A silver mount zion live στο Κύτταρο , 30/3/2008

Όταν πριν δυο μήνες είδα την αφίσα με την ανακοίνωση της εμφάνισης των Silver Mount Zion. . . στο Κύτταρο , φρόντισα να ξεκαθαρίσω δύο πολύ απλά πράγματα : Πρώτον , το ότι τα μεγάλα γράμματα που έβγαζαν μάτι στην αφίσα ήταν «GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR» , δεδομένου ότι είναι η πιο διάσημη μπάντα του ήχου , με στόχο να παραπλανήσουν τους σχετικά ανίδεους με την post rock σκηνή και , δεύτερον , να την παρατηρήσω καλύτερα ώστε να διακρίνω ότι με μικρά γράμματα έγραφε «THE FAMOUS SIDE PROJECT OF THE LEGENDARY COLLECTIVE». Οι GY!BE , άλλωστε , είναι επισήμως διαλυμένοι. (προς το παρόν) Ωστόσο , δεν ήταν λίγοι όσοι νόμιζαν ότι οι GY!BE έρχονταν για live στη χώρα μας , όπως , επίσης , δεν ήταν λίγοι όσοι αγόρασαν εισητήριο περιμένοντας να δουν live τους GY!BE. Χρυσή και άγια η Alterground για τις ονοματάρες που φέρνει στην Ελλάδα , αλλά ήταν προφανώς περιπαικτικό για μια διόλου αμελητέα μερίδα του παρευρισκομένου κόσμου εκείνο το υγρό βράδυ της Κυριακής , που περίμενε να εμφανιστούν οι GY!BE. Βέβαια , όσοι ανέμεναν κάτι τέτοιο , τελούν υπό πλήρη μεσάνυχτα στο θέμα της μουσικής τους παιδείας. Αλλά αυτό δεν είναι το κυριότερο ζήτημα. Το σημαντικότερο είναι το γεγονός ότι δεν είχαν ιδέα τι επρόκειτο να ακούσουν και πλήρωσαν 30 ευρώ για αυτό. Δεν πα να έλεγε η αφίσα για τους Silver Mount Zion , από τη στιγμή που κάπου είδαν γραμμένο το «GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR» , η αναζήτηση του τι θα έκαναν το βράδυ της Κυριακής 30 Μαρτίου είχε έρθει σε πέρας. Δεν είναι ανάγκη , βέβαια , να αναλύσουμε περεταίρω , άλλωστε την προηγούμενη βδομάδα είπαμε αρκετά για μια μερίδα του «εναλλακτικού» κοινού.

Παραβλεποντας την παραπάνω παράγραφο:

Το υγρό και μελαγχολικό βράδυ της περασμένης Κυριακής ήταν ιδανικό για μια βαρβάτη δόση δύο παραμορφωμένων βιολιών , ενός επιβλητικού τσέλου και ενός επιθετικού κόντρα μπάσου , δεμένα με δύο ηλεκτρικές κιθάρες και ντραμς γεμάτα ενέργεια. Το πολυαναμενόμενο live των Silver Mount Zion Memorial Orchestra and the Tra-la-la Band πλησίαζε και στο Κύτταρο μετά τις 9 άρχιζε να συρρέει κόσμος , μέχρις ότου γέμισε ασφυκτικά τόσο ο χώρος κάτω από τη σκηνή όσο και ο πρώτος όροφος του μαγαζιού. Υπήρχε μια ανομοιομορφία στο πλήθος με την έννοια ότι οι ηλικίες ήταν «σπασμένες» , από 15 μέχρι 65 χρονών , πράγμα που συνήθως δε συμβάλλει στο «δέσιμο» του κοινού , ειδικά σε συναυλίες που το ορχηστρικό κομμάτι είναι μεγάλο. Οι οργισμένοι έφηβοι πιτσιρικάδες ήταν αρκετοί και , μάλιστα , ενθουσιασμένοι με ό,τι επρόκειτο να δουν. Ναι , υπήρχε μπόλικη πιτσιρικαρία του λυκείου που , προφανώς , δε θα είχε ιδέα τι θα άκουγε εκείνο το βράδυ , άλλωστε πώς να καταλάβεις τι ακούς στα 17 σου , πόσο μάλλον όταν πρόκειται για τους Silver Mount Zion με έναν ήχο που σου ακονίζει το αυτί όλο και περισσότερο ανάλογα με τις εμπειρίες που έχεις να του δώσεις βορά. Ας είναι , όμως , ήταν εξαιρετικό το ότι βρίσκονταν εκεί και ας είχαν την άλλη μέρα σχολείο. Και ήταν και άψογοι στη συμπεριφορά τους. Και ας ήταν εκκολαπτόμενοι ως κοινό.

Sophie , Rebecca , Ian , Thierry

Το support της βραδιάς θα ήταν οι Έλληνες Misuse. Συμπαθητικοί , λακωνικοί , εμφανίστηκαν με δύο κιθάρες , μπάσο , πλήκτρα και ντραμς. Ο ήχος ήταν αρκετά καλός και , αν και τα ντραμς «ρουφιόνταν» από τις δύο κιθάρες , κατάφεραν να μας ζεστάνουν ίσα ίσα ώστε να είμαστε έτοιμοι και ορεξάτοι για αυτό που μας περίμενε. Δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο , για την ακρίβεια τα θέματά τους ήταν μια υψηλού επιπέδου ρέπλικα από Explosions In The Sky και Mono (ακόμα και οι παραμορφώσεις πολλές φορές ήταν ολόιδιες) , ενώ αν και είχαν ενδιαφέροντα μουσικά θέματα , η οποιαδήποτε ιδιαιτερότητά τους (αν υπήρχε) χανόταν στην ηχητική μίμηση post rock κολλοσών. Βέβαια , η σκηνή αυτή έχει κορεστεί προ πολλού , αλλά είναι αξιοσημείωτο το ότι οι Misuse έχουν όλες τις προοπτικές να γίνουν μια πολύ καλή post rock μπάντα σε διεθνές επίπεδο. Το αν θα τα καταφέρουν , βέβαια , είναι μια άλλη υπόθεση που αφορά τους πάντες. Ως support , ωστόσο , ήταν κάτι παραπάνω από αξιοπρεπείς με μία άψογη εικοσάλεπτη , περίπου , εμφάνιση. (φωτογραφίες δεν υπάρχουν για τους Misuse , μπορείτε να τσεκάρετε το site τους στο myspace , ή και αλλού. Δεν μπορείς να συνδυάσεις jameson με φωτογραφική μηχανή)

Την έξοδο των Misuse από τη σκηνή ακολούθησε η εμφάνιση των Mt Zion με τα όργανά τους στο χέρι , η οποία συνοδεύτηκε από προφανή χειροκροτήματα και κραυγές ενθουσιασμού του κοινού , μεταξύ άλλων και του γράφοντα. Μετριόφρονες , όπως τους αρμόζει ως αληθινοί απλελευθερωμένοι καλλιτέχνες , ανταποκρίθηκαν σε όλους μας , χαιρέτησαν και ξεκίνησαν να κουρδίζουν τα όργανά τους. Μπροστά δεξιά και αριστερά τα δύο βιολιά , η Sophie και η Jessica , αντίστοιχα. Αριστερά ο ιδιότροπος Efrim με την κιθάρα του και λίγο πιο πίσω o νεοαφιχθείς ντράμερ Eric πρώην μέλος των Hangedup. Πίσω προς τα δεξιά κοντά στη μέση της σκηνής το κόντρα μπάσο του Thierry , η κιθάρα του Ian και , πίσω από τη Sophie , το τσέλο της Rebecca.

Τελειώνοντας το κούρδισμα , ο Efrim ανακοινώνει ότι θα παίξουν το «Thirteen Blues For Thirteen Moons». Πανικός. Τα ντραμς του Eric γεμάτα ενέργεια , ο Efrim να ωρύεται στο μικρόφωνο , η μπάντα σε καταπληκτική φόρμα. Χρειάστηκε λίγος χρόνος μέχρι να γίνει συνήθεια η τσιριχτή , ένρινη φωνή του Efrim , αλλά κατά τα άλλα ο ήχος ήταν αρκετά καλός και το κομάτι ό,τι έπρεπε προκειμένου να ξεκινήσει ένα πολλά υποσχόμενο βράδυ , με τη συμμετοχή του κοινού σχετικά χλιαρή. Τα έγχορδα στα καλύτερά τους , η χημεία μεταξύ Sophie και Jessica καταπληκτική , τα drums του Eric σε πλήρη αρμονία.

Στη συνέχεια , ο Efrim χαιρετά και «επίσημα» το κοινό και , ρωτά αν κάποιος από εμάς θα ήθελε να πει κάτι. (πάντα πιστός στις πεποιθήσεις του περί ελεύθερης γνώμης , πολιτικής και τα σχετικά) Ακούστηκαν διάφορα. Κάποιος φώναξε ‘What about Godspeed You! Black Emperor?» και (αν θυμάμαι καλά) o Εfrim απαντά «What about it?» , ενώ πετάγεται ο Ian στο μικρόφωνο «It’s an overrated band» , περιπαικτικά και προσθέτει λίγα δευτερόπλεπτα αργότερα «I take it back». Ακούστηκε και ένα «Freedom to Palaistine» με τον εβρα’ι’κής καταγωγής Efrim να απαντά «Yeah , sure , freedom to Palaistine.» , με σοβαροφανές βλέμμα.

Και ήρθε η ώρα του Metal Bird. Ακυκλοφόρητο κομμάτι , μόλις το έγραψαν μας είπε ο Efrim. Τα έγχορδα αρχίζουν μονομιάς να σκίζουν τον αέρα με τα drums του Eric να κάνουν είσοδο θυμίζοντας «ποιοτικότερους» Arcade Fire , ένα κομμάτι που θα έκανε τα αυτιά του Arturo Bandini να χύσουν στα πρώτα δευτερόλεπτα. Δε μας είχαν συνηθίσει σε τέτοια tempo παλιότερα , αλλά , ομολογουμένως , ήταν μια πολύ ωραία σύνθεση που προμυνήει ευχάριστα για το μέλλον της κολλεκτίβας από το Μόντρεαλ.

Έπειτα ήρθε το «Black waters blowed/Engine Broke blues» και το «1.000.000 died to make this sound». Κατάνυξη. Έξαψη. Τα βιολιά να μας μαγεύουν , οι απαλές παραμορφώσεις τους να υπενθυμίζουν το φοβερό μυαλό της Sophie πίσω από τους Godspeed You! Βlack Emperor , ο Thierry με το κόντρα μπάσο του να βρυχάται σε κάθε δοξαριά. Η εκτέλεση του «Blind Blind Blind» ήρθε να μας αποτελειώσει όλους με την αμεσότητά της και τη συγκέντρωση της μπάντας. Ένα κομμάτι που , αν και δεν είναι από τα πιο έντονα που έχουν γράψει οι Mt Zion , σίγουρα σε συγκινεί και σε αφήνει άφωνο στη ζωντανή του εκτέλεση.

Και , έφτασε το τέλος? Όχι βέβαια. Να σου και το πρώτο encore με μια mini εκτέλεση , κάτι σαν radio version του «Microphones in the trees» από το The pretty little lightning paw EP και το δεύτερο encore με το a capella «Hang on to each other» από το προηγούμενο Horses in the sky , με το κοινό να δίνει tempo. Και μας αποχαιρέτησαν λοιπόν.

Ήταν μια πολύ καλή και δεμένη εμφάνιση. Στο κύριο μέρος της συναυλίας , τα κομάτια από τον τελευταίο δίσκο «13 blues for thirteen moons» ήταν πιστά στις στουντιακές τους εκτελέσεις , αν και υπήρξαν στιγμές που τα έγχορδα έπαιρναν λίγο τα πάνω τους δίνοντας έναν έξτρα ψυχεδελικό τόνο στις όλες εκτελέσεις. Μια χαρά δηλαδή. Το κοινό σε γενικές γραμμές ήταν άψογο , αν εξαιρέσουμε κάποιες θλιβερές στιγμές , όπου , προφανώς , προς τα πίσω κάποιοι θυμήθηκαν εκείνο το δίωρο τα κουτσομπολιά που ήθελαν να συζητήσουν με αποτέλεσμα εκεί που ήμαστε στο μουσικό μας ταξίδι να ακούγονται φωνές του στυλ «Σκάστε επιτέλους!» με απαντήσεις του στυλ «Γαμώ το σπίτι σου ρε!» , προσγειώνοντάς μας απότομα στη σκληρή ελληνική πραγματικότητα. Και η μπάντα , προφανώς , ενοχλούνταν από αυτές τις ακαταλαβίστικες στη γλώσσα τους βωμολοχίες με αποτέλεσμα να ψιλοτσιτώνουν και ο Efrim παραξενεμένος να ρωτά στο τέλος «Is everyone ok?». Αλλά τι να πει κανείς. Η Sophie , η ιέρεια του post rock , η λατρεία και το όνειρο κάθε παθιασμένου μουσικόφιλου , ήταν στα φόρτε της , εσωστρεφής και χαμογελαστή. Στο τέλος της συναυλίας , ο κόσμος απήλθε , οι Mt Zion μάζεψαν τα όργανά τους , εμείς τους είπαμε μερικές κουβέντες , τα είπαμε και με τη Sophie , τον Eric και τη Jessica. Ο Eric ήταν ενθουσιαμένος που παίζει live με τους υπόλοιπους και τα λοιπά. Όσο για τη Sophie και τη Jessica , το τι ειπώθηκε θα μείνει μεταξύ μας. . . Ήταν σίγουρα ένα από τα καλύτερα live της χρονιάς που πέρασε.

ΥΓ1 : Βίντεο του Metal Bird στο Κύτταρο :

ΥΓ2 : Μπορείτε να δείτε στο Youtube τα «13 blues for 13 moons» και «Blind Blind Blind» στο Κύτταρο:

http://www.youtube.com/watch?v=sttO1yabmlc

http://www.youtube.com/watch?v=YH44MD4YxJ0

ΥΓ3: Η Sophie , η ιέρεια :

Advertisements

One response to “A silver mount zion live στο Κύτταρο , 30/3/2008

  1. kai…fisika oloi perimenoume tin emfanisi tou George Blossom (afto tha einai stin afisa me mikra grammata) pou tha parousiasei epi skinis to ntempouto tou me geniko titlo BOBBY BLAND ! (afto asfalos me terastia grammata). exei ton idio manager me tous Silver Mount Zion…..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s