Malcolm Catto (Heliocentrics) interviewed @ ποπ και ροκ

3088863343_3ef55cf689

πρωτοδημοσιεύτηκε τον Ιούνιο για λογαριασμό του τεύχους 342 του Ποπ και Ροκ

loan me a dime: 17 Απριλίου 2008. Ένα gig του πατέρα της ethio-jazz στο Λονδίνο αναζητά μπάντα να τον συνοδεύσει. Κάπως έτσι ξεκίνησε η ιστορία;

Malcom Catto: Ναι, η επαφή με τον  Mulatu δρομολογήθηκε από τη Karen P που, ως υπεύθυνη ενός live του στο Cargo, μας επέλεξε να παίξουμε ως back band του για εκείνο το βράδυ.

Παρότι οι ηχογραφήσεις του “Inspiration Imformation 3” κρατήσαν μονάχα μια εβδομάδα το αποτέλεσμα μοιάζει σαν να αλληλοεξέλιξη;

Καλλιτεχνικά μας δόθηκε ένας κενός καμβάς για να κάνουμε πάνω κάτω ότι θέλαμε. Στην ουσία προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε ένα όσο το δυνατόν ευρύτερο φάσμα των συνδυασμένων ήχων μας, μέσα σε περιορισμένα χρονικά πλαίσια. Καταλήξαμε σε κάτι σαν μια μουσική παλέτα που μοιάζει σαν την χρωματική διαδοχή. Μεταξύ της straight Ethio Jazz που ξεκινά στο «Cha Cha» και θα απεικονιζόταν με το λευκό, έως το «Masenqo», εκεί που έχουμε εμείς τα ινία, που θα απεικονιζόταν ως μαύρο. Το μέσο σημείο βρίσκεται πιθανότατα  στο «Anglo Ethio Suite» που αποτελεί την απόλυτη διασταύρωση των στυλ μας.

Για τη συνεργασία σας δηλώσατε πως “Something new, grounded in something old.” Ο τύπος γράφει για ένα ethiojazz υβρίδιο. Ένας ακροατής διαπιστώνει ότι και οι δύο πλευρές, εσείς και ο Astatke, μπήκατε εκατέρωθεν βαθιά σε δύο κόσμους αφήνοντας ίσα περιθώρια σεβασμού. Ήταν τέτοιο το κλίμα της συνεργασίας;

Όλα κύλησαν παραδόξως πολύ βολικά αν εξαιρέσει κανείς μερικές  περιστασιακές εγωπαθείς εξάρσεις και κάποιες περίεργα έντονες λογομαχίες όταν τα πάθη έφταναν στα ύψη. Καμία rock n’ roll υπερβολή, μονάχα μπόλικα Tikka Masala κοτόπουλα προσφορά του Quinton (του ιδρυτή της Strut) και λίτρα του παλιού καλού PG Tips, το οποίο ο Mulatu προτίμησε δεόντως. Υποθέτω ότι προς το τέλος των 10ημερων ηχογραφήσεων  υπήρξε γενικά ένας μικρός πανικός αλλά τα καταφέραμε. Ήταν μια ευχάριστη εμπειρία.

Emnete. Μια λέξη που στα αιθιοπικά σημαίνει πίστη. Τελικά ότι κάνετε στη μουσική είναι συνυφασμένο με έννοιες όπως «πεποίθηση», «πνευματικότητα» και «πειραματισμός»;

Πιστεύω πως οποιοσδήποτε μουσικός που μπορεί να αυτοσχεδιάσει πρέπει να διακατέχεται από στοιχεία πνευματικότητας ακόμα κι αν δεν συνειδητοποιεί πως κάτι τέτοιο συμβαίνει. Συν τοις άλλοις, είναι σαφέστατα θέμα πεποίθησης το να παίζεις μη εμπορική μουσική τη σήμερον ημέρα, αντί διάφορες ’80 revival αηδίες και σαχλά εφήμερη pop. Όσον αφορά στον πειραματισμό, ριζώνει σε ότι κάνουμε, σε διαφορετικό βαθμό ανά περίπτωση.

Πιστεύετε ότι η συνεργασία με τον Dj Shadow έπαιξε ρόλο στο να γίνεται πιο γνωστοί στο ευρύ κοινό;

Το να συνδέεσαι με τον DJ Shadow, από μόνο του ως γεγονός αποφέρει στιγμιαία αξιοπιστία. Σαφώς η έκθεση που μας έδωσε, βοήθησε από πολλές απόψεις. Ήταν ένα καλό project και το «In the Beginning» εξελίχθηκε πραγματικά ωραία όπως και η λιγότερο γνωστή διασκευή στο “Love Love” του Hendrix.

James Brown, Sun Ra, Axelrod, σινεμά, soul, funk, afro, eastern, avant-garde; Σε ποιον απ’ αυτούς τους ήχους βρίσκονται σε αυτή τη φάση οι Heliocentrics και τι μέλλει γενέσθαι;

Αφουγκραζόμαστε όλα τα παραπάνω καθώς και τη γηγενή μουσική από όλο τον κόσμο. Θέλουμε να δημιουργήσουμε συλλογικά έναν ήχο που δεν έχει ακουστεί ποτέ πριν. Εντούτοις κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα μεγαλεπίβολο και υπερβολικά απαιτητικό σε αυτούς τους καιρούς, πόσο μάλλον στα πλαίσια μιας μπάντας.

Και κάτι τελευταίο. Όπως έχει δηλώσει ο Malcolm Catto πρωτοανάκαλυψε τον Astatke το 1994, στα πλαίσια του rare diggin ενόσω δούλευε στο label του Jazzman. Εξακολουθεί να επηρρέαζεται ο ήχος σας απ’ το record diggin’ και αν ναι, ποια ήταν τα πιο πρόσφατα rare finds που σας άφησαν άφωνους;

Ως μουσικοί, αναζητούμε έμπνευση και νέους ήχους διαρκώς. Επομένως το «Diggin» σε οποιαδήποτε μορφή του αποτελεί ένα πάρα πολύ μεγάλο κομμάτι της όλης διαδικασίας. Δίσκοι που με έχουν τρελάνει, από τον περασμένο χρόνο μέχρι σήμερα, είναι το «Feedback» lp, τo άτιτλo δεκάιντσο των Adm/Mrr, ένα 45αρι από μια αφρικανική μπάντα τους «Hykers», ένας δίσκος  ταϊλανδών μουσικών που ηχογραφήθηκε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ’70 και κυκλοφορεί από τη Mississippi Records, και κάποιες κολομβιανές κούμπιες  και ντεσκάργκας που βρήκα στην Κολομβία όταν ηχογραφούσα με τον Quantic.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s