My Brightest Diamond…A Thousand Shark’s Teeth

1. Inside A Boy
2. Ice and the Storm
3. If I Were Queen
4. Apples
5. From the Top of the World
6. Black and Costaud
7. To Pluto’s Moon
8. Bass Player
9. Goodbye Forever
10. Like a Sieve
11. The Diamond

Release Date: June 17 – 2008 on Asthmatic Kitty Records

Μια φορά κι ένα καιρό υπήρχε ένα μικρό κορίτσι που το έλεγαν Shara Worden. Η μικρή Shara μεγάλωνε με τα πρότυπα της οικογενειακής θαλπωρής, τις ψαλμωδίες των ευαγγελιστών, τα κυριακάτικα πρωινά gospel των εκκλησιών του Τέξας, τις κλασικές μουσικές του Debussy και τις θούριες κονταρομαχίες της jazz. Η φωνή της φρόντιζε θεσπέσια να γλυκάνει τ’ αυτιά των μελών της οικογενείας της κι έτσι μόλις στην ηλικία των τριών ηχογράφησε το πρώτο της παιδικό τραγουδάκι. Μέχρι τα οκτώ της χρόνια είχε μάθει πιάνο παίζοντας σε διάφορες δημόσιες μουσικές συνάξεις στην πολιτεία που την γαλουχούσε. Η μικρή Shara μεγαλώνοντας αποφάσισε να ακολουθήσει την δική της πορεία, να σπουδάσει ορθοφωνία στο Πανεπιστήμιο του Νοτίου Τέξας δοκιμάζοντας τις οκτάβες της σε μεγάλους κλασικούς κι από εκεί να μετακομίσει στην πολύβουη Νέα Υόρκη όπου θα την κερδίσει μια για πάντα. Στο φως της ημέρας η μικρή Shara συνέχιζε να δουλεύει την φωνή της πάνω στο μεγάλο σχολείο της όπερας ενώ τα βράδια κατηφόριζε και χωνόταν σε μικρά μπαράκια όπου και παρακολουθούσε συναυλίες των Antony & The Johnsons, Nina Nastasia, και Rebecca Moore. Κάπου εκεί το κορίτσι που είχε μεταμορφωθεί σε μεγάλη γυναίκα πια, σταμάτησε σταδιακά να διαβάζει παρτιτούρες του Mozart, αγόρασε μια ηλεκτρική κιθάρα και ξεκίνησε να γράφει τα δικά της τραγούδια. Από τη μία στο κεφάλι της οι κλασικές σπουδές και από την άλλη η μαγεία των μελωδιών της κιθάρας του μπάσου και των τυμπάνων συναγμένη με έγχορδες πατημασιές. Οι My Brightest Diamond ήταν γεγονός. Εκείνη θα ήταν η μπροστάρησα και μια πλειάδα εξαίρετων μουσικών θα την ακολουθούσε στα μουσικά της κιτάπια. Ξεκίνησε να περφορμάρει σε μικρά clubs της Νέας Υόρκης και παράλληλα άρχισε να δουλεύει στο κεφάλι της δυο albums.

Το πρώτο έμελλε να κυκλοφορήσει το 2006 και ήταν το εξαιρετικό Bring Me The Workhorse. Φτιαγμένο σε πιο rock φόρμες με ζηλευτές συνθέσεις όπου θα ήλπιζαν να είχαν γράψει διάφορα άλλα κορίτσια του χώρου ο δίσκος ήταν ένας από τους καλύτερους εκείνης της χρονιάς. Τραγούδια όπως το Golden Star και το The Good and the Bad Guy είχαν αδειάσει μπόλικα ποτήρια, ενώ η φωνή της Shara έκανε πολλούς μουσικούς συντάκτες να την βαφτίσουν ως τον θηλυκό Jeff Buckley.

Το φετινό κι επερχόμενο A Thousand Sharks Teeth ξεκινάει από εκεί που ξεκίνησε και το Bring Me The Workhorse, (όχι δεν το έγραψα λάθος και θα εξηγήσω τι εννοώ). Δουλεμένο κι αυτό τα προηγούμενα έξι χρόνια, παράλληλα με τον προκάτοχό του ανοίγει το μουσικό του δισάκι με τον ίδιο ακριβώς τρόπο αφού το εναρκτήριο Inside A Boy, (νομίζω πως θα είναι και το πρώτο single) είναι στην ουσία σχεδόν ίδιο με το παρελθοντικό Something of an end που εκπυρσοκροτούσε την «δουλειά του αλόγου». Από εκεί και κάτω και στις επόμενες δέκα συνθέσεις του δίσκου ξεκινούν τα σκοτεινά κι ονειρικά τοπία της γλυκύτατης κυρίας Worden. Ένα τοπίο ήχων που θυμίζει πάρα πολύ τον πρώτο δίσκο της Alison Goldfrapp σε συνδυασμό με τις «κανονικές» συνθέσεις που κάποτε έγραφε η Bjork. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για τους συγκεκριμένους παραλληλισμούς είναι η δυάδα, If I Were Queen και Apples. Στο αμέσως επόμενο From the Top of the World παίρνει τις αποφάσεις της κι αφήνει τα έγχορδα μαζί με την βελουδένια φωνή της να κάνουν την δουλειά σέρνοντάς μας σ’ ένα γλυκάδι αιώνιας ιστορίας. Στο Black and Costaud ξυπνάει ένα αλλόκοτο παραμύθι με ήχους απόκοσμους που κινάνε τα νήματα για τους εφιάλτες που ξυπνάνε, φτάνοντας στο To Plutos Moon ώστε το παραμύθι να γίνει ερωτικό, η γυναίκα ν’ αναρωτηθεί για το φευγιό του άντρα και τα πράγματα να μπουν στη θέση τους με μια κιθάρα να βολοδέρνει μονάχη της. Κάπου εδώ ξεμυτάει το Bass Player που είναι και το πιο σπαραχτικό τραγούδι του δίσκου φτιασιδώνοντας με την ερμηνευτική παρρησία της Shara ένα μεθυσμένο παραπάτημα στ’ αστέρια της παρακμής. Τρία τραγούδια πριν το τέλος έχεις ήδη σκορπιστεί και περιμένεις ένα σκονισμένο φάντασμα να βγει από μια μεριά του χώρου σου, (Goodbye Forever). Δύο τραγούδια πριν το τέλος έχεις πειστεί πως τα παραμύθια καμιά φορά δεν έχουν όμορφο τέλος, (Like a Sieve), μα θά ‘ναι πάντα μπερδεμένα. Ενώ σαν κλείνει ο δίσκος, (The Diamond), βλέπεις πως μια αγκίδα φωτός θα σε ξυπνάει από τις σκοταδιές που καμιά φορά σε πνίγουν.

Όσοι είχαν καλομάθει στις «ροκιές» του Bring Me The Workhorse θα πρέπει να ξεμάθουν λίγο. Εδώ η Shara κολυμπάει σε άλλα μονοπάτια, πιο σκοτεινά, πιο παραμυθένια και πιο δύσκολα. Φτιάχνει ένα σμάρι από ήχους απλούς δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στην εκπληκτική ερμηνευτική δεινότητά της, κλώθοντας ήχους από αλλοτινούς κόσμους.

Εν κατακλείδι το A Thousand Sharks Teeth είναι ένα album που ξεσκαρτάρει τους χειμώνες, διαβάζει παραμύθια μέσα στην Άνοιξη και στ’ άγρια μεσάνυχτα, πίνει γλυκά κρασιά τ’ απογεύματα σε παρεκκλήσια το καλοκαίρι και μαζεύει φθινοπωρινές αποφάσεις στην άκρη μιας ηλικίας.

Trivia:

Στο μιξάρισμα του δίσκου βρίσκουμε θρονιασμένο τον Husky Höskulds που μεταξύ άλλων έχει αναλάβει τους κυρίους Tom Waits και Elvis Costello. Το album ηχογραφήθηκε σε μια περίοδο έξι χρόνων ταξιδεύοντας από το Βερολίνο στο Λος Άντζελες καταλήγοντας και πάλι στην Νέα Υόρκη που τόσο αγαπάει η αγαπημένη Shara Worden. Είκοσι διαφορετικοί μουσικοί την συντροφεύουν τοποθετώντας ο καθένας το δικό του μουσικό χνούδι στον ονειρόκοσμο των My Brightest Diamond.

Written by Arturo Bandini

Advertisements

9 responses to “My Brightest Diamond…A Thousand Shark’s Teeth

  1. πολυ πολυ ενδιαφερον αλμπουμ.

  2. Rain Falls On Everyone : Με πρόλαβε ο Μπαντίνης. Φοβερό album , το Inside a boy από τις καλύτερες pop συνθέσεις που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια.

    HOLY SHIAT.

    Περιμένουμε μπαντινιακές ανταποκρίσεις από το δίδυμο της βοθρίλας Lanegan – Dulli.

  3. Δεν έχω ακούσει το αλμπουμ αλλα δεν αντέχω θα το φωνάξω.
    Η χθεσινή συναυλία των Gutter Twins ήταν ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ.Lanegan και Dulli σε μεγάλες φόρμες μια χαρά και ο χώρος αλλά ας εξηγήσει κάποιος στους φωστήρες τέτοιων μαγαζιών πως ένα «τιμημένο» παγωμένο νεράκι χρειάζεται.Πλάκωσαν οι ζέστες καλό το αλκοολ αλλά υπάρχουν και κάποιοι που θέλουν και νερό.Ευτυχώς η συναυλία άρχισε σχετικά νωρίς μια και δε φαίνεται να «περιμέναμε» τη γνωστή αυλή των μουσικογράφων που αν δε μας τιμήσουν με τη παρουσία τους κάποιες συναυλίες δε ξεκινάνε.Το κακό ήταν πως σε τέτοιες συναυλίες πάντα πεινασμένος θα φύγεις…έπιασα τον εαυτό μου να χτυπιέται με κάποια τραγούδια να μουρμουρίζει κάποια άλλα και να ανατριχιάζει κάποιες στιγμές με το Μάρκο.Με τόση ιστορία και οι δυο πίσω τους τι να πρωτοπούν?Μακάρι να τους ξαναδώ..περισσότερα θα γράψω στο δικό μου blogaκι ο λόγος σε εσάς

    Ευχαριστω΄Για Τη Φιλοξενεια

  4. Tην ώρα που σας γράφω(σχόλιο εννοώ)ακούω το MY BRIGHTEST DIAMOND όντως ειναι ωραιότατο άλμπουμ αλλά καλού κακού απομακρύνετε τα αιχμηρα αντικείμενα απο κοντά σας..ο διάολος έχεο πολλα ποδάρια.Μετά τους GUTTER TWINS μας αποτελείωσε ο μέγας JOSSE GONZALES που απλά εψές στο GAGARIN μας καθήλωσε και δε πήραμε ανάσα.Ευτυχώς Παναίτσα μου που ζήσαμε ένα τόσο όμορφο συναυλιακό διήμερο.

    Υ.Γ Ρε Τζόλε δε μας δίνεις λίγο απο τη φετινή μαγκία σου γιατι αισθανόμαστε κομματάκι φλώροι..θέλει κότσια να κερδίσεις στα δικαστήρια ομάδα που υποβιβάστηκε και απο την οποία έχασες στο γήπεδο…χο χο χο

    Sorry για το ποδοσφαιροσχόλιο αλλά…

  5. Arturo Bandini: Ερώτηση πρώτη: Με τον γιαπωνέζο πήγες στον Gonzales?
    Ερώτηση δεύτερη: Το Down the line ποιος το είπε καλύτερα;
    Ερώτηση τρίτη: Ο Μάρκος που ανατριχιάζε ήταν gone 4 sure?

  6. Ναι πήγα με το Γιαπωνεζο στο Γκονζαλες, εσύ δεν έχεις κάνει λάθη στη ζωή σου?
    Δεν έχω ιδιαίτερη προτίμηση στην εκτέλεση
    Gone?Όπως έλεγε και ο Μπρους Γουιλλις στο Moonlighting…goin goin gone

    Τι να πω οταν τραγουδάει αυτός ο άνθρωπος αν δεν νοιώθεις τίποτα παέι να πεί πως το πιο έντονο συναίσθημα που βίωσές είναι όταν πρωτόφαγες πατατάκια

  7. Υπέροχος δίσκος όπως και ο προηγούμενος!

  8. Hi!
    Badly i can’t understand what you write (je suis français!), but it seems talking about.. rock’n’roll!
    Have a good day,

    nicolas

  9. kai pou tah ton vrw????? oi ashetoi metropolis ehoun mono to Bring me the workhorse…oute sto diadiktyo me poniries den boresa nja ton klepsw…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s