The Felice Brothers “The Felice Brothers” (TL-27)

http://www.myspace.com/thefelicebrothers

Εδόθη ο τελευταίος ασπασμός στους πλανόδιους μουσικούς. Άραγε, πόσοι να ‘ναι πια αυτοί που παίζουν στην 42nd. Street/ Union Square στο Greenwich Village, το μέρος που κάποτε ξεκούρδιζαν την πλήξη τρία μικρά αδέρφια. Βλέπεις, δεν έχουν πια και τόση αίγλη οι ιστορίες με τα γυαλιστερά κολτ, τους ματωμένους σουγιάδες, τα άπατα βαρέλια και τις συζύγους με τις λευκές νυχτικιές. Καλώς ή κακώς, αυτές είναι οι υποθέσεις που πρωτοπάλλονται στα κλειδιά μιας κιθάρας.

Οι Simone, Ian και James Felice είναι τα τρία απ’ τα επτά παιδιά μιας οικογένειας απ’ τα Catskill Mountains, που, μαζί με το φίλο τους ονόματι Christmas, άρχισαν να τραγουδούν στους υπογείους της Νέας Υόρκης τα προσωπικά τους basement tapes. Ο πρώτος παίζει κυρίως ντραμς αλλά κάνει και κάποια φωνητικά, ο δεύτερος είναι, μεταξύ άλλων, μια μαριονέτα στα χεριά ενός εγγαστρίμυθου Dylan και ο τρίτος βολεύει ακορντεόν, όργανο και πιάνο, όσο ο Χριστούγεννας παίζει μπάσο.

Η ιδιοσυγκρασία τους είναι πέρα για πέρα προφανής. Στο λαϊκό τους πανηγύρι, πενθούν για τις άδειες μποτίλιες και το λιγοστό ψωμί, στήνοντας μια χορωδιακή πομπή σαν να ήταν οι Band, φονεύονται απ’ το κατέβασμα τού ήλιου, τις πτώσεις των αγίων και τη ζωή όλων των Dean Moriarty αυτού του κόσμου, φιλοδωρώντας με δεκάρες τα καπέλα των βιολιστών και των ζητιάνων που σουλατσάρουν στα όνειρά τους.

Δεν ποντάρουν στην ευκολία των κλισέ της country/folk αμερικανικής παράδοσης. Πράγματι, αυτό είναι το υλικό τους, ίσως αυτός να είναι κι ο λόγος που ο Conor Oberst τους υπέγραψε στο Team Love label του για τον ομότιτλό τους δίσκο (το αμερικανικό τους ντεμπούτο, μια δουλειά που κυκλοφορεί ύστερα απ’ την πρώτη στη Loose Music και κάποιες που μοίραζαν στα live τους), όμως αφήνουν να εννοηθεί πως πράγματι έχουν φτύσει μπόλικη πίσσα απ’ τα σωθικά τους για να στρώσουν το δρόμο προς περιπλάνηση. Στο κάτω-κάτω, είναι αρκετό διαπιστευτήριο η οικεία γοητεία και το εύρος των διηγημάτων τους, για να πειστείς πως όλα αυτά δεν αποτελούν μονάχα φιλολογικές φαντασίες, αλλά πρωταρχικά σαρκώδη περιστατικά.

Το lp των Felice Brothers είναι μια ωδή για χαρακτήρες, τοπία και ήχους ξεχασμένους. Μια αφιέρωση για τον Woody και τον Bobby, τον Levon, τον Robbie και την παρέα τους. Θυμίζει το θέαμα των νάνων και των ζογκλέρ, το κυνήγι στις πεδιάδες με κοπάδια αλόγων, το σήκωμα της φούστας στα «καν-καν» μπαλέτα, τα λογύδρια των βλογιοκομμένων μπάρμεν, τα αστεία του Bruce και τα παράσιτα από χαλασμένα τρανζίστορ. Νιώθεις τόσο ευπρόσδεκτος για το πατροπαράδοτο γλέντι που έχουν στήσει, σα να σου ανεμίζουν ένα ποτήρι για να τσουγκρίσετε αμφότεροι. Απ’ τη μεριά μου, μετά χαράς κι εβίβα! Οι υπόλοιποι, μια συμβουλή. Μην πυροβολείτε τον πιανίστα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s