού και του σκυλοποπ, ελαφρότητα των hypes και του lifestyle, καρεκλοκένταυροι σε ανύπαρκτες δισκογραφικές εταιρείες, κατασκευασμένα συγκροτήματα με ημερομηνία λήξης, οικονομική ανέχεια μετά από την αδυσώπητη επίθεση του καπιταλισμού, εσωστρέφεια και απομόνωση της γενιάς του adsl που υποκαθιστά κάθε ανθρώπινη επαφή -από το σεξ μέχρι την κινηματογραφική αίθουσα- και συνεύρεση με άλλους μεταλλαγμένους κώδικες, κακές επιλογές και εξίσου κακές διοργανώσεις από διάφορους συναδέλφους.
– Πως γίνεται την ίδια ώρα που οι
CSS αποτελούν ένα από τα πιο hot group στο εξωτερικό, στην Ελλάδα να κόβουν λιγότερα από διακόσια εισιτήρια;

Έλλειψη ουσιαστικού ενδιαφέροντος και υπαρξιακής ανάγκης από τη μεγάλη μερίδα του αυτοαποκαλούμενου μουσικόφιλου κοινού που προτιμά να σαπίζει τον ελεύθερο χρόνο του σε τάχαμ δήθεν εναλλακτικά κωλόμπαρα, φλυαρώντας ακατάπαυστα σε ένα ατέρμονο καμάκι με το τίποτα.»
 

Ο Νίκος Τριανταφυλλίδης στο Avopolis.

Όσες φορές (μία φορά, δύο φορές, τρεις φορές) έχω αποπειραθεί να θέσω κάποια ερωτήματα δεν έχω πάρει απαντήσεις. Ελπίζω αυτό να μη συμβαίνει γιατί δεν υπάρχει αντίλογος ή πως αντιμετωπίζομαι με την απόλυτη απαξίωση. Δεν ψάχνομαι για καβγάδες, ούτε όμως ανήκω στους περιπατητές της διπλωματικής οδού. Χάρη στη φετινή επιτυχία του reeditαρισμένου Frankie Valli η northern soul σκηνή ανακαλύπτεται (η εκτέλεση των Timebox στο εν λόγω κομμάτι ακόμη αγνοείται. Εδώ και τρία χρόνια την ακούτε στα decks-τα κανονικά αυτά με τα πικάπ-τού Blues της Πανόρμου απ’ τον Γρηγόρη Κοσσυβάκη). Χάρη στην Amy Winehouse, ανακαλύπτεται και η Sharon Jones. Καλώς κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, όμως η χαριτωμενιά (πρόσχημα απενοχοποίησης) της έπαρσης να λείπει παρακαλώ…

Loan Me a Dime…

 

Question Marks

1.Έχετε βρεθεί ποτέ σ’ ένα live, λέγοντας «Δε φεύγουμε καλύτερα να πάμε στο άλλο» και να το συγκαταλέγετε στα καλύτερα της χρονιάς?

2.Από όσους δίσκους λατρέψατε φέτος, πόσους αγοράσατε απ’ τα “μικρά” δισκάδικα του κέντρου?

3.Έχετε διακρίνει επιδημία κάποιου συνδρόμου μεσιανισμού-ιδιότυπης σεμνοτυφίας των μουσικών γραφιάδων στα κατά τ’ άλλα προσπελάσιμα κείμενά τους?

4.        «-Ξέρεις κανά καλό dj»

-Αμέ

-Ωραίος είναι?

-Γιατί?

-Για μια φωτογράφηση τον θέλω.

-Άρα δεν ψάχνεις dj, αλλά μοντέλο!»

Είναι αληθινός  ο άνωθεν διάλογος?

 

update:Για να χαλαρώσουμε. Απ’το μέιλ του blue drifter, στα δίχτυα του Scorsese.

 

 

 

 

 

Advertisements

2 responses to “Πάλι τα ίδια…

  1. A.Bandini:Το κείμενο του Hulot κατέβηκε(αν και στο snapshot του link, έχει προς το παρόν την πρωταρχική μορφή του)…

  2. Παράθεμα: ΓΡΑΦΙΑΔΕΣ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ ΤΟ BACK TO MONO ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ…μέρος δεύτερο « Back To Mono

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s