Sharon Jones and The Dap-Kings. Τετάρτη 2 Ιουλίου 2008, Gagarin 205

(photo via Naked SidesΩς φαίνεται MrZwrz είμασταν στις ακριβώς αντικριστές μεριές)

Οι γραφές κι οι εγγραφές παραπληροφορούν. Οι περισσότεροι που εδώ και κάποια χρόνια παρακολουθούν τη δισκογραφία και τις συνεντεύξεις της Sharon Jones, είχαν στο νου μια τσαμπουκαλεμένη κυρία που άργησε να δικαιωθεί απ’ το χρόνο, αλλά τελικά το κατόρθωσε χάρη στην αλήτικα κλασάτη στόφα της. Αυτό που ερμήνευσαν τα μάτια, το βράδυ της 2ης Ιουλίου στο κλιματιζόμενο Gagarin, απείχε από όσα χαρακτηρίζουν μια κυρία, αλλά ανταποκρίνονταν στην αντίληψη περί αύρας «παλαιάς κοπής». Για την ακρίβεια, απ’ τα πρώτα της βήματα στη σκηνή φαίνονταν ξεκάθαρα πως είχαμε να κάνουμε με ένα αγρίμι που η οσμή του κουβαλούσε εκείνο το πάθος που γεννήθηκε στους κύκλους μιας και μόνο φυλής, αιώνες πριν σκλαβωθεί.

Ύστερα απ’ όσα είχαν προηγηθεί, έφτασε το live της παρέας απ’ τη Νέα Υόρκη. Ή καλύτερα, εκείνη η ώρα ήρθε αφότου τελείωσε η ατυχής εμφάνιση των Sugah Galore που πιθανότητα να ταίριαζε σε κάποια πιο σκληρή, υπερβολική και ριμαδόρικη βραδιά. Οι 8 Dap-Kings έκαναν την εισαγωγή ώσπου να οργιάσει η μικροκαμωμένη, αντιστρόφως ανάλογου εκτοπίσματος και φωνής, Sharon Jones. Κι ύστερα? Ύστερα ατύχησαν όσοι απουσίασαν, ξεσάλωσαν οι πιστοί, ούρλιαξαν οι εκστασιασμένοι κι επωφελήθηκε το πλήθος των επαγγελματιών προσκεκλημένων. Που ήταν μεγάλο, ίσως λιγότερο απ’ το κοινό που έδωσε τον οβολό του (κάπου στους 500), που όπως και να ‘χει δε θα ήταν αρκετό να δημιουργήσει την αντίστοιχη ατμόσφαιρα στο Θέατρο Βράχων. Αλλά αυτό είναι η συνήθης ιστορία.

“Sxedon kannibalistiko prama“ γράφει ο mr.zwrz, κι έτσι ήταν. Οι Dap Kings σκανδάλιζαν λες και είχαν ξεπεταχτεί από τη τσάντα του Σπορτ Μπίλυ, αφού ενώ ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα ακούγονταν σα μια παλιά big-band που τράνταζε με τη soul της, εξόρκιζε με τη funk της και διαλεύκανε το τι εστί άριστοι οργανοπαίχτες και έμπειροι performers, μεταδίδοντας την κατάσταση που διαδραματίζονταν πάνω στη σκηνή και καθιστώντας αβίαστα απαραίτητη τη συμμετοχή τού κοινού. Η Jones χτυπιόταν σα να σήμανε τη μάχη, έφτυνε το γυναικείο σεξ απίλ, κάνοντας πλάκα συγκρίνοντας τα πόδια της με εκείνα της Tina Turner, ανεβάζοντας τύπους στη σκηνή για να τους παρλάρει δυο λόγια για το πώς πρέπει να φέρονται στα θηλυκά, μ’ ένα τρόπο μαγκιόρικο, ευθύ, χωρίς νάζια κι υποσχέσεις. Στακάτο, σαν η φωνή να ‘ναι η ματιά που ζυγίζει την κατάσταση, όσο κοχλάζει παθιασμένη στη σαρκώδη βία της.

Σπάνιο λαρύγγι η Sharon. Άγριο, βαθύ, σπουδαίο μιας και δεν πέταγε κορώνες ματαιοδοξίας, αλλά πληγωμένης και εμπειρικής υπόστασης. Μπορεί εκείνη να γρονθοκοπούσε τα άκρα της και το κεφάλι της σε αλλόφρονη κατάσταση, να έκλεινε το μάτι στον James Brown σ’ ένα ασταμάτητο χορευτικό medley, όμως η φωνή κύκλωνε στέρεη τους παρευρισκόμενους, είτε ερμηνεύοντας κομμάτια απ’ τον τελευταίο της δίσκο είτε κάνοντας ένα απ’ τα δύο της encore, με το “It’s a Man’s, Man’s World”.

Όταν έφτασε το τέλος, άρχισαν τα παιδιάστικα παράπονα και οι πρώτες αναγεννημένες λέξεις. «Γιατί δεν έπαιξε το “This Land Is Your Land” και το “I Just Dropped in to See…” ?», «Τι ήταν αυτό ρε μαλ…Λες και ήρθε απ’ τη ζούγκλα!» κλπ. Όσο αναρωτιόμουν γιατί να μην προλάβω να πάρω κι εγώ ένα αυτόγραφο ή για ποιο λόγο δεν έφεραν καμιά ντάνα σινγκλάκια, σκούπισα τον ιδρώτα μου, άναψα ένα απ’ τα λίγα τσιγάρα της βραδιάς, μιας και η βασική της προσφορά ήταν ο ασταμάτητος χορός χωρίς ξελαχανιασματικά δικαιώματα, και σκέφτηκα πόσες φορές ακόμη θα σταθώ τόσο εκκωφαντικά τυχερός. Διότι αν πρόκειται η κάθε συναυλιακή βραδιά να είναι σαν και προχθές, είμαι πρόθυμος να επικαλούμαι τα θεία. Answer Me…

by

Loan Me a Dime…

Advertisements

9 responses to “Sharon Jones and The Dap-Kings. Τετάρτη 2 Ιουλίου 2008, Gagarin 205

  1. Μια ερώτηση: «εκκωφαντικά τυχερός»?

    Άλλη μια: «οσμή»? Δεν ήταν εκείνη, ο διπλανός σου ήταν…

    Μία τελευταία: «σαρκώδη βία».. Βγαίνει και σε σετ χειλιών?

    Αστειεύομαι και πάλι…χμ….

    Ήταν απίστευτη συναυλία… Και εμπειρία…
    Εσύ μας την έμαθες… Σε ευχαριστούμε! χιχι!

  2. ,,,sxedon twra katafernw na kseperasw to tremoulo ths bradias ths tetarths…epitelous diakopes pleon.ikanopoihmenos pleon.

  3. πραγματικα πολυ γαματη συναυλια.
    ασχετο, Loan Me a Dime φτηνα τη γλιτωσες!
    καλα που δε σε πετυχε πουθενα ο τριανταφυλλιδης!
    ξερεις φανταζομαι το περιστατικο που εδειρε το δανικα!!!
    χαχαχααχχαχα!

  4. Loan Me a Dime:Λάθος το θέτεις.Το φαντασιακό ενδεχόμενο θα ήταν αντίστροφο, αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Χωρίς πλάκα όμως, δεν υπήρχε τέτοια περίπτωση.Άλλωστε εντός blog οι αναφορές στο πρόσωπό του είναι απόλυτα ζυγισμένες,πιθανότατα ασύγκριτες με τα εκατέρωθεν προηγούμενα που κουβαλούσαν Δανικάς-Τριανταφυλλίδης…

  5. Φοβερό live, Φοβερή μπάντα, Αγρίμι η Sharon Jones.
    ΖΟΥΓΛΑ ΓΙΝΑΜΕ. ΖΑΒΑΛΟΣ

  6. Κρίμα που δεν ήρθε και προς τα πάνω – ελπίζω να έρθει μια άλλη φορά! Τέλειο ποστ!

  7. Ta neyra moy!

    Koita3te to parakatw link, kai meta briste thn gkanemia mas kai ton Kaklamanh:

    http://www.risefestival.org/

    Free festival toy dhmoy Londinoy, me kataplhktiko line-up. KAI Sharon Jones & the Dap-Kings KAI Jimmy Cliff.

  8. Loan Me a Dime:Thanx Stratos!Mr.Eclectic προλαβαίνεις να κλείσεις αεροπορικά.Θα ψάξεις και δισκάκια,μια χαρά!Αν περιμένουμε από εδώ,τρέχα γύρευε.

  9. Ωραία πράματα….ζηλεύω!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s