Ken Nordine “How Are Things In Your Town?” (BTS33, Blue Thumb Records)

Ένας πολύς προσεκτικός, καθόλα κανονικός άνθρωπος, φοβούμενος σφόδρα έναν αρουραίο, σκορπά φήμες σε μια ολόκληρη γειτονιά, κάνει τα ίδια πράγματα όσο περνούν τα χρόνια, τις ίδιες μέρες, τις ίδιες ώρες, εμμονικώς απαντώντας σε μια σατανική φάρσα για το «τι ώρα είναι». Ένας δημιουργός κάνει ζεστό μπάνιο, παρατηρεί τους ατμούς και πλάθει ιστορίες, αφηγείται την ιστορία κάποιου που αφηγείτο αχρειάστες αστείες ιστορίες, η κίνηση των αυτοκινήτων και του κόσμου τον σπρώχνουν προς το υγρό άγνωστο.

Κείνος περπατά και σφυρίζει ανάμεσα σε παράσιτα, πουλά παράθυρα στα προάστεια αναλογιζόμενος θαμμένες χρονομηχανές, ξυπνά τη νύχτα πεινασμένος, βγάζει λόγο σε μια πόλη 229 κατοίκων. Μεσούσης γυναικείων χάχανων, κοιτά τα σκαθάρια που φωσφορίζουν, προσπαθεί να επικοινωνήσει με το διάστημα, κάνει συζήτηση για την τηλεόραση, παρεμπιπτόντως αναρωτώμενος, πως είναι τα πράγματα στην πόλη σου;

Αυτές είναι κάποιες απ’ τις ιστορίες που σκαρφίστηκε, και εξακολουθεί να πλάθει, ο αφηγηματικός νους του Ken Nordine, του αμερικανού που προπόνησε την Linda Blair για τον Εξορκιστή, της διάσημης φωνής που ενέπνευσε την εκφορά του Tom Waits στο Frank’s Wild Years, που μέχρι σήμερα με έδρα του το Σικάγο παίζει με ιδέες, μουσικές και βίντεο. Γεννημένος στις 13 Απριλίου του 1920, γιος  αρχιτέκτονα, μιλούσε πάνω απ’ τη jazz του, με τις διάσημες βινιέτες της σειράς του Word Jazz που ξεκίνησαν στην ετικέτα της Dot το 1957.

Κι όπως γράφτηκε, αφηγήθηκε ιστορίες, ποητικής ιδιοσυγκρασίας πιο κοντά στον Κάφκα παρά στους Beat, ενόσω η μπάντα του Chico Hamilton υπό το όνομα Fred Katz έπαιζε cool jazz στα μετόπισθεν. Κοινωνική κριτική, fiction παραβολές, εφιάλτες και φευγάτα όνειρα, εφιαλτικές εξομολογήσεις, ξεστομισμένες από μια φωνή που χρωμάτιζε τις καταλήξεις, φόβιζε στις παύσεις, αινιγματικά, προβοκατόρικα, σχιζοφρενικά και χιουμοριστικά, πουσάροντας εξελικτικά την αφήγηση, τα όρια της πειθούς σε παραβολή με το ηχόχρωμα, κομπλικέ και κατανοητός, σε ευκρινώς προσβάσιμες παραγωγές.

Έκανε διαφημίσεις στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο, και με τα χρόνια εκείνη η σειρά των lp Word Jazz, Son Of Word Jazz, Next Word Jazz και Word Jazz Volume Two, που κυκλοφόρησε μεταξύ ’57 και ΄60-όταν η καλλιτεχνική underground σκηνή εκείνης της περιόδου είχε να επιδείξει ονόματα όπως Lenny Bruce, Kerouac, Coltrane, Larry Rivers και τόσων άλλων- έφτασε να απαιτεί ένα σεβαστό οικονομικό ποσό για να αποκτηθεί.

Ευχτυχώς, ήδη απ’ το 1971, η Blue Thumb είχε κυκλοφορήσει μια συλλογή με θέματα από εκείνα τα τέσσερα lp, προσθέτωντας και ένα μέχρι πρότινος ακυκλοφόρητο κομμάτι. Στα σίγουρα, εκείνο το lp είναι ο πιο χρηστικός τρόπος εισαγωγής σ’ έναν κόσμο τόσο ιδιαίτερο, τόσο αδικαιολόγητα άγνωστο, τόσο εθιστικό για όσους αρέσκονται στο να δίνουν χρόνο για να ακούσουν ιστορίες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s