Little Caesar “Your On The Hour Man-The Modern, Dolphin and Downey Recordings 1952-1960″ (Ace, 2008)

 

  

   Πίσω απ’ τις πιο ασήμαντες αφορμές βρίσκονται τα βαμμένα με το χρώμα του αίματος μωσαϊκά. Οι αστυνομικές ιστορίες των δολοφόνων και των δολοφονημένων, των προθέσεων, της συνενοχής, των μάταιων κι άδικων εγκλημάτων, είναι μερικά απ’ τα κομμάτια που ενώνονται από ένα μαυροντυμένο κίνητρο. Πολλές είναι οι περιπτώσεις που αυτό παραβλέπεται, ιδίως από όσους είναι ταγμένοι με τις νομότυπες «λύσεις», εν αντιθέσει με τη βίαιη αυτοδικία. Έξω απ’ το χορό, πολλά μπορείς να πεις. Άραγε, αν κάποιος γυρνούσε σπίτι του και έπιανε στα πράσα τη γυναίκα του με τον εραστή της, θα αντιστεκόταν στη νέμεση που θα είχε οπλίσει το χέρι του?

   Ο Harry “Little” Caesar δεν το έπαιζε υπεράνω σε κακότυχα συμβάντα. Αν έμπαιναν ψύλλοι στα αυτιά του, δε δίσταζε να απειλήσει, δεν χρονοτριβούσε αλλά ζήταγε διαζύγιο. Αν έφτανε στο αμήν, έπιανε το περίστροφο. Για την ακρίβεια, όλα αυτά συνέβαιναν μονάχα στα τραγούδια του ή έστω, τα χρόνια που ήταν ακόμη μικρός και άμυαλος. Ο γεννημένος στο Pittsburgh, το ‘28, τραγουδιστής, είχε υπάρξει μέλος συμμορίας, λωποδύτης και νταής, ώσπου έκανε φυλακή και πήρε το μάθημά του. Παρόλα αυτά, κι ύστερα απ’ τις μπαλάντες που τραγούδαγε στα μπαρ της Ευρώπης κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο, μιας και είχε μεταβεί εκεί για χάρη της μαμάς πατρίδας, κράτησε αυτές τις θύμησες για την πρόζα του στα ‘50s. Οι r&b ιστορίες του, βρίθουν από φόνους, χωρισμούς, θανάτους, εραστές που πηδάνε απ’ τα παράθυρα, χαμένα λεφτά, πνιγμούς, λευκές και δακρυσμένες επιστολές, από όσα παρηγορούν τους πότηδες και οσφρίζονται οι κόπροι. Σε καθετί που ενέχει κυνισμό, κεκαλυμμένο ρομάντζο, μαύρο χιούμορ, έρωτα, μοναξιά και σφαίρες.

   Τις ηχογραφήσεις του για τις ετικέτες Modern, Dolphin και Downey μεταξύ 1952 και 1960, συγκέντρωσε η Ace σε μια ακόμη εξαιρετική κυκλοφορία για έναν άνθρωπο που μέχρι το 1994, όταν και απεβίωσε, δούλευε ακούραστα στο χώρο του θεάματος, απ’ άλλο μετερίζι όμως, μιας και το τραγούδι είχε μετατραπεί σε χόμπι. Τα προς το ζην, τα έβγαζε απ’ το ηθοποιϊλίκι, έχοντας κάποιους μικρούς ρόλους σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Ενδεικτικά μερικοί τίτλοι: “A Few Good Men”, “Bird On A Wire”, “L.A. Law”, “MacGyver”, “Hill Street Blues”, “The Dukes Of Hazzard”, “Farewell, My Lovely” και “Trouble Man”.

   Για την αδικία των προβολέων τα έχουμε πει πολλάκις. Είναι αμέτρητες οι φορές που δεν έκαναν την κίνηση να στραφούν προς τα σωστά πρόσωπα. Άλλες τόσες είναι κι αυτές που φιλοδώρησαν πιότερο τη ματαιοδοξία απ’ την ουσία. Παραδόξως όμως, πάντοτε ανακύπτουν αυτές οι περιπτώσεις που ο χρόνος, στο σκληρό παιχνίδι με την ανυπαρξία που εγκυμονεί η πάροδός του, σώζει έστω και καθυστερημένα την παρτίδα. Τότε είναι που ένας νόμος της αστυνομικής λογοτεχνίας διδάσκει πως η μοίρα είναι αυτή που ευνοεί τους αθώους και τους άξιους. Δίκαιος χρόνος ή φιλεύσπλαχνο πεπρωμένο, λοιπόν? Όπως και να έχει, είμαστε τυχεροί για έναν ακόμη διασωθέντα απ’ τη Λήθη.

Advertisements

7 responses to “Little Caesar “Your On The Hour Man-The Modern, Dolphin and Downey Recordings 1952-1960″ (Ace, 2008)

  1. Πω, πω! Λιτό, ελλειπτικό. σχεδόν αποδομημένο τραγούδι, αλλά με όλη την ψυχή της γενιάς του -και κάμποσο χιούμορ.
    Πάλι διδάσκεις…

  2. RFOE : Είναι να χύνουν τα μάτια σου με τέτοια κείμενα.

  3. Loan Me a Dime: Ακριβώς έτσι όπως τα λες aerosol. Κι έχει και καλύτερα, άκρως νουάρ χιουμοριστικά (ξεπαστρεύει μπόλικα κορίτσια με εκκωφαντικούς πυροβολισμούς). Ο Μικρός Καίσαρας είναι αυτός που διδάσκει κι εμείς ακούμε προσεκτικά. Αμφότερους, thanx.

  4. ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ. ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΤΑ ΣΠΑΕΙ. ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΣΕ ΤΙ ΝΑ ΠΡΩΤΟΑΝΑΦΕΡΘΩ!!! ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΚΑΤΑ ΠΡΩΤΟ ΛΟΓΩ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΣΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΩΔΗ ΣΤΟ ΑΠΡΟΣΙΤΟ Ή ΣΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΜΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΣΟΥ. ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΩ, ΕΝΑ ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ Κ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΟΥ Κ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΤΙΚΗ ΣΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Κ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ!!!! ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ…

  5. RFOE : Αυτό είναι το 500ο post του Back To Mono!!!!!!

  6. Loan Me a Dime:Indeed rfoe.cheers kismamias! Μιας και σκοπίμως το είχα παραλήψει, να συμπληρώσω πως το κομμάτι έχει τον τίτλο «(Going Down to) Τhe River», ηχογραφήθηκε το 1952 και ήταν, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Harry Caesar, μια προσπάθεια να πιάσει το ύφος της Billie Holiday στο «Gloomy Sunday».

  7. aftos o ixos ton rhythm and blues mpalantadoron einai mia ptixi tis dinatotitas pou exei i ameriki na paragei megaleio se diafora eidi mousikis, se diafores xronikes stigmes. oi fones tous akougontai theostaltes, apo kapou ektos aftou tou kosmou, ginontai glyko kai synama spooky organo pou solarei pano se metaixmiako, peritexna doulemeno ixitiko plegma. Skepsou poso idiotypes, ksexoristes einai oi fones tou little willie john, tou clyde mc phatter, tou paliou jackie wilson, tou bobby bland, tou johnny ace… einai mavroi blues crooners, opos kai o charles brown, apo ton opoio exei epireastei o little caesar. charles brown me mentality screamin’ jay hawkins kata kapoio tropo…anantikatastati aisthisi, megali texni.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s