Ralph Stanley «O Death»

O, Death
O, Death
Won’t you spare me over til another year
Well what is this that I can’t see
With ice cold hands takin’ hold of me
Well I am death, none can excel
I’ll open the door to heaven or hell
Whoa, death someone would pray
Could you wait to call me another day
The children prayed, the preacher preached
Time and mercy is out of your reach
I’ll fix your feet til you cant walk
I’ll lock your jaw til you cant talk
I’ll close your eyes so you can’t see
This very air, come and go with me
I’m death I come to take the soul
Leave the body and leave it cold
To draw up the flesh off of the frame
Dirt and worm both have a claim
O, Death
O, Death
Won’t you spare me over til another year

ΥΓ1 : Η εικόνα είναι από την ταινία Godfather , όπου ο γιος Πατσίνο επισκέπτεται στο νοσοκομείο τον πατέρα-νονό Δον Βίτο Κορλεόνε , Μάρλον Μπράντο.

ΥΓ2 : Πολλοί ίσως να θυμούνται το «O Death» του Ralph Stanley από την ταινία των αδερφών Cohen «O Brother , Where Art Thou?» του 2000 , στη σκηνή που η KKK ετοιμάζεται να θυσιάσει έναν προικισμένο μαύρο κιθαρίστα στην καθαρτήριο πυρά ως παράδειγμα εξαγνισμού της κοινωνίας από «παράσιτες» γενετικές ταυτότητες.

Advertisements

2 responses to “Ralph Stanley «O Death»

  1. “O Death” , ‘ω θάνατε’, ‘το τέλος’!
    Πολύ ωραίος τίτλος γιατί έχει ελκυστικό περιεχόμενο αφού το περιβάλλει το άγνωστο, και έτσι μυθοπλάττεις, αισθάνεσαι μια ελευθερία, λες ό,τι σου περνά από το νου χωρίς κανένα κίνδυνο να διαψευστείς! Είναι το μόνο θέμα που όλα τα επιχειρήματα είναι και αντεπιχειρήματα, όπου η αντίφαση δεν παίζει κανένα ρόλο, είναι θεμιτή!
    Όταν πάμε όμως στη ζωή, και στο νόημά της ,τότε τα πράγματα γίνονται αλλόκοτα, η απειρία χτυπά την πόρτα μας, το επιχείρημα δέχεται την κριτική και αποτελεί ζήτημα πλέον συνδυασμένων τομέων θεωρητικών και εμπειρικών, επιστήμης, φιλοσοφίας, τέχνης αλλά και ό, τι απορρέει από την καθημερινότητα (τη λεγόμενη λαική σοφία, αν αυτή υφίσταται πλέον) ώστε να καταλήξεις στο πιο αβέβαιο συμπέρασμα!
    Καλή Ανάσταση!

  2. Between The Raindrops : Δεν υπάρχει ζωή χωρίς θάνατο. Το ένα προ’υ’ποθέτει το άλλο , γι’αυτό και τόσο χάος , παράνοια και απόγνωση στην καλλιτεχνική έκφραση. Είναι το φορτίο που κουβαλά ο καθένας και πασχίζει να το ξαλαφρύνει. Αυτή η αντίφαση οδηγεί στη σύνθεση , σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας που μπορεί να μας σώσει και συνάμα να μας αποσυντονίσει.

    Καλή Ανάσταση!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s