Gimme some death, please…

 

Παρακολουθώ διάφορους ανθρώπους, ανεξαρτήτου ηλικίας-φύλου-ύψους-βάρους, που μόλις πληροφορηθούν οτι ένας μουσικός πέθανε ή οτι ο τρόπος που σκοτώθηκε-αυτοκτόνησε ήταν υπερπαραγωγή (μυαλά χυμένα στο τοίχο, αίματα που δεν είναι κέτσαπ, υπερβολικές δόσεις  απο τη μύτη-στόμα-κώλους κτλ κτλ ), τρέχουν να αγοράσουν το cd τους

Αυτό το φαινόμενο παρατηρείται απο αρχαιοτάτων χρόνων… Απο τότε δηλαδή που ο Σωκράτης έλεγε τις θεωρίες του, με τη συνοδεία της λύρας… Ναι, έπαιζε τη λύρα, αλλά εσείς θυμάστε μόνο τον θανατό του με το κώνειο…

Πεθαίνει ο James Brown, χαμός στα cdάδικα-δισκάδικα, ανεβαίνουν οι πωλήσεις… Για να μην αναφέρω την περίοδο των 3J (Janis Joplin-Jim Morrison-Jimi Hendrix), που στην Αμερική τα δισκάδικα μεταμορφώνονταν σε εμπορικά κέντρα, με πλήθος γυναικών-ανδρών να κλαίει και να αγοράζει τους δίσκους τους θεωρώντας τους θεούς. Ιντριγκάρει  ο θάνατος απο υπερβολική δόση, είναι εξωπραγματικός για τους περισσότερους ανθρώπους.. Θεοποιούν τον τραγουδιστή, που απο τη φύση του είναι και λίγο καταθλιπτικός, λίγο κλοσάρ, λίγο κακό παιδί…. Που αν στη πραγματικότητα ένας τέτοιος άνθρωπος, ήταν ο συντροφός σου, το πιο πιθανό θα ήταν να τον στείλεις στη μαμά του.

 

 

Ο Jeff Buckley, γιός του Tim Buckley, έγινε θρύλος με το μοναδικό του alboum «Grace». Δεν πρόλαβε να βγάλει άλλο γιατί πνίγηκε σε ποτάμι. Και έτσι δημιουργήθηκε ο μύθος. Πνίγηκε, αυτοκτόνησε για τα πιστεύω του? ? Ποιος ξέρει? Αυτός που ξέρει είναι η δισκογραφική του, που έβγαλε και βγάζει ακόμα κέρδη απο τον θανατό του. Και δεν είναι τόσο μυστήριος θάνατος. Έπινε, έκανε χρήση, είχε τη ταμπέλα του γιού ενός καλύτερου καλλιτέχνη, δεν θέλει και πολύ…

Για να μην αναφέρω και μια απο τις εξυπνότερες απάτες όλων των εποχών, τον Sid Vicious μέλος των Sex Pistols, ατάλαντος (αφού δεν ήξερε να κρατήσει ούτε την κιθάρα), ζάκι, μπλεγμένος με τη Νανσογκομενίτσα. Φυσικά και πούλησε.. Ποιος δεν θα ήθελε να μοιάσει σε αυτό το ταλέντο? Κανονικά δεν θα έπρεπε να βγάζει δίσκους αλλά να μοιράζει δωρεάν στα σχολεία, εγκυκλοπαίδειες με θέμα «Ρουφήξτε τα σεμεδάκια της μαμάς, χωρίς να σας φύγει το σκουλαρίκι στη μύτη». Και όλοι φοράνε τα μπλουζάκια με τον Sid,  τον εξυμνούν, τον τον τον του του τον…

Θα μιλούσα και για τον Keith Moon, ντράμερ των Who, αλλά τουλάχιστον ο συγκεκριμένος ήξερε να παίζει (δεν ήταν και Buddy Rich). Βέβαια γνωστός έγινε κυρίως για τις μαλακίες του. Και για το πρόβλημα αλκοολισμού. Γενικά το αλκοόλ λατρεύεται απο το κοινό. Είναι σημείο αναφοράς για τους θαυμαστές. Άμα πίνει ο μουσικάντης, ξέρεις οτι θα πεθάνει, όμως εσύ θα λες οτι πήγες στη συναυλία του, σου ήρθε μια σταγόνα απο τον ιδρώτα του, σε έφτυσε και το κράτησες σε μπουκαλάκι (ενώ αν σε έφτυνε ο Μπάμπης ο ταρίφας, θα ξέρναγες)…

 

 

Κeith Moon- Steve Martin

 

Kαι η λίστα δεν τελειώνει…

 

Συμπερασματικά, ο ακροατής ταυτίζεται (κατα την αποψή μου) με τον καλλιτέχνη που περνάει τα πάνδεινα (ναρκωτικά-σεξ με σκύλους-βία-κομμένα πέη-αυτοκτονίες κτλ)… Και ο λόγος? Ίσως δεν μπορεί ο ίδιος να πιεί γιατί προτιμάει το γάλα, ίσως γιατί αν πεθάνει θα τον κλάψουν 5 άνθρωποι ή επειδή ο θάνατος είναι μια δύναμη η οποία αποδεικνύεται ισχυρή και κερδοφόρα…

Και τελικά μας βολεύει αυτή η κατάσταση…

 

 

By  angry Santa Carol…

 

Advertisements

15 responses to “Gimme some death, please…

  1. Loan Me a Dime:Ένας φίλος λέει πως ο Jeff Buckley δεν είναι γιός του Tim Buckley, αλλά διαφημιστικό τρυκ. Alboums????Λίγα με τον Keith Moon, μη χεστούμε πατόκορφα εδώ μέσα, κοπελιά.

  2. Santa Carol:
    alboum 1, μαζί με το live 2… Διαφημιστικό τρυκ?? Και εγώ είμαι η πεθερά του Santa Claus!

    Χούντα εδω μέσα!!! Άντε γιατί είχα να πώ και για τον Ian Curtis αλλά…..

  3. Loan Me a Dime:Spelling αλμπουμ=album.

  4. xa xa xa xa! katapliktiki i fasi me ton steve martin! oso gia ta alla, ypirxe ena cartoon tou megalou tex avery, opou enas atzentis vlepei diaforous atalantous na kanoun to act pou kanoun gia na tous proslavei kai einai vathia apogoitevmenos apo to xamilo epipedo afton pou vlepei. sto metaksi, ton enoxlei epimona kapoios me ton opoio den exei rantevou na tou deiksei afto pou kanei. afou dei olous tous ypopsifious o atzentis, apelpismenos leei ston enoxlitiko na kanei to noumero tou. ekeinos katapinei mparouti, zonetai me dynamites, louzetai me venzini kai aftoanaflegetai. o atzentis trelenetai apo enthousiasmo, tou leei mpravo, that’s what i ‘m talking about! os aggelaki pleon, o typos apanta, nai, einai poli kalo noumero, me ena vasiko meionektima: ginetai mono mia fora! kapos etsi einai oi thanatoi. einai i apolita petiximeni kinisi karrieras, alla ginetai mono mia fora…kai to koino, nai, panta katinistika aimovoro. zito aftoi pou anteksan, o iggy, o keith !…

  5. kai nai, sxetika me tis dinatotites, ta skills enos anthropou, gnorizo kai gia kapoion pou etroge 16 tyropites !

  6. xaxa abravo dude kai gw gia ena pou epine 3 litra kokakola kai meta oti touleges se tost pshmeno!

  7. Οι θάνατοι (και δει οι τραγικοί, ή απλά «καταχρησιακοί») είναι το απαραίτητο συστατικό για δημιουργία μύθου ή «μύθου». Και ο κόσμος γουστάρει τους μύθους, μαγεύεται από το μυστήριο που τους περιβάλλει.

  8. Γνωστή η ψυχολογία του όχλου, και γνωστό επίσης πως την εκμεταλεύονται οι διάφοροι που ασχολούνται γενικότερα με την τέχνη, μια που στην επιστήμη η εκμετάλευση είναι πιο περιορισμένη, λόγω αντικειμένου!
    Υπάρχει όμως και η μειοψηφία που όταν έμαθε για κάποιον Σωκράτη που ήπιε το κώνειο, ενδιαφέρθηκε για την περίπτωση Σωκράτη, όταν αντίκρυσε τον περίφημο πίνακα του Βαν Γκωγκ, με το κομμένο αυτί, ενδιαφέρθηκε για την περίπτωση Βαν Γκωγκ, ή όταν έμαθε για τα 3J (και τους άλλους) ενθουσιάστηκε με τον τρόπο τους,,,,
    Αυτοί λοιπόν είναι κάπου χαμένοι και συνεχίζουν πειραματιζόμενοι σε καινούργια μονοπάτια που άνοιξε η σκέψη του περίφημου Σωκράτη, ή δημιουργούν νέες οπτικές στην τέχνη του Βαν Γκωγκ ή γράφουν πέραν της της παράδοσης των 3J, προσπαθώντας να αντέξουν για ένα και μόνο λόγο, την ευκαιρία που τους δίνεται μέσω της ζωής να κατανοήσουν ότι προηγήθηκε και να πάνε πέραν αυτού!
    Για αυτούς δε μιλάει ποτέ κανείς γιατί το κέρδος είτε οικονομικό είτε για λόγους εντυπώσεων είναι μηδαμινό αφού αυτοί επικεντρώνουν στους ίδιους τους ανθρώπους και όχι στις διαφημιστικές τους εικόνες! Όσο για το θάνατο είναι το τέλος, δυστυχώς, της ζωής!

  9. aaaax, telika i flower lady exei tin sosti optiki kai metro. episis, sixna o thanatos den voitha panta tin kariera, p.x. kaneis perissoteros apo aftous pou tha ton mathainan den emathe ton theo phil ochs, para tin aftoktonia tou, kaneia parapano ton glyko iroa gram parsons….einai toso megaloi pou prostatevontai apo ton oxlo akomi kai me ton thanato tous!

    zito o gram!

  10. To The dude abibes+ Flower Lady without assistant:
    Όσον αφορά τον οχλο, δεν προστατεύονται απο αυτόν αλλα απο «αυτούς» που βρίσκονται πισω αυτόν… Δυστυχώς…

    Το KostasK:
    Ναι, μαγεύεται απο τους μύθους και το μυστήριο… Ποτέ δεν θα μάθουμε με πώς πέθανε ακριβώς ο Ian Curtis, ο Εlvis ή ακόμα και η Merilyn… Θα θέλαμε όμως… Και εκεί μπαίνουμε στο τρυπάκι….

    Το Mrzwrz:
    Τον ξέρω και εγώ αυτόν τον τύπο!! Τελικά τον πάτησε τρόλλευ…

    Βy Santa Carol..

  11. Εγώ μίλησα για τις ομάδες εκείνων που δεν έμειναν στην διαφημιστική εικόνα καλλιτεχνών αλλά στη δουλειά τους αυτή καθ’ αυτή, η οποία είναι και η ουσία της τέχνης τους. Δεν συνένεσαν δηλαδή, σε ότι αυτοί θέλησαν να πλασσάρουν ως προσωπικότητα του καλλιτέχνη, αλλά την γνώρισαν, ως τέτοια, με στόχο να την υπερβούν και έτσι να αναδείξουν καινούργιες προτάσεις στην τέχνη ή και αλλού! Ο όχλος τώρα αρέσκεται σε ότι συνοδεύει τον κάθε καλλιτέχνη, όπως αυτά που αναφέρονται στο άρθρο, και εκεί ακριβώς είναι η εκμετάλευση της προσωπικής ζωής και του προσωπικού θανάτου του καλλιτέχνη με σκοπό την ευρεία κατανάλωση.
    Τώρα όσον αφορά στα αντιπαραδείγματα του ‘the dude abides’, πολύ πετηχημένα, ίσως αυτή είναι η αυτοπροστασία τους, ευτυχώς, δηλαδή το ότι κατάφεραν ή και καταφέρνουν να είναι στο απυρόβλητο από «αυτούς», έστω και αν είναι εν γνώσει «αυτών»!

  12. The king is alive Santa…the king is alive

  13. to Flower Lady without assistant:

    Πρέπει να είναι λίγες αυτές οι ομάδες στις οποίες αναφέρεσαι.. Εγώ προσωπικά δεν γνωρίζω τέτοια άτομα (απο όσα έχω διαβάσει…).. Η διαφήμιση είναι βασικός παράγοντας επιτυχίας.. Και αν δεν υπήρχε επιτυχία, δεν θα γνωρίζαμε ποτέ το έργο τους-ουσία τέχνης τους..

    Το ΚοstasK: Φυσικά και ζεί!! Μένει κοντά μου… Το έχω αποκαλύψει σε κειμενό μου:

    http://hannibalism.wordpress.com/2007/04/01/the-first-of-april%e2%80%a6/

    Santa Carol

  14. Λέω να το αφήσουμε καλύτερα γιατί έχω και κάτι λουλούδια να φροντίσω, κάποια άλλη στιγμή συνεχίζουμε!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s