Past Treasures # 7

Ξέρεις γιατί γουστάρω τις δισκοθήκες; Γιατί βάζουν σε τάξη τη ζωή σου όταν κάποιο χρονικό αυτοβιογραφικό μνημονικό έχει σβήσει απ’ τον καμένο αλκοολικό εγκέφαλό σου! Ξέρεις γιατί έχω βάλει τους δίσκους και τα cd μου χρονολογικά, ενώ όλοι το κάνουν αλφαβητικά; Γιατί θέλω να θυμάμαι, να ψάχνω και να βρίσκω στιγμές και πράγματα χαμένα και ξεχασμένα. Ξέρεις γιατί έκανα τούτη τη στήλη με τα φανταστικά split σαρανταπεντάρια που κρατούν μια θεματική στις φανταστικές αυλακιές τους και στο φανταστικό τύπωμά τους; Για να ξανατραγουδώ ουρλιάζοντας θαμμένα τραγούδια που με έπαιξαν στα πόδια τους, να με θυμούνται να τα θυμούμαι και να σκάβω τις μνήμες μου! Λοιπόν τούτο το φανταστικό εφτάιντσο έχει να κάνει με την βροχή. Την βροχή που ρημαδιάζει τους δρόμους εδώ και κάμποσες μέρες. Ψάχτηκα πολύ, το εγκατέλειψα, χάζεψα έξω απ’ το παράθυρο, θέλησα να το κάνω δύσκολο, αλλά τελικά δεν ήταν γι’ απόψε, αν και τούτη τη στιγμή ακούω το ξεχασμένο βινύλιο που έφτιαξαν κάποτε δυο ιερά αγαπημένα μου τέρατα! Καθώς το Midnight Rain των Louis Tillet and Charlie Owen κοινωνάει με βρόχινο νερό ξεπλένοντας τις αμαρτίες μου, εγώ θέλω να βρέξει ξεκάθαρα, διάφανα και χωρίς εντυπωσιακούς ακάνθινους μελαγχολισμούς! Φτιάχνω λέξεις και πάλι όπως η βροχή φτιάχνει σιωπές παρ’ όλη την ρημαδοσύνη της! Ένα φανταστικό split σαρανταπεντάρι λοιπόν με χαμένα διαμάντια που μιλάνε για βροχή!

A side

Sundome and the Night…Rain

Sundome & The NightΣτο δεύτερο τεύχος του μνημειώδους πια fanzine Overdub (όπου υπήρχε και μια αναφορά σε τούτο εδώ το post) υπήρχε μια κασέτα που ακόμα είναι θαμμένη σε συρτάρια μερικών σπιτιών. Σε εκείνη την κασέτα οι γερμανοί Sundome and the Night έδιναν το Fall, ένα εξαιρετικό κιθαριστικό νέο φολκ τραγούδι στον Χρήστο Καρρά για να το βάλει στην συγκεκριμένη συλλεκτική κασέτα. Ήταν από ένα mini lp όπου είχε κυκλοφορήσει το 1994 και σε 500 αριθμημένα αντίτυπα καθώς ο τίτλος του έγραφε Reverend Ripov’ s Media Meltdown. Η πρώτη του πλευρά και το δεύτερο τραγούδι του πριν το Fall είχε να κάνει με την καλοκαιρινή βροχή, τα χρόνια που φεύγουν, ένα ουράνιο τόξο που τόσο εύκολα ξεγλιστράει  σαν μια τόση δα στιγμή και τον αναλογισμό πάνω σε όλα αυτά που κουβαλάει μια βροχή. Εξαίσιο δείγμα κιθαριστικής πανώριας φολκ μουσικής που κρύβει μέσα της όλη εκείνη την πίκρα που λιμνάζει δίπλα απ’ το σήκωμα μιας καρέκλας κι όλα εκείνα που αφήνει πίσω της το λάκτισμα του βάρους μας. Οι Sundome and the Night κυκλοφόρησαν πέρα από τούτο το σπάνιο να βρεθεί πια άλμπουμ, ένα σινγκλάκι, άλλο ένα mini lp, κι ένα cd με τίτλο In lean hours μέσα από την ανεξάρτητη Garden of Delights. Όσοι πάντως θέλετε να αποκτήσετε έστω και ως κατεβασιά το Reverend Ripov’ s Media  Meltdown, ο δικός μας Vertigo το έχει στο προσωπικό του ιστολόγιο!

B side

Courage of Lassie…Who’ll stop the rain

courageoflassieΗ σύνθεση του John Fogerty που υπήρχε στο ιστορικό άλμπουμ των Creedence Clearwater Revival, Cosmo‘s Factory παίρνει το χαΐδεμα μιας άλλης σκοτεινής νεο φολκ μπάντας που έδρασε στον Καναδά κάπου εκεί στα μέσα προς τέλη των eighties και αρχές των nineties. Οι καναδοί Courage of Lassie στο δεύτερό τους album με τίτλο Sing or Die, (1989 Amok records), αφού διασκευάζουν το χιλιοειπωμένο Bang Bang (my baby shot me down) του Sonny Bono, περιλαβαίνουν και το Who’ll stop the rain τοποθετώντας το δεύτερο τραγούδι στο άνοιγμα του βινυλίου. Μια γνώριμη φυσαρμόνικα μπαίνει δευτερόλεπτα μετά τις πρώτες νότες μιας αναμνησιακής κιθάρας, φροντίζοντας καλά να σε καθηλώσει δίπλα σ’ ένα τζάμι γνωρίζοντάς σου πόσες θύμησες θα σου φέρει το καταστάλαγμα της βροχής μέσα στην ζήση σου. Οι Courage of Lassie δανειζόμενοι το όνομά τους απ’ το γνωστό σκυλί και τις περιπέτειές του που έδρασε κάμποσες δεκαετίες μέσα σε σπίτια μεγαλώνοντας παιδιά και παιδιά, έκαναν το ντεμπούτο τους στη δισκογραφία το 1986 με το The Temptation to Exist, συνέχισαν το ’89 με το προαναφερθέν Sing or Die (και τα δυο άλμπουμ μέσα από την ανεξάρτητη καναδέζικη Amok) ενώ το 1994 έκλεισαν την καριέρα τους στη Beggars Banquet με το The Side of Heaven βάζοντας τέλος στα σκυθρωπά μουσικά τους ταξίδια που δεν λογάριασαν ποτέ αν πήγαιναν με το κλίμα της εποχής.

Τέλος της βροχής.

κλείσε την ομπρέλα

και κατέβασε την βελόνα…

by Arturo Bandini

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s