The Verve «Forth»

Κάποια στιγμή αποφασίζεις να πετάξεις τα χάπια που κρύβεις κάτω από το μαξιλάρι σου. Σκέφτεσαι πού βρίσκεσαι και όχι πού θα ήθελες να είσαι. Αγκαλιάζεις τα λάθη σου γιατί αποτελούν μέρος του εαυτού σου. Μεγαλώνεις. Ωριμάζεις. Εξελίσσεσαι. Πάνε πάνω από δέκα χρόνια που ο Richard Ashcroft δεν κοιμόταν χωρίς τα αγαπημένα του χημικά παρασκευάσματα. Δέκα χρόνια και τίποτα δεν είναι το ίδιο. Δοκιμασίες στη ζωή , στην αγάπη και στο θάνατο. Το 2008 ποιος τολμά να μιλήσει για αγάπη? Ποιος τολμά να μιλήσει για μοναχικότητα? Δεν είναι τόσο γενναίος ο Richard. Απλά είναι ο εαυτός του.

Στο θαυμαστό καινούριο κόσμο του 2008 κανείς δεν περίμενε κάποιον να παραδεχτεί “Love is noise , Love is pain , Love is these blues I’m singing again”. Το τελευταίο Ipod δε στο επιτρέπει. Δεν έχεις χρόνο να σκεφτείς τι νιώθεις. Αν νιώθεις. Στην εκβιομηχανισμένη παραγωγή μουσικών αναμασημάτων που τρέχει αντίστοιχα με την επαφή που έχει κανείς με ένα καινούριο album φορτώνοντάς το στον προσωπικό του υπολογιστή , κάποιος έρχεται από το πουθενά και σε καλμάρει , σου λέει να ρίξεις λίγο νερό στο πρόσωπό σου και να δεις πού βρίσκεσαι. Είναι όλα καλά? Οι νέοι Verve έρχονται από τα άδυτα της δεκαετίας του 90 να μας θυμίσουν όλα αυτά που άλλοι εν αγνοία μας , άλλοι εκούσια και άλλοι ακούσια , θυσιάσαμε τα τελευταία χρόνια. Το αίσθημα αυτοεπιβεβαίωσης μέσα από λόγια και νότες κάποιου άλλου σαν και σένα. Ή , έστω , κάποιου που βλέπει ό,τι βλέπεις και σου φωνάζει μέσα από το κεφάλι σου ότι δεν είσαι ο μόνος. Μας έλειψε η 90’s indie αισθητική , μας έλειψαν κομμάτια ολοκληρωμένα , τρελά , εμπνευσμένα , βουτηγμένα στο συναίσθημα και ειλικρινή που νομίζεις ότι ξέρεις πού θα σε βγάλουν , μα σε εκπλήσσουν την τελευταία στιγμή , υπερβαίνοντας την προβλέψιμη αντίληψή σου και σε διαμορφώνουν εκ νέου , ντύνοντας γλυκά τις στιγμές που απεγνωσμένα ζητούν ένα νέο σπίτι. Μια όαση σε μια έρημο ευνούχων μουσικάντηδων που τους καβαλά ένα ζωντανό-νεκρό κοινό που δε σέβεται κανένα και τίποτα.

Το Forth κουβαλά αυτόν τον αέρα μιας περασμένης περιόδου , μιας αντίληψης της μουσικής που δεν πρόκειται να γυρίσει πίσω. Αγκαλιάζει , όμως , την εποχή του , παρόλο που γνωρίζει εκ των προτέρων ότι αυτή είναι που θα οδηγήσει στην πτώση του. “ Does anybody know where we’re really gonna go? I was wondering if we’ve got that real soul , You know the thing we cannot trade or ever own. The solitude. The sacred mood. Δεν αποζητούν μεγαλεία οι νέοι Verve , δεν έχουν καμμία όρεξη να συμβιβαστούν , ούτε να προσποιηθούν ότι όλα είναι ρόδινα. Απλά αμφιβάλλουν για το αν θα τη βγάλουμε καθαρή από ό,τι συμβαίνει. Υπάρχει rock n’ roll σήμερα? Και αν ναι , τότε πώς είναι?

Advertisements

2 responses to “The Verve «Forth»

  1. επιτελους μια κριτικη για καποιους που τους ξερω!! κι ας μην εχω ακουσει ακομη το δισκο.. σιγουρα οι Verve αξιζουν την προσοχη μας, αν και η κριτικη θα ειναι αυστηρη..
    ονειρικο εξωφυλλο..ενα πρωτο single που δε θυμιζει σε πολυ το παρελθον, αλλά ευκολα ποπ κομματακια για το steps.. ιδωμεν.
    υ.γ. δηλαδη τωρα ο Richard ειναι καθαρος?

  2. CM: RFOE θεέ πάρε την παέ. Προοσκυνώ. Μπορεί να μη συμφωνώ για το δίσκο αλλά στα κιτάπια που καταγράφεις τους θαυμαστές σου σου χώσε με σε ένα περθόρο!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s