Sehorn’s Soul Farm

Αν κάποιος έβλεπε τη φωτογραφία του μπορεί και να νόμιζε πως πρόκειται για τον Zach Galifianakis. Κι είναι αλήθεια πως αν τρόπον τινά «τεμαχίζαμε» αυτή την εικόνα απ’ το πλαίσιο της ιστορίας της, λίγη σημασία θα είχε μια τέτοιου είδους αποκοπή. Αξίζει να γνωρίσει κανείς το ποιος ήταν ο λευκός Marshall Sehorn.

Γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1934, έπαιξε σε μια μπάντα της παραλίας και γύρω στο 1958 βρέθηκε στη Νέα Υόρκη ως A&R man των Fire και Fury του Bobby Robinson. Με τα χρόνια έβγαλε τους Wilbert Harrison και Bobby Marchan, έψησε τον Lee Dorsey να παρατήσει το μποξ, ώσπου να κάνει ένα μνημειώδες νταραβέρι με τον Allen Toussaint, παρότι ο τελευταίος είχε ήδη ένα σφιχτό συμβόλαιο στην Minit. Κάπως έτσι προέκυψαν οι Sansu, Deesu, Tou-Sea και φυσικά το συνεταιρικό τους label, η Sea-Saint.Επιτυχίες με τους Gladys Knight & the Pips, το “Ride Your Poney”, ο ημίθεος του Aaron Neville, το συμβόλαιο με την Betty Harris, το “Lady Marmalade” των LaBelle, το “Venus and Mars” του McCartney, μια ζωή με έδρα την Νέα Ορλεάνη, μέσα από έναν αεικίνητο βίο που έψαχνε, ανακάλυπτε, προέβλεπε και εν τέλει κρατούσε στη ζωή τους εγγενείς R&B ρυθμούς της πόλης.

Πολύ καιρό πριν ο Sehorn φύγει απ’ τη ζωή, όπως και συνέβη στις 5 Δεκεμβρίου του 2006 στα 72 του χρόνια, η Charly R&B είχε ήδη αποδώσει τα ευσημά της με δύο συλλογές. Το πρώτο”Sehorn’s Soul Farm” (CRB1032) σύστηνε την πατροπαράδοτη φωνή του Warren Lee, τον αφανή Willie Harper, τον σπουδαίο Benny Spellman, τον παλιό μπροστάρη των Clowns του Huey “Piano Smith” Curley Moore και τον δολοφονηθέντα John Williams. Οι φωνές των Joe Maryland, Elridge Holmes, Joe Haywood και Sonny Fischer φανέρωναν τη νομοτελειακή ακολουθία μεταξύ της gospel και των r&b, την ώρα που οι θρύλοι Aaron Neville, Earl King και Ernie K-Doe συμπεριλαμβάνονταν ως το πλέον καλόπιστο δόλωμα για τον ενδεχόμενο ακροατή.Στο δεύτερο νούμερο (CRB1124), oι Elridge Holmes, Joe Haywood, Ernie K-Doe, Warren Lee, Willie Harper, Curley Moore επανήλθαν, τη στιγμή που οι Zilla Mayes, Ironing Board Sam, Diamond Joe και Danny White, συστήθηκαν σε ένα ευρύτερο ακροατήριο.

Κι ενώ όλα αυτά τα ονόματα μπορεί να λογιστούν ως τα στερεότυπα ενός ήχου, τα περιττά ξέφτια μιας εποχής, δεν ξέρω αν μια προσέγγιση ποιητικότροπη, περισσότερο δοκιμιακή ή στοχαστικά συναισθηματική θα σας έκανε να ψάξετε έστω κι ένα από αυτά τα ονόματα. Τις ημέρες μάλιστα που ένας χωρισμός πιστοποιείται απ’ την αναφορά ενός μηνύματος, μια απόλυση μπορεί να γίνει από μια web camera όπως φοβάται ο Clooney στο Up In The Air, κι ένας δίσκος βρίσκεται κι ακούγεται σ’ έναν υπολογιστή, ένα πρόσκαιρο φλερτάρισμα με τη ματαιότητα με αποτρέπει από μια απλούστατη προτροπή. Αν είχατε κουράγιο για μια μονάχα copy paste εντολή, ένας καινούριος κόσμος θα μπορούσε να σας αποκαλυφθεί.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s