Ο Κατάσκοπος Που Με Κουτούπωσε

Βρισκόμαστε στο τέλος της 2ης αγωνιστικής της φάσης των ομίλων και ήδη έχουμε καταλάβει αρκετά πράγματα, αλλά η συνέχεια ελπίζω να μας επιφυλάξει πολλά περισσότερα. Η πρώτη ομάδα του κάθε ομίλου έχει ξεκαθαρίσει χωρίς να περιμένει το τρίτο παιχνίδι ενώ οι 3 από τους 4 επικεφαλής της κλήρωσης που μας οδήγησε εδώ (Αυστρία, Ελβετία και η αφεντιά μας) ήδη ετοιμάζονται για τα σπίτια τους (οι δυο πρώτες απλά θα ξενοικιάσουν το ξενοδοχείο).
Ο Γεωργίου ήδη έχει ανακηρυχθεί τηλεοπτικός πρωταθλητής αλλά με τρία μόνο χινάρια στα 16 παιχνίδια που έχουν γίνει απορώ πως δεν τον έχουν σαπίσει στο ξύλο οι αγανακτισμένοι στοιχηματάκηδες που έπαιξαν το σύστημά του και βλέπουν τα ασόδυα να πέφτουν βροχή. Βέβαια ο ίδιος λέει ότι όσο πιο αργεί να έρθει το Χ τόσο πιο καλά είναι (σωστό από μαθηματικής άποψης) και ότι ο ίδιος έχει βάλει ήδη γερά λεφτά στην τσέπη του με το Γαλλία-Ρουμανία, αλλά ποιος μου λέει εμένα ότι αυτή η ξεδοντιάρα κωλόγρια εκείνη τη μέρα έπαιξε Χ στο παραπάνω παιχνίδι και όχι στο Ολλανδία-Ιταλία και ήδη δεν τάχει παρατήσει μπαίνοντας μέσα.

Ο πρώτος όμιλος τελειώνει σήμερα και ήδη βρισκόμαστε μπροστά στο σοβαρό ενδεχόμενο να εφαρμοστεί ο νεοσύστατος κανονισμός των πέναλτι από την πρώτη κιόλας χρονιά της θέσπισής του. Αν σήμερα Τσεχία και Τουρκία έρθουν Χ (με οποιοδήποτε σκορ) στο τέλος του παιχνιδιού θα παίξουν πέναλτι για να βγεί ο νικητής, ο οποίος και θα περάσει στην επόμενη φάση σαν δεύτερος του ομίλου. Πλάκα θά ‘χει. Κατά τα άλλα η Ελβετία μάλλον θα καθαρίσει και αυτή με μηδέν βαθμούς αλλά κανένας δεν μπορεί να της πεί κουβέντα. Και στο δυο παιχνίδια άξιζε το Χ ενώ το Τουρκία-Ελβετία ήταν ένα από τα πιο απολαυστικά ματς της διοργάνωσης μέχρι τώρα. Η Πορτογαλία καθάρισε εύκολα και πιστεύει πως πάει βουρ για τελικό μιας και μέχρι εκεί δεν θα βρει τίποτα από τα γκρουπ 3 και 4 που θα σφαχτούν μεταξύ τους. Προσωπικά πιστεύω ότι μια Κροατία μπορεί να της κάνει τη δουλειά. Μεγάλη απουσία για όλο τον όμιλο ο Μέγας Ροζίτσκι χωρίς τον οποίον η Τσεχία είναι μισή ομάδα. Κρίμα.

Στον δεύτερο η Κροατία με την Αυστρία δε μας γέμισε το μάτι αλλά καθάρισε μάλλον εύκολα τη Γερμανία σε ένα ματς πολύ πιο σημαντικό απ’ ότι φαίνεται. Όχι μόνο πέρασε στην επόμενη φάση, αλλά πήρε ήδη και την πρώτη θέση πράγμα που την κάνει να αποφεύγει την Πορτογαλία και να ρίχνει πάνω της τη Γερμανία. Δεν ξέρω αλλά πολύ θα γούσταρα την Κροατία στον τελικό δέκα ακριβώς χρόνια μετά την μεγαλειώδη πορεία της στο μουντιάλ της Γαλλίας όπου έφτασε μέχρι τους 4 καθαρίζοντας και τότε τη Γερμανία και με τον Μπίλιτς σαν παίχτη τότε εκείνης της απίστευτης ομάδας. Να είναι τυχαία όλα αυτά? Ποιος ξέρει. Πάντα έτρεφα μια ιδιόρυθμη συμπάθεια σ’ αυτήν την ομάδα. Συνδυάζουν την απαραίτητη βαλκανική αλητεία με τον δυτικότροπο κοσμοπολιτισμό τους που τους καθιστά εντελώς διαφορετικούς από όλες τις άλλες μεγάλες μεν, γυφταρέϊκες δε βαλκανικές δυνάμεις του ποδοσφαίρου (Βουλγαρία, Ρουμανία). Αν δεν ήμουν Έλληνας και έπρεπε να είμαι σώνει και καλά βαλκάνιος θα ήθελα να ήμουν Κροάτης.

Στον τρίτο όμιλο (τον και λεγόμενο του θανάτου) νομίζω ότι όλοι σκεφτήκαμε το ίδιο. Ότι η Ολλανδία μπορεί να χάσει από τη Ρουμανία και έτσι να της χαρίσει την πρόκριση στέλνοντας στα σπίτια τους Γαλλία και Ιταλία. Το κακό είναι ότι το ίδιο σκέφτηκαν και οι Γάλλοι και απ’ ότι είδα στο internet έγινε ένας ψιλοχαμός με δηλώσεις από δω και από κει. Η Ολλανδία φυσικά είναι η ομάδα που έχει κερδίσει τις εντυπώσεις μέχρι στιγμής αλλά δεν πρέπει να παραβλέπουμε και την κωλοφαρδία της. Αυτός ο κωλοπαιδαράς Van Der Sar αντί να τον βλέπει η μπάλα και να φεύγει (καθότι και ασχημόπαπο) πάει και κολλάει απάνω του. Είναι σίγουρα ο Νικοπολίδης του 2008 (οποιοιδήποτε άλλοι παραλληλισμοί μεταξύ Ελλάδας του 2004 και Ολλανδίας του 2008 θα είναι εντελώς μαλακισμένοι). Άρα το θέμα είναι πότε θα τους αφήσει αυτή η κωλοφαρδία τους. Ελπίζω με την Ισπανία, αν συνατηθούν. Γαλλία και Ιταλία θα δώσουν έναν ακόμα τελικό δυο χρόνια μετά από αυτόν του μουντιάλ, όχι όμως για κάποιο τρόπαιο αλλά για τη συνέχισή τους στο Euro.

Και πάμε στα δικά μας. Για μένα μάλιστα αυτό ισχύει εις διπλούν λόγω Ελλάδας αλλά και Ισπανίας. Δεν ξέρω τι να σημαίνει υπαρξιακά και ψυχαναλυτικά ότι όλα αυτά τα χρόνια επιμένω πεισματικά να υποστηρίζω τους απόλυτους losers του παγκοσμίου ποδοσφαίρου παρ’ όλες τις πίκρες και τα φαρμάκια που με έχουν ποτίσει. Σίγουρα είναι ο αγαπημένος μου λαός αλλά επιπλέον φαίνεται ότι ο Ναρανχίτο συνεχίζει να ζει ακόμα μέσα μου. Καθάρισε την πρώτη θέση σχετικά εύκολα (και Χ να ερχόταν με τη Σουηδία πάλι πρώτη θα έβγαινε αφού σε μας θα ρίξει 3-4 τεμάχια) αλλά μόλις έρθουν τα νοκ-άουτ συνήθως τα φώτα σβήνουν. Πάντως πιστεύω ότι αν παίξουν με Ρουμανία θα την πάρουν. Αν όμως συναντήσουν Γαλλία ή Ιταλία τα πράγματα είναι δύσκολα. Έτσι όποιος από τους δυο τελειωμένους του τρίτου γκρουπ περάσει έχει τις πιθανότητές του να πάει στους τέσσερις ακριβώς επειδή θα βρει την Ισπανία που έχει την παροιμιώδη ικανότητα να ανασταίνει τους πεθαμένους.

Όσον αφορά την Ελλάδα τώρα πιστεύω πως όλοι το περιμέναμε. Δεν είναι κάθε μέρα τ’ Αη Γιαννιού. Πάντως πιστεύω πως είχαμε τον πιο εύκολο όμιλο και αν ήμασταν σε μια αξιοπρεπή κατάσταση θα μπορούσαμε να έχουμε καλύτερη τύχη. Από κει και πέρα αυτό που λέγεται από διάφορους ότι με τη Ρωσία βελτιωθήκαμε εγώ δεν το πιστεύω. Απλώς ήταν πιο ανοιχτό το ματς γιατί και οι δυο ήθελαν τη νίκη. Απόδειξη ότι και εμείς κάναμε περισσότερες φάσεις απ’ ότι με τους Σουηδούς αλλά και οι Ρώσοι μας έκαναν περισσότερες φάσεις απ’ ότι οι Σουηδοί. Ήταν απλά η διαφορά ενός ανοιχτού παιχνιδιού από ένα επιφυλακτικό. Το πρώτο είναι πάντα πιο ενδιαφέρον και αυτό σε κάνει να νομίζεις ότι παίζεις καλύτερα. Παραμύθια!!

Ως προς τα τηλεοπτικά τώρα η συμμορία της ΝΕΤ συνεχίζει ακάθεκτη. Πάντως εγώ κάπου τους καταλαβαίνω. Σκεφτείτε ότι το Euro ή το Mundial εκτός από κορυφαία ποδοσφαιρικά γεγονότα είναι επιπλέον και τηλεοπτικά προϊόντα για την ΕΡΤ και πρέπει να τα υποστηρίξει, να τα φωτίσει, να τα αναδείξει. Και πως το κάνεις αυτό στον τηλεοπτικό χώρο? Λέγοντας μαλακίες!!! Πάλι καλά πάντως να λες που δεν είχαμε φέτος γκαραγκιοζιλίκια τύπου ΤΑ ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΑΝΕ ΜΠΟΛΛΥΓΟΥΝΤ που ήταν ότι πιο ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ εμφανίστηκε ποτέ. Και για να αναπολήσουμε παλιές καλές εποχές ιδού το TOP 5 με του χειρότερους σπορτκάστερς ever με αξιολογική σειρά:

  1. Μπάμπης Κουβαράκης (ανάθεμα άμα ήξερε να ξεχωρίζει το αράουτ απ’ το τζάμπωλ).
  2. Παύλος Γερακάρης (με πήρ’ ο ύπνος κι έγειρα στου καραβιού την πλώρη).
  3. Στρατος Σεφτελής («πάρε λοιπόν την κάρτα σου για να δεις ποιος είναι ο άρχων του αγώνα», μοιάζει να του λέει ο διαιτητής).
  4. Αλέκος Θεοφιλόπουλος (χιούμορ που σπάει κόκαλλα, και αρχίδια).
  5. Κώστας Δελληγιάννης (Χριστέ κι Απόστολε).

Ααα, για τα κοράκια δεν είπαμε τίποτα. Είναι τόσο αχώνευτοι και ρομποτοποιημένοι που δεν παίζονται με τίποτα. Επιγόντως η Uefa πρέπει να ανακαλύψει παιδαράδες σαν αυτόν που ακολουθεί στο video. Άντε και καλή συνέχεια.

Advertisements

2 responses to “Ο Κατάσκοπος Που Με Κουτούπωσε

  1. Arturo Bandini: Εντάξει απίστευτο το βίντεο. Τον Σεφτελή τον θυμάσαι στο πρόπροηγούμενο Μούντιαλ που μας είχε πρήξει με τον γιο του Κουκουμτσά; Ερώτηση πρώτη: στο γκολ της Ρωσίας μήπως είδες τον Νικοπολίδη να περνάει απ’ τα μέρη σας; κάπου ήθελε να πάει αλλά ακόμα τον ψάχνω. Ερώτηση δεύτερη: τα γκιβ μι φάιβ του Ρεχάγκελ με την εξέδρα εκεί κοντά στο ’75 τα είδες, όταν ο γερμανός ήταν με πλάτη προς τον αγώνα; Τρελό ματς θα είναι το βραδινό.

  2. Ο διαιτητής λεγόταν Jorge José Emiliano dos Santos, ήταν βραζιλιάνος και πέθανε το 1995, σε ηλικία 40 ετών από AIDS. Το παρατσούκλι του ήταν Margarida και συνήθιζε να φοράει ροζ στολή εκτός από τα πολύ επίσημα ματς που προφανώς του βάζανε χέρι απ’ την ομοσπονδία. Rest In Peace José.

    Ο Τσα-Ντου-Ρι ήταν ο γιος του Μπουμ-Κουν-Τσα και απορούσα κι εγώ τότε γιατί ο Σεφτελής μας είχε σπάσει τ’ αρχίδια. Ένας φίλος μας λοιπόν, ο Ζεράρ, που είναι κάτι σαν τον Σωτηρακόπουλο και ξέρει τα πάντα από μπάλα, μας έλυσε την απορία. Ο Μπουμ-Κουν-Τσα λοιπόν (κανονικό όνομα Cha Bum-Kun) ήταν ο απόλυτος ήρωας της Bayer Levekusen. Στον τελικό του Ουέφα το 1988 (τότε ήταν διπλοί) στο πρώτο παιχνίδι, στην Ισπανία, η Espanol κέρδισε με 3-0. Στη ρεβάνς, και ενώ το σκόρ ήταν 2-0, στο τέλος ο Μπουμ-Κουν-Τσα με άπιαστη κεφαλιά έκανε το 3-0 και έστειλε το ματς στην παράταση και τελικά στα πέναλτι όπου το πήραν οι Γερμανοί. Δες ΕΔΩ τον Μπουμ-Κουν-Τσα να σηκώνει το κύπελλο ενώ στο youtube αν πληκτρολογήσεις το όνομά του θα βρεις πολύ πράμα και την γκολάρα που έβαλε.

    Τα γκιβ μι φάιβ του Οττοκλή ήταν απίστευτα. Αυτός ο άνθρωπος ζει στον κόσμο του γιαυτό τον χαίρομαι. Α, ξέχασα, και η Ελβετία πήρε πόντο (3 μάλιστα) πράγμα που σημαίνει ότι μόνο εμείς θα τελειώσουμε, άμπαλοι, άποντοι και άγκολοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s