School Me! Volume One 1968-1975. High School and Collegiate Jazz, Funk, Soul and Psychedelia (STA 001)

STA001CD

Αγόρια συνουάζονται με μηλόπιτες. Τροφαντές μαυρούλες ξεπαρθενιάζουν λευκούς καχεκτικούς. Ο nerd του σχολείου μετατρέπεται σε ακαταμάχητο αλήτη και κερδίζει το πιο όμορφο κορίτσι. Πόσες και πόσες ηλίθιες αμερικανιές (sic) κι αν έχουν παρελάσει απ’ το κινηματογραφικό σύμπαν ως νεανικές μπαλαφάρες με τρομερούς δείκτες χοντροκοπιάς. Μπορεί το εύρημα να διαφοροποιείται ελαφρώς μέχρις η ιστορία να καταλήξει σ’ ένα make out party, όμως μια σειρά πλάνων είναι πάντα η ίδια.  Στο Λύκειο, ή έστω στο αμερικάνικο High School, και μετέπειτα κατά τα κολλεγιακά χρόνια, ένα είναι το βασικό γεγονός της χρονιάς. Ο χορός της αποφοίτησης.

Ανεξαρτήτως γιορτών και πανηγυριών, ήδη από τα ‘50ies, κάποιοι καθηγητές εμπνευσμένοι απ’ τις μουσικές εκείνων των καιρών, όχι μόνο έστειναν stage μπάντες μαθητών αλλά οδηγούσαν τις ηχογραφήσεις τους και στο τύπωμα μιας και γονείς και συμμαθητές έσπευδαν να αγοράσουν τα καμάρια τους. Παραβλέποντας την όποια ερασιτεχνική κακοφωνία και τις εκάστοτε ανέπνευστες κόπιες.

Εντούτοις ήταν μπόλικες φορές που οι πιτσιρικαίοι, θες για τα μάτια μιας κοπέλας, θες επειδή ήταν γραφτό τους να εξελιχθούν σε κάτι σπουδαίο, έβγαιναν σε σκηνές και εξομοίωναν την ηλικιακή τους απειρία με ένα έμφυτο και ακατέργαστο ταλέντο που λαμπύριζε στα ντουζένια του αυθορμητισμού. Πριν αρκετό καιρό, η Numero Group κυκλοφόρησε τη συλλογή “The ABC’s of Kid Soul” αποκαλύπτωντας πόσοι και πόσοι ανήλικοι έπαιζαν για πλάκα «παππάδες» και μονάχα η ενδεχόμενη γονική παραίνεση μπορούσε να βάλει φραγμούς στην ορμή τους. Υπό αυτό το σκεπτικό, η νεοσυσταθείσα Stage Band Research βάλθηκε να κάνει αυτό που μαρτυρά η ονομασία της. Να εξερευνήσει όλες αυτές τις κυκλοφορίες σχολικών και κολλεγιακών συγκροτημάτων με σκοπό να ξεδιαλέξει τις πιο ξεχωριστές ανά περιόδους και να τις φέρει ξανά στο φως.

Στο πρώτο νούμερο της σειράς, το σχολείο του Sacramento κάνει intro και outro καθώς παίζει τα “Let The Sunshine In” και “Aquarius”, τα λευκά λυκειόπαιδα του Sam Houston διασκευάζουν το “Fat Mama” του Herbie Hancock ενώ ένα σχολικό συγκρότηαμα του Calgary ονομαζόμενο Sir Winston Churchill μετονομάζει το “Mr. Clean” (Weldon Irvine) σε “Funky Soup”. Κάπου εκεί τα σοφιστικέ κολλέγια δοκιμάζονται σε psych/jazz/funk. Το μεν Cerritos Jazz Rock Ensemble οργιάζει στο “Come Together”, η δε Ambassador College Band φανερώνει ακαδημαϊκή σπουδή στο δικό της “The Bucket”.

Soul Jazz στο Hummin’ του Nat Adderley απ’ τη Morehouse College Jazz Laboratory Band, του τότε μοναδικού κολλεγίου μαύρων αρρένων στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το καμάρι των σχολικών φεστιβάλ των ‘70s, το Corona Del Mar High School Jazz Ensemble της CA, μπασάσει στο “Us” του Thad Jones. Η αλήθεια είναι πως, ως λέγεται, το τελευταίο είχε και την εύνοια του χρώματος στις νικηφόρες πορείες του, αν αναλογιστεί πως οι συντοπίτες S.M. Dorsey High School Jazz Workshop σε τίποτα δεν υστερούσαν αν εξετάσει κανείς τον psych/funk καταπέλτη “Frankenstein”, παρά μόνο στη σκούρα επιδερμίδα.

Είναι κι άλλοι που συμμετέχουν σε τούτη τη συλλογή σπάνιων ντουκουμέντων που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό, αλλά φοβάμαι ότι μιας και κανείς απ’ τους συμμετέχοντες δε σας θυμίζει τίποτε, η ανάγνωση θα καταστεί ακόμη πιο αποτρεπτική. Αν κι ο σκοπός αυτής της κυκλοφορίας είναι όλες αυτές οι μουσικές να πάρουν το credit που τους αρμόζει όχι με το τέχνασμα-άλλοθι της νεανικής προέλευσης, αλλά ως αυτόφωτα και ιδιαίτερα μουσικά  σύνολα. Διότι μπορεί να πέφτεις σε big band μαστουροεκτελέσεις, σε επισκοπήσεις αεροπορικών πτήσεων πριν την παραγμάτωση αυτών και σε αναφορές στον Eugene McDaniels, όμως χωρίς αξιοσέβαστο ονοματεπώνυμιο ή προσωνύμιο ουδείς θα δώσει σημασία. Όπως κανείς δεν έδινε σημασία σ’ εκείνο τον πιτσιρικά του δεύτερου θρανίου που ήταν φειδωλός στο διάλλειμα αλλά τράνταζε ολάκερο τον κόσμο όταν έπαιζε όμποε τα απογεύματα μετά το φροντιστήριο.

Ps Ο τελευταίος παραλληλισμός ουδεμία σχέση με σκηνικά τύπου Jens Lekman, ο  οποίος σε παλιό τεύχος του Comes With A Smile έχει παραδεχτεί κακοποίηση και καζούρα απ’ τους συμμαθητές του. Είναι αλήθεια πως τα παιδιά είναι σκληρά κι έτσι ο καρπαζοεισπράκτορας αποφάσισε να στραφεί στο πεντάγραμμο για να καταπολεμήσει τα κόμπλεξ του.

Ps2 Ο Between the Raindrops έχει ανέβει στη σκηνή λυκειακής αποφοίτησης. Photos Upon Request.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s