Oscar Benton – Bensonhurst Blues

Λίγες είναι οι περιπτώσεις που μπορώ να σκεφτώ όπου ένα τραγούδι να συνδέθηκε τόσο πολύ με μια ταινία και ταυτόχρονα να αναδείχθηκε τόσο πολύ μέσω αυτής. Το Bensonhurst Blues του Ολλανδού, παρακαλώ, μπλουζίστα Oscar Benton επί πάρα πολλά χρόνια, ίσως ακόμα και τώρα παρόλο που το internet μας δίνει τη δυνατότητα να λύσουμε όλες μας τις απορίες, ήταν γνωστό όχι με τον τίτλο του αλλά σαν «η τραγουδάρα που ακούγεται στο Τομάρι Ενός Μπάτσου».

Το Confessions Of A Male Chauvinist Pig του Kaplan

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ’ την αρχή. Ο Αμερικανός σαξοφωνίστας Artie Kaplan, συνθέτης του τραγουδιού, για όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 60 ήταν ένας πάρα πολύ χρήσιμος session μουσικός που το σαξόφωνό του ακουγόταν σε ένα πλήθος τραγουδιών της εποχής, σοβαρών και μή. Αφού λοιπόν, προφανώς μπαΐλντισε να παίζει σε τραγούδια άλλων, εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 70, αποφάσισε να κάνει κάτι δικό του. Αποτέλεσμα αυτής της ιδέας ήταν το 1973 να παρουσιάσει το αναπάντεχης έμπνευσης άλμπουμ με τον γενικό τίτλο «Confessions Of A Male Chauvinist Pig» (από τίτλο σκίζει) όπου και συναντάμε την original version του Bensonhurst Blues. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στην ετικέτα Hopi, παράρτημα της Vanquard, με κωδικό VHS 901 ενώ έχω εντοπίσει δυο ακόμα επανεκδόσεις. Μια σε βινύλιο από την ετικέτα Comet, παράρτημα της Akarma, και κωδικό UV-008, και μια ακόμη σε CD, πριν από καμιά δεκαριά χρόνια περίπου, από την Arthur Kaplan Productions και κωδικό AKPCD 1010. Την ίδια χρονιά το ξετρυπώνει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ο Ολλανδός, όπως είπαμε, Oscar Benton και το διασκευάζει στην γνωστή πλέον εκτέλεση η οποία είναι αρκετά πιστή στην original του Kaplan. Ο Benton (κατα κόσμον Ferdinand Van Eif) είχε αρχίσει από τα τέλη της δεκαετίας του 60 σαν Oscar Benton Blues Band με έναν αριθμό από singles και άλμπουμς στη Decca, τα οποία πλέον απαιτούν αρκετό ψάξιμο και χρήμα για να αποκτηθούν, ενώ την ίδια εποχή συνεργάστηκε και με την τραγουδίστρια Monica Verschoor με την οποία έβγαλε επίσης κάποια singles. Το σχήμα διαλύεται το 1972 και τα εναπομείναντα μέλη (χωρίς τον Benton) σχηματίζουν τους Barrelhouse. Ο Benton συνεχίζει σόλο και τελικά το Bensonhurst Blues κυκλοφορεί στις εφτά ίντσες το 1973, με πίσω πλευρά το Took Me A Long Time στην ετικέτα Imperial της EMI και κωδικό 5C 006-24693. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 80 τόσο το τραγούδι όσο και ο ίδιος ο Benton θα παραμείνουν γνωστοί μόνο σε κάποιους cult μπλουζ κύκλους. Το 1981 όμως θα ακουστεί στην ταινία «Για Το Τομάρι Ενός Μπάτσου» (γαλλικός τίτλος «Pour La Peau D’un Flic», εναλλακτικοί τίτλοι «For a Cop’s Hide» και «Whirlpool») που αποτελεί και την πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του ίδιου του Delon.

Η επαν�κδοση του εφτάιντσου

Από δω και στο εξής τα πάντα θα αλλάξουν. Το single θα επανεκδοθεί, με το ίδιο b side, από την EMI (κωδικός γαλλικής έκδοσης 2C 008-24693) και καινούργιο εξώφυλλο που πλέον να τονίζει ότι πρόκειται για το τραγούδι της ταινίας. Οι δίσκοι του Benton, που κάποτε αράχνιαζαν, θα αρχίσουν να αναζητούνται από μουσικόφιλους και κινηματογραφόφιλους ενώ οι πορείες της ταινίας και του τραγουδιού θα είναι αξεχώριστες και πλέον δεν θα νοείται αναφορά στο ένα χωρίς παραπομπή στο άλλο. Είναι μάλιστα τέτοια η ταύτιση του τραγουδιού με την ταινία, τουλάχιστον στον ελλαδικό χώρο, που όποτε στα δισκάδικα ζητάγαμε απελπισμένα το soundtrack της ταινίας οι μαγαζάτορες μας παρέπεμπαν στον ομώνυμο δίσκο του Benton για τον απλούστατο λόγο ότι soundtrack για την ταινία δεν κυκλοφόρησε ποτέ.

Η ελληνική �κδοση του LP του Benton

Το άλμπουμ «Bensonhurst Blues» λοιπόν, ολλανδικής προέλευσης, από την EMI και κωδικό 5C 064-26742 οπτικά είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να σε κοροϊδέψει μια χαρά και να νομίσεις ότι πρόκειται για το soundtrack της ταινίας. Στο εξώφυλλο φιγουράρει πρώτη μούρη ο Ντελόν σε φωτογραφία από την ταινία και ψηλά με μεγάλα γράμματα το όνομα Alain Delon έρχεται να περιπλέξει ακόμα περισσότερο τα ήδη περιπεπλεγμένα πράγματα. Το όνομα του Benton βρίσκεται στο κάτω μέρος του εξωφύλλου και άν μάλιστα θέλουμε να δούμε τη φάτσα του πρέπει να γυρίσουμε στο οπισθόφυλλο όπου στην κάτω αριστερή γωνία του προβάλλει μια αρχοντική του φωτογραφία. Μάλιστα οι Έλληνες γυφταραίοι της ΕΜΙ, κάνοντας για μια ακόμη φορά το θαύμα τους, κοτσάρησαν στο εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης (κωδικός 14C 064-26742) τη φράση «περιέχει τη μουσική επιτυχία από το έργο ΓΙΑ ΤΟ ΤΟΜΑΡΙ ΕΝΟΣ ΜΠΑΤΣΟΥ» λες και επρόκειτο για δίσκο του Καφάση με το «Γέλα Κυρία Μου» (ουστ κάφροι!!!). Μετά από όλα αυτά το να μπερδευτείς ήταν το απολύτως αναμενόμενο. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα άλμπουμ εξ ολοκλήρου του Benton που συγκεντρώνει σχεδόν όλα τα singles του της δεκαετίας του 70 στην Imperial και αποτελεί μέχρι και σήμερα την πιο εύκολη και φθηνή λύση για να αποκτήσει κάποιος το τραγούδι. Κυκλοφόρησε το 1981 και ήρθε να καλύψει το κενό που σίγουρα οι περισσότεροι είχαν μιας και τα εν λόγω singles ήταν από τότε πάρα πολύ δύσκολο να βρεθούν. Πλέον είμαστε σχεδόν σίγουροι πως αν το τραγούδι δεν έμπαινε στην ταινία ο Benton θα πήγαινε άκλαφτος ενώ όσοι θα ήθελαν να βρουν αυτά τα τραγούδια θα έπρεπε να περιμένουν την εποχή του CD για να το καταφέρουν. Πράγματι με την έλευση της ψηφιακής εποχής συναντάμε ένα σωρό CD όπου συγκεντρώνουν το κάποτε δυσεύρετο υλικό του Benton. Πιο χαρακτηριστικό το «Bensonhurst Blues» (1999, Disky Rec 724382477327, καμιά σχέση με το προαναφερθέν βινύλιο) ενώ σε ένα από τα πολυάριθμα «The Best Of» συναντάμε το Bensonhurst Blues και σε μια δεύτερη πιο ηλεκτρική και rock εκδοχή που τιτλοφορείται version 2.

Όσο για το soundtrack της ταινίας αποτελεί ένα φάντασμα. Όσα χρόνια κι αν ρωτούσα γιαυτό παλιότερα, αλλά και τώρα στο internet, δεν κατέστη δυνατό να εντοπίσω κάποιο δίσκο που να περιέχει τη μουσική και τα τραγούδια που ακούγονται στην ταινία. Μια πρόσθετη αναζήτηση στο πάντα έγκυρο Soundtrackcollectors με έκανε να σιγουρευτώ. Soundtrack δεν υπάρχει. Άλλωστε δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι σε εκείνα τα χρόνια πολύ συχνά δεν κυκλοφορούσε soundtrack για αρκετές ταινίες που δεν είχαν πρωτότυπη μουσική φτιαγμένη ειδικά γι’ αυτήν και τούτη εδώ είναι μια τέτοια. Το μόνο που έχει κυκλοφορήσει από την ταινία (εκτός φυσικά από την προαναφερθείσα εφτάιντση επανέκδοση του Bensonhurst Blues) είναι ένα ακόμη εφτάιντσο με το Petite Fleur του Sidney Bechet στην γαλλική Vogue και κωδικό 101550. Από όλα τα υπόλοιπα τραγούδια που ακούγονται στην ταινία εξέχουσα θέση κατέχουν η γλυκερή country επιτυχία του 1977 «Don’t It Make My Brown Eyes Blue» της Crystal Gayle, και το «Dancing Bumble Bee / Bumble Bee Boogie» του Neil Diamond από το άλμπουμ του «You Don’t Bring Me Flowers» του 1978 στους τίτλους της αρχής. Έτσι, έστω και τώρα, κάποιος θα μπορούσε να συγκεντρώσει τα τραγούδια αυτά και να φτιάξει αναδρομικά ένα ωραίο soundtrack για αυτή την ενδιαφέρουσα και στυλάτη ταινία που έμεινε στην ιστορία περισσότερο για το τραγούδι της και για την παρουσία της Anne Parillaud σε νεαρή ηλικία (παίδαρος και με ένα στόμα κόλαση) και λιγότερο για οτιδήποτε άλλο.

posted by Vertigo

Advertisements

One response to “Oscar Benton – Bensonhurst Blues

  1. Dear Vertigo,
    Thank you for this wonderful article.
    Best wishes,
    Artie Kaplan

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s