Thank you Shara Worden…My Brightest Diamond

Ένα κορίτσι στέκεται μπροστά μου και τα πόδια της αρχίζουν να τρέμουν, έρχεται σιγά σιγά προς τα πίσω με το κορμί της σύγκορμο από ανάγκες και πέφτει στην αγκαλιά μου. Της πιάνω το κεφάλι, την σφίγγω στο στήθος μου και αρχίζει τα κλάματα δίχως να την νοιάζει τίποτα. Είναι η ώρα που η θαμβωτική Shara Worden ξεσκίζει στα δυο την ψυχή μου καθώς τραγουδάει το To Pluto‘s Moon.

Ένα αγόρι πιο δίπλα μου κοκαλωμένο απ’ το μεθύσι κι από εκείνα που δεν του είπαν ακόμη, κουβαλάει το κεφάλι του σάματις να μην τον σηκώνουν οι τύψεις. Πετάγεται προς τα πάνω και χορεύει σαν μανιακός έτοιμος να τα διαλύσει όλα. Είναι η στιγμή που η Shara Worden ωσάν πανκιό άλλης δεκαετίας με την στρας μπλούζα της χοροπηδάει πέρα δώθε λέγοντας το Freak Out καλύτερα κι απ’ την εκτέλεση του δίσκου.

Μια γυναίκα απέναντί μου και δίπλα από αυτό που λέγεται σκηνή έχει ένα χαμόγελο συνέχεια να την κρατάει, μια ευτυχία απροσδιόριστη από εκείνες που δεν ξέρεις γιατί συμβαίνουν. Τα πάντα όμως σε μια ριξιά πρώτον στίχων έρχονται να πάρουν το χαμόγελο μακριά και να πληρώσουν τον έρωτα. Είναι τα μαντάτα που φέρνει η Shara Worden καθώς ξεκινάει τις πρώτες νότες του Gone Away και δεν αντέχεις άλλο, δεν έχει άλλο, τα πόδια αρχίζουν να μην σε βαστούν πια και μια παράδοση άνευ όρων στην ερμηνεία της σε κάνει να μην ψάχνεις τίποτα.

Ένας άντρας παραδίπλα μου λυγάει όταν σκέφτεται τα περασμένα και η Shara Worden του φτιάχνει ένα παραμύθι καθώς στο ξεκίνημα του From the Top of the World (όπου και οι στίχοι του είναι από παραμύθι) του λέει την ιστορία για να πιάσει μετά την κιθάρα της και να του αποκαλύψει μια συνέχεια που νοιάζει αυτόν και μόνον αυτόν.

Ένας άλλος πιο ‘κει καθώς ξεκινά η συναυλία με το Golden Storm νιώθει τυχερός, τυχερός που βλέπει μια μικρή νεράιδα με τεράστια φωνή να του λέει πως μέσα σ’ εκείνον τον χώρο είμαστε όλοι γεμάτοι κι έτοιμοι να εκραγούμε. Η φωνή της, η φωνή της ένα λαμπερό διαμάντι που σε καρφώνει με την ευγένεια, την απειλή και το δόσιμό της δίχως καμία προσποίηση, καμία υπερβολή, καμία προσπάθεια να βγει με το στανιό και την επίδειξη, μια φωνή που όμοιά της δεν έχει βγει τα τελευταία χρόνια στην βλακεία που λέγεται ανεξάρτητη μουσική.

Ακούγοντας ζωντανά την διασκευή που κάνει στο Feelin’ Good καταλαβαίνεις για τι πράγμα μιλάμε, μόνο και μόνο αυτή μπορεί να σταθεί ισάξια δίπλα στην κυρία Simone, μόνο και μόνο αυτή έχει τα άντερα να τραγουδήσει το συγκεκριμένο κομμάτι και να το βγάλει εις πέρας άνετα και δίχως εντυπωσιασμούς. Παίζοντας αμέσως μετά το άνοιγμα του A Thousand Shark’s Teeth, (Inside A Boy), συνειδητοποιείς πως η βραδιά δεν θες να τελειώσει, την έχεις ερωτευτεί καθώς τραγουδά τα λάθη της, ξεκινά τις πρώτες νότες και αποφασίζεις πως θες να μετοικήσεις στο μέρος που μένει. Υπερβολές θα πείτε…το ξέρω, μόνο που δεν ήσασταν εκεί. Δεν ήσασταν εκεί να την ακούσετε να παίρνει το How Come U Don‘t Call Me Anymore του Prince και μόνη με την κιθάρα της να το κάνει μπλουζιά άτακτη και ερωτική. Δεν ήσασταν εκεί να την δείτε να μας ξεσηκώνει με το Tainted Love των Soft Cell και να το ξεσκίζει με την ερμηνεία της κάνοντας το κορμί μας έρμαιο των ορέξεών της.

Γύρω στα εκατόν πενήντα άτομα βρέθηκαν σ’ έναν χώρο που θέλει να λέγεται συναυλιακός. Ένα κορίτσι που φέτος έκανε την μάγισσα στον καλύτερο δικό μου δίσκο της χρονιάς, μας θρόνιασε τις ιστορίες της, μας σαγήνευσε με τις κινήσεις της, μας έκανε να γελάσουμε και να τραγουδήσουμε μαζί της, όχι σαν γαϊδούρια αλλά σαν τα ξωτικά της, μας είπε ένα νανούρισμα παίζοντας το γιουκαλίλι της και τέλος βγήκε με τα δυο θηρία της μουσικούς, μεταφορικά και κυριολεκτικά, παίζοντάς μας μοναχά με χτυπήματα των ποδιών στο πάτωμα και ρυθμικά παλαμάκια μια διασκευή στο Be My husband και πάλι της μέγιστης Nina Simone.

Καθώς έβγαινα απ’ τον χώρο και περπατούσα μέσα απ’ την πλατεία Βικτωρίας, ένιωθα μια θλίψη. Ήθελα να την ξαναδώ και δεν ήθελα να πάω πουθενά. Σιγοτραγουδούσα τους στίχους του To Pluto‘s Moon και πέθαινα για μια μπύρα. Είχα δει μια απ’ τις καλύτερες συναυλίες της χρονιάς και είχα ερωτευτεί μια απ’ τις μεγαλύτερες φωνές της δεκαετίας.

Thank you Shara Worden…My Brightest Diamond

Arturo Bandini


Οι φωτογραφίες είναι του φίλου zeugolator

Advertisements

2 responses to “Thank you Shara Worden…My Brightest Diamond

  1. tainted love tou ed cobb (standells, chocolate watchband……) pou to’xe pei h gloria jones….(??)

  2. Φίλε αν και περίμενα να το ανεβάσεις γρηγορότερα …… πολύ καλή κριτική και από τα λεγόμενα σου πολύ καλή συναυλία ………απλά μακάρι να ήμουν εκεί!!!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s