Bad Plus @ Half Note, Κυριακή 6/4.

«Η έρημος έγινε για να περιφρονούμε τις οάσεις», έγραφε ο Γιάννης Βαρβέρης σ’ ένα απ’ τα ποιήματά του. Τα jazz αυτοσχεδιαστικά μέρη σχεδόν σφυρηλατούνται σύμφωνα με ένα τέτοιο σκεπτικό, ώσπου βέβαια υποκύπτουν στα θέλγητρα μιας «κανονικότητας». Οι Bad Plus έχουν συνδυάσει αυτές τις λυρικές «κανονικότητες» με τη βία ευθύβολων αυτοσχεδιασμών, εμπειρότεροι με την πάροδο των χρόνων αλλά και χιουμοριστικά νεανίζοντες λες και μόλις ξεκινούν να συναντιούνται ως πιτσιρικάδες συντοπίτες στο Midwest.

Ίσως πολύς κόσμος να τους επισκέφτηκε, ή πρόκειται να τους επισκεφθεί, στο Half Note για τους συνήθεις τουριστικούς λόγους που κατακλύζουν το club ή χάρη στην ευχή και κατάρα τους που είναι οι διασκευές γνωστών rock ή άλλων κομματιών. Το παράδοξο είναι πως στο δελτίο τύπου, η μπάντα παρουσιαζόταν ως ανάλογη με τους E.S.T, κάτι που βέβαια απέχει παρασάγγας απ’ την πραγματικότητα, αφού οι δεύτεροι εμπλουτίζουν τους ήχους τους περισσότερο ηλεκτρονικά, αλλά και με άλλα όργανα, παρά σαν ένα straight jazz trio. Πιο κοντινή συγγένεια διακρίνω με την παρέα του Brad Mehldau, που έχει επιδοθεί σε ανάλογες προσπάθειες-διασκευάζοντας από Radiohead έως Nick Drake, αν και οι Bad Plus είναι πιο λιτοί και λιγότερο «πλούσιοι» στο παίξιμό τους.

Η μπάντα του ακούραστου και ευφυή μπασίστα Reid Anderson, του δεξιοτέχνη και κλασσικότροπου πιανίστα Ethan Iverson και του πληθωρικού κι εντυπωσιακότατου ντράμερ David King, μας επέβαλλε στις διαδρομές της, επεξηγώντας λίαν κατανοητά την παιδεία της που απ’ τη μια πατά σε κλασσικούς συνθέτες, έχοντας τον βασικό της κορμό στην παραδοσιακή jazz (της Ornette Coleman αυτοσχεδιαστικής?), κι απ’ την άλλη ξεδιπλώνεται μέσα από πασίγνωστα θέματα της rock κουλτούρας. Γι’ αυτό και πέρα από δικές τους συνθέσεις, τα κλισέ των jazz αστεϊσμών, παιχνιδιάρισαν με Tears For Fears, καθήλωσαν με Bowie, μέλωσαν με Bacharach και με πολλά, πολλά άλλα, όχι μόνο μένοντας πιστοί στις στουντιακές αποτυπώσεις τους αλλά και εκφράζοντας την καρδιά των ήχων, που άλλοτε χτυπούσε ευαίσθητα και λυρικά, άλλοτε σκληρά και ασταμάτητα, κι άλλοτε σε κομπλικέ τόνους αφαίρεσης κι απλότητας. Πέραν τούτων, η επιτυχία τους έγκειται στο όλο αυτό το εντυπωσιακό σκηνικό και ηχητικό θέαμα, αν λάβουμε υπόψη και τη γύμνια που ελλοχεύει απ’ την παρουσία τριών μονάχα ανθρώπων χωρίς πνευστές παραινέσεις, που εντυπώνεται και στον πιο απαίδευτο ακροατή-θεατή, χωρίς να όμως να εντοπίζονται απλοϊκές και μανιερίστικες ευκολίες.

Κοντολογίς, παίζουν σε μια γκάμα που τους μεταμορφώνει σε εκστατικά συμφωνικούς, λυρικά μελαγχολικούς και συνάμα άγριους ρόκερς. Τη στιγμή που έκλειναν, πριν το encore, με το Heart Of Glass των Blondie, νόμιζες πως ακόμη κι έτσι θα μπορούσες να χορέψεις.

http://www.thebadplus.com/

http://www.myspace.com/badplus

Το blog τους, http://thebadplus.typepad.com/dothemath/

Advertisements

One response to “Bad Plus @ Half Note, Κυριακή 6/4.

  1. Είναι απο το Portland και λέγονται DANAVA είναι οι Dusty Sparkles(κιθάρα,συνθεσαιζερ),Buck Rothy(ντραμς),Dell Blackwell(μπασσο) και Rockwell(keybords).Είναι ηλίου φαεινότερο οτι έχουν ακούσει πολύ SABBATH,HAWKWIND,RUSH,BLUE OYSTER CULT και γενικά πολλούς θρύλους της δεκαετίας του 70.Progressive Hard Rock να φανε και οι κότες, είναι απολαυστικότατοι αλλά δεν αντιγράφουν απλάέχουν επιροές μη τους αγνοήσετε το άλμπουμ τους με τιτλο UNONOU είναι απο τα πιο ενδιαφέρονται που άκουσα το τελευταίο καιρό.Σε άλλα μονοπάτια,στο χώρο της club dance hip-hop κουλτούρας,κινούνται οι CADENCE WEAPON η καλύτερα ο κύριος Rollie Pemberton,Καναδός μεγαλωμένος στην Αλμπέρτα με μπαμπα τον TEddy Pemberton dj στο ραδιόφωνο παραγωγό της εκπομπης The Black Sound Experience τι να κάνει το έρμο το βρέφος μπήκε απο μικρό στα βάσανα.Δοκίμασε να σπουδάσει δημοσιογραφία αλλά… το μικρόβιο έκανε τη δουλειά του,έγινε μουσικοκριτικός τον έδιωξαν άρχισε να δοκιμάζει να γράψει hip-hop και να κάνει παραγωγή ο ίδιος στα τραγούδια του φτανουμε στο 2005 και κυκλοφορεί το BREAKING KAYFABE που παίρνει πολύ καλές κριτικές ακόμα και απο το περιοδικό που τον έδιωξε σιγά σιγά φτιάχνει όνομα στο χώρο και πρόσφατα κυκλοφόρησε το AFTERPARTY BABIES αν δε συμπαθείτε το συγκεκριμένο είδος μουσικής μήτε να τ’αγγίξετε,που έλεγε και ο Χατζηχρήστος,αν όμως πιστεύετε ότι σε καθε χώρο υπάρχουν καλά πράγματα ορμάτε άφοβα.
    Τέλος χάρηκα που άκοσα κι ένα γνωστό απο τα παλιά,το καινούργιο άλμπουμ του Willy De Ville Pistola δεν είναι κανένα αριστούργημα αλλά έχει ωραίες ιστοριούλες να διηγηθεί, για βραδάκι ήσυχο με ποτό είναι ότι πρέπει.

    Σινεμα
    Αν δεν ήταν ρημέικ θα έλεγα ότι ίσως να είναι η καλύτερη ταινία που είδα εδώ και κάμποσο καιρό.Μιλάω για το Funny Games US του Μίκαελ Χαινεκε αληθινή γροθια στο στομάχι αλλά κυρίως στο μυαλό όσοι νομίζετε πρωτοπόρους τους Κοέν ξανασκεφτείτε το αλλά το Funny Games US μη το χάσετε.Ε τι άλλο να πώ μέχρι και ο Kiyisayito έχει εντυπωσιαστεί που μεγάλωσε,λέμε τώρα μεγάλωσε,με Τσακάλια,Σατανάδες Στα Σχολεια και Κλασσική Περίπτωση Βλάβης θελετε κιάλλα

    Τα Δέοντα και τα ξαναλέμε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s