LIKE A VELVET GLOVE CAST IN IRON

Σας έχει τύχει ποτέ να τριγυρνάτε άσκοπα στους δρόμους, μια Τρίτη βράδυ, και να αισθάνεστε ακριβώς σαν ψάχνετε κάτι συγκεκριμένο; Αλλά δεν ξέρετε τι. Ξυπνήσατε ποτέ κάποιο βράδυ, λουσμένοι στον ιδρώτα, από κάποιον τελείως ακατανόητο εφιάλτη και να αναρωτιέστε το λόγο που μπορεί να σας έκανε να τρομάξετε;

Έχετε ερωτευτεί ποτέ το κορίτσι στην αφίσσα;

 

Αν είστε όντως κάτοχος μιας τέτοιας εμπειρίας ή απλώς τη βρίσκετε με την ασκοπιμότητα των πραγμάτων, σας συνιστώ να εξερευνήσετε το «Like a velvet glove cast in iron» του Daniel Clowes.

Ο D. Clowes, πλέον αναγνωρίσιμο όνομα στον χώρο των αμερικάνικων underground comics, πριν το πετυχημένο Ghost World συνέλεξε σε ένα τόμο την ιστορία του «Like a…» που περιέχονταν στο μηνιαίο περιοδικό comics «Eightball«. Mε σενάριο και σχέδιο του Clowes, το «Like a…»  είναι ένα διαφορετικό road trip βουτηγμένο στο πάθος, την παράνοια και στον σουρεαλισμό. Ο πρωταγωνιστής του, ένας τύπος ονόματι Clay Loudermilk αφου έχει παρακολουθήσει μια πολύ περίεργη ταινία πορνο, απόφασίζει να βρεί την πρωταγωνίστρια της ταινίας. Κατα την διάρκεια της ανάγνωσης είναι φανερό οτι ο Clay και η γυναίκα στην πορνοταινία είχαν κάποια σχέση μεταξύ τους. Καταλήγουμε τελικά να τον ακολουθήσουμε σε ένα πολύ περίεργο και ιδιαίτερο road trip, στα βάθη της παρανοϊκής Αμερικής του Clowes. Το κάστ περιέχει τα πάντα, από ακέφαλα σκυλιά που φέρουν περίεργα μηνύματα μέχρι κοριτσάκια που καπνίζουν πίπα και γράφουν σενάρια για τσόντες (η ταινία πορνό στην αρχή…). Ο κόσμος του «Like a…» και γενικά του Clowes, είναι ένα σουρεαλιστικό και βίαιο μέρος, όπου η παραμόρφωση και η παράνοια είναι καθημερινότητα. Ο Clay, στο ταξίδι του, όχι μόνο συναντά περίεργους χαρακτήρες και καταστάσεις, αλλά δρούν επάνω του αλλάζοντας το σκοπό του ταξιδιού του και αργότερα το αποτέλεσμα του. Μέσα από απροσδόκητες και συχνά ακατανόητες καταστάσεις, ο ήρωας (σαν γνήσιος απόγονος του Kafka) φλερτάρει και με τη δική του παράνοια, κάνοντας έτσι την επιμονή του για την επίτευξη του στόχου του ακόμα μεγαλύτερη. Έτσι καταλήγει, πρωταγωνιστής και πρωταγωνίστρια, σε ένα ειρωνικά αστείο φινάλε, που είναι επίσης μοιραίο για τον ίδιο τον ήρωα του comic.

 

 To comic μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί σαν ένα εκτεταμένο ονειρικό ημερολόγιο. Οι καταστάσεις, οι χαρακτήρες και γενικά όλη η αίσθηση του comic φέρνουν πολύ στο μυαλό τον David Lynch, χωρίς να είναι απαραίτητα επηρεασμένο από αυτόν. Το χαρακτηριστικό ασπρόμαυρο σχέδιο του Clowes, με την 50′s αισθητική του, πείθει τον αναγνώστη και δένει απόλυτα με την ιστορία. Το σενάριο αρχικά ξενίζει, αλλά αργότερα βγαίνει κάποιο νόημα, χωρίς βέβαια αυτό να είναι και ο σκοπός του. Πάρτε για παράδειγμα μια καλή δόση Bunuel, προσθέστε μια σταγόνα John Waters και βάλτε λίγο Russ Meyer, και θα έχετε μια πολύ καλή ιδέα περι τίνος πρόκειται.

 

Σαν σύνολο το «Like a…» φαίνεται ειλικρινές. Δεν ποζάρει σε, εύκολα αναγνωρίσιμες, Lynch-ιακές φόρμες, με μια λεσβία και μια μακρόσυρτη ονειρική σκηνή, που έτσι κι αλλιώς θα ήταν ντροπή για τον Clowes. Στέκεται στα δικά του πόδια και περπατάει στα δικά του σκοτεινά μονοπάτια, αφηνοντάς μας απορημένους μερικές φορές, αλλά σίγουρα γοητευμένους. H pulp 50′s αισθητική του σχεδίου είναι παράλληλα και μια κριτική στη μεσοαστική Αμερική, που στην πραγματικότητα μπορεί να μην απέχει πολύ στη συμπεριφορά από το comic.

 

Το «Like a…» είναι ένα περίεργο και ομολογουμένος δύσκολο βιβλίο, που όμως το καθιστά αυτομάτως και γοητευτικό για τον αναγνώστη, επιβεβαιώνοντας οτι ο Daniel Clowes είναι ένας πραγματικός θησαυρός για τα comics σήμερα, που φέρνει στο χώρο κατι διαφορετικό που πιθανώς να μην μπορούσε να υπάρξει πουθενά αλλού.

 

Το graphic novel εκδίδεται από την Fantagraphics Books και εκτός από τα online shops μπορείτε να το βρείτε και σε κάποια Αθηναϊκά κομιξάδικα.

 

By Cloud 9

Advertisements

7 responses to “LIKE A VELVET GLOVE CAST IN IRON

  1. Πολύ ενδιαφέρον ακούγεται. Να δω που θα το βρω…

  2. Arturo Bandini: Ωραία!!! Εκτός από προδότη στο μπλογκ, τώρα έχουμε και δόστη, (καλά το γράφω). Γιατί βρε RFOE να μην το αγοράσουμε και αντί αυτού να το κατεβάσουμε; Έχετε φτάσει πια σε σημείο να διαβάζετε και να ακούτε μέσα απ’ το κολοκονσερβοκούτι; Ο Cloud 9 όπως και πολλοί αλλοι κομικάδες τρώνε τα αρχίδια τους μέσα σε μαγαζιά ψάχνοντας με ευλαβική λύσσα, καταθέτοντας περιουσίες, ψάχνοντας ιστορίες, φτιάχνοντας συλλογές σπάνιες σαν άλλοι λάτρεις του γαμοβινυλιου! Κι έρχεσαι εσύ τώρα, αμολάς ένα λινκ, διαβάστε το μάγκες στον κομπιούτερα λες και αντίο ζωή! Έχει χαθεί πια η κολομαγεία. Να πάω ή εγώ ή ο Kostak που μας ενδιαφέρει ή οποιοσδήποτε άλλος και να ψάξουμε να το βρούμε σαν όμορφα χαιβάνια στα υποψιασμένα μαγαζιά της πόλης δεν έχει νόημα; Το θέμα είναι τελικά ποιος θα το βρει στο γαμοίντερνετ να το δώσει στον άλλον γρηγορότερα να παίξει με τη κωλοτρυπίδα του στο διαδίκτυο και να αμολήσει αρχιδάτες εξυπνάδες;;; Sorry RFOE, ξέρεις πόσο σε γουστάρω ως άτομο και γραφιά, αλλά εξυπνακίστικες μαλακίες με τις οποίες έχει βρωμοκοπήσει η γαμομπλογκόσφαιρα και μαγκιές του στυλ «εγώ το βρήκα, εγώ το έδωσα, εγώ έκανα τα αρχίδια να κουνιούνται » θα της κράζω πάντοτε, είτε γράφει κάποιος εδώ μέσα είτε στις free press γαμοφυλλάδες, είτε σε κωλοεναλακτικα έντυπα! Ξηγήσου τώρα τι σημαίνει το «Ποιος; Τι;» που έγραψες στο κόμεντ…κι επειδή ξέρεις ότι δεν συζητάω μέσω ιντερνετ αλλα μονάχα από κοντά… call me να τα πούμε και να τα πιούμε….τώρα θα διαβάσω το κείμενό σου για τους Μ83. ΤΣΙΙΡς!!!

  3. RFOE :

    ROBOLA VS STOLICHNAYA

    Σοβαρή απάντηση : Για καλό το έκανα , επειδή κάποιος το αναζήτησε. Ε , τώρα ξέρουμε καλά ότι ένα comic και γενικά ένα έντυπο δε συγκρίνεται με ένα pdf. Μην τρελαθούμε. Και η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή σε σχέση με cd-βινύλιο εναντίον mp3 , δηλαδή τα pdf και τα e-books δεν παλεύονται με την καμμία ακόμα και για αρχάριους αναγνώστες. Προφανώς αν κάποιος το γουστάρει θα το πάρει original , δεν υπάρχει περίπτωση. Το άτομο που θα μείνει στο pdf είναι και αυτό που δε θα το έπαιρνε ούτως ή άλλως. Έτσι πιστεύω τουλάχιστον.

    Η πρέπουσα απάντηση : Πιστεύεις ότι έχει έρθει ο καιρός για σκωτσέζο , ή ακόμα βαστάει το gin? Τις προάλλες ξεκίνησα τον πρώτο σκωτσέζο για το φετινό φθινόπωρο , αλλά φοβάμαι μήπως βιάστηκα. Τέλως πάντων.

    Η απάντηση στους αναγνώστες : Και πολύ καλά έκανες και έκραξες!!!!!! Σιγά μη γίνουμε κυράτσες να «ποστάρουμε» κιόλας. Ούτε ψιλικατζήδες να ήμαστε. Χειρότεροι από ψιλικατζήδες. Όχι , δήλαδή , θα δωροδοκούμε τους φιλεύσπλαχνους αναγνώστες του blog.

    Βρε καλά έκανες και έκραξες.

    Αλλά , ‘ντάξει , δε γαμιέται , comic είναι , το βρήκα και ενθουσιάστηκα. Οι αιμορρο’ί’δες στον εγκέφαλο. . . you know

    Και αυτό είναι ένα μήνυμα στους ψιλικατζήδες!!!!!

    «εξυπνακίστικες μαλακίες με τις οποίες έχει βρωμοκοπήσει η γαμομπλογκόσφαιρα και μαγκιές του στυλ “εγώ το βρήκα, εγώ το έδωσα, εγώ έκανα τα αρχίδια να κουνιούνται ” θα της κράζω πάντοτε, είτε γράφει κάποιος εδώ μέσα είτε στις free press γαμοφυλλάδες, είτε σε κωλοεναλακτικα έντυπα!»

    Το ετοιμάζεις και έρχεται όπου να ‘ναι. . . Νιεχνιεχνιεχ. . .

    PS : Stoli Stoli γίναμε πιστόλι

  4. Ειρήνη υμίν!

    Arturo Bandini: θα το κατεβάσω, αλλά με την ίδια νοοτροπία που κατεβάζω και mp3. Τα έχω για back-up και συχνή χρήση, ενώ αγοράζω ταυτόχρονα και τα ίδια πράγματα σε βινύλιο ή CD, ή όπως τώρα σε πραγματικό κόμικ λόγω αρχείου(και αλατοπίπερου… :)).
    Μπορεί κάλλιστα και ο αγαπηός φίλος RFOE να το βλέπει έτσι. Μη το φάμε το παιδί που το μόνο που ήθελε ήταν να μοιραστεί κάτι μαζί μας. Θενκς γιου RFOE!
    Κατά τ’άλλα βέβαια θα συμφωνήσω μαζί σου, μας έχει φάει ρε παιδί μου η αρρώστια του κατεβάζειν τα πάντα! Αλλά θα μου πεις δείγμα της εποχής μας κι αυτό…

    Υ.Γ. Νομίζω πως μόλις εντόπισα ένα κομικάδικο στη Ναυαρίνου που μου είπαν ότι το χει!! :)))

  5. Αν και γενικά θα συμφωνήσω μαζί σας, υπάρχουν δίσκοι που ανεβαίνουν σε μπλογκς που δεν υπήρχε περίπτωση να βρεθούν – έστω όχι χωρίς πολύ ψάξιμο και χρήμα. Συν οτι οι περισσότεροι δεν έχουν επίσημη κυκλοφορία πλέον, οπότε δεν είναι οτι «κλέβεις» απο τον καλλιτέχνη…

    Πάντως, ειδικά τα κομικς και τα βιβλία δεν παλεύονται με τίποτα στην οθόνη. Και καλά αν είναι επιλογή σου, αν χρειάζεται όμως να διαβάζεις κατεβατά για πτυχιακές και εργασίες να δω τι κάνεις…

  6. Cloud 9: Τα comics, οποιαδήποτε και αν είναι, είναι τέχνη. Και ακριβώς εκείνη τη στιγμή που κρατάς στα χέρια σου ένα κομμάτι τέχνης, το κάνεις κτήμα σου, γίνεσαι ένα μέρος από αυτό. Είναι αυτή η αλληλεπίδραση που κάνει τη διαφορά από τη ψυχρή οθόνη του υπολογιστή.

    Καιρός για απεξάρτηση από τον υπολογιστή…

    Peace on you too, you sonuvabitch

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s