Cranberry sauce με καλοκαιρινή παράνοια

Ιδρώτας , μπόχα , λέρα και δυσωδία. Ποιος μπορεί να ακούσει μουσική με τέτοια ζέστη? Είναι γεγονός ότι όλοι το καλοκαίρι γινόμαστε άνθρωποι της δράσης. Ο καιρός. . . Τα ντεκολτέ. . . Ο καιρός. . . Τα τατουάζ. . .  Αστεράκια , αεράκια , χρώματα στον ουρανό ρομαντικά. . .Σε πιάνει ένα ψυχοταράκουλο. Δεν μπορείς να ακούς MONIKA καλοκαιριάτικα. Το ουίσκι δε συγκρίνεται με ένα σκληροπυρηνικό τζιν. Το γυρίζεις στα κοκτέιλ , το παίρνεις αλλιώς το πράμα.

Και όμως , τι γίνεται με όσους σιχαίνονται το καλοκαίρι? Εννοώ όσους δεν τη βρίσκουν με Bob Marley βρε αδερφέ. Επίσης μιλώ εξ’ονόματος όσων τη βρίσκουν με nylons. Τέρμα αυτά. Κομμένα. Φάτε στη μάπα τα μοχίτο , ακούστε κακής ποιότητας latin και παρατηρήστε το μίγμα make up και ιδρώτα στη φάτσα της διπλάνής πριγκηπέσας. . . Και ξαφνικά στο κεφάλι σου τίθεται το μέγιστο φιλοσοφικό ερώτημα , ο ανεκπλήρωτος πόθος των τελευταίων 4-5 χρόνων : “ΠΟΥ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΙΣ 3 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 11 ΙΟΥΛΙΟΥ ΝΑ ΒΡΕΙ ΜΙΑ ΚΑΜΜΕΝΗ ΤΡΥΠΑ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΛΙΓΑΚΙ JOY DIVISION?” Κάνουμε δεκτούς και τους Sound. Και τους Bauhaus. Μέχρι εκεί. Θα μείνουμε στο όνειρο μου φαίνεται.


Την άλλη εβδομάδα έμαθα από άκρως απόρρητο σύνδεσμο που είναι μέσα στα πράγματα και είναι και πολύ ψαγμένο τυπίδι να πούμε με γαμώ τα facebook profiles ότι θα εμφανιστούν live οι National. Μόνο που το εισητήριο κοστίζει καμμιά εξηνταρού ευρώ. Τσκ,τσκ. . .

O Ornette Coleman εμφανίζεται σήμερα. Θα πήγαινα , έλεγα. Αλλά δε θα γίνει πια στο Λυκαβητό η συναυλία. Θα γίνει στο Παλλάς , παρόλο που πλέον ο Λυκαβητός έχει επιστρέψει στο παιχνίδι των συναυλιακών χώρων. Καταρχάς , ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ? Ακόμα και αν ανεχτεί κανείς να δει τη μουράκλα τον Ornette σε ένα τραγελαφικά ξενέρωτο και ψυχρό μέρος σαν το Παλλάς , τότε πώς μπορεί κάποιος να δεχτεί την αλλαγή στην τιμή του εισητηρίου? Μου μυρίζεται τελευταίας στιγμής κομπιναδορίαση στις πλάτες του ταλαιπωρημένου jazz κοινού. Μπορεί , όμως , να μην είναι έτσι τα πράματα. Μπορεί να είναι απλά άλλη μία ΤΡΑΓΙΚΟΤΗΤΑ. Δε βαριέσαι.

Βγήκε η συνέχεια του Batman Begins του 2005. The Dark Knight. Soundtrack και πάλι από James Newton και Hans Zimmer. Τρελά μαστόρια. Χρόνια στο κουρμπέτι. Έχουν φτιάξει ένα μουσικό θέμα για το σκοτεινό ιππότη μούρλια. Ωστόσο , καθότι η ταινία μάλλον θα είναι υψηλού επιπέδου όπως και η προηγούμενη , δε γίνεται κατάχρηση του επιβλητικού-ηρωικού μουσικού θέματος για να μην πολυπαίρνουν αέρα οι θεατές και χάσουν επαφή με τη σκοτεινή πολυπλοκότητα του χαρακτήρα του Batman. Σκίζει ο Cristopher Nolan.

Είναι βράδυ. Έχει μια ζέστη που σου τρώει τα σωθικά , θέλεις να φουντάρεις , θες να σκάσεις σαν καρπούζι μέσα στα παγωμένα μολυσμένα νερά της παραλίας. Κάτι πρέπει να γίνει. Η λαμπρή ιδέα σκάει. ΠΟΥΛΟΜΠΑΡΟ. Ή αλλιώς : Κατεβαίνουμε σε κανένα μαγαζί της παραλίας να εξαγοράσουμε με το αζημίωτο λίγες ώρες θαλασσινής αύρας? Μαζί σου. Και τίθεται το δεύτερο μεγάλο φιλοσοφικό αδιέξοδο του σύγχρονου φιλόμουσου : “ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΑΓΑΖΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΛΙΓΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗΣ?”. Δηλαδή γιατί να μην υπάρχει σε αυτήν τη ζωή ένα chill out μπαρέτο που να λιώνει στα κοκτέιλ με acid jazz και διάφορες άλλες art αηδίες δίπλα στην καυτή άμμο?”  Ή λίγό surf , λίγο ανέμελο χαζοκαλιφορνέζικο garage. Ακόμα και modern rock αμερικάνικο. Όχι άλλος Φοίβος. Όχι άλλο κάρβουνο.  Βουρ για beach parties.  Μαζέφτε τις καπότες σας. Πάρτε τα κουβαδάκια και ας φτιάξουμε τις γοργόνες μας.

Έχει κανείς καμμιά τσίχλα?

Rain Falls On Everyone

Advertisements

10 responses to “Cranberry sauce με καλοκαιρινή παράνοια

  1. Arturo Bandini: Βρε καλώς το, το παιδί! Μέχρι και βιντεοποστ έσβησα για χάρη σου! Εσύ και ο άλλος…ξέρεις… ‘κείνος ο παγωμένα μανιτάριας, πρέπει να πάτε μαζί διακοπές να βρίζεστε όλη μέρα, να γίνεστε κωλοτρυπίδα στα ξύδια μπας και συνέρθετε λίγο και γράψετε τίποτα για τούτο το έρμο μπλογκ. Μπατμανίδη περιμένω με τρέλα την άλλη βδομάδα. Ο μακαρίτης λένε πως δίνει ερμηνεία αλησμόνητη, το ost δεν το έχω ακούσει ακόμα. Γουέλκαμ μπακ!

  2. Pantos ean vreis ekeino to baraki pou les, enimerose…
    Auta ta latinogeni kathe kalokairi den antexonta…
    Kai na exeis dipla kai ton typo pou thymithike ta niata tou kai ton travolta…. Asta na pane…
    kalo vrady

  3. πολυ καλοκαιρι σκεφτεσαι και ακομα οι διακοπες αργουν!! οποτε υπομονή..
    επίσης, οι καλοκαιρινες συναυλίες είναι σουπερ. Χθες στη Μαλακάσα υπήρχαν αμάξια παρκαρισμένα μέχρι και 7 χλμ μακριά από το Terra vibe. κι ο Manu απλά έσκισε.. ποια ιδρωτιλα μου λες μετά? ακόμη και ξενέρωτος να ‘σουν, κάποια στιγμή θα συλλάμβανες τα πόδια σου να θέλουν να ξεβιδωθούν από τον ξέφρενο ρυθμό. κι ας μην έπαιξε το Me llaman calle!!
    τέλος, η υπεροχή του θερινού σινεμά από κάθε άλλη πρόταση θεωρώ ότι είναι προφανής. για οποιαδήποτε ταινία.. πόσο μάλλον τώρα που επιτέλους επιστρέφει ο σκοτεινός ιππότης όπως σωστό μνημόνευσες. για να μην ξεχνιούμαστε την άλλη πέμπτη (17/7) πρεμιέρα.
    Υ.Γ. δε λες καλά που δεν πίνεις Mojito Virgin οπως μια βασανισμένη ψυχή καλοκαιριάτικα!!

  4. Pes ta re palikari epeidi se ligo auti i latin-mania kai to kits ta mas katapioun olous! Mas vlepw na kanoume kefali frappe, san auto pou ekanes to Leuko Pyrgo ena pragma!
    Lefteria sti mousika reeeeeeee 😉

  5. Τι έχεις με το μοχίτο παιδί μου? Δε δοκίμασες το σπιτικό μου γι αυτό το απορρίπτεις έτσι. Θα είχες κάνει το λευκό πύργο στεφανωμένο με δυόσμο!!!

  6. EXEIS DIKIO RE FILE
    TI NA LEME TWRA
    NOAOUME
    swnei kai kala to kalokairi mas nanai beatakia kai alla tetoia skata…

  7. RFOE : Επανέρχομαι δυναμικά μέχρι την τελευταία Παρασκευή του Ιουλίου. Μπαντίνη πάμε για κανένα τζιν.

    Δε μαζευόμαστε όλοι πουθενά να συζητήσουμε μπας και ανοίξουμε συνεταιρικά το καλύτερο μαγαζί της πόλης?

  8. Ornette Coleman!!!!
    Η χθεσινοβραδυνή συναυλία άφησε άφωνο και ταυτόχρονα προκάλεσε το αυθόρμητο επιφώνημα του «μπράβο» στο μικρό αθηναϊκό κοινό που τίμησε αυτόν τον πράγματι θρυλικό μουσικό και την απερίγραπτη μπάντα του! Πλήρης γνώσης απέδειξε πόσο μεγάλος είναι, τι σημαίνει να κετέχεις το αντικείμενο καθώς το πιο σύνθετο πράγμα το έκανε απλό, προσιτό και εύληπτο στο κοινό του. Χωρίς σόλο αυτοσχεδιασμούς, αλλά παράλληλους που απέκλιναν της κεντρικής μελωδίας ώστε να την αποσυνθέσουν και συγκλίνοντας μετά να την ανασυνθέσουν (ίσως προκαλέσει ειρωνικά σχόλια και φανεί «κουλτουριάρικο» αλλά έτσι ήταν και το σημαντικότερο έγινε κατανοητό)! Τέλος έβλεπες μια γερασμένη φιγούρα να χαιρετά με τέτοια σεμνότητα το κοινό της-κοινό που απέδειξε ότι του χρειάζεται καλύτερη μεταχείρηση από τους ιθύνοντες, καλύτερη μουσική, καλύτερη πολιτεία!!!!

  9. Αν ανοίξετε το μαγαζί να σας κάνω το design? 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s