The Moffs…The Collection (Feel Presents), disc 1

moffs_collection

Παλιές, κοινότυπες αλλά με πολλά αναμνησιακά χαμόγελα οι μουσικές αυτοβιογραφίες των νιάτων μας. Πιο παλιές, αρκετά ξεπερασμένες αλλά να μένουν εκεί, περήφανες και με πολλά καντάρια σκόνη να τις φυγαδεύουν στα συρτάρια ενός αρχαίου κομοδίνου, οι κασέτες compilations που κάποτε μας έγραψε ένας μακρινός ξάδερφος που γίγνωσκε πιότερη μουσική από μας και καλά κρυμμένα μουσικά μυστικά της αντίπερας όχθης. Κάποτε μου είχε πει ο ίδιος: «Η δεκαετία του ’80 είναι η πιο παρεξηγημένη απ’ όλες. Βγήκαν απίστευτα πράγματα που λειτούργησαν σαν φίλτρο για τις επόμενες, τούτες που ζούμε, και κρύφτηκαν μέσα της μερικά από τα καλύτερα διαμάντια της μουσικής ιστορίας». Κακά τα ψέματα αλλά η ιστορία το απέδειξε και το αποδεικνύει περίτρανα. Τα ‘80s, (τα μυστικά ‘80s), είναι εκείνα που πέρασαν από κόσκινο τις παλιότερες μουσικές, τις γαλούχησαν με την τελευταία αθωότητα που υπήρξε και τις ξέρασαν στις αρχές των nineties και στα πρώτα γεννητούρια, του διαβατάρικου αιώνα που ζούμε. Ένα από τα μεγαλύτερα χωνευτήρια και μια από τις πιο σημαντικές σκηνές που έβγαλε ποτέ η πλάση ήταν ένα μέρος όπου τα καγκουρό δεν μοχθούν για άλλα δυο πόδια και οι ακτές της Maroubra δεν ζηλεύουν ήλιους και σανίδες surf της άλλης μεριάς.

Κυρίες, κύριοι και λατρευτά μας παιδιά, ετούτο εδώ το κείμενο. που θα χωριστεί σε δύο μέρη, είναι άλλη μια ιστορία από το αυστραλέζικο underground και μιας μπάντας που όταν κάποτε χαλαρωμένη σ’ ένα δωμάτιο παρακολουθούσε λεπιδόπτερα να στριφογυρίζουν γύρω από μια λάμπα, τοποθέτησε δυο f αντικαθιστώντας τα δυο προτελευταία της γράμματα (moths) βαφτίζοντας μέσα σε μια νιρβάνα τα ενοχλητικά μαμούνια με την μαστούρικη λέξη…The Moffs.

Σ’ εκείνον τον καναπέ και σ’ εκείνη την στιγμιαία βαφτιστική έμπνευση στρογγυλοκάθονταν οι Nick Potts και Smiley Byrnes, δύο από τα πρωταρχικά μέλη του group από το μακρινό Sydney. Βασικός συνδαιτυμόνας τους όμως και ο άνθρωπος που συνδέεται ακόρεστα με την ιστορική αυτή μπάντα δεν είναι άλλος από τον δικό μας Tom Kazas. Ο ελληνικής καταγωγής Kazas στην τρυφερή ηλικία των δεκάξι και αφού πριν είχε ταΐσει κάμποσα μπιλιαρδάδικα, είχε στρίψει αμέτρητα «τσιγάρα» βλέποντας την ταινία The song remains the same, αποφάσισε να μάθει κιθάρα παρακολουθώντας τον δάσκαλο Jimmy Page. Ακολουθώντας την εποχή κουρεύει τα μαλλιά του σαν τους Jam που είχαν δοκιμάσει έναν άλλον κουρέα, εκείνον των Beatles…αλλά για τρίχες θα μιλάμε τώρα; Οι Moffs με εναρκτήριο line up τους, Tom Kazas, Smiley Burns, Nick Potts και Brandon Saul, βγαίνουν για πρώτη φορά στη σκηνή και σ’ ένα πάρτι που είχε το όνομα Freakout!

Βουτηγμένοι μέχρι πάνω απ’ το κεφάλι σε όνειρα για να βάλουν την δικιά τους νότα στις τότε ιστορίες της αυστραλέζικης σκηνής,moffs-cassette-coversm δίνοντας το παρόν σε αμέτρητα live και σε κατακάθια μπαρ παρέα με ονόματα σαν τους Hoodoo Gurus. The Church, Lime Spiders, Agent Orange, Stems και πολλές άλλες μπάντες που μέσα στον ορυμαγδό της garage, ψυχεδέλια, ροκομπλούζ psycho συρφετού κατάστασης, οι Moffs το 1984 κυκλοφορούν το πρώτο τους demo με τίτλο «11 to 5». Οι επιρροές που καταγράφονται στα liner notes της δυσεύρετης κασέτας και τους αυτοπροσδιορίζουν, γράφουν: «Pink Floyds The Piper At the Gates of Dawn, Jimi Hendrix, Eno, The Loved Ones. Scientists (the band-not the people), the films Koyaanisquatsi and Barbarella, mescal, beer, Lebanese food, sleeping, drinking and drinking»Το track list περιείχε στην left side την ορχηστρική γκαραζοψυχεδέλεια «Horto», το Beatlιkojammiκό Ship in the sky και το pinkfloydικό Get the picture, ενώ η right side άνοιγε με την γραραζιάρικη sixties φούρια που λεγόταν Tombstone, συνέχιζε με λυσσαλέα διασκευή Pink Floyd στο Tomorrow never knows, τελειώνοντας με την φυσαρμόνικα του Confusion να σιγολιώνει ανεβοκατεβαίνοντας σε γκαράζ ανεμοσκορπίσματα. Μέσα από live και δισκάδικα το demo ξεπούλησε 500 αντίτυπά ενώ οι Moffs συνέχισαν να ιδρώνουν τα τομάρια τους στα ανήλεα μπαρ της πόλης!

Την επόμενη χρονιά (1985) και με την θρυλική δισκογραφική Citadel να πορεύεται με έντεκα αξιομνημόνευτες κυκλοφορίες στο ενεργητικό της, οι Moffs βγάζουν το πρώτο τους θρυλικό _dbimages_13745_2single (CIT012) κι ένα από τα σπουδαιότερα ‘80s τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ, με τίτλο Another Day In the Sun. Ένα τραγούδι ύμνος για τα eighties που ακόμα και σήμερα ακούγεται σάματις να είναι τωρινή κυκλοφορία. Το σαρανταπεντάρι που ως bside εμπεριέχει το ψυχεδελογκρούβικο Clarodomineaux, θρονιάζεται για τέσσερις μήνες μέσα στα charts και στα είκοσι καλύτερα ανεξάρτητα τραγούδια της χώρας. Αν και οι εγχώριοι σταθμοί το αγνοούν επιδεικτικά ο συνήθης ύποπτος John Peel από την άλλη πλευρά της γης και σε εποχές που ο θεός δεν λέει με τίποτα να σώσει τη βασίλισσα ότι κι αν έχει συμβεί, προμοτάρει τους Moffs παίζοντας ανελλιπώς το Another day in the sun όπου κι αν βρίσκεται. Η μπάντα γνωρίζει εγχώρια επιτυχία, γυρνοβολάει τη χώρα με αμέτρητα live και τουρνέ, βρίσκει τον Kazas να γυρνάει για μια περίοδο στην Ελλάδα να θυμάται τις ρίζες του και να επιστρέφει πάλι πίσω στο Sydney με μουσικές ανάγκες για άλλα πράγματα. Το garage blues στυλ δεν αρκεί στον ελληνοαναθρεμένο τραγουδιστή που θέλει να πειραματιστεί σε άλλα γήπεδα. Ο αρμονίστας Nick Potts βλέποντας τις αλλαγές αποχωρεί από το γκρουπ και οι Moffs μπαίνουν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν ένα mini LP με τίτλο μοναχά το όνομά τους. folderΣτις 16 Μαΐου του 1986 το ομώνυμο mini LP και πάλι από την Citadel records (CITLP503) βγαίνει στα ράφια των δισκοπωλείων της χώρας των καγκουρό. Ένας pop ύμνος με τίτλο Look to Find υποδέχεται τις πρώτες αυλακιές του βινυλίου καθώς αργότερα αρχίζουν να φαίνονται οι πρώτες διαθέσεις του Kazas για τα επόμενα χτυπήματά του στο ανατολίτικο A million years to past. Οι Floyd – ικές επιρροές παραμένουν ακόμη κάτι που φαίνεται και στα alternative rock/ moody writing, I once Knew καθώς και Ill lure you in. Το album κλείνει με τον επικό θλιμμένο αυτοσχεδιασμό The Meadowsong που ακολουθεί σαν το τέλειο outro στα τότε live τους. Σκέτη ψυχεδέλεια στην ροκ μορφή της! Την επόμενη χρονιά και τον ακριβώς ίδιο μήνα ακόμη ένα single έρχεται να προστεθεί στην δισκογραφία των Moffs. 24221Το Flowers με bside το By the Breeze καταθέτει ανάμικτα συναισθήματα ακόμα και στα μέλη της μπάντας. Ο Kazas θεωρεί πως το bside θα έπρεπε να είναι το aside μιας και το Flowers είναι ένα ακόμα υπέροχο ποπ τραγούδι και πως στο τελικό κιθαριστικό σόλο του By the Breeze αισθανόταν σαν τον Robert Fripp των King Crimson. Κάπου εδώ έχει αρχίσει και το χάνει λέει ο συντάκτης ετούτου του άρθρου μιας και τα μέλη της μπάντας κάνουν ένα εορταστικό Live παίζοντας ινδική μουσική με παραδοσιακά όργανα της χώρας του Κάμα Σούτρα, δείχνοντας φανερά τις διαθέσεις τους για τον μουσικό λαβύρινθο που είχε μπλεχτεί το κεφάλι τους και που έμελλε να περπατήσει και να ολοκληρωθεί μέσα στον πρώτο τους και τελευταίο δισκογραφικό λειμώνα!

Τέλος πρώτου cd από την συλλογή των Moffs που κυκλοφόρησε φέτος τον Σεπτέμβρη από την Feel Presents records.

favorite tracks:

Another day in the sun

Tombstone


Συνεχίζεται…αύριο…με το δεύτερο cd της συλλογής.

by Arturo Bandini

Advertisements

One response to “The Moffs…The Collection (Feel Presents), disc 1

  1. Κώστας Αρβανίτης I Love That Louie Louie

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s