Κλειστόν λόγω λύσσας, ένα γενέθλιο πάρτι στον Edgar Allan Poe

Εξηνταένα χρόνια πριν και αφού γιορτάστηκαν τα εκατό χρόνια από τότε που πέθανε, ο Edgar Allan Poe, ένας μυστηριώδης επισκέπτης σημαδεύει κάθε χρόνο τα γενέθλια του με ένα μεταμεσονύκτιο φόρο τιμής. Αφήνει τρία κόκκινα τριαντάφυλλα και ένα μισογεμάτο μπουκάλι κονιάκ στον τάφο του συγγραφέα, προτού να χαθεί μέσα στη νύχτα. Σήμερα ο γραφών, επέτειος των γενεθλίων αυτού του τεράστιου ποιητή, ψάχνει την δισκοθήκη του και διαλέγει δέκα αγαπημένα τραγούδια αναφορές στον άνθρωπο που ήπιε μέχρι θανάτου και βαφτίστηκε ο συγγραφέας του σκοταδιού.

1. Marissa Nadler…Annabelle Lee

(From the album: Ballads of Living and Dying, 2004 Eclipse Records)


Στο εξαιρετικό της ντεμπούτο άλμπουμ με τις μπαλάντες των ζωντανών και των νεκρών, η αξιέραστη αμερικάνα τροβαδούρος Marissa Nadler, εκτός από Pablo Neruda, μελοποιεί ολάκερη την Annabelle Lee του Edgar Allan Poe. Με την συνηθισμένη της ακουστική κιθάρα, τα μελαγχολικά της μειλίχια φωνητικά και με τα απόκοσμα παραμυθένια εφέ, η Marissa κλείνει τον υπέροχο δίσκο της με το τελευταίο ολοκληρωμένο σπουδαίο ποίημα που έγραψε ο μεγάλος ποιητής. Η «άρρωστη» αγάπη του Poe για τις νεκρές γυναίκες έμελλαν να βάλουν για άλλη μια φορά την πένα του κάτω γράφοντας ένα ποίημα που δημοσιεύτηκε λίγο μετά τον θάνατό του.

2. Joan Baez… Annabel Lee

(From the album: Joan, 1967 Vanguard records)


Σε μια πιο κλασική εκτέλεση και στα μέτρα μιας παλαιομοδίτικης μπαρόκ μουσικής αίσθησης, η μεγάλη Joan Baez στερεμένη από τα ίδια και τα ίδια αποφασίζει να κάνει έναν δίσκο μονάχα με διασκευές. Συνθέσεις των Beatles, του μεγάλου Tim Hardin, του Donovan καθώς και της παλαβής μεγάλης μουσικής προσωπικότητας που ονομαζόταν  Jacques Brel, έσκαβαν τα ρυάκια ενός βινυλίου όπου έπεσε στα χέρια μου δανειστικά κι εντελώς τυχαία πολλά χρόνια πριν χωρίς ποτέ να τον επιστρέψω. Η Annabel Lee είναι και πάλι εδώ προτελευταία στην δεύτερη πλευρά σε μια εκτέλεση που σε μπάζει σε άλλους αιώνες και σε κάστρα όπου ο άνεμος σε μια κουρτίνα ήταν το θρόισμα της γυναικείας έλξης.

3. Bob Dylan… Just Like Tom Thumb’s Blues

(From the album: Highway 61 Revisited, 1965 Columbia)

Ένας φανταστικός δρόμος στο Παρίσι μεταμορφώνεται σε σκηνή φονικών στο μικρό διήγημα του Poe με τίτλο: The Murders in the Rue Morgue όπου και πρωτοεκδόθηκε το 1841 σ’ ένα μικρό λογοτεχνικό περιοδικό. Έναν αιώνα και κάτι αργότερα ο Bob Dylan κάνει το πέρασμά του από τον συγκεκριμένο δρόμο αφού στην πρώτη στροφή του Just Like Tom Thumb’s Blues και στην συνέχεια των «ταξιδιών» του μετά το ομώνυμο Highway 61 Revisited περνάει από εκεί για να συναντήσει κάτι πεινασμένες γυναίκες που μυρίζουν μπελάδες. Ο Poe είναι κάπου στη γωνιά και πίνει άλλο ένα. «When you’re down on Rue Morgue Avenue / they got some hungry women there / and they really make a mess outa you! »

4. Hugo Race and the True Spirit…Rue Morgue Blues

(From the album: Rue Morgue Blues, 1989 Rampant)


Και πάλι στην ίδια οδό αλλά εδώ ο μέγας Hugo Race στήνει ολάκερο άλμπουμ που βρωμάει θανατίλα, σεξ και γλυκιά απελπισία σε κάθε βήμα της. Η Rue Morgue στέλνει λουλούδια σε νεκρές αγαπημένες, ο Hugo στον πρώτο του προσωπικό δίσκο καλύτερος από ποτέ με το πνεύμα των Κακών Σπόρων πάνω του και με το βλέμμα του βρωμιάρη του Έδγαρ να τον πλακώνει σε μια μπλουζοσκοτεινιά μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Κάπου τελικά πρέπει να υπήρξε αυτός ο δρόμος.

5. Dr. John…Berenice

(From the album: Closed On Account of Rabies, 1997 Mercury / Universal)


Το γνωστό tribute άλμπουμ για τον ποιητή και συγγραφέα του απόκοσμου. Μπορώ να διαλέξω οποιοδήποτε και σε κάθε αφιέρωμα που γίνεται να βάζω και κάποιο άλλο. Σήμερα διαλέγω την Βερενίκη ειπωμένη από τον Dr. John. Καθώς κάθεσαι επί σχεδόν μισή ώρα και τον ακούς να την διαβάζει με ηχητικά τριξίματα από πίσω ακούγοντας την ιστορία ενός άντρα που ξέθαψε την αγαπημένη του  μόνο και μόνο για να της κλέψει τα δόντια της, αναρωτιέσαι αν τελικά ο μύθος που λέει πως ο Poe έγραψε ένα τόσο φοβερό διήγημα έγινε μόνο και μόνο για να κερδίσει ένα στοίχημα που είχε βάλει μ’ έναν φίλο του ότι θα μπορούσε να πουλήσει ένα βιβλίο με μια τόσο παράξενη ιστορία!!!

6. The Alan Parsons Project…The Fall of the House of Usher

(From the album: Tales of Mystery and Imagination, 1976 Polygram)


Πρέπει να είναι στην δεκάδα με τα πρώτα cd που αγόρασα στην ζωή μου. Η έκδοση άλλωστε του εν λόγω format ξεκινά με την αφήγηση του Orson Welles στο A Dream Within A Dream καθώς στην πρώτη του έκδοση έβγαινε μοναχά instrumental. Άλλωστε ο Welles έστειλε μοναχά μια κασέτα με την φωνή του και ποτέ δεν συνάντησε τον Alan Parsons. Η Πτώση του Οίκου των Άσερ ολοκληρώνεται σε πέντε συμφωνικά μέρη όπου είναι και διασκευασμένο μουσικό μέρος του Claude Debussy για την όπερα όπου ο ίδιος είχε δημιουργήσει. Ο Welles ξεκινά το κείμενο και στα επόμενα μέρη οι Alan Parsons στην κυριολεξία δίνουν ρέστα. Είναι ίσως και το μοναδικό progressive άλμπουμ που έχω στην δισκοθήκη καθώς όταν καμιά φορά το βάζω να παίξει ο Poe παραμιλάει μέσα από μια κορνίζα που τον έχω στ’ αριστερά μου.

7. Lou Reed…Edgar Allan Poe

(From the album: The Raven, 2003 RCA)


Ο Willem Dafoe διαβάζει το Κοράκι σε έναν από τους πιο υποτιμημένους δίσκους που έκανε ο Lou Reed. Η Elisabeth Ashley με την βραχνάδα της τρομάζει στο Valley of Unrest. Ο Antony Hegarty ξαναλέει το Perfect Day και ο Steve Buscemi ανοίγει ένα παρανοϊκό θεατρικό στηριγμένο πάνω στον Edgar. Ο Lou Reed απ’ την άλλη του αφιερώνει μια ροκιά απ’ τα παλιά γιατί έτσι κι αλλιώς εκείνος ο άνθρωπος ποτέ δεν ήταν το παιδί της διπλανής πόρτας. Στην διπλή κι ολοκληρωμένη έκδοση, γιατί έτσι πρέπει να ακούγεται το συγκεκριμένο άλμπουμ-  και για όποιον καταλάβει –  το καλύτερο τραγούδι έτσι κι αλλιώς είναι το Who am I? Αλλά εδώ γενέθλια έχει απόψε ο άνθρωπος που ποτέ δεν τον φαντάστηκα να γελάει!

8. Antony and the Johnsons…The Lake

(From the EP: The Lake, 2004 Secretly Canadian)


Ο ανδρόγυνος Antony Hegarty στην κυριολεξία ανατριχιάζει μέσα από αυτή την μελοποίηση. Τα λόγια εδώ ξεφτίζουν για έναν καλλιτέχνη που ότι στίχο πιάνει το στόμα του γίνεται ένα ονειρόδραμα φτιαγμένο να τσακίσει ολάκερο το κορμί σου. Δεν έχει άλλο! Το ποίημα γράφτηκε το 1827 και συμπεριλήφθηκε στην συλλογή ο Ταμερλάνος και άλλα ποιήματα. Η πρώτη του έκδοση πωλήθηκε στα τέλη της περασμένης πια δεκαετίας στο υπέρογκο ποσό των 662.500 δολαρίων σπάζοντας όλα τα ρεκόρ για βιβλίο που πωλήθηκε σε δημοπρασία. Κι ο Poe πεθαμένος αιώνες πια με την καταγεγραμμένη αιτία θανάτου να διαβάζει: «εγκεφαλική συμφόρηση»

9. South of No North…Annabelle Lee

(From the album: Fell Frozen, 1986 Creep Records)


Το συγκεκριμένο άλμπουμ το έχω ακόμα σε αντεγραμένη κασέτα. Ίσως από τα καλύτερα ελληνικά groups που βγήκαν ποτέ. Οι έλληνες Bauhaus όπως χαρακτηρίστηκαν κάποτε πήραν το όνομά τους από ένα μυθιστόρημα του Charles Bukowski και μελοποίησαν ίσως το καλύτερο ποίημα του Poe στον δεύτερο δίσκο τους που επανακυκλοφόρησε πριν λίγα χρόνια. Μια γοτθική ριξιά από την πιο παρεξηγημένη δεκαετία της μουσικής που πέρασε ποτέ. Ήταν απλά τα eighties! (Περισσότερα εδώ)

10. Radio Birdman…A Descent into the Maelström

(From the album: The Essential Radio Birdman, 2006 Sub Pop)


Εντάξει πολύ κλεισούρα έπεσε, πολύ θανατίλα βρώμισε, πολλά δόντια μετρήσαμε, πολλή σκοτεινιά και μαύρα γατιά. Ώρα να βγούμε από τον πύργο, ο Edgar να πιει το κονιάκ, να μυρίσει τα τριαντάφυλλα, να σβήσει τα κεράκια, να μην γελάσει για άλλη μια φορά. Οι αυστραλοί Radio Birdman παίρνουν την μικρή του ιστορία που ήταν η πρώτη που βάδισε τον συγγραφέα στα μονοπάτια της science fiction λογοτεχνίας και φτιάχνουν ένα γαμημένα τέλειο τραγούδι όπου ακόμα περιμένει πληρωμή! Στην υγειά σου Edgar Allan Poe, πόσα παιδιά έσπειρες τελικά σε τούτο εδώ τον κόσμο, ίσως κάποτε και να γράψει?

by Arturo Bandini

Advertisements

4 responses to “Κλειστόν λόγω λύσσας, ένα γενέθλιο πάρτι στον Edgar Allan Poe

  1. Ξέχασες το καλύτερο…
    Glass Prism «The raven»

  2. Arturo Bandini: Έπος…! Δυστυχώς δεν το έχω στην δισκοθήκη μου, σ’ ευχαριστώ…cheers.

  3. υπάρχει το annabelle lee και από τους psychobilly «tiger army» (hellcat/epitaph). πολύ ωραίο post!

  4. Ακούστε και το I had too mutch to dream last night από τους Deviled Ham

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s