The Whitefield Brothers “Earthology” (Now Again)

Πρωτίστως ως αφροκεντρική παρέα, μα και φύσει πειθαρχημένοι σε πολυποίκιλα ηλεκτρονικά και μη ξανοίγματα, οι στην ουσία γερμανοτραφείς Poets of Rhythm βρέθηκαν με πλούσια και τρανή πολυπολιτισμική συντροφιά για να επισημάνουν διαθέσεις που διανοίγονται στο παγκόσμιο.

Κι αν το προηγούμενο “In The Raw” βάδισε εκ του ασφαλούς σε μια αφροαμερικανική ορχηστρική θέαση των πραγμάτων, εν προκειμένω το μπούγιο που μαζεύτηκε τριγύρω, νομοτελειακά και μόνο θα επεδίωκε το πουσάρισμα σε κάθε γωνιά των βαθιά μουσικά παραδοσιακών ηπείρων. Κάπως έτσι η φωνή της Bajka πρόσταξε την έναρξη στα ψυχότροπα ντραμς του MW και στο psych όργανο του Myland, ενόσω η ηχοράφηση γινόταν στο Brooklyn και η μίξη στο Munich. Το “Safari Strut” κίνησε προς την Αιθιοπία, βήμα βήμα διεισδύοντας στον Astatke νου, μια χτιστή ακολουθία για να οδηγηθεί στο rap των Percee P και MED στο “Reverse” των eastern απολήξεων.

Το “Taisho” εμμένει στην ανατολή, με τρανό koto απ’ τον Masaru Nishimoto, την ώρα που το “Sad Nile” ανακαλούσε εκείνο το fryers 45αρι, με το σόλο του Stu Krause στην τρομπέτα, όταν και οι Whitefield Brothers, οι Poets Of Rhythm, είχαν βραχύβια ονομαστεί The Polyversal Souls, και πρωτολάτρευαν την Αφρική. Οι Edan και Mr. Lif συγχρονίζονται στις ρίμες του πολυσχιδούς “The Gift” και κάπως έτσι τελειώνει το πρώτο απ’ τα δύο lp, με τους Whitefield Brothers να έχουν ήδη αποσαφηνίσει διαθέσεις.

Διότι στη συνέχεια, κι όταν οι Quantic, El Michels Affair και μέλοι των Dap Kings ανακύπτουν εμφανώς στην παρέα, τα ταξιδιωτικά μίλια αρχίζουν να παλλινδρομούν μεταξύ afro, latin και eastern ακτών, και τούτη η τρόπον τινά πρώτη εργασία περί της τρισυπόστατης γέννησης των ρυθμών, έχει καταλήξει να σκιαγραφήσει μέσα από breaks, rappin, jazz και funk μετασχηματισμούς την εκτίμηση και τη δίψα κάποιων αν μη τι άλλο ουσιαστικά παγκόσμιων πολιτών και κατ’ επέκταση καλλιτεχνών.

Σε τούτο το σημείο είναι που επανέρχεται η υπόθεση περί μελέτης και σπουδής, σ’ αυτό που οι Heliocentrics μου είχαν μηνύσει καιρό πριν σε μια συνέντευξη. «Αφουγκραζόμαστε όλα τα παραπάνω καθώς και τη γηγενή μουσική από όλο τον κόσμο. Θέλουμε να δημιουργήσουμε συλλογικά έναν ήχο που δεν έχει ακουστεί ποτέ πριν. Εντούτοις κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα μεγαλεπίβολο και υπερβολικά απαιτητικό σε αυτούς τους καιρούς, πόσο μάλλον στα πλαίσια μιας μπάντας.» Κι ενώ λίγο νωρίτερα είχαμε μιλήσει για την πνευματικότητα στη μουσική, βλέποντας παρέες σαν των Heliocentrics, σαν αυτή των Whitefield Brothers, οι ελπίδες πληθαίνουν για τις μεγαλεπίβολες βλέψεις τους. Για τις κάπως ανιδιοτελείς φιλοδοξίες τους.

by loan me a dime…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s