HENRY CHARLES BUKOWSKI

Πως νικάς το θάνατο στην ίδια του τη παρτίδα; Περνάς μέσα από το κωλόμπαρό του, κάθεσαι στο τραπέζι του, τον μεθάς και ύστερα αφού τον έχεις φιλήσει στο στόμα, του κλείνεις το μάτι ειρωνικά και φεύγεις, αφήνοντάς τον διαλυμένο να τρεκλίζει σε μια κόκκινη καρέκλα παρέα με το σκύλο του στα πόδια. Ο Charles Bukowski, αυτό το άγιο ρεμάλι, κάθισε σε αυτό το τραπέζι για χρόνια, ήπιε ότι κι αν του πρόσφερε ο σκύλος, γάμησε όλες τις μαιτρέσες του διαβόλου, έγραψε για να μη τρελαθεί και τελικά κατάλαβε πως η αγάπη είναι ένας σκύλος απ’ τη κόλαση.

Ωμός, ειλικρινής μέχρι το κόκαλο, αυτοσαρκαστικός, γυναικάς και αδίψαστος πότης. Τρελός, δίχως κανένα φόβο στο μεδούλι του, χιούμορ που έκρυβε μέσα του συνέχεια την αυτοχειρία και την άρνηση. Ένας άνθρωπος που έκανε όλες τις δουλειές για να πληρώσει το κρεβάτι του και τους τέσσερις τοίχους που φώλιαζαν τη μοναξιά του, να πληρώσει το μεθύσι του και να σταθεί αχόρταγος μπροστά σε μια Remington μέχρι να διαλύσει τα πλήκτρα της ώστε να ξεβρομίσει το μυαλό του. Έγραψε για να διαβάσει κάτι που να έχει ενδιαφέρον, έγραψε για να μη τρελαθεί, έγραψε για νά ‘χει κάτι νόημα. Πολλοί θα πουν πως ήταν μοναχά ένας βωμολόχος συγγραφέας. Ο ίδιος αυτοβαφτίζεται ποιητής και δίνει μια γερή κλοτσιά στο κώλο σε όλους αυτούς τους παλιάτσους που ζύγωσαν τη ψευτιά τους μέσα από βιβλία ανούσια και δίχως πάθος.

Από μικρός γνωρίζει τη βία μέσα στο ίδιο του το σπίτι, αφού ο πατέρας του τον δέρνει τρεις φορές την εβδομάδα με τη ζωστήρα. Ο Charles μια μέρα γυρνάει μεθυσμένος ξεπληρώνει τη βία με βία στο πρόσωπο του γέρου του, παίρνει τα μπογαλάκια του και φεύγει. Μια παιδική και εφηβική ηλικία που τη διαβάζουμε μέσα στο βιβλίο του με τίτλο «Τοστ Ζαμπόν». Μένει σε δωμάτια ξενοδοχείων μόνος του και με άλλους. Ληστεύει βενζινάδικα, μεθάει, κάνει ένα σωρό ασωτίες, αλητεύει από εδώ κι από εκεί. Κάνει παρέα με πρεζάκια, αλκοολικούς, πουτάνες, νταβατζήδες και κάθε λογής κατακάθια στης ζωής το κολαστήριο. Μεθάει μαζί τους, περιπλανιέται σε πρόστυχα δωμάτια, παίζει ξύλο με μπαρόβιους και γελοιοποιεί οποιονδήποτε του δίνει στα νεύρα. Ακόμα και τον ίδιο τον εαυτό του. Μέσα σε όλα αυτά βρίσκει χρόνο και διαβάζει τα πάντα στις δημόσιες βιβλιοθήκες. Τα βαριέται όλα, δε βρίσκει κανένα συγγραφέα που να τον ικανοποιεί εκτός από τον Ντοστογιέφσκι, τον Σελίν και τον Φάντε. Οι υπόλοιποι στερούνται πάθος και χιούμορ, όπως λέει. Για δέκα χρόνια ο Buk θα πάει ενάντια σε όλα τα προγνωστικά. Είναι αυτό που λέγαμε στην αρχή. Θα φιλήσει το θάνατο στο στόμα και θα σταθεί στα πόδια του γελώντας στη μούρη όλων των χέστηδων.

Πίνει με αμείωτη λύσσα, γαμάει οποιοδήποτε θηλυκό κουνιέται, παίζει στον ιππόδρομο, ξενυχτάει, ζει σαν κοινός αλήτης, τσακώνεται με όλους και όλα, προκαλεί τη τύχη του περιπαίζοντας τους αστυνομικούς, και δοκιμάζει την αντοχή του σε όλα τα επίπεδα. Το αποτέλεσμα είναι να καταλήξει στη φιλανθρωπική πτέρυγα του γενικού νοσοκομείου του Λος Άντζελες με οξεία αιμορραγία. Είναι μόνος και κανείς δε πιστεύει πως ο Charles θα βγει ζωντανός από ‘κει μέσα. Ο ίδιος βρυχάται στην αυλαία που του έχει στήσει το ριζικό και βγαίνει λυσσασμένος για περισσότερα βάσανα. Αγοράζει μια γραφομηχανή και της δίνει να καταλάβει. Ο Χένρι Τσινάσκι, (ήρωας των γραπτών του), ζωντανεύει μέσα στις κορδέλες της Remington. Με μια μπύρα πάντοτε στο χέρι, τους αγαπημένους του Μπαχ, Μπραμς, και άλλους κλασικούς στο ραδιόφωνο, ο Χανκ γράφει ερωτικές και μη, ιστορίες καθημερινής τρέλας. Μένει μακριά από κινήματα και ομάδες, βγάζει περισσότερα σπυριά στη μούρη όταν τον συγκρίνουν με τον Μπάροουζ και ολάκερη τη beat γενιά εκείνης της εποχής και τα πάντα γι’ αυτόν είναι μια ουτοπία. Ο ονειροπόλος των χαμένων πραγμάτων, ο αγαπημένος της νεολαίας και το κακό πρόβατο των κούφιων κριτικών της εποχής που αργότερα θα τον εξυμνήσουν. Ο Bukowski είναι ο κληρωτός της μοναξιάς, η μεθυσμένη τρυφερή ψυχή που γράφει ποίηση και μυθιστορήματα-πονήματα μιας τσακισμένης ζωής. Όταν άλλοι έγραφαν μέσα σε πλούσια σπίτια εκ του ασφαλούς για τη πατρίδα τους και για πολιτικά κινήματα που θα έσωζαν την ανθρωπότητα, ο Buk τρελαινόταν μέσα στο απόλυτο σκοτάδι με άδεια μπουκάλια πιοτών για προσκέφαλο του.

Το 1965 τρία από τα πιο σπουδαία λογοτεχνικά περιοδικά τον ανακηρύσσουν ως τον «περιθωριακό συγγραφέα της χρονιάς». Πολλοί συγγραφείς θα στείλουν γράμματα διαμαρτυρίας και θα απαιτήσουν να μη δημοσιευτεί η δουλειά τους μαζί με εκείνη ενός μεθύστακα. Το αυτί του Charles δε λέει να ιδρώσει, άλλωστε τους «χέζει» όλους επιδεικτικά και το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να βγάλει κάνα δολάριο για να επιζήσει. Το ’67 αρχίζει να γράφει στο Open City της «Σημειώσεις ενός πορνόγερου». Στην ουσία είναι ιστορίες από τη προσωπική του ζωή σε συνέχειες. Ιστορίες αυτοβιογραφικές που θα ‘λεγες πως δεν έχουν κανένα νόημα, ιστορίες νοτισμένες με ποτό, γυναίκες, βία και την εξαθλίωση να κάνει παρέα κοντά στο θάνατο. Το σημαντικό με τη γραφή του Bukowski είναι πως ζεις μαζί του σ’ ένα κόσμο που αργοπεθαίνει, ένα κόσμο που δε συμβαίνει τίποτα αλλά είναι γεμάτος πάθος με αυτό το τίποτα. Απλή γραφή δίχως πομπώδες λεξιλόγιο, αλλά γραμμές που σου δίνουν μια γερή γροθιά στο στομάχι. Δε θα μπορούσε βέβαια να λείψει το χιούμορ που δίνεται με το καλύτερο τρόπο και με μια δόση αυτοσαρκασμού που λίγοι «γραφιάδες» μπορούν να κάνουν. Βλέπεις η προσωπική αποδοχή, το να παραδεχτείς ποιος είσαι πραγματικά και να μη παραμυθιαστείς είναι προνόμιο λίγων. Ο Bukowski ποτέ δε θέλησε να είναι κάποιος άλλος, ποτέ δε θέλησε να σώσει το κόσμο με τα γραπτά του, παρά μόνο τον εαυτό του. Δε κοίταξε ποτέ να πει μεγάλα πράγματα, αλλά τελικά αυτό έκανε με τον πιο απλό, άμεσο και στυγνό τρόπο.

Ύστερα από 14 χρόνια και σε ηλικία πενήντα ετών ο Bukowski παραιτείται από το ταχυδρομείο του Λος Άντζελες, αφιερώνεται ολοκληρωτικά στο γράψιμο κι αρχίζει να εκδίδει παντού. Η φήμη δε θα τον χαλάσει ποτέ. Θα συνεχίζει να πίνει τις μπύρες του, να πηγαίνει με όλα τα θηλυκά που τον γοητεύουν, να παίζει στον αγαπημένο του ιππόδρομο, να αυτογελοιοποιείται σε παρουσιάσεις βιβλίων και απαγγελίες ποιημάτων του, να σέρνει το τομάρι του από δωμάτιο σε δωμάτιο, προκαλώντας τους πάντες με τα τερτίπια του.

«Το γράψιμο δεν είναι δουλειά της πλάκας. Έχω κάνει ένα κάρο δουλειές της πλάκας. Αν το γράψιμο άρχιζε να σκαρτεύει, θα έψαχνα για άλλη δουλειά».

Το 1987 γράφει το σενάριο για τη ταινία Barfly όπου θα πρωταγωνιστήσουν ο Μίκυ Ρουρκ και η Φαίη Ντάναγουεϊ. Είναι η ιστορία του εαυτού του και μιας γυναίκας που ερωτεύθηκε παράφορα στο ένδοξο παρελθόν του. Ο Buk μπαίνει στα κατάστιχα του Χόλυγουντ, οι φήμες λένε πως πρόλαβε να δώσει ένα φιλί στα χείλη της Φαίη Ντάναγουέι και να πάει μια βόλτα στα μπαρ με τον Μίκυ Ρουρκ που έπινε συνέχεια πορτοκαλάδα. Όλες οι περιπέτειες του θα καταγραφούν στο βιβλίο Hollywood. Προς το τέλος της ζωής του θα γράψει την έκτη και τελευταία του νουβέλα με τίτλο Pulp. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με χαρακτήρες βασισμένους σε φίλους του Χανκ και τον ίδιο στο ρόλο ενός ντετέκτιβ. Αυτό θα είναι και το κύκνειο άσμα του Henry Charles Bukowski.

Ο Χένρι Τσινάσκι λοιπόν, έγραψε αμέτρητα ποιήματα, ήπιε ολόκληρες θάλασσες αλκοόλ, έκανε έρωτα με διάφορες γυναίκες, άσχημες και μη, μισήθηκε κι αγαπήθηκε, μίσησε κι αγάπησε, δε γνώρισε ποτέ το συμβιβασμό, τζόγαρε με όλους και με όλα, αγνόησε το φόβο και το θάνατο. Έμελλε να γίνει αγαπημένος συγγραφέας και ποιητής όλων των μπεκρήδων και των τρελών, των μόνων αγίων που έχουν μείνει πάνω στη γη, όπως έγραφε και σ’ ένα του ποίημα. Γεννήθηκε σαν σήμερα 16 Αυγούστου του 1920 και πέθανε στις 9 Μαρτίου του 1994 από λευχαιμία στο νοσοκομείο του Σαν Πέντρο, αφού πρώτα είχε ρίξει αρκετές κλοτσιές στ’ αρχίδια του χάρου.

«Συνουσία σημαίνει να κλωτσάς το θάνατο στο κώλο ενώ τραγουδάς».

Charles Bukowski

Written by Arturo Bandini

Advertisements

2 responses to “HENRY CHARLES BUKOWSKI

  1. Εξαιρετικό κείμενο Αρτούρο Μπαντίνι!

    Bonjour!!!

    (La Vie en Rouge)

  2. apla monadikos…charles bukowski!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s