ΓΡΑΦΙΑΔΕΣ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ ΤΟ BACK TO MONO ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ…μέρος δεύτερο

Κυρίες και κύριοι από την Ελλάδα, από τον Καναδά, την Αμερική, την Αστραλία, την Ριζούπολη, την Θεσπρωτία, από το γήπεδο του Θρασύβουλου στην Φυλή, καλησπέρα στην Κούβα και στην Ελάτη, στα χιονοδρομικά κέντρα της Γροιλανδίας και του Κουβέιτ, στην Πάρο και στην Νάξο τους συντάκτες μου ν’ αλλάξω, κυρίες και κύριοι, ΝΤΡΟΠΗΗΗΗΗ, εγώ ο Bandiniς το λέω και το βροντοφωνάζω…ντροπή, αίσχος, δεν έχει δρόμο να διαβώ, είναι πολλά τα λεφτά Άρη. Δωσ’ μου δυο κατοστάρικα, πούλα με λοιπόν στο ξαναλέω, ζήτω η πουλημένη γενιά του πολυτεχνείου, έξω οι βάσεις, Κόκκαλη Κόκκαλη σε παρακαλώ, ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, κάτω τα χέρια απ’ την παιδεία, ΓΡΑΦΙΑΔΕΣ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ ΤΟ BACK TO MONO ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ, καλησπέρα σας.

Φρούδες ελπίδες είχαν γεμίσει τα θέλγητρά μου μήνες πριν, όταν ακόμη ο αναρριχώμενος προδότης Loan me a dime φούσκωνε τις φιλοδοξίες μου για ένα καλύτερο Back to Mono. Είναι θυμάμαι σαν τώρα που τα σχέδιά του ηχούσαν σαν ελπιδοφόρες και ρομαντικές καμπάνες στα αυτιά μου: « Θα φτιάξουμε περιοδικό με σαρανταπεντάρι split ένθετο, θα κάνουμε ραδιοφωνικό σταθμό και θα παίζουμε ότι γουστάρουμε, θα διοργανώσουμε συναυλίες κι ας μπαίνουμε μέσα, θα βάλω ότι έχω και δεν έχω για να κάνουμε το μεγάλο μπαμ στα πράγματα»,…Θα, Θα, Θα….λόγια αλλοτινών δεκαετιών έψελναν στην καρδιά μου. Τι να κάνω, τα πίστευα…με κέρναγε κάνα ουίσκι παραπάνω, μου έλεγε πως αυτό το μπλόγκ θα πετύχει, όταν εγώ δεν ήξερα τι σημαίνει μπλόγκ, με μάθαινε μουσικές μέσα από εκείνη την τσάντα που συνέχεια ξεπηδούσαν ανατριχιαστικά βινύλια…Καταλάβατε; το κωλόπαιδο με τα λεφτά των εκδοτικών ομίλων…πήρα αυτό σήμερα, πήρα εκείνο χθες, έχω παραγγείλει το άλλο αύριο…κι εμείς…η εργατική τάξη… «δεν έχω ρε loan me για καφέ», «Μην σε ανησυχεί κερνάω εγώ», εκείνος. Και νά σου τα πενηντάευρα για καφέ, και νά σου τα κατοστάευρα για ποτό, και νά σου τα διακοσάευρα για φαί, και… «κορίτσι μου τα ρέστα δικά σου». Τι να κάνω, άνθρωπος είμαι κι εγώ, κάτι ψυλλιάστηκα, σε οικονομική ανάγκη ήμουνα και είπα δειλά μια μέρα: «Θέλω δανεικά», πές μου το ποσό, είπε εκείνος και σάστισα. Ψύλλοι στ’ αυτιά μου μπήκανε βρε πω πω πω. «Πάρε διακόσια ευρώ bandini», και «έχω λεφτά», και «θα κάνουμε περιοδικό», και «πληρώνω για κεραίες για ραδιοφωνικό σταθμό»…και «που τα βρήκες τα λεφτά με τέτοιο όνομα ρε Loan me?» να ρωτάω εγώ και «μην σε νοιάζει», να μου λέει!

Ύστερα άρχισαν τα όργανα: «Άκου Bandini, δεν έχει νόημα, δεν πάει το μπλογκ, τέλειωσα την σχολή, (δημοσιογραφία), και δεν βλέπω να γίνεται κάτι.  Πρέπει να δω τι θα κάνω. Λέω να κάνω κι ένα άλλο μπλογκ με τον mrzwrz». «Αφού θα κάνουμε περιοδικό ρε Loan me, οι κεραίες…τα σαρανταπεντάρια, ο σταθμός?», απορούσα! Κάπου εκεί ήταν που μούγκριζε και κάπου εκεί ήταν που ψυλλιάστηκα πως κάτι συνέβαινε.

«Ωωωω…ι…μέέέέ», ολόλυζα…και ήρθε το Πάσχα, το άγιον Πάσχα, όπου μες στο σπίτι μου, ο προδότης, ο βδελυρός προδότης, κάθισε στο τραπέζι μου με κάμποσα κιλά παϊδάκια να θρονιάζονται μπροστά του και την άμοιρη Santa Carol να δοκιμάζει κεσεδάκια από τζατζίκι. Στα ηχεία να ξεβγαίνουν οι Last Shadow Puppets, στους φούρνους να τρομάζουν τα αρνιά στο τραπέζι να τσουγκρίζουν τα αβγά… και στην κουβέντα να παραδέχεται τα πάντα. «Έχω πρόταση από τον διαδυκτιακό όμιλο του Tranzistor να γράφω στο Muzine»,είπε, το είπε έτσι ξερά σαν να γλύφεις καλαμάκι κοτόπουλο και να περιμένεις το κεμπάμπ. «Την δόξα πολλοί εμίσησαν τα λεφτά ουδείς», αναλογίστηκα . Η τυροσαλάτα έγλειψε το δεξί μου δάχτυλο, η σπανακόπιτα πρασίνησε την παλάμη μου και οι κρόκοι των μπαρουτοκαπνισμένων (αααχ, μου ‘φυγε το άχτι την έγραψα την συγκεκριμένη λέξη), αυγών γλίστρησε στην λαδιά βερμούδα μου. Ο Loan me a dime, ο αρχισυντάκτης, του Back to mono, ο άμεμπτος, ο καθάριος, ο soulας, σκεφτόταν την μεταγραφή. Για να μην τα πολυλογώ κι αφού το είχε παίξει πολύ δύσκολος για τουλάχιστον….πέντε…λεπτά…με τους υπευθύνους του εκδοτικού ομίλου…είχε ήδη συμφωνήσει. Είχε δώσει άρθρα, είχε στείλει φωτογραφίες…είχε πουλήσει το blog που τον ανέδειξε, είχε φάει τα μισά παϊδάκια, είχε θάψει τους μισούς συντάκτες στο τραπέζι, είχε ξελογιάσει τις γυναίκες της πασχαλιάτικης ευωχίας με τις γνώσεις του στα πέριξ του youporn και είχε κόψει την όρεξη του γραφόντα. Η ξεδιαντροπιά του δε, ήταν να μας μιλήσει για το πόσο υπέροχο ήταν το εν λόγω περιοδικό, να φάει το τσουρέκι με γέμιση σοκολάτα, να φύγει χορτασμένος, να αφήσει αναπάντητα ερωτήματα στις χαραμάδες άπλυτων ποτηριών και στα απομεινάρια από τσόφλια αυγών. Κύριοι λοιποί συντάκτες του μπλογκ αδυνατώ να σκεφτώ και μόνο τι είπε για το ποιον σας. Μοναχά κι αφού είχε οδηγηθεί στην τουαλέτα προς νερού του, απευθύνθηκα ανήμπορος και από κάπου να πιαστώ στην ευγενική και σοκαρισμένη Santa Carol: «Όταν τελειώσεις με το κατέβασμα του ιστολογίου σου σε θέλω μεταγραφή στο Back To Mono. Θα γράφεις ότι θέλεις». Ο Loan me a dime καθώς επέστρεφε από το μέρος, φορούσε σαρδόνιο χαμόγελο στα χείλη του. «Τι λέτε;», είπε, κουμπώνονταν το καλβιν κλάιν παντελόνι του. «Για τσόντες», απάντησα, «Ααα, ωραία πάμε τελικά στον υπολογιστή να σας δείξω κάποιες με γνωστούς». Απηυδισμένος, αηδιασμένος, έτοιμος να ξεράσω, Θεοί του μπάσκετ και του Ολύμπου, οι κρουνοί των χρημάτων του πήραν τα μυαλά, δεν είναι αυτός ο αρχισυντάκτης που ήξερα. Εκείνο το απόγευμα ήταν εφιαλτικό. Η Santa Carol ανέβαζε το εφτά και μισό παρατέταρτο και σαράντα δευτερόλεπτα στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι πριν κατεβάσω το Blog μου post της, ο Loan me άκουγε περήφανος ένα γκρουπ που πούλαγε πορτοκάλια και το λέγαν Αντριάνα διαβάζοντας το κείμενο που είχε στείλει στο Muzine κι εγώ έπλενα πιάτα με μια σταγόνα φέρι κι αντίο στα λίπη!

Ήξερα, ναι, ήξερα το ομολογώ, έχεις δίκιο Rain Falls on everyone!! Τι να κάνω όμως, με κρατούσε απ’ τα αρχίδια, του χρωστάω λεφτά. Πήγα να πείσω την Santa Carol για μεταγραφή, να κάνω το κόλπο γκρόσο, φοβόταν όμως κι εκείνη η άμοιρη, η δύστυχη, η άμεμπτη Blogeρού.

Και ύστερα κυκλοφόρησε το Muzine, και καθίσαμε για καφέ ένα ηλιόλουστο μεσημέρι στα πέριξ των Εξαρχείων κι εκείνος με ξεδιάντροπο καμάρι να μου διαβάζει τα κείμενά του κι εγώ σκυφτός μουγκός και άδειος. Πουλημένος από τον άνθρωπο που ξεκινήσαμε τα πάντα μαζί. Προδομένος σαν τον Χατζηχρήστο όταν έφυγε ο Μπάγεβιτς, προδομένος σαν τους φίλους του Παναθηναϊκού όταν έφυγε το παλτό τους Κωνσταντίνου, προδομένος σαν τους οπαδούς της Μπάρτσα όταν ξαμόλησε για την μισητή Ρεάλ ο Λουις Φίγκο. Ανοίγω τρεμάμενος την πρώτη σελίδα κι εγώ και τι να δω, στους συνεργάτες του τεύχους ήταν αγκαζέ με τον ακατονόμαστο, ρε πως τα φέρνει και πάλι η ζωή είπα από μέσα μου. Πρώτη εκδίκηση. Φτάνω στην σελίδα με το διήγημά του κι ένα τρομαχτικό λάθος μου βγάζει τα μάτια, δεύτερη εκδίκηση, ήταν η δική του ώρα να σκύψει το κεφάλι, το ευχαριστήθηκα, το δηλώνω, ναι το ευχαριστήθηκα. Υπήρχε θεία δίκη. Γιατί δεν αναφέρεται πουθενά το Blog μας; τον ρώτησα κάποια στιγμή. Εσύ μου είπες πως όλο αυτό το κάνεις για εμάς για τους συναδέλφους σου. Πουλημένο τομάρι κυρίες και κύριοι, καλά το είπε ο Cold Mushrooms, μιλιά δεν έβγαλε. Αργότερα φύγαμε, εκείνος για την τράπεζα κι εγώ για τον φούρνο, έτσι είναι η ζωή μου είπε, άλλοι πάνε από εδώ κι άλλοι από εκεί. Σιχαμένε Loan me a dime παραθέτω την απάντησή σου για τις λασπολογίες όπως λες παρακάτω ολάκερη, είθε η μοίρα να είναι καταδικαστική για σένα. Μοναχά μια απορία έχω. Πως θα εμφανιστείς στην πρώτη μάζωξη του περιοδικού έχοντας απέναντί σου ανθρώπους που κακολογούσες σε παλιότερα ποστ σου, εε πως; Πουλημένο τομάρι, θα είμαστε απέναντί σου οι υπόλοιποι συντάκτες του Back to Mono επανδρωμένοι με αυγά, κορνέδες και σάπια ζαρζαβατικά για να σε προπηλακίσουμε για άλλη μια φορά. ΟΥΣΤ ΑΠΟ ‘ΔΩ.

Arturo Bandini, ο προδομένος.

Προκαταβολική Απάντηση Loan Me a Dime: Κόντρα στις όποιες λασπολογίες, θέλω να δηλώσω πως παραμένω ένα απ’ τα ιδρυτικά μέλη του Back To Mono, όχι τύποις αλλά ουσιαστικώς. Η συνεργασία μου με το Muzine οφείλεται στην αμοιβή των 3000 ευρώ ανά λέξη, που μοιάζει εξωπραγματική αν σκεφτεί κανείς την κατάσταση που επικρατεί στο σημερινό εκδοτικό κατεστημένο, στη διάθεσή μου να εξαπλωθεί η φήμη του παρόντος blog στα πέραντα της οικουμένης και στην εκτίμηση που τρέφω προς τον κύριο Λαμπρόπουλο, απ’ τη στιγμή που τηλεφωνικώς μου διεμήνυσε πως δεν κάνει downloading. Θέλω επίσης να επισημάνω πως στο παρόν τεύχος, οι alternative δάκτυλοι εντός του εντύπου, αυτοί που κατά καιρούς έχω συμπεριλάβει σε μερικούς απ’ τους λίβελους που έχω υπογράψει, ήδη με σαμποτάρισαν.

Συγκεκριμένα: 1) Ο τίτλος του διηγήματός μου είναι “Shine A Light” κι όχι “Shine Me a Light”.

2) Στο top 5, το νο1 Little MiltonWere Gonna Make It” γράφτηκε ως εξής «Ο ομότιτλος δίσκος του στην Chess, στην Checker ετικέτα για την ακρίβεια, ήταν μια αποκάλυψη για όλα αυτά που περικλείουν τον όρο «αρσενικός» στα rhythm & blues. Όπως συμβαίνει και με τα δάκρυα του Bobby Bland, έτσι κι εδώ, μερικοί γνώριμοι ήχοι και μια τεράστια φωνή μπορούν και κρατάνε ζωές, καρδιές και ψυχές δηλαδή, στη θέση τους.» Οι υπόλοιπες προτάσεις έχουν παρεισφρήσει αυτοβούλως.

Παρόλα αυτά εμμένω στην επιλογή μου και προσδοκώ σε καλύτερες μέρες, έως ότου έρθει η πρόταση του Rolling Stone ή έστω του εγχώριου Playboy ή Esquire.

(σημ. Η παρούσα απάντηση γράφτηκε πριν ακόμα διαβάσω τις συκοφαντίες απέναντι στο πρόσωπό μου. Η πείρα μου και σε άλλα εναλλακτικά έντυπα με έχει διδάξει στο τι να περιμένω. Βέβαια, η στάση μου μπορεί να διαφοροποιηθεί αργότερα, όταν συμβουλευτώ και τον θείο μου κ. Βγενόπουλο. Τότε θα πράξω αναλόγως.)

 

Advertisements

20 responses to “ΓΡΑΦΙΑΔΕΣ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ ΤΟ BACK TO MONO ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ…μέρος δεύτερο

  1. Loan Me a Dime: Συμπληρωματική απάντηση. Τα λεφτά μου πίσω, γιατί θέλω να πάω στους Sex Pistols και το αντίτιμο είναι ακριβό . Εμμένω στα κείμενα που κατά καιρούς έχω συγκρουστεί με τις απόψεις εγχώριων μουσικοκριτικών, αυτών που τώρα τα σάλια τρέχουν επειδή διαβάζουν κουτσομπολιά. Η επανάσταση θα γίνει εντός του συστήματος. Εγώ έβγαλα το τσεκούρι μου και θα πολεμήσω. Εσείς μπορείτε να παραιτηθείτε. Όχι πια ήττες, φυγάδες μου. Η μαύρη γροθιά θα υψωθεί στα ουράνια.

    Για το Back To Mono και τον Σωτήρη Νίνη ρε γαμώτο.

    υγ calvin klein βρακί όχι παντελόνι.

  2. CM:Είχα αρχίσει να ανησυχώ για το δεύτερο μέρος. Όχι τίποτα άλλο, αλλά θα έβγαινε και από πάνω το τομάρι, φτου!
    Αυτά τα «μπαίνω στο σύστημα για να το πολεμήσω από μέσα» τα’παν κι άλλοι. Νομίζω πως το είπα κι εγώ όταν έπιασα δουλειά σε τράπεζα! φτου πάλι.

  3. Loan Me a Dime:CM μιλάς? Όταν θα τρέμει το φυλλοκάρδι σου στα πρώτα exit poll ανά τετραετία,και θα με παίρνεις να μου λες ρίξε καμιά ψήφο κι εσύ, έχει να πέσει ντοματιάαα.Ου!

  4. RFOE : Ήταν στημένο. Με πέταξε σα ξεζουμισμένη λεμονόκουπα. Ήθελε μια βιτρίνα μέχρι να ικανοποιήσει τις νοσηρές του φιλοδοξίες. Νιώθω χρησιμοποιημένος.

  5. CM: Πυροβόλα μπας και πετύχεις τίποτα. Είναι άσφαιρα όμως δε θέλω να σε στενοχωρήσω. Έχω ακόμη 2 χρόνια yeahhh!!!!

  6. CM: Ο μπαντίνις μιλάει μόνο μέσω των κείμενών του?

  7. O Loan πληρώνεται κι εμείς όχι???

    (xaxa)

  8. Elafini φτηνά την έβγαλε ο Λαμπρόπουλος με ένα εισιτήριο τρένου…

  9. Loan Me a Dime:Ορίστε τι κάνατε τώρα. Αν μάθουν κι οι άλλοι για τα λεφτά, τα πυρά θα πέφτουν εντός,εκτός κι επί τα αυτά.

  10. profaseis kurioi!!!
    to lobby ein polu dunato!
    mono an deite poioi grafoun sto »periodiko» ayto…
    pou fanzine den einai,gia onoma!
    to lobby dinei tickets/apokta psuxes etsi…
    8ee mou ti akolasia.
    ti mpleksimo.
    kai thatan demode na metetrepa to blog mou se triantafullopoulos apokaluptiko magazino e?
    bandini oi leptomereies hto katalutikes,oso gia thn sunergasia mhn paei o nous sou allou egw eimai tou laou!

  11. Arturo Bandini: mrzwrz, κάτω το προλεταριάτο που το παίζει ενναλακτικό. Οι τραπεζικοί λογαριασμοί του προδότη είναι ανήκουστοι, μαζί με τον θέμο ταξίδευαν στην ελβετία. καμιά συνεργασία μαζί του!

  12. Βρωμάει η ιστορία…
    Δηλαδή ο Μπαντίνης τα ήξερε όλα ήδη από την Κυριακή του Πάσχα και αποφάσισε τώρα να μιλήσει;
    Γιατί;
    Ποιος ο λόγος;
    Και ο mrzwrz τι μιλάει;
    Δεν έχει και αυτός ψιλοχεσμένη τη χρυσή φωλίτσα του;
    Είναι σύμπτωση η σχεδόν παράλληλη κυκλοφορία των 2 εντύπων;
    Είναι τυχαίο το «shine ME a light» ξανά και ξανά και ξανά;
    Ποιος κρύβεται πίσω από όλα αυτά;
    Ποιος έσπασε τα φρένα της Τζένης;
    Ποιος τρυπάει τον Γκάλη;
    Πως ο Γιώργαρος έγινε μέσα σε ένα βράδυ Ζωρζ;

  13. Arturo Bandini: Ποια πήγε κι άπλωσε τα ρούχα στην ταράτσα;

  14. 5 lepta?ligotero itan….to symbolaio tou den leei tpt gia fragga ektos an panteloniazei kato apo to trapezi.an nai tote thelo ti miza tou managera

  15. Ποιος έκλεβε την ταμπακιέρα?

  16. Arturo Bandini: aggelos, ο άνθρωπος έχει ένα ιλιγγιώδες ποσό στην τράπεζα και συμβόλαιο για τα επόμενα δέκα τεύχη (κάτω απ’ το τραπέζι φυσικά). Είμαι ο μόνος που μπορεί να του αποσπάσει φράγκα. Πες μου το ποσό και θα τα έχεις!

  17. ama ehei ena iliggiodes poso giati den to agorazei?

  18. mhn me mplekete emena akoute?
    ola 8a ta poume ston dikhgoro mou.

  19. Arturo Bandini: Τα μάθαμε και τα δικά σου χαήρια mrzwrz, τζάμπα διαφημήσεις από ακατανόμαστους, παιδί του λαού και καλά! ΧΑ!

  20. bandini apo sena den to perimena…
    ksexna to kerasma soublakia pou sou xa taksei.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s