Αγαπημένοι δίσκοι που (κατά τύχη) είναι debuts. . . by Rain Falls On Everyone. . . ανά έτος κυκλοφορίας

Τα αγαπημένα μας ντεμπούτο. . . Για να το κάνω λίγο λιανά , δηλαδή : Βγάλτε από το ράφι τους αγαπημένους σας καλλιτέχνες και δείτε μήπως μέσα στα album στοιχειωμένα με δικές σας αναμνήσεις (ή μήπως το ανάποδο?) υπάρχουν και ντεμπούτο. Είναι λίγο brutal , αλλά κάπως έτσι είναι τα πράματα. Οι περισσότεροι δίσκοι σε επηρεάζουν στην εφηβεία. Για κάποιο περίεργο λόγο , όσο περνάνε τα χρόνια , όλο και λιγότερα πράγματα τείνουν να σε ενθουσιάζουν , ίσως γιατί όσο μεγαλώνουμε η φαντασία μας συρρικνώνεται από τα όνειρα που θάβουμε. Δεν είναι τόσο μελό , είναι η αλήθεια.

60’s : Ποτέ δε με απασχόλησε το να ακούσω συγκεκριμένους δίσκους – κολοσσούς. Δεν τους χρειαζόμουν. Ακόμα δεν έχω τον πρώτο των Doors , ούτε τον πρώτο του Hendrix , ούτε των Stones , γενικά αν σας πω τι δεν έχω θα τρομάξετε , αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Στα 15 μου «έκαιγα» τους εφιάλτες μου με ψυχεδελικούς ήχους. Να είναι καλά η Sundazed και ο Άκης. Προσπαθούσα να μπω στο μυαλό του Syd , όχι για να βρω την απάντηση , αλλά για να καταλάβω την ερώτησή του «What colour is sound?». Και αυτό χωρίς να το καταλαβαίνω. Ακόμα δεν ξέρω τι μας τραβά στα 60’s , στη χρυσή δεκαετία της μουσικής. Μονάχα ο πειραματισμός από το 1965 ως το 1969 , αρκεί στο να ακούμε μουσική για τα επόμενα 200 χρόνια. Είναι άπειρα ψυχεδελικά group με δισκάρες , αλλά κάποια πρέπει οπωσδήποτε να συμπεριληφθούν βάσει καθαρά υποκειμενικών κριτηρίων. Μπορεί κανείς να μη χαρακτηρίσει έστω και ένα από αυτά ως δισκάρα? Δε γίνεται. Oh , what a transparent day. . .

1966 : 13th Floor Elevators – The psychedelic sounds of. . .
1967 : The West Coast Pop Art Experimental Band – Part One (αν και είχαν κυκλοφορήσει το Vol.1 το 1966 , το Part One είναι η πρώτη τους «σοβαρή» κυκλοφορία)
1967 : Pearls Before Swine – One Nation Underground
1967 : Pink Floyd – The piper at the gates of dawn
1967 : The Velvet Underground & Nico : Andy Warhol
1967 : Big Brother And The Holding Company – Big Brother And The Holding Company
1968 : Fleetwood Mac – Peter Green’s Fleetwood Mac
1968 : Gandalf – Gandalf
1969 : The Stooges – The Stooges
1969 : The Hunger – Strictly from Hunger

70΄s : Ντεμπούτο από τα 70΄s? Χμ. . . Αγαπημένα? Όχι. Καμμία θαμμένη ανάμνηση σε ντεμπούτο των 70’s , το σωστό να λέγεται. Και μη γκρινιάξει κανείς περί Bowie. Εμένα το Ziggy Stardust ήταν το πρώτο μου album. Εκεί έβγαλα τα σωθικά μου. Άντε. Αμέσως εσείς. To Unknown Pleasures ήταν πάντα δίσκος ταμπού. Και αν εμένα δε μου άρεσε? Άγχος. Η ηλικία των 20 είναι ό,τι πρέπει για ασφαλή ταξίδια. Και έτσι , απέχει από το να χαρακτηριστεί αγαπημένο με την ένοια τη βιωματική , την εφηβική. Οι Television με έλκυαν για κάποιο λόγο ανεξήγητο πάλι. Έχετε νιώσει ποτέ ότι απλά θέλετε να κάνετε κάτι γιατί απλά θέλετε να το κάνετε? I see no evil. . .

1977 : Television – Marquee Moon

80’s : Το I wanna be adored το είχα ακούσει πρώτη φορά καλοκαίρι σε ένα δισκάδικο στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς , γύρω στο 1995. Ποιοι είναι αυτοί? Οι Stone Roses. Πω πω , είναι έτσι. . . σκοτεινοί. . . έτσι κάπως εξομολογητικοί. . . Έτσι κάπως. . . Μάλιστα. Δε με πολυτραβούσε αυτή η δεκαετία. Η αισθητική στα μέσα των 90’s ήθελε να αποτάξει το αμαρτωλό kitsch παρελθόν και όντας οργισμένος , περίεργος νεανίας δεν μπορούσα με μόλις 10 χρόνια ζωής να κατανοήσω την ομορφιά του. Οι Stone Roses ήταν κάποια εξαίρεση. Αργότερα , οι Pixies. Με ένα Holiday Song να σε κάνουν να καταρρίπτεις είδωλα των 90’s. Και οι Bauhaus. Και οι Sound. Ax , οι Sound. Η παρανο’ι’κή περσόνα του Borland , η οργή μετουσιωμένη σε ιδιοφυείς εξάρσεις. Who the hell makes those missiles?

1980 : Bauhaus – In the flat field
1980 : The Sound – Jeopardy
1987 : Pixies – Come on Pilgrim
1989 : The Stone Roses – The Stone Roses

90’s : Εδώ γίνεται το πανηγύρι. Αυτή θα ήθελα να είναι η γενιά μου , αλλά δυστυχώς βρεθήκαμε να είμαστε στο μεταίχμιο της αρχής των 00’s με αποτέλεσμα να έχουμε τόσο έντονες μυρωδιές της πενταετίας 1992-1997 , αλλά με τα πράγματα δυστυχώς να βαδίζουν προς την αλλαγή του νέου post punk , ξεφτιλίζοντάς μας. Ντεμπούτο album είναι πάρα πολλά. Και πολύ καλά μάλιστα. Stoner , indie , grunge. Από όλα τα είδη. Απανωτά σοκ.

1991 : Primal Scream – Screamadelica (ρόμπα και ξεφτίλα , μέχρι χτες νόμιζα ότι αυτό ήταν το ντεμπούτο των Primal Scream , αλλά ένα σχόλιο του Blue Drifter μου έδειξε το δρόμο. Ε , δε γ. . . Πάντα κάποιος την πατάει. Καλά να είμαστε. Τόσα χρόνια στο σκοτάδι.)
1991 : Pearl Jam – Ten
1991 : Smashing Pumpkins – Gish
1991 : Kyuss – Wretch (αυτό είναι το επίσημο ντεμπούτο τους , αν και είχαν κυκλοφορήσει ως Sons Of Kyuss τo 1990 κάποιες ηχογραφήσεις)
1991 : Massive Attack – Blue Lines
1993 : Bjork – Debut
1994 : Jeff Buckley – Grace
1994 : Portishead – Dummy
1995 : Leftfield – Leftfism
1996 : Placebo – Placebo
1998 : QOTSA – QOTSA
1998 : Gomez – Bring It On
1999 : Atomic Bitchwax – Atomic Bitchwax
1999 : The Kingsbury Manx – The Kingsbury Manx

00’s : Ύπουλοι καιροί. Το mp3 μπορεί να σε ξεγελάσει , μπορεί να σε κάνει να προσπεράσεις ένα αριστούργημα με ένα click στο next του media player. Μπορεί να σου θολώσει το κεφάλι στη θυσία της ποιότητας χάριν της ποσότητας. Ρωτάς κόσμο για τα αγαπημένα του album και δεν ξέρει τι να σου πει. Γιατί έτσι είναι το mp3. Τι να καταλάβεις με ένα click και πόσο να διαμορφωθείς ως ακροατής? Δυστυχώς , ελάχιστοι καταφέρνουν να εξισορροπούν και να είναι μετρημένοι στο αφειδώς προσφερόμενο σκουπιδολόι. Θέλει αυτοσυγκράτηση το πράγμα. Και διαίσθηση. Take it or leave it. . .

2000 : A Perfect Circle – Mer De Noms
2000 : Caesars Palace – Cherry kicks ( αν και είχαν κυκλοφορήσει το Youth Is Wasted On The Young το 1998 με άλλο όνομα , Twelve Caesars)
2001 : M83 – M83
2001 : The Strokes – Is this it
2002 : The Raveonettes – Whip it on
2002 : Woven Hand – Woven hand
2002 : The Burning Paris – Coral city ruin
2003 : Berg sans nipple – Form of. . .
2003 : Oceansize – Effloresce
2004 : 65daysofstatic – The fall of math
2004 : TV On The Radio – Desperate youth, blood thirsty babes (αν και από το 2002 διένεμαν μόνοι τους το OK Calculator σε διάφορα καφέ , ουσιαστικά η κυκλοφορία σε «πραγματικό» label ήταν το album του 2004)
2005 : Bloc Party – Silent Alarm
2005 : Red Sparowes – At the soundless dawn

Advertisements

12 responses to “Αγαπημένοι δίσκοι που (κατά τύχη) είναι debuts. . . by Rain Falls On Everyone. . . ανά έτος κυκλοφορίας

  1. Που υπάρχει δισκάδικο στο Αργοστόλι;
    Screamadelica?

  2. Loan Me a Dime:Pixies?Αγαπημένο σου ντεμπούτο? Εσένα RFOE? Μπράβο, αλλά από πότε?

  3. Που είναι ρε παιδιά το δισκάδικο στο Αργοστόλι;

  4. RFOE : Blue Drifter , με έβαλες σε σκέψεις με την ερώτησή σου και ένας ολόκληρος κόσμος καταρρίφτηκε.

    Στο Αργοστόλι φυσικά και υπάρχει δισκάδικο! Τέτοιο καλλιτεχνικό νησί. . .

    LMAD το Come On Pilgrim το είχε αγοράσει ο Νονός πριν κάτι χρόνια και είπα να ακούσω και γω καλύτερα. Ομολογώ ότι κάποτε τον είχα λιώσει. Μην κοιτάς που λέγαμε ό,τι λέγαμε. Το θέμα ήταν η υπεράσπιση των Smashing Pumpkins. Άλλοι οι Pixies , άλλοι οι Pumpkins.

  5. RFOE : Στο λιθόστρωτο όπως περπατάς αφήνοντας την πλατεία με τους φοίνικες πίσω σου , το δισκάδικο το συναντάς στο δεξι σου χέρι. Μέχρι πριν μερικά χρόνια υπήρχε. Νομίζω και πέρσι υπήρχε. Θα τσεκάρω και φέτος. Αλλά γιατί να μην υπάρχει?

  6. καλά βρε το 1978 ολόκληρη Kate Bush έκανε ντεμπούτο και κανένας σας τίποτις?

  7. να μην αρχίσω με τους Μπάνσις…

  8. Με πρόλαβε ο Στράτος,
    επίσης Television Personalities – And Don’t the Kids Just Love It 1981
    &
    The Fall – Live at the Witch Trials (1979)
    &
    The United States of America – The United States of America (1968)
    Κατά τα άλλα τα σέβη μου.

  9. RFOE : Μην ξεχνάτε ότι το αφιέρωμα έχει να κάνει με τα αγαπημένα μας ντεμπούτο. (μέχρι στιγμής – κλείνω μάτι στο Bandini-) USA το σκεφτόμουν , όπως και Moving Sidewalks που έβαλε ο CM , αλλά , όπως είπαμε , πρέπει το ντεμπούτο να είναι αγαπημένο album του καθενός.

    Αλλιώς θα το λέγαμε «τα καλύτερα». )))

  10. Rofe ευχαριστώ πολύ για την πληροφορία.
    Δεν αμφισβήτησα την ύπαρξη του δισκάδικου.
    Πηγαίνω στο Αργοστόλι κάθε καλοκαίρι – εκτός από 2 – τα τελευταία 20 χρόνια. Θυμάμαι ένα δισκάδικο πριν γίνει το λιθόστρωτο. Αυτό που λες δεν το έχω προσέξει. Θα το τσεκάρω τον Ιούλιο. Ευχαριστώ.
    Και πόντος για την απάντηση στα Kate Bush κλπ. Τα αγαπημένα δεν είναι και τα καλύτερα. Αν και η Kate Bush δεν θα έμπαινε πουθενά…

  11. Μπήκε η Σούζι όμως! Μπράβο Αρτούρο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s