Roy Milton & His Solid Senders “The Grandfather of R&B” (Juke Box Lil 600)

Έφτασε να γίνει ψιλοφαλακρός παππούς για να μπει στα τσαρτς, κείνος ο λησμονημένος σύνδεσμος μεταξύ της jazz, του boogie woogie, του rock & roll κι εν κατακλείδι των rhythm & blues. Στα μεταιχμιακά χρόνια των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων που πήγαν στην άκρη τις big bands, ο Roy Milton απ’ την Οκλαχόμα, έστησε μια μικρή παρέα και θέλησε να κάνει τον κόσμο να ξαναχορέψει..

Μεγάλωσε πάνω στα ντραμς, ακούγοντας τις φωνές των Bessie Smith και Ida Cox, βλέποντας τον Count Basie στο πιάνο, σπουδάζοντας στο Όστιν του Τέξας και αποκαλύπτωντας, γύρω στο 1928, πλάι στο ντραμίστικο ταλέντο του και μια φωνή που μπορούσε κάλλιστα να τραγουδά κάμποσα Tin Pan Alley τραγούδια. Το ’35, βρέθηκε στη Δυτική Ακτή, και όταν έφτασε ο πόλεμος, οι Solid Senders των Camille Howard στο πιάνο, Hosea Sapp στην τρομπέτα και Dave Robinson στο μπάσο, ξεκίνησαν να παίζουν στα κλαμπς των λευκών τα απογεύματα στη Sunset και το βράδυ, εκστασίαζαν τους lindy hoppers στην Western Avenue.

Ηχογράφησαν για την Hamp-Tone των Lionel και Gladys Hampton, το 1945. Τα δύο μέρη του Burma Road Blues έκαναν πάταγο, λίγο πριν η παρέα του Milton φύγει για την Juke Box, προαγγέλου της Speciality, κρατώντας στην κορυφή των τσαρτς για 26 εβδομάδες το “R.M. Blues”. Το jive, το swing, τα blues, το boogie woogie, τα επαναλαμβανόμενα ριφ, τα πνευστά κάμποσων ανθρώπων όπως το σαξόφωνο του Jackie Kelso, το τενόρο του Buddy Floyd, η κιθάρα του Johnny Rogers και τα όργανα μερικών ακόμη διέτρεξαν τους Solid Senders, δίχως λευκά ξεπλύματα.

Δεν ήταν τυχαίο που κομμάτια του Roy Milton αποτέλεσαν υλικό για μεταγενέστερους καλλιτέχνες. Το “R.M. Blues” έδωσε υλικό στο “Troubles and Heartaches” του Ike Turner, ο Dave Bartholomew άκουσε πολλάκις το “Milton’s Boogie” (το οποίο ήταν εντούτοις μια διασκευή του “I May Be Wrong” του Count Basie) για να κανονίσει τα πνευστά τού “Bumpity Bump” του Smiley Lewis, κι ο Fats Domino ερμήνευσε τραγούδια του.

Σε τούτη την παρελθοντική συλλογή της Juke Box Lil, με τον Johnny Otis να φαίνεται στη φωτογραφία κάτω απ’ τον Milton, οι πλευρές χωρίζονται στις κρουνερίστικες ερμηνείες του και στον ήχο που έστησε ο ίδιος. Κι όπως διαπιστώνοταν και στο σημείωμα αυτής, μεταξύ όλων των παραπάνω πληοφοριών, ο πιθανότατα προπαππούς Roy Milton εξακολουθούσε να κάνει τον κόσμο να χορεύει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s