Ωδή Στις Hefe-Weißbier

Weizenbier

Τώρα που καλοκαίριασε νομίζω πως είναι μια καλή ευκαιρία να ρίξουμε μια ματιά στην καλύτερη μπυροπρόταση για να γλυτώσουμε το βράσιμο της εποχής και ταυτόχρονα να ξεφύγουμε απ’τις συνηθισμένες lager που οι περισσότερες δεν έχουν τίποτα το σπουδαίο να μας πουν και μάλλον έχουν καταντήσει βαρετές και πολύ επίπεδες.

Hefe στα γερμανικά σημαίνει μαγιά και Weisse σημαίνει σιτάρι, άρα οι Hefe-Weissbier είναι οι αφιλτράριστες σταρένιες, πράγμα που σημαίνει πως το ίζημα της μαγιάς παραμένει στο μπουκάλι και με τον κατάλληλο τρόπο σερβιρίσματος μπορούμε να το πάρουμε και στο ποτήρι. Καλό είναι να διαλέξουμε ποτήρι που να χωράει ολόκληρο το μπουκάλι μέσα και αν σκεφτούμε πως οι περισσότερες σταρένιες κυκλοφορούν σε μπουκάλι των 500 ml χρειαζόμαστε ένα ποτήρι γύρω στα 700 ml, ψηλό, μακρόστενο και ανοιχτό στην κορυφή. Γέρνουμε το ποτήρι και το μπουκάλι περίπου στις 45 μοίρες με την κατακόρυφο και ρίχνουμε σιγά-σιγά περίπου τα ¾ του μπουκαλιού. Το υπόλοιπο ¼ που μένει στο μπουκάλι το ανακατεύουμε καλά και το ρίχνουμε με τον αφρό του μέχρι να γεμίσει το ποτήρι. Πρέπει να επιμείνουμε να πάρουμε στο ποτήρι και τα τελευταία κομάτια του αφρού γιατί αυτά έχουν το ίζημα που θέλουμε και η ιδέα του να πέφτει και η τελευταία σταγόνα αφρού στην κορυφή του ποτηριού είναι μαγική, σχεδόν οργασμική. Αν όλα τα παραπάνω σας φαίνονται λεπτομέρειες κάνετε λάθος γιατί σ’ αυτή την περίπτωση η σωστά σερβιρισμένη  Hefe-Weissbier είναι η μέρα με τη νύχτα σε σχέση με μια κακοσερβιρισμένη. Α, και μη δω την ελληνική γυφτιά με το ποτήρι βγαλμένο απ’την κατάψυξη και με πάγο γύρω-γύρω γιατί θα γίνω τούρκος!!!

Αν και είναι ale (και όχι lager) είναι ότι πιο δροσιστικό μπορεί να βρει κανείς σε ale μιας και οι μπύρες της εν λόγω κατηγορίας είναι κυρίως χειμωνιάτικες και πίνονται ελαφρώς πιο ζεστές. Και από γεωγραφικής άποψης όμως  αποτελούν μια παραδοξότητα γιατί οι ale είναι κυρίως Βρετανίδες και Βελγίδες ενώ οι lager είναι κυρίως Γερμανίδες και Τσέχες. Το γεγονός ότι δεν φιλτράρονται τις κάνει να κάνουν μπαμ από μακρυά μιας και το χρώμα τους είναι θολό, ενώ αν στο μπουκάλι δούμε τον προσδιορισμό Kristall Weisse σημαίνει πως έχουν φιλτραριστεί άρα δεν είναι θολές.

Οι περισσότερες διάσημες γερμανικές ζυθοποιϊες (όπως η Paulaner και η HB) βγάζουν και σταρένιες εκτός από lager, ενώ κάποιες άλλες εξειδικεύονται μόνο σ’ αυτές. Οι πιο γνωστές που κυκλοφορούν και στην Ελλάδα είναι η Weihenstephan (βγάζει ξανθιά, σκούρα που είναι ίσως η πιο ευκολόπιοτη μπύρα που έχω πιεί, σαν πορτοκαλάδα φεύγει η πουτάνα, και τη φοβερή Vitus που είναι οχτάρα στο αλκοόλ), η Erdinger (ξανθιά και σκούρα με τη δεύτερη καλύτερη) και η Franziskaner (ξανθιά, σκούρα και  kristall). Μάλιστα υπάρχουν και ελληνικές σταρένιες, η Genesis Weisse και η Craft Weisse, αλλά μάλλον δε λένε και πολλά. Δε χρειάζεται να τρέχετε σε κάβες γιατί πολλές υπάρχουν και στα super market (μάλιστα η  Paulaner είναι μάλλον εύκολη και σε καλή τιμή) ενώ στα μπαρ και στα καφέ όλο και κάποια θα υπάρχει. Τώρα βέβαια αν πάτε στο καφενείο του μπαρμπα-Αργύρη βολευτείτε με μια Κaizer (που είναι pils και γι’ αυτό καλύτερη από Ηeineken, Amstel κλπ).

Ταιριάζουν τέλεια και με φαϊ, μάλιστα την τελευταία φορά έφαγα μπάμιες με κοτόπουλο και  Paulaner (μη γελάτε, δοκιμάστε το και θα δείτε) και πήγα στον παράδεισο.

Στο παρακάτω video ένας γερμαναράς μας δείχνει πως σερβίρουμε μια Hefe-Weissbier

ενώ αμέσως μετά ένας δεύτερος μάλλον πιο μουράτος τρόπος (για αμερικανιά μου φαίνεται)

Και μην ξεχνάτε το γερμανικό ρητό:
Μια μπύρα είναι καλά.
Δυο μπύρες είναι πολλές.
Τρείς μπύρες είναι λίγες.

posted by Vertigo

Advertisements

3 responses to “Ωδή Στις Hefe-Weißbier

  1. Συστήνω ανεπιφύλακτα Meisel’s είναι από τις καλύτερες. Λέγονται επαναζύμωσης γιατί η μαγία δεν είναι απλά αφιλτράριστη, μένει στο μπουκάλι γιατί η ζύμωση συνεχίζεται εκεί και όχι μόνο στο βαρέλι όπως στις κανονικές μπύρες.
    Και ναι είναι οι καλύτερες (με εξαίρεση την ανυπέρβλητη βέλγικη trappist Westmalle Dubbel που είναι και η πρώτη καταγεγραμμένη dubbel του κόσμου).

  2. Mπάμιες με κοτόπουλο και Paulaner, ε; Πωπω τι μας έκανες καλοκαιριάτικα!
    Στο ίδιο πιάτο τα βάζεις και τα τρία ή ξεκινάμε με τις μπάμιες και προχωράμε πιάτο-πιάτο προς το παράδεισο;
    Ή μήπως στο ίδιο ποτήρι;
    Το γεμίζεις μέχρι τη μέση με Paulaner. Μετά βάζεις τις μπάμιες μέχρι τα τρία τέταρτα και στο τέλος ρίχνεις και ένα μπουτάκι. Και αντί για αφρό τρίβεις λίγη φέτα.
    Μιλάμε…Heaven on Earth!!!

  3. Ayinger Weize-bock k afhste tis mpamies ;))

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s