4 On Stage Records

Όπως δημοσιεύτηκε για λογαριασμό τού Tranzistor (Χαιρετίσματα στας Πάτρας)

Είθισται οι εκτιμήσεις ανάλογων προσπαθειών, να κυριεύονται από ευγενή αισθήματα περί καλών προθέσεων, σε συνδυασμό με μια «αμέριστη» κατανόηση για την δυσκολία των δισκογραφικών συνθηκών στην ελληνική πραγματικότητα. Τις περισσότερες φορές, πριμοδοτούνται μερικές hype γελοιότητες, την ίδια στιγμή που ένα label με συνέπεια, όπως η θεσσαλονικιώτικη On Stage, δεν έχει ανάγκη από τέτοιου είδους δεκανίκια αποτίμησης της πορείας της. Όταν μάλιστα, σύμφωνα με το μουσικό της προσανατολισμό, έχει βαλθεί να περισώσει την κουλτούρα τού rock ‘n’ roll, κι ότι ροκαμπιλο-σερφ-γκαραζ προεκτάσεις συνεπάγεται αυτή, δεν της αρμόζει μονάχα θαυμασμός αλλά η συνειδητοποίηση της αναγκαιότητάς της. Ιδού λοιπόν, 4 περσινές κυκλοφορίες της, οι μισές των οποίων εκ Γερμανίας ορμώμενες.

Οι γερμανοί Tri-Sonics προκάλεσαν την τύχη τους μπαίνοντας να παίξουν live στη φυλακή Stadelheim τού Μονάχου, ξεκινώντας μάλιστα με το Folsom Prison Blues τού Johnny Cash. Θέτοντας ευθέως, το δικό του rock ‘n’ roll και rockabilly να αναμετρηθεί με την καταγωγή του, το τρίο με μπροστάρη τον Τεξανό Derek Singleton (που αναδεικνύεται στο “Mystery Lady”), περισσότερο γυροφέρνει, τους έγκλειστους, σε ήπιο fun, παρά τους εξωθεί στα άκρα. Φιλάνθρωπη κίνηση, με την όποια ατμόσφαιρά της όμως, να παραμένει για πάντα μέσα σε εκείνα τα κάγκελα.

Μπορεί να καταπιάνεται, και παρομοίως να βαφτίζει το πόνημά της, με το εμβληματικό Goo Goo Muck των Ronnie Cook & the Gaylads, όμως τούτη η τετράδα των Γερμανών και Ισπανών μουσικών, γουργουρίζει πλάι σε ασφαλείς και μανιερίστικες rockabilly και rock ‘n’ roll φυλλωσιές. Παρά την εμπειρία χρόνων, και πιθανότατα εξαιτίας των πολλών αλλαγών στη σύνθεσή τους, οι Jungle Tigers παραμένουν τυπικοί οργανοπαίχτες σε στολή αιμοβόρων αιλουροειδών. Ίσως στα live τους να έχουν μετουσιώσει ένα πιο κοφτερό πετσί.

Να σου λοιπόν και οι δικοί μας The Bullets, που ενώ έρχονται απ’ τον ίδιο μπριγιαντινόκοσμο με τους παραπάνω, δεν επαναπαύονται σε μια συνήθη λοφιοφόρο δυναμική. Απ’ το κατασταλαγμένα τραχύ rockabilly τους, το γλυκό doo-wop, την μνεία στα girl-groups έως τις rock ‘n’ roll καταβολές τους, κατορθώνουν με ευκολία να παλινδρομούν στις ταχύτητες, με αμείωτη συναισθηματική ένταση. Έτσι, στο “The Final Race”, είτε ερμηνεύουν διασκευές, είτε δικές τους συνθέσεις, εκφέρουν εμπνευσμένα κάθε στιγμή, όπως συνηθίζονταν στους ήχους που τους μεγάλωσαν. Συμπαραστάτες τους, κόσμος και κοσμάκης, μεταξύ των οποίων ο Captain K (Frantic V), o Γιώργος «Μπαντούκ» (Blues Wire), τα φωνητικά των Claire και Mary, ο Αλέξανδρος Πέρρος και πολλοί ακόμη, υπό μια πολύ καλή παραγωγή.

Για τους Frantic Five, τα πράγματα είναι λίγο πολύ γνωστά, μιας και παραμένουν χρόνια στο κουρμπέτι, κουβαλώντας μια μουσική παράδοση, που τα σημεία των καιρών αρνούνται πεισματικά. Κι όμως υπάρχουν συνειδήσεις, σαν τις δικές τους, που πασχίζουν να διασώσουν αυτή τη θεμελιώδη συμπαντική αλήθεια, το garage. Παλεύοντας για εκείνο, φτάνουν ολοένα και περισσότερο στην ηχητική και εσώτερη κορυφή του, όπως και στο “On The Move”. Κι αν κάποιος θαρρεί πως ότι μνημονεύεται απ’ τα sixties, είναι πια παρωχημένο, η μπάντα αποδεικνύει πολύ γλαφυρά, με φαρφίζα, fuzz και γνώριμα ριφ, πως το νόημα βρίσκεται σε μια φράση-σύνθημα: «Γκαράζ ρε μ%#$@ά!!!»

Advertisements

One response to “4 On Stage Records

  1. mmm crunchy n spicy!
    sumdwnw kai epauksanw
    trully yours
    mr.zwrz

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s