Euro 2008. Τι μας έμαθε η φάση των προημιτελικών;

Η φάση των προημιτελικών μας έμαθε πως οι γερμανοί είναι πολύ σκληροί για να πεθάνουν, ο Ρονάλντο για άλλη μια φορά σε μεγάλο αγώνα κρύφτηκε αλλά τουλάχιστον δεν έκλαψε, οι Τούρκοι θα πρέπει να ξεκινούν τα ματς πριν τη σέντρα με ένα ή δύο γκολ κατά τους για να τρελαίνονται οι παίχτες και να γυρνάνε το παιχνίδι, η Κροατία πλήρωσε την απειρία της και το ότι δεν έπαιξε καθόλου το τόπι απ’ τα πλάγια, η Ολλανδία όσο ομαδικό παιχνίδι κι αν παίζει στα δύσκολα της λείπει η ηγετική ποδοσφαιρική προσωπικότητα που θα τα κάνει όλα μόνη της, ο Ρόμπεν και να έμπαινε θα έβαζε το κεφάλι κάτω, θα ντρίπλαρε πέντε έξι ρώσους και θα έσπαγε τα νεύρα των συμπαιχτών του με τους ατομισμούς του, η Ρωσία αφού κατάφερε και έφτιαξε άμυνα είναι πιθανόν και να το πάρει και τέλος οι Ιταλοί χωρίς Πίρλο είναι μακαρόνια χωρίς κιμά και οι Ισπανοί απλά θα αποκλειστούν στον επόμενο γύρο. Πάμε να τα δούμε όμως όλα αναλυτικά.

Πορτογαλία – Γερμανία

Το πόσοι πήγαν κουβά εκείνη την ημέρα μάλλον δεν περιγράφεται. Υπήρχαν άτομα που έπαιξαν υπέρογκα ποσά για την νίκη της Πόρτουγκαλ και αμφιβάλω αν κοιμήθηκαν εκείνο το βράδυ. Οι Γερμανοί έκαναν πέντε ευκαιρίες κι έβαλαν τρία γκολ από τα οποία το πρώτο ήταν όλα τα λεφτά. Ο αθεόφοβος Ρικάρντο κάθε φορά που έκανε έξοδο έκανε τον Σκολάρι να σταυροκοπιέται στον πάγκο και ολόκληρη τη χώρα να κλείνει τα μάτια της. Οι Γερμανοί κατάλαβαν πως ο μαλάκας της παρέας είναι γκολκίπερ, έβγαλαν φωτοτυπία το δεύτερο τεμάχιο, «έσπρωξε» την υπόθεση και ο Μπάλακ και τρεχάτε πριμαντόνες μου μπας και γλιτώσουμε το καράβι. Ο Ντέκο απελπιστικά μόνος, ο Σιμάο έχει εκείνο το στυλ που σε κάνει να θες να τον αρχίσεις στις μάπες μιας και θεωρεί τον εαυτό του μεγάλη παιχτούρα και ο Ρονάλντο; Ο Ρονάλντο αγαπητά μου παιδιά έχει λυσσάξει να πάει στην Ρεάλ, έχει σπάσει τα νεύρα του Σερ Άλεξ και απο ηγετηλίκη φέραμε ασσόδυο. Ο άνθρωπος στα κρίσιμα ματς είτε με την εθνική είτε με την Μάντσεστερ απλά κρύβεται και οι μεγάλοι παίκτες στο κρυφτό είναι πάντα εκείνοι που φωνάζουν φτου ξελεφτερία. Άιντε να σε δω τώρα μπουμπούκι μου που θα πας άπατος στους μαδριλένους όπως και τόσοι άλλοι εφετζήδες πριν από ‘σένα.

Κροατία – Τουρκία

Κρίμα και πάλι κρίμα. Κρίμα για τον αγαπημένο μου Μπίλιτς που δεν ειχε την ευκαιρία να ξανακουτουπώσει τα πάντσερ κάνοντάς τους ρόμπες για δεύτερη φορά. Η Κροατία σε δύο χρόνια στο μούντιαλ και με τον ίδιο προπονητή θα μας κάνει να τρίβουμε τα μάτια μας αν όλα πάνε καλά. Όταν βάζεις γκολ στο 119’ σε αγώνα νοκ άουτ και σου μένουν δύο λεπτά για να σφυρίξει ο ρέφερης δεν αμύνεσαι φίλε μου. Σπας τ’ αρχίδια του αντιπάλου με καθυστερήσεις, κλοτσάς τη μπάλα προς την εξέδρα, τρως κίτρινη εμποδίζοντας φάουλ, πας μπροστά στον Ρουστούκ και τον προκαλείς αλά Ματεράτσι για να φας μπουκέτο, να γίνει σύρραξη και να τελειώσει το πανηγύρι. Οι Κροάτες πλήρωσαν το ότι στα δυο λεπτά που απέμειναν πήγαν με το σταυρό στο χέρι. Η διαδικασία των πέναλτι από εκεί και πέρα ήταν απλά διαδικαστική υπόθεση. Οι τούρκοι άλλωστε πανηγύριζαν πριν ακόμα αποφασίσει ο Τερίμ ποια θα ήταν η πεντάδα που θα τον στείλει στα ημιτελικά. Η ταμπακέρα όμως στις ανατροπές των Τούρκων είναι μια λέξη. Υπομονή. Ούτε γιόμες, ούτε μακρινά σουτ, ούτε βιασύνες, ούτε απελπισίες. Και τα τρία ματς που γύρισαν, τα γύρισαν διότι έπαιξαν με υπομονή, δεν κοίταξαν ποτέ το χρονόμετρο και έκαναν τους αντιπάλους να χέσουν βρακιά λέγοντας από μέσα τους, «άντε σφύρα το, το ρημάδι».

Πρόβλεψη ημιτελικού: η Γερμανία στο πρώτο ημιχρόνιο κερδίζει με τρία μηδέν και η Άνγκελα Μέρκετ απορεί γιατί θα γίνει και δεύτερο ημιχρόνιο. Στα τελευταία δέκα λεπτά του αγώνα ο Νιχάτ βάζει τρία γκολ, το ματς δείχνει να πηγαίνει στην παράταση αλλά το τέταρτο γκολ έρχεται στο 93 και 57 δευτερόλεπτα στέλνοντας τους γείτονες τελικό και τους Γερμανούς νοσοκομείο!

Ολλανδία – Ρωσία

Πούτιν…καφέ! Τι να πεις τώρα για αυτήν την ομάδα, αυτό το δίδυμο. Οι Αρσάβιν και Παβλιουτσένκο ψηφίζονται ως οι καλύτεροι παίκτες της διοργάνωσης ότι και να γίνει στο υπόλοιπο. Οι άνθρωποι είναι παγκόσμιοι, διαγαλαξιακοί, κρύβουν το τόπι, μοιράζουν σακούλες για εμετό, κάνουν ταχυδακτυλουργικά με τα πόδια, μιλάνε στην μπάλα ρε παιδάκι μου. Η Ρωσία από τη μέση και μπροστά είναι μια σαρωτική κουρδισμένη μηχανή που χαζεύει άμυνες. Ο Χίντινγκ είδε πως το αδύνατο σημείο της ομάδας ήταν η άμυνα και στο ματς με τους οράνιε παρουσίασε ένα σύνολο που δεν θα έχανε ούτε σε δέκα παρατάσεις. Ξεθέωσε τους ολλανδούς και μοίρασε δυο παστέλια να τά ‘χουν να τα θυμούνται. Οι πορτοκαλί εντελώς άλλη ομάδα από εκείνη που είδαμε στους ομίλους έδειχναν να μην μπορούν να αλλάξουν μια πάσα. Ο Βαν Μπάστεν έχασε κατά κράτος από τον άλλο ολλανδό, ο Βανίστελρόι απελπιστικά μόνος και το καρκίνωμα Βαν Πέρσι εκνευριστικά σπαστικός. Οι τουλίπες έπαθαν στην κυριολεξία μπλακ άουτ και δεν υπήρχε ούτε ένας παίκτης να αλλάξει την ασφάλεια. Το ασχημόπαπο είχε πελαγώσει κι εκείνος ο Ζιρκόφ, τι αριστερό μπακ χαφ είναι αυτός ο άνθρωπος ρε παιδάκι μου, ανεβοκατέβαινε την πλευρά του σαν ντοπαρισμένος κατοστάρης. Το θέμα είναι πως οι Ρώσοι από ματς σε ματς έχουν μια ανοδική πορεία που δεν έχει πιάσει ακόμα ταβάνι. Ίσως, ναι, μπα, δεν νομίζω, ξέρω ‘γω!

Ισπανία – Ιταλία

Προσωπικά κατανάλωσα μισό μπουκάλι βότκα για να αντέξω αυτό το μαρτύριο. Άιντε και σέντρα στον Λούκα Τόνι, άιντε και σουτ μακρινά από τους Ίβηρες, άιντε και σλόουμόσιον ρυθμοί, άιντε και χάδια ο Μπουφόν από ‘δω κι από ‘κει, άιντε και κοιμηθήκαμε παιδιά. Παρακάλαγες να μπει ένα γκολ να τελειώσει και το γκολ δεν έμπαινε ούτε με δήλωση του νόμου 105. Τελικά πέναλτι, ο άγιος Ίκερ ξόρκισε την κατάρα των Ισπανών, τα χάδια του Μπουφόν τελειώσανε και πάμε για ύπνο γιατί δουλεύουμε τη Δευτέρα. Το χειρότερο ματς του Γιούρο. Η Ιταλία δήλωσε τέλος εποχής και η Ισπανία αμφιβάλω αν θα τα καταφέρει απέναντι στον φυσικό αγωγό του Χίντινγκ για δεύτερη φορά.

Πρόβλεψη ημιτελικού: Ο Πούτιν βρίσκεται στο γήπεδο για να κατακτήσει και αυτή την διοργάνωση. Ο Αραγονές κάνει την μεγάλη έκπληξη και δεν βάζει καθόλου τον Τόρες στο ματς, ο Αρσάβιν κάνει γιο γιο τον Πουγιόλ σε μια φάση, πασάρει στον Παβλιουτσένκο, εκείνος ανοίγει το σκορ και ξεκινάει το πάρτι. Η Ρωσία κερδίζει με 4-1 παίρνοντας εκδίκηση για το πρώτο ματς και όλοι παρακαλάμε να βάλει άλλα τέσσερα και στην Τουρκία για τον μεγάλο τελικό! Αυτά.

Τα ξαναλέμε το Σάββατο μετά τους ημιτελικούς και πριν τον τελικό.

Από τα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας για το Back to Mono, Arturo Bandini

Advertisements

8 responses to “Euro 2008. Τι μας έμαθε η φάση των προημιτελικών;

  1. Για όλα φταίει ο Petric της Κροατίας. Αυτός που έκανε το England – Croatia 2-3 και οδήγησε την ομάδα του στο Euro 2008. Μιλάει και ελληνικά. Έχει παντρευτεί ελληνίδα. Στη διοργάνωση δεν πήγε καθόλου καλά. Ούτε ευκαιρίες – 0 γκολ. Υπό Κ.Σ. τα λιοντάρια θα περνάγανε αέρα τους Τούρκους. Θα είχαν το κίνητρο να φυστικώσουν τους Γερμανούς. Πάλι θα το πάρουν τα τυριά. Πάλι όπως το ’72 με τους Σοβιετικούς. Πάλι τα ίδια. Τα λιοντάρια είναι στο κλουβί τους. Και θα βγούνε σε 2 χρόνια για να πάρουν εκδίκηση.

  2. Πρόβλεψη: Γερμανια – Ρωσία τελικο, με τους Ρώσους να κάνουνε άνω-κάτω τα πάντσερ.
    Απ τις εμφανίσεις τους, οι Ρώσοι αξίζουνε να το πάρουν.

  3. nai kala. prin mia evdomada oloi itan » i ollandia to exei sto tsepaki «, twra de milaei kaneis. i germani aston teliko… an perasei apo tous tourkous pou tha tabourwthoun greek style kai tha to palepsoun sta penalty (exoun treis termatofylakes).
    rwsia-ispania standar 1X2, oi ispanoi den einai psofimia san tous ollandous, kai oi rwsoi para einai poly aeratoi…

  4. tourkia – rossia telikos kai na deite pou tha to parei i tourkia…

  5. mas ema8e na mhn dexomaste tosa ekatomuria euro aptis diafhmiseis kai meta oloi xalia…apla xalia!

  6. Δεν υπάρχει ομάδα Πορτογαλία. Δεν υπήρχε ποτέ και απόρω με αυτούς με έφαγαν κουβαδιά στο παιχνίδι με τη Γερμανία. Αυτά παθαίνουν όσοι αντί να κλοτσήσουν κάνα τόπι που και που, να λιώσουν με καμιά 50 ώρες το μήνα μπάλλα στην τηλεόραση και να πάνε και κάνα γηπεδάκι να δουν από κόντα τι γίνεται, φραπεδιάζονται και παίζουν στοίχημα για να τα μαζέψουν.
    Η ιστορία με τη Γερμανία είναι η ίδια και η ίδια. Βαζελιά τρελλή. Πάντα προκλητικά εύκολη κλήρωση, κωλαφαρδία στα παιχνίδια και αυτές οι σκατόφατσες που δεν ξέρεις αν χαίρονται ή λυπούνται να κάνουν γκολ πάντα το τελευταίο πέναλτυ.
    Δεν έχει σημασία αν θα περάσουν ή όχι στον τελικό. Σημασία έχει να φάνε παπάρι με τέτοιο τρόπο που να τους κάτσει στο λαιμό. Σαν αυτό που ονειρεύεται ο Βανδίνης. Καλύτερα στον τελικό ο Μπάλακ να χάσει το τελευταίο πέναλτυ με τριπλό δοκάρι και να διαμαρτύρονται για καμιά 40ριά χρόνια ότι είχε περάσει η μπάλλα τη γραμμή…Ακόμα να ξεπεράσουν το ’66.
    Μπαντίνη ωραία τα λες για το τι έπρεπε να κάνουν οι Κροάτες μετά το 119′. Ομως σε κανονικές και λιγότερο κανονικές, ακόμα και παρανορμαλικές συνθήκες όταν φας γκολ στο 119′, καληνυχτίζεις. Ασε που νομίζω πως οι Μπίλιτςιτςιτς έκαναν ακριβώς αυτό που λες. Φάουλ και κίτρινη. Και οι Τούρκοι έκανα γιόμα και μέσα στο μπουρμπούλι έγινε η φάση.
    Οσο για τους Ολλανδούς, 650 πάσες σε ένα παιχνίδι πριν αυτό φτάσει στο τέλος του, δηλαδή περισσότερες από 7 πάσες το λεπτό, χωρίς να υπολογίσουμε τον αντίπαλο και το νεκρό χρόνο…Ε, δεν είναι ποδόσφαιρο αυτό. Είναι μαλακισμός!
    Νομίζω πως όλοι βλέπουμε ποια είναι η καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης και μακάρι να το σηκώσει. Φέτος από ότι φαίνεται είναι η χρονιά τους…

    ELGRECO τι σήμα είναι αυτό που έχεις;

  7. Πρός: blue drifter
    Η παλιά Ελληινική σημαία είναι με το δικέφαλο αετό (που έχουμε στην Βυζαντινή σημαία που χρησιμοποιά η Εκκλησία).

  8. Arturo Bandini: Ε, ρε γλέντια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s