Matt Elliott…Howling songs (Ici d’ Ailleurs)

efly_ida049

Χρόνια πριν και όχι πολύ μακριά αλλά στην αποφράδα χρονιά του 2003, μια ταινία που πέρασε στα χαμένα της κινηματογραφικής ιστορίας με τον υπέροχο τίτλο The Saddest Music in the World έβαζε την Isabella Rossellini στο ρόλο της κουτσής Lady Helen PortHuntley να ξεστομίζει μια αλησμόνητη ατάκα που έλεγε: «If youre sad, and like beer, Im your lady». Κάποιες σκηνές αργότερα στη θέση του χαμένου ποδιού ένα γυάλινο ομοίωμά του γεμάτο μπύρα στο εσωτερικό του, έδινε και πάλι στην ηρωίδα μας τα επόμενα πιωμένα και λυπημένα βήματά της. Την ίδια χρονιά ο Matt Elliott παρατούσε το ηλεκτρονικό του alter ego ως Third Eye Foundation και κυκλοφορούσε το αδίστακτο The Mess We Made κόβοντας μια κορδέλα που θα εγκαινίαζε τα επόμενα δισκογραφικά του αλυχτήματα γράφοντας από εκεί και μέχρι σήμερα ίσως την πιο θλιμμένη μουσική του κόσμου!

2008 και μια μουσική τριλογία που κοινώνησε από τα Drinking Songs (2005), έσκυψε το κεφάλι παραιτημένη στα Failing Songs (2006) έρχεται να τερματίσει με κάτι ουρλιαχτά που πενθούν πάνω από το αυτόχειρο πτώμα μια ανθρωπότητας στα φετινά Howling Songs.

Λένε πως για να αποδεχτεί ένας άνθρωπος τον επερχόμενο θάνατό του θα διαβεί τέσσερα αποφασιστικά στάδια ψυχολογίας για να καταλήξει στην αποδοχή του ανεπίστρεπτου. Τα λεγόμενα και τυπωμένα σε βιβλίο «Πέντε στάδια του θανάτου», είναι γνωστά ως το The KublerRoss model. Δανειζόμενος τον τίτλο του συγκεκριμένου βιβλίου της Elizabeth KublerRoss, ο Matt Elliott αρχινάει το Howling Songs με πένθιμους δαχτυλισμούς στην κιθάρα και βάζει τέλος σε κάθε ανέλπιδη αισιοδοξία για μια καινούργια ζήση. Ένας σχεδόν δωδεκάλεπτος ολοφυρμός που από τα μισά και μετά εξελίσσεται σ’ ένα ερεβικό διαολόστελμα ικανό να σε ξεκάνει ψυχολογικά αν δεν αντέχεις τέτοιους ήχους. Το Something about ghosts που ακολουθεί κινάει σαν σπανιόλικη μελαγχολική μπαλάντα για έναν άνθρωπο που γράφει παρέα με τα φαντάσματά του μέχρι νά ‘ρθει ένας μανιασμένος αέρας να του ξεσηκώσει μολύβια, θύμησες και χαρτιά μέσα από μια δαιμονισμένη μπαλαλάικα που γιορτάζει εφήμερους χαμούς, χορεύοντας σε μια τραγική περιδίνηση. Στο How much in blood? μια κιθάρα και μια φωνή κάνουν απλοϊκά και απέριττα την βρώμικη δουλειά της αιματοχυσίας, ενώ στο διαλυμένο flamenco η στιχουργία συνεχίζεται για ξεκίνημα μέχρι τα παγωμένα πνιχτά σκοτάδια έρθουν σε μουσικό κυκεώνα να πάρουν σβάρνα κάθε αχτίδα δραπέτευσης. Κάπου εκεί στο Berlin & Bisenthal γαληνεύουν και πάλι οι μουσικές του πανδαισίες για να βγουν μπροστά τα λόγια και η παραπονιάρικη κιθάρα έτοιμη να πει άλλη μια ιστορία για το γαμημένο πλοίο που χάθηκε και πάλι μαζί με το πλήρωμα κι Εκείνη (I name this ship the tragedy, bless her & all who sail with her). Η εμμονή με τα πλοία καλά κρατεί και σε τούτο το album μόνο που αυτή τη φορά είναι πιο αναίμακτη μουσικά. Πως μπορείς να ξεχάσεις άλλωστε την κλειστοφοβική και πνιγμένη ατμόσφαιρα του παρελθοντικού The Sinking Ship Song καθώς και την τραγωδία του υποβρυχίου Kursk. Τα κυριολεκτικά Ουρλιαχτά έρχονται να μοιρολογήσουν στο ομώνυμο The howling song με τον Elliott να ολολύζεται σταδιακά για τέσσερα λεπτά σάματις νά ‘ναι άνθρωπος που γεύτηκε αποκαΐδια ξοδιού σε μια παρέλαση μοναχά για μαυροφορεμένους. Η κιθάρα νηνεμεί σ’ ένα ορχηστρικό κομμάτι για μια αποτυχημένη σχέση ένα track μετά, για να ολοκληρωθεί το τελευταίο στάδιο του δίσκου (Bomb the stock exchange) με την παραδοχή και το λυτρωτικό, τελειωτικό, μουσικό διαολόστελμα που θα σε στείλει από τον ένα κόσμο στον άλλο έχοντας πληρώσει όλα τα φιλοδωρήματα που σου αναλογούν.

Ο Matt Elliott στο τελειωτικό του φετινό Howling Songs συνεχίζει να γράφει μουσική και να ξεστομίζει στίχους (περισσότερους από κάθε άλλη φορά) που βολοδέρνουν σε ποιητικά, μπαρόκ, μοναχικά και αντίξοα μουσικά υψώματα ενάντια σε κάθε βολικό και χαζοβιόλικο μουσικά καραγκιοζιλίκι. Σέρνει τον εαυτό του και τον απέναντι σε μια τέχνη που δεν χαρίζεται πουθενά βάζοντάς σε πιο βαθιά στα σκατά και στην ειλικρίνεια. Ο τίτλος της ταινίας The Saddest Music in the World πολύ άνετα του αρμόζει και η Isabella Rossellini δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να βγάλει το γυάλινο πόδι της και να πιει ολάκερη τη μπύρα που κρατάει το τομάρι της σε δράση.

Matt Elliott myspace

Matt Elliott site

favorite track: The Kubler-Ross model

by Arturo Bandini

Advertisements

7 responses to “Matt Elliott…Howling songs (Ici d’ Ailleurs)

  1. bandini arture xairomai para polu pou egrapses gia ton matt elliott.uperoxos panta kai agaphmenos.kai marese para polu kai sto live paroles tis skata sun8hkes gurw mou.(kuriws fasaria).marese arketa to 3o ths trilogias an kai to agaphmeno mou einai to drinking songs.
    cheers m8!
    ps:h binuliakh ekdosh apla gamaei,einai diplo gatefild kai einai sxedon san 12intzo apta palia…paizoun mono aptis prwtes pleures afou oi deyteres einai leies.aaa einai kai clear vinyl.kabla?

  2. dior8wsh gia enan biastiko oute kan blogger(!):gatefold.

  3. Arturo Bandini: Αδερφέ mrzwrz αν γράψω το τι είπε ο Elliott για το λαιβ εδώ πέρα στην διοργάνωση της φυλλάδας και του παιδιού με το καπέλο απ’ τη Λειβαδιά θα πέσουν τα τσιμέντα! Το live ήταν όντως υπέροχο με τις γνωστές κάφρικες συνθήκες, εγώ πάντως ήμουν μπροστά μπροστά και τον απόλαυσα. Το βινύλιο δεν μου έχει έρθει ακόμα αλλά όλη αυτή η τριλογία που έφτιαξε είναι απλά ανυπέρβλητη! Cheers!

  4. wx ti eipe???wx
    wx
    wx
    pou to diabazw?

  5. Arturo Bandini: Αυτες είναι αποκλειστικές πληροφορίες που τις ξέρω έγω, άλλο ένα άτομο και ο Matt. ανατριχιαστικές πληροφορίες από κοντά κι όταν γνωριστούμε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s