Από το Ελ Πάσο στα τέσσερα δάχτυλα του Ριβάλντο.

Την πρώτη φορά που πάτησα το πόδι μου σε γήπεδο δεν την θυμάμαι σχεδόν καθόλου, θυμάμαι όμως πως το γήπεδο δεν ήταν άλλο από το θρυλικό Ελ Πάσο της Καλλιθέας και αυτό που μου είχε κάνει τεράστια εντύπωση ήταν το πόσο διαφορετικά φαίνονταν τα πάντα από κοντά. Το γρασίδι πιο πράσινο από ποτέ, οι παίκτες μια ανάσα από δίπλα μου και οι οπαδοί πιο τρελαμένοι απ’ ότι ακούγονταν από τα ηχεία της τηλεόρασης. Από εκεί και πέρα με ποιόν έπαιζε η Καλλιθέα, πόσο ήρθε το σκορ, κ.λπ, μην μου τα ζητήσετε ως στοιχεία γιατί η μνήμη δεν ακολουθεί. Στα τέλη λοιπόν της δεκαετίας του ’80, ένα μικρό αγόρι που στις αλάνες του χωριού του φορούσε ποδοσφαιρικά παπούτσια Ζήτα κι έπαιζε πάντα δεξί μπακ και τερματοφύλακας, θα μάθαινε για πρώτη φορά γιατί η μαμά του διαιτητή ήταν ιερόδουλη καθώς ο γιος της δεν σφυρούσε υπέρ μας, θα σημείωνε λέξεις στο μυαλό του όπως λουμπίνα, λινάτσα, ξεκωλιάρα, γαμιόλα, και άλλα πολλά ποιητικά κοσμητικά επίθετα, θα ακολουθούσε την Καλλιθέα σε όλους τους εντός έδρας αγώνες με το γαλανόλευκο κασκόλ δεμένο στα χέρια του και θα ζούσε την πρώτη του τραυματική εμπειρία στον πρώτο εκτός έδρα αγώνα της αγαπημένης του ομάδας πάνω στις ξύλινες εξέδρες του μισητού Φωστήρα.

Νο 10. λοιπόν στις πιο εμβληματικές προσωπικές αθλητικές στιγμές στην ιστορία του Arturo Bandini μπαίνει ένα παιχνίδι Φωστήρας – Καλλιθέα που στα μάτια μου δεν τέλειωσε ποτέ. Η Καλλιθέα έκανε το λάθος να προηγηθεί και οι κιτρινόμαυροι λυσσασμένοι οπαδοί μας κυνηγούσαν πάνω στις ξύλινες εξέδρες του γηπέδου κάνοντάς μερικούς να τραπούμε σε φυγή. Ο πατέρας με βούτηξε στα χέρια του κι αποχωρήσαμε από το γήπεδο για να οδεύσουμε προς το θρυλικό μας πράσινο αγγλικό αμάξι μάρκας Χίλμαν. Ακόμα και σήμερα όταν βλέπω ξύλινη εξέδρα, ακούω τα τρομαχτικά ποδοβολητά των Φωστήρων που έρχονται να με πιάσουν για να με κάνουν τόπι στο ξύλο. Μυθικές ακόμη στιγμές εκείνου του πρωταθλήματος της τρίτης εθνικής ήταν τα ντέρμπι που δίναμε με τον Χαραυγιακό, εκεί να δείτε κυνηγητά. Αυτή η πρώτη τρεχάλα όμως και ο τρόμος που ένιωσα θα μου μείνουν για πάντα.

Νο 9. στην λίστα τοποθετείτε και η μόνη μπασκετική στιγμή που πραγματικά τρελάθηκα. 1987, «όχι τρίποντο, όχι τρίποντο…τρίποντο», έλεγε ο αλογομούρης Συρίγος όταν ο Γιοβάισα έπαιρνε την μπάλα. Ο Τσατσένκο κοπάναγε τον Γιαννάκη, ο Γκάλης έκανε ασύλληπτα σπασίματα της μέσης στον αέρα και ο γίγαντας, οικοδόμος Αργύρης Καμπούρης έγραφε το 103-101. Η Σοβιετική Ένωση θα γονάτιζε, ο Φασούλας θα έκανε την δήλωση «Τι να πώ…τά ‘χω χαμένα», και όλα τα πιτσιρίκια θα έτρεχαν την επόμενη μέρα να αγοράσουν μια πορτοκαλί μπάλα με σπυριά. Το άθλημα πέρασε από πάνω μου για μερικά χρόνια σαν μόδα που ξεφτίζει με αποτέλεσμα τα τελευταία τουλάχιστον πέντε χρόνια να μην έχω δεί ούτε έναν αγώνα ολόκληρο, κι όταν λέμε ούτε έναν…ούτε έναν. Με τα μήλα θα ασχολούμαστε που λέει και ο Γεωργίου!

Νο 8. Εντάξει τούτο εδώ το βάζω χωρίς περιγραφές και ιστορίες. Μοναχά ένα όνομα: Τάκης Καραγκιοζόπουλος, ο άνθρωπος που βγήκε απ’ το ψυγείο και ο αγώνας που στοίχειωσε Αεκτζήδες και γαύρους για πολλαααά χρόνια.

Νο 7. Εδώ τα είπαμε σε κάτι σχόλια με τον Loan me σε παρελθοντικό ποστ. Τα δάκρυα του Πολ Γκασγκόιν. Ο ημιτελικός με τους Γερμαναράδες στο παγκόσμιο του 1990 ήταν η μεγαλύτερη ευκαιρία της Αγγλίας να το σηκώσει μετά το ’66, αλλά ως συνήθως η καταραμένη διαδικασία των πέναλτι έβαλε τέλος στα πάντα. Θυμάμαι πως είχα στεναχωρηθεί τόσο πολύ εκείνο το βράδυ που κάθισα ξάγρυπνος μέχρι τις πέντε το πρωί στο κρεβάτι σπάζοντας το κεφάλι μου να καταλάβω και πάλι το γιατί.

Νο 6. Ο πιο καλός ο βιαστής είναι ο Χάρης Κοπιτσής. Το σύνθημα που έμεινε για κάμποσα χρόνια. ΑΕΚ – ΠΑΟ 3-1, για το πρωτάθλημα της περιοδου 92-93. ‘Ημουν στο γήπεδο με δύο βαζέλες συμμαθητές που δεν είχαν βρει εισιτήριο για την μεριά τους. Ήμασταν στην 1-2 και στην 21 ακριβώς δίπλα μας ήταν οι οπαδοί τους. Φάγαμε μπουκάλια, ρίξαμε μπουκάλια, (πρώτη φορά είδα βάζελο να πετάει μπουκάλι σε βάζελο) και το ματς ξεκίνησε. Όταν μειώσανε χαζογελάγανε νευρικά και τους κοίταζα να γεμίζουν ελπίδες. Γύρισα στο αυτί του ενός και του είπα. Μην τολμήσεις να πανηγυρίσεις εδώ μέσα γιατί δεν μας βλέπω να βγαίνουμε ζωντανοί. Όταν ο Κοπιτσής καθάρισε την υπόθεση κούμπωσαν τα μπουφάν τους, εγώ έπεσα πάνω τους γραπώνοντας τους απ’ τον σβέρκο και την άλλη μέρα στο σχολείο παραδώσαμε λευκή κόλλα για το διαγώνισμα της Ιστορίας.

Νο 5. Τρείς είναι οι ομάδες που υποστηρίζω φανατικά. ΑΕΚ, Εθνική Αγγλίας και Μίλαν. Ο τελικός κυπέλλου πρωταθλητριών του ’94 στο ΟΑΚΑ ήταν το απόλυτο σώου ενός μεγάλου ποδοσφαιριστή με το όνομα Ντέγιαν Σαβίσεβιτς. Η Μπαρτσελόνα του Κρόιφ και του Ρομάριο θα πέσει στα τέσσερα. Το σπίτι είχε γεμίσει με φίλους του πατέρα μου, οπαδούς των μπλαουγκράνα. Ήμουν ο μόνος Μιλανέζος. Πιο πριν είχα μαλώσει χοντρά με τον γέρο και σε όλο το ματς ήμουν αμίλητος. Η εκδίκηση όμως είχε έρθει ποδοσφαιρικά και ειδικά το τρίτο τεμάχιο δεν χωνευόταν με τίποτα. Καληνύχτα σας είπα στο τέλος κι αποχώρησα.

Νο 4. Σε αυτή την θέση θα μπορούσαν να μπουν και τα δύο παιχνίδια με την πιο πλήρη Ρεάλ των τελευταίων χρόνων. Το δεύτερο όμως στην Μαδρίτη ήταν και η πιο αναπάντεχη ανατροπή που έχω ζήσει. Ο Μπάγεβιτς κάνει αλλαγή Τσάρτα και Νικολαίδη, περνάει στο ματς Ρούσεφ και Ίβιτς αν θυμάμαι καλά, και έρχονται τα πάνω κάτω. Ο Σεντένο, μειώνει σε 2-1, Κατσουράνης ισοφαρίζει, ο Bandini πετάει ένα μπουκάλι άδειο κρασί σε μια γωνιά του δωματίου του και σκαρφαλώνει στο παράθυρό ουρλιάζοντας…ΕΛΑ ΜΩΡΗ ΑΕΚΑΡΑΑΑΑΑΑ. Στον πρώτο γύρο εκείνο το απερίγραπτο 3-3 στην Φιλαδέλφεια θα μας οδηγούσε στο ψυχιατρείο μέχρι να το λήξει ο ρέφερης.

Νο 3. Τα καλύτερα θα περίμεναν λίγα χρόνια αργότερα αλλά σε εκείνο το παιχνίδι θα γεννιόταν άλλο ένα σύνθημα που θα έλεγε «Έκανες μπουρδέλο το λιμάνι, Κατσουράνη, Κατσουράνη». Ένα πτώμα Ολυμπιακός που έπρεπε να φάει τέσσερα την γλίτωσε μοναχά με δύο. Ο Μπάγεβιτς θα πάθαινε ανακοπή αν δεν κέρδιζε τον Κόκκαλη και η δικαιοσύνη αποδόθηκε όταν ο Κατσούρ ξέρανε την Ριζούπολη στο τελευταίο δευτερόλεπτο των καθυστερήσεων. Τι ηδονή φίλε μου!

Νο 2. Ότι παπαριά και να έχει ειπωθεί γι’ αυτήν την ομάδα, αυτά τα πράγματα δεν είναι και τόσο τυχαία όσο θέλουν να τα παρουσιάζουν κάποιοι. Το να κερδίζεις μια φορά, άντε και κοιμήθηκε ο θεός. Το να κερδίζεις όμως την Πορτογαλία στο σπίτι της δύο φορές, έ τότε υπάρχει και κάτι άλλο πέρα από τύχη που λέγεται φορμάρισμα και ικανότητα. Ούτε περήφανος ένιωσα το 2004, ούτε στους δρόμους βγήκα, ούτε και λυπήθηκα για τους Τσέχους, (τα ίδια έπαθαν και προχθές το βράδυ). Για μπάλα μιλάμε και όταν υποστηρίζεις την ομάδα σου πως να το κάνουμε χέζεσαι απ’ τη χαρά σου. Άλλωστε η δεύτερη μεγαλύτερη απόλαυση σ’ αυτή τη ζωή είναι το ποδόσφαιρο…η πρώτη το αλκοόλ!!!

Και τέλος φτάνουμε στο Νο 1, το οποίο σας αφήνω να το απολαύσετε και σκηνοθετικά.

Υ.Γ. Εκτός συναγωνισμού αφήνω τον τελικό μεταξύ της Μάντσεστερ και της Μπάγερν. Αν και ποτέ δεν υπήρξα οπαδός των κόκκινων διαβόλων αυτό που έγινε εκείνη την βραδιά ανήκει στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας και με έκανε να πεταχτώ από την πολυθρόνα μου πανηγυρίζοντας σαν το βλαμμένο.

Η σειρά των αθλητικών στιγμών ήταν καθαρά χρονολογικά αυτοβιογραφική.

By Arturo Bandini

Advertisements

8 responses to “Από το Ελ Πάσο στα τέσσερα δάχτυλα του Ριβάλντο.

  1. Το Νο10 μετράει.
    Το 9 και το 2 είναι καρασός, οπότε…δεν.
    Το 8…μέχρι εκείνη τη στιγμή θυμάμαι με κάθε λεπτομέρεια εκείνη την ημέρα. Από εκείνη τη στιγμή και μετά δεν θυμάμαι τίποτα μέχρι το επόμενο που πήγα για ΤΗΝ εφημερίδα.
    Το 3 είναι στο πρωτάθλημα του Δούρου λίγο πριν ο Ολεγκ γίνει Νικολός.
    Το 1 θα μπορούσε να είναι μικροπρέπεια αν δεν ήταν αδιάφορο.
    Πριν το 4 θυμάσαι την ανακοίνωση που είχαν βγάλει οι ποδοσφαιριστές της αεκ;

  2. Arturo Bandini: Από ανακοινώσεις και δηλώσεις παιχτών της ΑΕΚ φτιάχνεις ολόκληρο Τοπ 10.
    Το 8 μάλλον δεν θες να το θυμάσαι.
    Στο 1 θα μπορούσε να είναι και χειρότερα τα πράγματα.
    Κάποια σος πρέπει να μπαίνουν.
    Η αεκ γράφεται ΑΕΚ
    Υπάρχουν χειρότερα όργια από τον Δούρο.
    Ποια είναι Η εφημερίδα;

  3. -Φτιάχνεις top ten και μέσα σ’ αυτό θα είναι σίγουρα εκείνη η υπογεγραμμένη από όλους, μεγάλα 10άρια της επόχης και μελλοντικούς προέδρους, ανακοίνωση συμπαράστασης στον πρόεδρο Ψωμιάδη. «Θα παίξουμε πρώτα για τον πρόεδρό μας που αντιμετωπίζει τόσα προβλήματα» κλπ κλπ κλπ.
    -Το 8 δεν θέλω να το ξεχάσω. Ημουν εκεί και χαίρομαι για αυτό. Σε τέτοιες στιγμές η αγάπη για την ομάδα ξεπερνά τα φυσιολογικά όρια και γίνεται …. ότι τέλος πάντων νιώθει ο καθένας. Πάντως σας είχαμε λιώσει σε εκείνο το ματς. Και για αυτό ήταν και πιο γλυκό για σας.
    -Συνήθως στις περιπτώσεις σαν κι αυτές του 1, τα πράγματα μπορούν να γίνουν και χειρότερα. Σπανίως γίνονται. Οπως σε κάτι εξάρες ας πούμε.
    -Υπάρχουν όντως πολύ χειρότερα όργια από εκείνο του Δούρου. Είναι όμως αυτό που χαρακτήρισε εκείνη τη χρονιά.
    -Μη στέκεσαι στους τύπους. Οπως νομίζει ο καθένας.
    -Για αθλητική μιλάω. Οι πολιτικές είναι για αυτούς που δεν ανέχονται την κοροϊδία… Δεν φαντάζεσαι ποια;

  4. Arturo Bandini: Το Φως των σπορ;
    Η αγαπούλα Μάκαρος είχε ταίσει μπόλικο παραμύθι σε παίκτες, Χατζηχρήστους, Μπαγεβιτσικούς, loser Φερνάντο Σάντος οε οε οε, και λοιπούς. Το παραμύθι τέλειωσε ένα γλυκό βράδυ όταν χτύπησε το κουδούνι μιας πόρτας και είπε: Έλα αγαπούλα Ντέμη, πέρασα να δω αν κοιμάσαι». Κι εκείνος την πούλεψε μια νύχτα που το φεγγάρι δεν βγήκε και η βρόχα έπεφτε.

  5. Δηλαδή τι… μπορούμε να γράψουμε και για τεσσάρες και εξάρες απέναντι σε βαζελάκια και χανουμάκια? Τότε θα γεμίσει η λίστα με κάτι τέτοια. Θα προσπαθήσω να τα συγκεντρώσω σε ένα ή δυο το πολύ.

  6. Arturo Bandini: Γράφτε καλύτερα για τις απίθανες ευρωπαικές σας πορείες. Κάτι εφτάρες – πεντάρες – τεσσάρες – κλπ κλπ.

  7. AEK-OSFP Ellinofrenia

  8. Bandini μας μπερδεύεις τώρα. Εγραψες ότι τρείς είναι οι ομάδες που υποστηρίζεις φανατικά. ΑΕΚ, Εθνική Αγγλίας και Μίλαν. Στις ευρωπαϊκές μας πορείες μόνο μία συνάντηση με μία από αυτές υπάρχει και δεν νομίζω πως αναφέρεσαι σε αυτήν. Είναι και ο πρώτος ευρωπαϊκός αγώνας ελληνικής ομάδας. Οπότε τι μας λες για τις απίθανες εφτάρες κλπ κλπ.
    Που ήταν οι ομάδες σου σε αυτές;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s