Clara Rockmore (Mississippi Records 050)

Ήταν το 1929, όταν το -ένα χρόνο πριν- πατενταρισμένο Theremin πούλησε τα δικαιώματά του στην RCA. Ένα πλούσιο promotion έσπρωξε την εφεύρεση του Lev Sergeivitch Termen, με το σύνθημα πως επρόκειτο για ένα όργανο που μπορεί να παιχτεί απ’ τον οποιονδήποτε. Λίγο καιρό μετά, αποφάσισε να σταματήσει την παραγωγή του μιας και η προσδοκία της αποδείχτηκε ανώφελη.

Απ’ τις μέρες που ο Λένιν στάθηκε ακίνητος μπροστά του έως την άμουση ματαιότητα συγκροτημάτων των ATP, πολλοί θεώρησαν πως μπορούσαν να ζυγίσουν συχνότητες και ένταση στις δύο μεταλλικές κεραίες του. Απ’ το soundtrack του Spellbound έως τους avant-garde-στες και τον Χάνιμπαλ Λέκτερ, χέρια και δάχτυλα κινήθηκαν στην άυλη δύναμή του, δίχως ορισμένες θέσεις πάνω σε ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο που έπιασε τα χάσματα ανάμεσα στις νότες που θα έβγαζε μια φωνή, ένα βιολί, ένα vibrato τρέμουλο, ένα glissando παίξιμο, ένα μονοφωνικό φάντασμα. Τούτο το όργανο, προπάτορας της ηλεκτρονικής μουσικής, δεινοπάθησε αλλά κι ευτύχησε σε χέρια σαν αυτά της Clara Rockmore.

Γεννημένη στη Ρωσία τον Μάρτιο του 1911, πήρε για δώρο ένα βιολί στα τέταρτα γεννέθλιά της. Στα πέντε της άρχισε να σπουδάζει εντατικά και ήδη απ’ τα εννιά, εκείνη και η λίγο μεγαλύτερη πιανίστρια αδερφή της Nadia Reisenberg, ξεκίνησαν να περιοδεύουν ανά την Ευρώπη. Τα χρόνια πέρασαν, εκείνη παράτησε το βιολί, έμαθε το Theremin και γύρω στο 1932, έπαιξε σε ένα κονσέρτο ώστε να συνοδεύσει μια παράσταση χορού. Εκεί γνώρισε και το δημιουργό του οργάνου.

Το 1934, ήταν έτοιμη για το πρώτο σόλο κονσέρτο της με την αδερφή της στο πιάνο. Το κοινό της 30ης Οκτώβρη του νεοϋρκέζικου Town Hall, αντίκρυσε μια νεαρή κοπέλα να επιτρέπει την απόκοσμη μελωδία του Theremin, να βαδίζει σε μια μελωδική ακολουθία, με θαυμαστή βιρτουοζική δεξιοτεχνία. Με τα χρόνια, οι κριτικοί την αποθέωσαν ενόσω εκείνη δοκίμαζε το εύρος των δυνατοτήτων του αγαπημένου της οργάνου, εκσυγχρονίζοντας το τεχνικά και παιχτικά.

21 χρόνια πριν το Μάιο του 1998, όταν και απεβίωσε στα 87 της χρόνια, η Clara Rockmore κυκλοφόρησε κάποιες ηχογραφήσεις της απ’ τον Ιούλιο του 1975 για λογαριασμό της Delos International και σε παραγωγή του Robert Moog, υπό τον τίτλο “The Art Of The Theremin”. Η Mississippi Records αποφάσισε να τις επανεκδόσει τρόπον τινά, για να μάθουμε πως μεταχειρίστηκε θέματα των Rachmaninoff, Saint Saens, De Falla, Achron, Wieniawski, Stravinsky, Ravel, Tschaikowsky και Glazunov.

Οι παλάμες της μεταπηδούσαν στους ήχους ανάμεσα σε μια απόκοσμη αίσθηση ερωτικής κατάπτωσης και σε έσχατες σκέψεις που βούιζαν σαν αρρωστημένη διαύγεια. Τα δάχτυλα της αμυδρά κι ανήσυχα, η φωνή θλιμμένη κι υπνωτική, μια κλασσικότροπη αναγγελία της απόγνωσης, του σπουδαίου μα όχι μεγαλοπρεπούς δράματος. Μια ιδιαίτερα γοητευτική ηχογράφηση χάρη σ’ ένα οργάνο που κατέληξε να αναλώνεται σε επί τούτου φουτουριστικά τερτίπια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s