Mudhoney – Touch Me I’m Sick


Σαν χτές πριν από 21 χρόνια (1η Αυγούστου 1988) κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, από τη Sub Pop, το single που όρισε το grunge σαν μια νέα ηχητική κατάσταση στη ροκ ιστορία. Με κωδικό κυκλοφορίας SP18 και β πλευρά το «Sweet Young Thing Ain’t Sweet No More», στα δυόμισι λεπτά του έριξε κατακέφαλα έναν απίστευτο ορυμαγδό από κιθαριστικά μπαράζ και ουρλιαχτά που σου έκανε σαφές ότι η ιστορία της σκληρής ανεξάρτητης μουσικής σκηνής θα άλλαζε αργά ή γρήγορα μια για πάντα. Μόνο που δε θα γινόταν απ’ τους ίδιους τους Mudhoney, τουλάχιστον σε mainstream παγκόσμιο επίπεδο.

Τα πρώτα σημάδια του νέου ήχου του Seattle είχαν αρχίσει δυο-τρία χρόνια πιο πριν όταν άρχιζαν να εμφανίζονταν κάτι παράξενα γκρουπ που δανείζονταν απ’ το hard rock, το garage, τους Stooges και τους MC5, αλλά και το αμερικάνικο hardcore των αρχών των 80ς ανακατεύοντάς τα και πετώντας τα κατάμουτρα μέσα από ένα τέτοιο κιθαριστικό τείχος που όμοιό του δεν είχε ξανακουστεί μέχρι τότε. Ένα απ’ αυτά τα γκρουπ ήταν και οι Green River που στα τρία χρόνια της ζωής τους (1984-1987) έβγαλαν ένα single, δύο EP και ένα άλμπουμ πριν διαλυθούν. Ο μπασίστας τους Jeff Ament θα φτιάξει τους Mother Love Bone και στη συνέχεια θα συμετείχε στους Pearl Jam. Η ιστορία του grunge όμως θα γραφόταν από δυο άλλα μέλη των Green River: ο τραγουδιστής και κιθαρίστας τους Mark Arm και ο δεύτερος κιθαρίστας Steve Turner στις αρχές του 1988 θα φτιάξουν τους Mudhoney που θα βγάλουν τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς το πρώτο τους προαναφερθέν single. Την ίδια περίοδο πάνω-κάτω ένα άλλο ελπιδοφόρο γκρουπ της σκηνής του Seattle, κάποιοι Nirvana, έβγαζαν κι αυτοί το πρώτο τους single «Love Buzz» επίσης στη Sub Pop. Η συνέχεια είναι γνωστή.

Όλα αυτά στις ΗΠΑ. Εδώ στην Ελλάδα όλα αυτά τα πήραμε χαμπάρι ενάμισι-δυο χρόνια μετά χάρη στη Glitterhouse. Τότε το γνωστό γερμανικό label επικεντρωνόταν κυρίως στο να κόβει και να φέρνει στην Ευρώπη το υλικό της Sub Pop αλλά και της Amphetamine Reptile (με έδρα επίσης την πολιτεία της Washington, πρωτεύουσα της οποίας είναι το Seattle). Αυτά τα δυο παραπάνω labels δημιούργησαν και στέγασαν το grunge στα πρώτα του χρόνια. Η Glitterhouse ανάμεσα σε όλα τα άλλα έκοψε γερμανικό και το πρώτο EP των Mudhoney «Superfuzz Bigmuff» που κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ ταυτόχρονα με το «Touch Me I’m Sick». Σοφά σκεπτόμενη όμως αντικατέστησε ένα τραγούδι απ’ το αμερικάνικο  tracklist με το «Touch Me I’m Sick». Αυτή τη γερμανική κόποια ακούσαμε κι εμείς κάπου το 1990 και έτσι έφτασε στα αφτιά μας το κλασσικό αυτό πρώτο single των Mudhoney. Όσο για τον όρο grunge τότε ούτε που τον είχαμε ξανακούσει. Τότε αυτό το πράγμα το λέγαμε σκηνή του Seattle, πάει και τέλειωσε. Το ΠΟΠ + ΡΟΚ κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου και άρχισε να ασχολείται μ’ αυτόν τον ήχο όταν βγήκε το «Nevermind». Αντίθετα ο πάντα πρωτοποριακός ΗΧΟΣ απ’ τις αρχές του ’90 τσίμπησε το υλικό της Glitterhouse και έγραψε κάποια κομμάτια στη δισκοκριτική του που κάποια απ’ τα οποία μπορείτε να τα βρείτε εδώ.

Όσο για το άνωθεν video φτιάχτηκε πέρυσι με την αφορμή των 20 χρόνων του «Superfuzz Bigmuff» και της επανακυκλοφορίας του σε deluxe edition.

posted by Vertigo

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s