Με αφορμή την επανένωση των Blur. . .

«Οι Blur είναι γενετικώς ανίκανοι στο να ακούγονται σκατά.»

blur1

Η συνύπαρξη της βρεττανικής φλεγματικότητας της Telecaster του κυρίου Graham Coxon , με την ethnic μαστούρα του κυρίου Damon Albarn. Art rockers. Ναι.. Ίσως η μοναδική φορά που μια ταμπέλα λειτουργεί μέχρι ενός ικανοποιητικού σημείου. Rock n’Roll. Τα κωλόπαιδα που πετάνε σκατά στις χαρούμενες οικογένειες στο καθιερωμένο τους κυριακάτικο πικνίκ στο πάρκο. Ρίγη ηδονής διαπερνούσαν τη φωνή του Damon κάθε φορά που έσταζε το δηλητήριό του για την πρέζα της μικροαστικής ζωής.

Η συνύπαρξη έγινε κόντρα , μια θέση και μια αντίθεση. Το αποτέλεσμα : σύνθεση. Συνθέσεις ενοχλητικά κολλητικές , μία προς μία , έξυπνη , ψαγμένη pop που σε έθρεφε , σε έκανε να θες περισσότερα από το αυτί σου. Μουσική και μουσικοί επιπέδου υψηλού , αλλά όχι ελιτίστικου όπως οι Radiohead.

Η κόντρα οδήγησε στη ρίξη. Περίπου 10 χρόνια μετά ο αμετανόητος κύριος Coxon νερώνει το κρασί του. Μήπως φταίει η κρίση η οικονομική ή αυτή της μέσης ηλικίας? Μήπως και τα δύο? Αρκεί απλά η φυσική συνύπαρξη για να έχουμε πίσω τους Blur του 2009? Όχι. Ποια η κινητήριος δύναμη? Η χημεία των τεσσάρων μελών της μπάντας έφτιαχνε τη μουσική. Τώρα. . ? Τώρα είναι πολύ αργά. Οι Blur πέρασαν στην ιστορία , στο πάνθεον αναμνήσεων της μετά-Generation X. Όπως με κάθε reunion , η χημεία έχει χαθεί. Και αν βρεθεί , θα είναι νέα , καινούρια , άγνωστη σε μας , τους fans. Θα πρέπει να την ανακαλύψουμε από την αρχή. Όμως , ποια η δική μας κινητήριος δύναμη? Η πίστη ότι το μέλλον είναι παιδί του παρελθόντος? Η ψευδαίσθηση ότι θα γυρίσουμε πίσω στο χρόνο παίρνοντας απαντήσεις σε ένα είδος μουσικής αυτοψυχανάλυσης? Μπα.

(Εκτέλεση album , video από live)

Το πρόβλημα έγκειται στη βεβαιότητα της διαίσθησης ενός απλού ακροατή που κρατά μικρό καλάθι. O Coxon το 1999 κατέθεσε τα όπλα όσον αφορά τον ήχο του γκρουπ. Το Think Tank του 2003 είναι εμφανώς Albarn-ικό με τον Coxon να συμμετέχει απλά σε ένα κομμάτι. Τελειωμένη ιστορία. Ο Coxon δήλωνε με βεβαιότητα προ διετίας την κατηγορηματική του άρνηση για μια επανένωση των Blur. Τι γίνεται τελικά? Μας τελείωσαν τα φράγκα? Φοβισμένοι μεσήλικες με χρυσούς κύκλους στα δάχτυλα είπαν να το ξαναπιάσουν από την αρχή?

Η όλη μαγεία ήταν και είναι η κίνηση. Όταν έχεις πιάσει το νήμα και το κινείς προς τα κάπου. Οι Blur σταμάτησαν προ πολλού να κινούνται , αφήνοντας πίσω μιαν παρακαταθήκη που καιρό με τον καιρό γινόταν όλο και καλύτερη. Πώς θα τη συνεχίζουν? Ίσως να είναι και η εποχή , που ο θρόνος έχει απομείνει σκονισμένος και το παλάτι αδειανό. Γιατί σε μια χρυσή 90’s μεσουράνηση και ένα εξαιρετικό 00’s αντίο δεν μπορεί να ακολουθήσει παρά κάτι εξίσου εξαιρετικό.  Όμως , πού να ανασάνεις? Πόσο μάστορας να γίνεις? Ίσως οι ξεχωριστές πορείες αυτού του μουσικού διδύμου τα τελευταία χρόνια να οδήγησαν σε μια μουσική ωριμότητα και στην ανάγκη αυτής της επανένωσης ως μια μορφή εξαγνισμού στους ρυθμούς του Song 2.Μήπως να πάρω μεγαλύτερο καλάθι?

Advertisements

7 responses to “Με αφορμή την επανένωση των Blur. . .

  1. Καλησπέρα! Εγώ είμαι αισιόδοξος! Πιστεύ ότι θα τα καταφέρουν για άλλη μια φορά!

  2. Between The Raindrops : Εγώ είμαι συγκρατημένα αισιόδοξος. Θέλω να βγάλουν μια δισκάρα με τα όλα της. Να τους προσκυνήσω. Το έχουμε ανάγκη. Δε λέω , ατσίδα ο Albarn , αλλά ακόμα και ένας απλά καλός δίσκος δε μου αρκεί. Ούτε κάτι πολύ καλό. Θα γούσταρα ένα σιχαμερό Blur δίσκο πατώντας στο Think Tank , το οποίο με τη σειρά του είχε πατήσει στο 13 , το οποίο με τη σειρά του είχε πατήσει στο Blur , το οποίο είχε πατήσει στο Great Escape. . . Μας κακόμαθαν.

    Αυτό που θέλω να πω είναι ότι , θα ξαναπιάσουν το νήμα από εκεί που το άφησαν έτσι ώστε να τους αποθεώσουμε ξανά? Ή το γυαλί έχει σπάσει οριστικά και πχ. θα έχουμε ένα δίσκο ευφυέστατης κιθαριστικής pop , που όμως μας τον είχαν ήδη χαρίσει αρκετά χρόνια πίσω? Θα ξεπεράσουν και τώρα τους εαυτούς τους , ή μήπως δεν τίθεται καν το ζήτημα?

  3. Εμένα δεν με νοιάζει… Μπλερ να ‘ναι, κι ας είν’ και Τόνι!

  4. Between The Raindrops : Tony Blair? Μήπως μου διαφεύγει κάτι?

  5. μια καινουρια αρχη περιμενω. κι ας μην εχει καμια σχεση με το παρελθον. οι τυποι ειναι απιστευτοι. ας τους δωσουμε την ευκαιρια να μας εκπληξουν αλλη μια φορα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s