The Supreme Genius of King Khan and The Shrines (Vice rec. 2008)


Λοιπόν έβγαλα το μωρό μου για φαγητό, μην ξέροντας καθόλου τι θα μου συμβεί, την ρώτησα, «μωρό μου τι τραβάει η όρεξή σου»; Κι εκείνη κοίταξε προς τα πάνω λέγοντας: «Θέλω δεκαπέντε κιλά παιδάκια, καλά ψημένα, και μερικά μπιφτέκια στην άκρη του πιάτου έτσι για την γέμιση». Όσο για το γλυκό…προτίμησε τουλάχιστον πέντε κεσεδάκια παγωτό για την χώνεψή της. Το μωρό μου είναι χοντρό και άσχημο…είναι χοντρή και άσχημη… αλλά εγώ την αγαπώ. Ω! Ναι την αγαπώ! Δεν με νοιάζει που ο κώλος της έχει το μέγεθος της Νέας Υόρκης αφού έτσι κι αλλιώς γίνεται δική μου στο πίσω μέρος του φορτηγού μου. Το μωρό μου μπορεί να μην χωράει στα πίσω καθίσματα ενός ταξί, μπορεί να τρώει περισσότερο από κάθε κοινό άνθρωπο, αλλά όταν με διατάζει να της φέρω κάμποσο μπέικον…Ω! το μωρό μου με κάνει να λυγίζω και να κλαίω από χαρά!!!

Τάδε έφη και σε ολίγον τι παράφραση από την υπέρτατη ιδιοφυία του Βασιλιά Khan και τις λειψανοθήκες του.

Ο περσινός οδοστρωτήρας που αναρωτιόταν What is? του μουρλοκομείου από το Μόντρεαλ είχε ποτίσει μερικά πατώματα από ιδρώτα, είχε κάνει κάποια σώβρακα να μοιάζουν σφουγγαρόπανα στα μπαρ όπου άρρενες και κορασίδες έδιναν μαθήματα ζαλάδας στους κώλους τους και τέλος είχε καταφέρει να βάλει τον King Khan σε μια επίτιμη θέση του γκαραζοπάνθεον όπου μερικοί τον αγνοούσαν. Όλα αυτά και άλλα πολλά βέβαια τα είχε συνοψίσει σ’ ένα εξαιρετικό introductiondedication ο Cold Mushrooms με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και πλήρες βιογραφικές σατανικές πληροφορίες σ’ ένα θαυμάσιο κείμενό του.

Φέτος ο βουντουδιάρης Καναδός έρχεται να συστηθεί στο κοινό με μια must buy compilation που συλλέγει τα καλυτερότερά του. Κι αν το εν τρίτο ετούτης της συλλογής καλύπτεται από το περσινό του What Is? με πέντε από τα καλύτερα τραγούδια του εν λόγω album, υπάρχουν και τα υπόλοιπα δύο τρίτα από το όχι και τόσο μακρινό παρελθόν του να fillάρουν το garage rockn soul όργιο που πατάει πάνω σε κολασμένες δόσεις παλαβιάρικων ερώτων, τόπους τρελών και ηλιθίων, διαλυμένων εφήμερων ζωών που καίγονται και σπάνε κάτω από περίεργα τερτίπια φορώντας ένα ξεφτιασμένο μπλουζάκι που στο στήθος του γράφει, Live Fast Die Strong!

Εν κατακλείδι αν δεν έχετε ακούσει τον King Khan και ψοφάτε από ονόματα επιρροές για να χορτάσει το αυτί σας, ε τότε πάμε για νά ‘χουμε! Sonics, James Brown, Dirtbombs, Cramps, Black Lips, Sun Ra, ScreaminJay Hawkins, δέκα κιλά παϊδάκια, εφτά μπιφτέκια μοσχαρίσια, πέντε κεσεδάκια παγωτό απ’ όλα, ανακατεύεται με δύο μπουκάλια χρυσή τεκίλα της αρεσκείας σας (προτιμήστε Δον Χουλιάν), σερβίρεται σε πάρτι που καθώς πρέπει κοριτσόπουλα και αγοράκια προσέχουν μην λαδώσουν το πέτο τους και πάθουν κατάθλιψη για το υπόλοιπο της βραδιάς, χορεύετε ασύδοτα σαν μαϊμούδες που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ξύνουν τον κώλο τους και τέλος πιάνεται έναν άλλο κώλο, εκείνον της κορασίδας αρεσκείας σας με την παρακάτω κομματάθρα η οποία είναι για να στεγνώσουν εκείνα τα σφουγγαρόπανα σώβρακα που λέγαμε και παραπάνω!!!!

favorite track: Shivers down my spine

by Arturo Bandini

Advertisements

4 responses to “The Supreme Genius of King Khan and The Shrines (Vice rec. 2008)

  1. Το τραγούδι που έβαλες είναι απίστευτο λέμε! Θα τους ψάξω περισσότερο, thanks.

  2. teleio! molis pareiggila tin must buy sillogi!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s