Heartless Bastards…The Mountain (Fat Possum Records)

Heartless_bastards_the_mountain

Σ’ ένα μπαρ του Σινσινάτι πριν μερικά χρόνια και πάνω από άδεια και μισογεμάτα μπουκάλια μπύρας, μια παρέα μουσικών έπαιζαν μεταξύ τους το γνωστό αυτοσχέδιο trivial pursuit του πενταγράμμου. Όταν έπεσε στο τραπέζι η εύκολη ερώτηση πως λεγόταν η μπάντα που έπαιζε πίσω από τον Tom Petty, μια από τις τρεις υποθετικές απαντήσεις έλεγε: Tom Petty and the Heartless Bastards! Ένα από τα κορίτσια που καθόντουσαν στην παρέα κι έψαχνε όνομα τότε για την μπάντα της, χασκογέλασε με την αστεία υποθετική απάντηση αλλά σημείωσε τους φανταστικούς ακομπανιαδόρους του Petty σε μια χαρτοπετσέτα βρίσκοντας όνομα για τους δικούς της μουσικούς. Το κορίτσι λεγόταν  Erika Wennerstrom και η μπάντα της θα ονομαζόταν από εκεί και πέρα Heartless Bastards!

Λίγο αργότερα η Erica θα έδινε μια ντέμο κασέτα στον κολλητό της και ντράμερ των Black Keys, Patrick Carney όπου εκείνος με την σειρά του θα την πέρναγε στα αφεντικά της Fat Possum. Το συμβόλαιο ήταν θέμα χρόνου και η δισκογραφική πορεία των Heartless Bastards θα έπαιρνε μπρος το 2005 με το ντεμπούτο Stairs and Elevators, θα συνέχιζε την επόμενη χρονιά με το All This Time για να καταλήξει στο φετινό και καλύτερο άλμπουμ τους με τίτλο The Mountain.

Με την πρωταρχική σύνθεση όπου ξεκίνησαν τα πάντα και στον πρώτο τους δίσκο τέσσερα χρόνια πριν, ο Jesse Ebaugh αφήνει τα δακτυλικά του αποτυπώματα πάνω στο μπάσο, ο Dave Colvin κοπανάει τα τύμπανα ξερά και αποδομημένα ενώ η  Erika Wennerstrom ξεσκίζει κιθάρα, μπάντζο, πιάνο και αλητεύει τη φωνή της στην εντεκάδα των δικών της τραγουδιών από τα νοτιοδυτικά της αντίπερα όχθης που ανεβαίνουν το βουνό. Μια εντεκάδα γκαραζομπλουζοsouthernοφολκοροκιάς (ουφ!), που όμοιά της δεν έχει για φέτος. Εκεί που σκάλωσε ο Jack White, πιο πέρα από εκεί που δεν έβγαλε ποτέ μαγκιά η Holly Golightly, λίγο πιο μακριά και χωρίς διασκευές που διάβηκε ο Plant με την Krauss και κάπου σ’ ένα κωλόμπαρο στο Ohio που τσιμπουκώνουν χοντρούς μεθυσμένους με τατουάζ βρίσκεται η θέση της Erica με τα Άκαρδα Καθάρματά της μην δίνοντας δυάρα για το πως θα την παρομοιάσουν και που θα την τοποθετήσουν στο πάνθεον της μουσικής ασυδοσίας. Όποτε γουστάρει φτύνει τα λόγια της (Out at a Sea, Early in the Morning), γκαζάροντας την κιθάρα της, σπάει την φωνάρα της μετανοημένα και περήφανα (Hold your head high, Wide Awake), σαν Pj Harvey απ’ τον νότο, ενώ μια jazzομπλουζιάρικη χροιά (So quiet, Had to Go) της βγαίνει εντελώς φυσικά όταν την φαντάζεσαι σε μια ταλαιπωρημένη απ’ το χρόνο πολυθρόνα να τα λέει! Στο ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ όπου ανοίγει και τον δρόμο για την ανηφοριά (The Mountain), συνειδητοποιείς για εκατομμυριοστή φορά πως η βάση του rock είναι το τρίπτυχο κιθάρα – μπάσο – τύμπανα και πως όλα ξεκίνησαν από την μαύρη μουσική, η φωνή όμως, η φωνή είναι εκείνη που μια ζωή θα σε καθηλώνει. Κάπου εκεί πατάει και το Witchypoo λίγο πριν το τέλος κρατώντας σε απ’ τ’ αρχίδια δίνοντάς σου συνάμα μια κλοτσιά στον κώλο μπας και ξυπνήσεις απ’ την μάταιη αναζήτηση μιας καινούργιας δήθεν μουσικής βλακείας! Το μπαρ όμως κλείνει πριν το τελευταίο καμπανάκι και πριν την προτελευταία μπύρα που κερνάει η Erica με το Sway, αφήνοντας τον χοντρό μεθυσμένο με τατουάζ ξαλαφρωμένο, τα αποτσίγαρα στο λιγδιασμένο πάτωμα και τα σπασμένα γυαλιά παντιέρα μνήμης για έναν ανήφορο σ’ ένα μουσικά γνωστό βουνό που όλοι το ξέρουν αλλά ελάχιστοι μπορούν να το ανεβούν από τον σωστό δρόμο.

Ώρα ν’ ακούσεις τους Heartless Bastards και την φωνάρα της Erika Wennerstrom !

Heartless Bastards myspace

Fat Possum Records

by Arturo Bandini

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s