Green Pajamas new releases

Κλείσιμο του πρώτου μισού του 2009 και η αγαπημένη μου παλιοπαρέα απ’ το Seattle χτύπησε με δυο ταυτόχρονες κυκλοφορίες, ένα κανονικό album και μια συλλογή. Ο Jeff Kelly και οι υπόλοιποι παρά τα χρονάκια τους όχι μόνο δε λένε να τα παρατήσουν, αλλά μας προσφέρεουν τέτοιο όγκο υλικού που μέχρι να χωνέψει κανείς τα προηγούμενα έρχεται το επόμενο. Αυτός ο βομβαρδισμός βέβαια σπάνια έχει θετικά αποτελέσματα μιας και η περιβόητη αντίστροφη σχέση ποσότητας και ποιότητας όπως ξέρουμε είναι τόσο αμίλεικτη που επηρεάζει ακόμα και τη μεγαλοφυία που ακούει στο όνομα Jeff Kelly. Φέτος όμως τα πράγματα είναι ελαφρώς διαφορετικά.

Poison In The Russian Room

Το Poison In The Russian Room από την Hidden Agenda είναι, αν δεν κάνω λάθος, το ένατο κανονικό τους studio album απ’το 1997 οπότε και επαναδραστηριοποιήθηκαν και όσο και να μοιάζει απίστευτο είναι το καλύτερο από αυτά τα εννιά. Σε όλα αυτά τα album της δεύτερης εποχής τους πάντα υπήρχαν οι καλές στιγμές αλλά κάθε ένα απ’ αυτά μου έδεινε την αίσθηση ότι κάτι του έλειπε για να γίνει κάτι  πραγματικά δυνατό και ολοκληρωμένο. Αυτό εδώ το φχαριστήθηκα τόσο πολύ σαν σύνολο, κάτι που είχε να μου συμβεί με τους Pajamas απ’την εποχή του Book Of Hours και του Ghosts Of Love που είναι ότι καλύτερο έχουν κάνει και ούτε λίγο ούτε πολύ κλείνουν είκοσι χρόνια ζωής μιας και ανήκουν στην πρώτη εποχή τους. Και εδώ υπάρχουν κάποιες κορυφαίες στιγμές που θα είχαν άνετα θέση σε ένα υποτειθέμενο best της περιόδου 1997-2010.
Το Cristina Dancing είναι ένα τυπικό Pajamas pop τραγούδι από κείνα που σε κάνουν να υποκλίνεσαι στό συνθετικό μεγαλείο του Kelly όταν είναι στις καλές του και να μην μπορείς να αντισταθείς στην ερμηνεία του, στο μελαγχολικό φθινοπωρινό πιάνο του και στις τραβηγμένες ψυχεδελικές του κιθάρες. Το This Angel’s On Fire ξεχωρίζει για τον κιθαριστικό του όγκο που μαζί με το αχαλίνωτο σαξόφωνό του το κάνουν να ξεφεύγει πολύ μακριά.
Η τριάδα Who’s That Calling, The Sinner In My Soul, Some Pleasure Unknown είναι το πιο δυνατό τμήμα του album. Στο πρώτο ο Kelly αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι άνετα θα μπορούσε να γράψει ένα τέλειο μελαγχολικό, χαμηλόφωνο jazz-pop album στην παράδοση του Robert Wyatt που θα έκανε τον τελευταίο να πεταχτεί απ’το καροτσάκι του είτε από ενθουσιασμό είτε από τσαντίλα (ώρες-ώρες φαντάζομαι μια τέτοια συνεργασία μεταξύ Kelly και Wyatt αλλά μάλλον θα μείνει στη φαντασία μου). Το δεύτερο είναι μια ακόμη τέλεια ακουστική ψυχεδελική μπαλάντα που λες και ξέμεινε από κάποιο απ’ τα προσωπικά album του Kelly ενώ το τρίτο είναι μια βαριά ηλεκτρική μπλουζιά με χτυπητή rhythm section και με το αναμενόμενο κιθαριστικό σόλο στη μέση να το κάνει απλά άψογο.

Hidden MinutesΤο Hidden Minutes, απ’την άλλη μεριά, κυκλοφορεί μόνο σε βινύλιο απ’την Camera Obscura και είναι μια συλλογή από τραγούδια της τελαυταίας διετίας που μέχρι στιγμής υπήρχαν μόνο μέσω της σελίδας τους στο MySpace. Περιέχει δώδεκα τραγούδια που κινούνται σε τυπικό pop ύφος και δικαίως δεν μπήκαν σε album. Το γενικό σύνολο είναι μάλλον μέτριο για τα δεδομένα των Pajamas αλλά φυσικά δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε για κάτι που δεν ακούγεται. Αν ένα τέτοιο album το βγάζανε π.χ. οι Belle & Sebastian ή κάτι άλλα τέτοια ξεπλύματα τότε οι άσχετοι θα μιλάγανε για το θρίαμβο της pop. Ξεχωρίζουν τα Valerie Rose, She Is A Dream (ωραία popάκια αμφότερα), το The Mystery (με το διαφορετικό του χαμηλότονο χρώμα) και το Highway 93.
Ελπίζω μόνο η Camera Obscura να μην ξανακάνει καμιά πουστιά όπως με το Narcotic Kisses  που το κυκλοφόρησε αρχικά σε βινύλιο το 2000 και δυο χρόνια μετά το ξανάβγαλε σε CD με ένα σκασμό τραγούδια παραπάνω. Αν μάλιστα σκεφτώ πως και το Narcotic Kisses ήταν συλλογή με ανέκδοτα των προηγουμένων τριών χρόνων και έκλεινε τα περισεύματα απ’τα 90’s μου βρωμάει η δουλειά. Και φυσικά αναρωτιέμαι πότε θα βρει το δρόμο του για την επίσημη δισκογραφία εκείνο το υπέροχο Under A Blood Red Sun που βρίσκεται καταχωνιασμένο (και μόνο για ακρόαση) στην επίσημη ιστοσελίδα τους και σε κάνει να αναρωτιέσαι τι άλλο μπορεί να έχει στα συρτάρια του αυτός ο άνθρωπος. Ακούστε το (αφού το ανακαλύψετε, ψάξτε και λιγάκι, μην τα θέλετε όλα έτοιμα) και αναφωνήστε «ΉΜΑΡΤΟΝ ΡΕ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ ΡΕΕΕΕΕ!!!!».

posted by Vertigo

Advertisements

2 responses to “Green Pajamas new releases

  1. Arturo Bandini: Το Hidden Minutes το έχω λιώσει και μυρίζομαι κι εγώ πουστιά γιατί το βινύλιο εκτός από τα απολύτως απαραίτητα δεν έχει ουτε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες ούτε εσώφυλλα ούτε τίποτα. Για το Poison in the Russian Room μυρωδιά δεν είχα παρει. Αστείρευτος ο μπαγάσας!

  2. το cristina dancing απλά δεν υπάρχει

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s