Crystal Antlers “Tentacles” (Touch and Go)

crystal_antlers_tentacles

Ένα μικρό παρελθοντικό κατάστιχο πέρασε στο ντούκου. Ούτε ο ίδιος ο αφαντός συντάκτης του θα φανταζόταν τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Τουλάχιστον, ελπίζω να έχει διαπιστώσει πως εκείνη η μπάντα που μνημόνευε τότες, έφτασε να λογίζεται, ένεκα και των διασκευών στις οποίες έχει επιδοθεί, σαν μια υπερηχητική σύμπραξη των Chocolate Watch Band και του Mose Allison. Μόνο που τούτοι οι θορυβώδεις, garage-ολάγνοι καλιφορνέζοι έκαναν την πλάστιγγα να μη γέρνει σε καμιά απ’ τις μεικτές ζυμώσεις της.

Ένα σεξτέτο με φαρφίζα που νεκραναστένει το progressive κι υποτάσσει σε psych παραμορφώσεις τις ένοχες Zeppelin του κραυγές, είναι οι Crystal Antlers που παραδίδουν εφέτος το ντεμπούτο lp τους, ύστερα από ένα εξαιρετικά επιτυχημένο ep. Εκρηκτικά εφήμεροι κι ακραίοι εραστές των έρημων τοπίων, οι Jonny Bell (μπάσο/φωνή), Andrew King (κιθάρα), Kevin Stuart (ντραμς), Victor Rodriguez (όργανο), Damian Edwards (κρουστά) και Errol Davis (κιθάρα/όργανο), βρήκαν τον παραγωγό των Mars Volta, Ikie Owens, και τραγούδησαν για επίπονους ύπνους, για τη σκόνη που κλονίζει και για το χρόνο όταν μηδενίζει.

Τουλάχιστον έτσι διατείνονται, φρενιασμένοι κι επιθετικοί, καθώς κατακερματίζονται όπως τα τρόπον τινά κονφετί του εξωφύλλου. Κι η αλήθεια είναι πως ενώ εκφέρουν τις συνθέσεις τους σε σκληρά noise κλίμακες, αν τις απογυμνώσει κανείς θα βρει τις πατροπαράδοτες κιθαριές, τις μελαγχολικές blues μπαλάντες, τον ήχο που ματαίως κοπιάζεις να γράψεις γι’ αυτόν, παρότι σε ντοπάρει απ’ το πρώτο χτύπημα της μπότας. Διότι μέχρι και την ώρα που η μπάντα έχει αποχωρήσει απ’ τη σκηνή, ο ενισχυτής επιμένει να παραμορφώνει εκείνα τα τελευταία ακόρντα.

Το Tentacles των Crystal Antlers έχει μερικά φοβερά κομμάτια, έχει μερικές ελπιδοφόρες ιδέες, έχει τη στόφα της rock τσιχλόφουσκας, όχι όμως ως το σύνηθες pop στυλιζαρισμένο μασούλημα. Βλέπεις, καλύπτεται από ένα στυφό garage περιτύλιγμα που πιθανότατα να του χαρίσει μια υστεροφημία ανεξαρήτως της ηχητικής του αξίας. Κι αυτό είναι η πιθανότητα, ή μάλλον η σχεδόν βεβαιότητα, να αποτελέσει την τελευταία νέα κυκλοφορία ενός ιστορικού label του Chicago που έβγαλε μέσα σε σχεδόν 30 χρόνια μπάντες όπως οι Black Heart Procession, Butthole Surfers, Calexico, Dirty Three, TV On The Radio και Yeah Yeah Yeahs.

by Loan Me a Dime…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s