Byard Lancaster “Funny Funky Rib Crib” (Palm/ Kindred Spirits Reissue, KSRE 4LP)

lancas_byar_funnyfunk_101b

Οι πιο ειλικρινείς σκέψεις μένουν συνήθως στο οχυρό του μυαλό. Κακόβουλες ή αισιόδοξες, ίσως από ντροπή ίσως από φόβο, αποσιωπούνται ως έγκλειστες συνομιλίες. Εκείνες τις στιγμές το έξωθεν τοπίο έχει ύφος στοχαστικό, διόλου απογυμνωμένο, αλλά αφοπλιστικά αληθινό.

«Ευχαρίστως θα σας σκότωνα όλους». Να μια σκοτεινή μα κι απείρως ειλικρινής σκέψη που ενδέχεται να κυοφορεί ο ήρωας κάποιου μυθιστορήματος. «Ο μουσικός τύπος βρίθει μονοσήμαντων πανηγυρτζήδων, πολύχρωμων γυαλιών και ημερολογιακών αυνανισμών». Να μια κρυφή διαπίστωση που δεν εκστομίζεται χάρη διπλωματίας. Σκέψεις που στο φάσμα του δημόσιου λόγου χάνουν τη μοναδική τους αρετή, την ειλικρινή τους υποκειμενικότητα, και καθίστανται εναύσμα απειλής ή αυτοδιαχωρισμού.

Με ένα τέτοιο σκεπτικό, το μότο του Byard Lancaster, “From A Love Supreme to The Sex Machine”, πιθανότατα να ήταν κόκκινο πανί τη δεκαετία του ’70 για τους σοβαροφανείς πρώιμος wire-rs που ένιωθαν ότι η avant garde απειλείται απ’ τη soul. Το ίδιο μπορεί να ένιωθαν οι κλασσικοθρεμένοι όταν ο ντράμερ της AACM, και της “Great Black Music”, Steve McCall, λογίζονταν ως ακτιβιστής καλλιτέχνης. Το ίδιο μπορεί να πίστευαν κάποιοι ευρωπαίοι για τον Γάλλο πιανίστα Francois Tusques, όταν επιχειρούσε διαπλοκή της dance folklore με την avant garde. Σκεφτείται τι θα θεωρούσαν πολλοί, όταν όλοι οι παραπάνω μαζί με κάμποσους άλλους, όπως τον Francois Nyombo των Lafayette Afro Rock band, τους ομόσταυλους του Jef Gilson, Sylvain Marc, Del Rabenja και Zizi Japhet, και αρκετούς ακόμη, εξωτερίκευαν αλλά και συνέθεταν τέτοιες ειλικρινείς σκέψεις στη Γαλλία του 1974.

Τότε, ο πολυοργανίστας Byard Lancaster ήταν ήδη 32 χρονών, εντάσσονταν στο δεύτερο κύμα των ακτιβιστών της free jazz, ερχόταν απ’ τον αφροαμερικάνικο νότο και αφιέρωνε, μέσα σε ένα δίσκο, όλες τους τις ειλικρινείς βλέψεις και προθέσεις σε ένα τοπικό εστιατόριο της πατρίδας, της Germantown, Ph. Μεγάλωσε με ένα αδερφό που έμελλε να γίνει πολιτικός, έναν ακόμη που θα γινόταν δάσκαλος και μια αδελφή που σπούδασε μουσικολογία πλάι στον Donald Byrd και τον Nathan Davis.

Έμαθε σαξόφωνο, ενηλικιώθηκε ακούγοντας r&b και James Brown, παρακείμενα στον Coltrane και τον Ornette Coleman, ώσπου έπαιξε μαζί με τον πρώτο και μάλιστα ήταν εκείνος που του σύστησε τον Pharoah Sanders, με τον οποίο έφτιαξαν μπάντα στη Νέα Υόρκη στις αρχές των ‘60s. Ηχογράφησε με τους Sun Ra, Sunny Murray και Bill Dixon, ώσπου έφυγε για το Παρίσι στις αρχές της δεκαετίας του ’70.

Εκεί, συνάντησε τον Jef Gilson, εξασφάλισε ελεύθερη πρόσβαση στο studio του και ηχογράφησε 9 δίσκους, ανάμεσα στους οποίους και το “Funny Funky Rib Crib”. Κάπου εκεί,  οι πιο πάνω δηλώσεις έγιναν ένα, ο Coltrane θεοστάλθηκε ως συντηρητής της ειλικρινειάς τους, η funk ως η ζωογόνος ορμή τους, το groove κατέκλυσε την gospel και η εμπροσθοφυλακή θριάμβευσε της πληκτικής κενότητας, προσβεβλημένη κατά κάποιους, από απόλυτη ευκρίνεια ανάγνωσης.

Και όλες αυτές οι ειλικρινείς σκέψεις, εντός και εκτός στοχαστικές, απογυμωμένες κι αφοπληστικά αληθινές, έπρεπε να μεστώσουν μες στο χρόνο, για να αναγνωριστούν σε δημόσια θέα, έστω και με τον υπεραπλουστευτικό κλισέ γνώμονα, που τις αποκαλεί «αστείο φανκ μπάρμπεκιου» μπαστάρδεμα.

Advertisements

One response to “Byard Lancaster “Funny Funky Rib Crib” (Palm/ Kindred Spirits Reissue, KSRE 4LP)

  1. you can get some Byard Lancaster w/ fONKSQUISh here – http://bit.ly/fonktracks + fan page – http://bit.ly/fonkfans

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s