Past Treasures # 6

pasttreasures6Ποιητές που έγραψαν ποιήματα για να γίνουν τραγούδια. Τραγουδιστές ή καλύτερα τραγουδοποιοί που έγραψαν στίχους κι αναγνωρίστηκαν ως ποιήματα. Ποιητές που ζύγωσαν τραγουδιστές για να τους μελοποιήσουν, τραγουδιστές που δανείστηκαν την ποίηση για να καμώσουν ένα τραγούδι ή ακόμα κι ένα ολάκερο album. Ποίηση και μουσική, μουσική που έγινε ποίηση, μπορείς να παίξεις αιώνια με τις λέξεις αλλά ποτέ μα ποτέ δεν μπορείς να παίξεις με τους ποιητές. Σε κατατρώγουν έτσι για πλάκα κι ας είσαι ένα υπηρέτης τους που ανήκεις σε μια άλλη μορφή τέχνης. Το σημερινό φανταστικό split σαρανταπεντάρι του Past Treasures είναι απλά η απαρχή μιας ιδέας που είχα πριν κάμποσο καιρό και δυο πρώτα ποιήματα που έγιναν τραγούδια! Πάτα το play!

A side

The Fugs…Ah! Sunflower, Weary of Time

cdfirstΟ ποιητής και ζωγράφος που λίγο πριν γράψει το ανυπέρβλητο, «Οι Γάμοι του Ουρανού και της Κολάσεως», William Blake είχε βγάλει παγανιά μια ποιητική συλλογή την χρονιά 1789 και με τον τίτλο: «Τραγούδια της Αθωότητας και της Εμπειρίας». Μέσα σ’ αυτές τις δυο αιώνιες εκφάνσεις της ανθρώπινης ψυχής υπήρχε ένα ποίημα που ονομαζόταν,  Ah! Sunflower, Weary of Time. Οι στίχοι του ήταν οι παρακάτω:

Ah Sun-flower weary of time.
Who countest the steps of the Sun:
Seeking after that sweet golden clime
Where the travellers journey is done

Where the Youth pined away with desire,
And the pale Virgin shrouded in snow:
Arise from their graves and aspire,
Where my Sun-flower wishes to go!

Δυο αιώνες αργότερα ένας υπόγειος ποιητής και εκδότης της Νέας Υόρκης θα αποφάσιζε να δημιουργήσει μια καλλιτεχνική κολεκτίβα μ’ ένα συρφετό εραστών της τέχνης όπου θα ξομολογούσε τους στίχους του πάνω σε νότες. Ο Ed Sadners το 1964 παρέα με έναν άλλον συνδαιτυμόνα ποιητή που κυοφορούσε στην ουγκιά των beat, τον Tuli Kupferberg, δημιουργούσαν τους Fugs οι οποίοι μια χρονιά αργότερα έβγαζαν στην κυκλοφορία το ντεμπούτο τους album με τον απλό τίτλο «The Fugs first album». Μια αρμαθιά υπογείων folk συνθέσεων όπου υπέγραφαν οι δυο ποιητές μαζί με τον τότε drummer τους και αργότερα υποθετικό κατάσκοπο της CIA, Ken Weaver. Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Weaver για τους Fugs και άλλα πολλά μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Σ’ εκείνο το δίσκο λοιπόν το δεύτερο κομμάτι που έσκαβε τα βινυλιακά αυλάκια ηταν το παραπάνω ποίημα του William Blake. Μια folk απαγγελτική τυμπανοκρουσία που με μια εντελώς ερασιτεχνική μουσική αφοσίωση ξημέρωνε τις πρώτες ηλιαχτίδες ενός λουλουδιού που ζωγράφισε κι έγραψε ένας από τους καλύτερους ποιητές των αιώνων. Όσο για τους Fugs, τα δύο βασικά μέλη τους οι Sadners και Kupferberg συνεχίζουν ακόμα και σήμερα ως ενεργοί κι ανήσυχοι καλλιτέχνες να υψώνουν την γραφή τους στο αμερικάνικο όνειρο και σε μια παντιέρα που λειτουργεί στο υπόγειο.

B side

Phil Ochs…The Bells

Phil Ochs - All the News That's Fit to Sing - frontΑν ψάξεις με μια γρήγορη ματιά στα κεφάλαια που συνδέουν την ποίηση και την μουσική στην ιστορία, εύκολα θα διαπιστώσεις πως είναι ο περισσότερες φορές μελοποιημένος. Ο άληστος Edgar Allan Poe που γίνηκε κάτι σαν ευαγγέλιο για όλη την γοτθική κουλτούρα δεν άφησε τα μεθυσμένα χνώτα του μονάχα στην σκοτεινή μουσική. Σχεδόν όλα τα μουσικά είδη που διάβηκαν μέσα στα χρόνια είχαν κάποιον καλλιτέχνη να ξεφυλλίζει τις σελίδες που έγραψε και να σιγομουρμουράει στις δικές του ονειροκαταδιώξεις ένα στίχο, ένα ποίημα, μια ιστορία του κυρίου Ποτέ πια! Κι επειδή τα τρελοκομεία ταιριάζουν στους τρελούς μια από τις πιο ρημαγμένες φυσιογνωμίες της folk rock μουσικής δεν θα μπορούσε να μην αγγίξει τον αμερικάνο θεό του σκοταδιού. Ό Phil Ochs πολύ πριν τρελαθεί απ’ το αλκοόλ, πριν δημιουργήσει φανταστικές περσόνες στο μυαλό του που τον κυνηγούσαν να τον δολοφονήσουν και πολύ πιο πριν αρχίσει να πλακώνεται χωρίς λόγο με τους μπάρμεν της πόλης βγάζοντας τις νύχτες σε βρωμερά σοκάκια που έζεχναν θάνατο οδηγώντάς τον τελικά σε τρελοκομεία ανήμπορο να κουνηθεί απ’ τις ερινύες του, πρόλαβε κι έγραψε μερικούς υπέροχους δίσκους. Το ξεκίνημά του ήρθε το 1964 με το All The News That’s Fit to Sing. Σ’ εκείνο τον δίσκο όπου στο εξώφυλλό του ο Ochs κάθεται πάνω στην θήκη της κιθάρας του και φαίνεται να διαβάζει τα κακά μαντάτα που θα έπονταν για τα επόμενα χρόνια της ζωής του, μελοποίησε ένα από τα όχι και τόσο γνωστά ποιήματα του Πόε. «Οι Καμπάνες» που δημοσιεύτηκαν χρόνια αργότερα αφού πέθανε ο Έδγαρ και μεταφράστηκαν στην γλώσσα μας από τον εξαιρετικό ποιητή Ναπολέων Λαπαθιώτη, (διαβάστε εδώ), ήταν μια ακουστική ανάγνωση μιας καμπάνας που όσο προχωρά η ώρα στην ζωή ενός ανθρώπου γίνεται ακόμη πιο σκοτεινή όταν τελεύουν τα χρόνια. Ο Ochs φτιάχνει έναν τόνο στην κιθάρα του ώστε να ακούγεται σαν tinkle που κουδουνίζει στο άτυχο μελλούμενο και ένα πένθιμο, εορταστικό, μοναχικό μνημόσυνο ρίχνει την γεύση του στο μηδενικό φως. Οι καμπάνες στη ζήση του Πόε είχαν ήδη σιγάσει ενώ εκείνες στου Ochs ξεκινούσαν τα κουδουνίσματά τους!

by Arturo Bandini

Advertisements

2 responses to “Past Treasures # 6

  1. Αν νομίζεις ότι θα τη βγάλεις με ένα split σιγκλάκι είσαι γελασμένος. Αυτό είναι θέμα για αφιέρωμα.

  2. Arturo Bandini: Άστα σου λέω, εδώ και κάτι μήνες γράφω σημειώνω και ψάχνω ποιήματα που έγιναν τραγούδια! Έχω προσκαλέσει και τον Loan Me a Dime να ασχοληθεί. Αν γουστάρεις το οργανώνουμε όλοι μαζί σ’ ένα τεράστιο αφιέρωμα. Προσοχή όμως, δεν μιλάμε για επιρροές, μιλάμε για ατόφιο ποίημα που έγινε κομμάτι, ούτε δύο στίχοι, ούτε μια στροφή, ούτε ένας τίτλος…μόνο το ποίημα!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s